กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ กระผม นายวิชาญ ศิริชัยเอกวัฒน์ สมาชิกวุฒิสภา ในฐานะสมาชิกรัฐสภาครับ ขออนุญาตแสดงความคิดเห็นสนับสนุนรัฐบาลในการทําบันทึก ความเข้าใจระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ ในฉบับนี้ที่นําสู่การประชุมของรัฐสภาในวันนี้ ทีนี้ก็คงจะมีอยู่ ๒-๓ ประเด็น ที่อยากจะตั้ง เป็นข้อสังเกต

ประเด็นแรก ก็คือในเรื่องของความพร้อม ผมเข้าใจว่าในเรื่องของการเกษตรนั้น ขณะนี้ถ้าเทียบความพร้อมทางด้านความรู้ ประสบการณ์ต่าง ๆ ผมเข้าใจว่าในบางประเด็น ประเทศไทยมีความรู้ความเชี่ยวชาญไม่แพ้ประเทศแอฟริกาใต้ ในขณะเดียวกันมีหลาย ๆ ประเด็นที่เราน่าจะได้เรียนรู้จากประเทศอาฟริกาใต้ในการที่จะเข้ามาเป็นในลักษณะของ ความร่วมมือ ทีนี้ประเด็นปัญหาข้อสังเกตที่เห็นก็คือในเรื่องขอบเขตของความร่วมมือ ได้ฟังท่านรัฐมนตรีท่านชี้แจงว่าขณะนี้จริง ๆ แล้วมันมีประเด็น ก็คือในเรื่องของการตรวจสอบ สินค้า เรื่องของมาตรฐานที่ยังมีปัญหาแก่กัน ซึ่งพยายามจะดูในข้อที่ ๔ เรื่องขอบเขตก็ดี ในข้อที่ ๖ เรื่องรูปแบบของความร่วมมือก็ดี ทั้ง ๒ ส่วนนี้ บังเอิญคําว่า มาตรฐานการตรวจสอบ ต่าง ๆ นี้มันไม่ได้อยู่ในข้อตกลง ก็เลยมีความสงสัยว่าที่จริงแล้วประเด็นปัญหาขณะนี้ ประเด็นความสนใจหรือว่าเรื่องที่จะทําอะไรก่อนหลังนี้มันก็คือเรื่องของการตรวจสอบ เรื่องของมาตรฐานสินค้าระหว่างประเทศไทยกับประเทศแอฟริกาใต้ แต่บังเอิญมันไม่อยู่ใน รายละเอียดตรงนี้ ก็ฝากท่านประธานไปยังท่านรัฐมนตรีด้วยนะครับ นอกจากนี้แล้วก็มี ประเด็นที่อยากจะได้กล่าวถึงก็คือเรื่องความสนใจ ผมคิดว่าขณะนี้ทางรัฐบาลน่าจะมีโจทย์ อยู่ในใจว่าภายใต้ความตกลงฉบับนี้เราจะทําอะไรก่อนหลัง สิ่งเหล่านี้ผมคิดว่าเป็นส่วนหนึ่ง ซึ่งทางรัฐบาลก็น่าจะได้เปิดเผย เพื่อที่จะให้ทางหน่วยราชการด้วยกันซึ่งอาจจะได้รับรู้ รับทราบแล้วก็ได้ แต่ส่วนหนึ่งที่ยังไม่รับรู้รับทราบก็คือเรื่องของภาคเอกชน ถ้าได้มีการ เปิดเผยไปมันก็อาจจะมีประเด็นที่จะนําไปสู่ความตกลงในรายละเอียดในอนาคตได้ ที่จะได้ ข้อมูลหรือว่ารายละเอียดจากภาคเอกชน ฉะนั้นก็ขออนุญาตฝากท่านว่าในเบื้องต้นนี้ถ้าจะ จัดลําดับก่อนหลังของความร่วมมือแล้ว ก็น่าจะได้มีการประชาสัมพันธ์เผยแพร่ให้กับ ประชาชนได้ทราบ

ประเด็นที่ ๒ ประเด็นข้อกังวล ก็คือเรื่องของการกีดกันทางการค้า ในฐานะที่ประเทศแอฟริกากับประเทศไทยนี้ก็เป็นประเทศเกษตรด้วยกัน มีสินค้าเกษตร หลาย ๆ อย่างที่เราจะเข้าไปสู่ประเทศแอฟริกาใต้ได้ แล้วไม่ใช่เฉพาะประเทศแอฟริกาใต้ นะครับ จะเป็นจุดที่จะขยายกระจายไปสู่ทวีปแอฟริกาได้ทั้งหมด เนื่องจากว่า ประเทศแอฟริกาใต้นี้มีพันธมิตร ก็คือประเทศในกลุ่มทวีปแอฟริกาด้วยกันก็เป็นพันธมิตร ทางการค้าอยู่ ฉะนั้นความสําคัญของประเทศแอฟริกาใต้นี้จึงมีมาก ก็น่าจะได้มีการดูให้ กว้างขวาง นอกจากเรื่องของความร่วมมือทางการเกษตรแล้ว มันเกี่ยวข้องกับการค้าขายด้วย ก็อยากจะให้ได้มองไปถึงเรื่องของประเด็นการกีดกันทางการค้าที่อาจจะพึงมีด้วยนะครับ

ประเด็นที่ ๓ ก็คือเรื่องของความร่วมมือ ในบางประเด็นความกังวลก็คือว่า ถ้าเป็นความรู้ความเชี่ยวชาญเฉพาะทางที่เราอยากจะเรียนรู้จากเขา อยากจะขอ ความร่วมมือจากเขา ในทางกลับกันในส่วนที่เรามีความรู้ความเชี่ยวชาญแล้ว ถ้าเขาอยากจะ ขอความรู้ ความร่วมมือร่วมใจจากเรา การแลกเปลี่ยนสิ่งที่เป็นความกังวลจากที่เราเห็น จากการร่วมมือต่าง ๆ ภายใต้กรอบต่าง ๆ ที่รัฐบาลไทยเคยทํากับรัฐบาลต่างประเทศนั้น ความกังวลก็คือเรื่องของการเปิดเผยข้อมูลที่เป็นองค์ความรู้ตรงนั้น ไม่แน่ใจว่าเราจะได้รับ ด้วยความจริงใจ ด้วยข้อมูลที่เขาเรียกว่าเป็นสุดยอด เป็นที่สุดของข้อมูลนั้นหรือเปล่า ที่เป็นองค์ความรู้ ในทํานองเดียวกันสิ่งที่เขาหวังจากเราก็คือองค์ความรู้ในสิ่งที่เรารู้ เราจะให้เขาได้อย่างไร เมื่อให้ไปแล้วมันจะเป็นปัญหากลับมาสู่การเป็นคู่แข่งทางการค้า หรือเปล่า อันนี้เป็นข้อกังวล

ประเด็นสุดท้าย คืออยากจะให้มองไปถึงในเรื่องของการขยายความร่วมมือ ไปสู่ภาคเอกชน มีหลายท่านได้พูดถึงแล้วว่าเอกชนของเราในเรื่องสินค้าการเกษตรบางตัว เราก็เป็นผู้เชี่ยวชาญอยู่ด้วยประเทศหนึ่ง ฉะนั้นถ้าเราสามารถที่จะขยายเข้าไปสู่ประเทศ แอฟริกาใต้หรือว่าประเทศอื่นที่ประเทศแอฟริกาใต้มีพันธมิตรอยู่ก็น่าจะเกิดประโยชน์ ก็อยากจะให้มีการขยายความร่วมมือนอกจากกรอบระหว่างรัฐต่อรัฐแล้ว อยากให้มีการ ขยายไปสู่เอกชน เอกชนของทั้ง ๒ ประเทศ ที่จะได้มีความร่วมมือกันต่อไปด้วย เพราะฉะนั้น ก็ขออนุญาตตั้งข้อสังเกตดังที่ได้กล่าวมาแล้ว ขอบพระคุณครับ