รัฐสภา · ครั้งที่ ๑ · ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

สุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย หารือเรื่องการแก้ไขปัญหาการเพิ่มจำนวนเที่ยวบินและผลกระทบต่อประชาชนรอบสนามบินสุวรรณภูมิ และเรียกร้องให้ตรวจสอบบริการผู้โดยสารของสายการบินโลว์ คอสท์ นอกจากนี้ยังหารือเรื่องการเจรจาใช้สิทธิอาณาเขตของประเทศ แลกกับประเทศอื่น และการยกเลิกเที่ยวบินของการบินไทย โดยมีความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อสายการบินแห่งชาติและผลกระทบต่อการท่องเที่ยว

นายสุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย สมาชิกวุฒิสภา ภาควิชาการ

ขอบคุณท่านประธานครับ กระผม นายสุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย สมาชิกวุฒิสภา ในฐานะ สมาชิกรัฐสภา ขออนุญาตแสดงความคิดเห็น รวมทั้งตั้งคําถามไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงคมนาคม ต่อบันทึกความเข้าใจทั้ง ๓ ฉบับ ตามระเบียบวาระการประชุม ๕.๑-๕.๓ บันทึกความเข้าใจที่มาขอความเห็นชอบทั้ง ๓ ฉบับนั้นล้วนแต่เปึนความตกลง เกี่ยวกับเรื่องการเพิ่มความถี่หรือความจุในเรื่องของการบินระหว่างประเทศไทย กับประเทศต่าง ๆ ตามที่ปรากฏในเอกสารทั้ง ๓ ประเทศ กระผมมีข้อสังเกตอย่างนี้ ท่านประธานครับว่า เวลาเราพูดถึงเรื่องของการบิน เราพูดถึงความตกลงเกี่ยวกับ การคมนาคมขนส่งทางอากาศ เหตุผลที่รัฐบาลมักจะหยิบยกขึ้นมาใช้ในการอธิบาย เพื่อให้พวกเราได้มีความเห็นคล้อยตามนั้นมักจะหยิบยกในเรื่องของความสะดวก ในเรื่องของการคมนาคมขนส่ง พูดถึงความสะดวกในเรื่องของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว แต่สิ่งหนึ่งที่ท่านไม่เคยหยิบยกขึ้นมาพูดให้พวกเราได้มีความรู้ความเข้าใจกันก็คือ เรื่องผลกระทบต่อพี่น้องประชาชนที่อยู่รอบ ๆ บริเวณสนามบินว่ามีหรือไม่ ข้อเท็จจริง อย่างหนึ่งที่เราต้องยอมรับครับท่านประธานครับว่าการเพิ่มจํานวนเที่ยวบินนั่นก็คือ การเพิ่มภาระให้กับสนามบิน การเพิ่มภาระให้กับสนามบินนั่นก็คือการเพิ่มผลกระทบ ด้านสิ่งแวดล้อมให้กับพี่น้องประชาชนที่อยู่รอบ ๆ บริเวณสนามบิน ขณะที่เราก่อสร้าง สนามบินสุวรรณภูมิเราตั้งตัวเลขไว้ว่าจะมีปริมาณตัวเลขของการขึ้นลงของเที่ยวบิน จํานวนหนึ่ง หลังจากนั้นเราก็ทํารายงานศึกษาผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมหรือที่เรียกว่า อีไอเอ เพื่อพิจารณาเห็นชอบในการก่อสร้างสนามบิน หลังจากการเป่ดใช้สนามบิน เราเป่ดใช้สนามบินสุวรรณภูมิมาตั้งแต่ป้ ๒๕๔๗ นะครับ ขณะนี้ย่างเข้าป้ที่ ๖ แล้ว ท่านยังแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ให้กับพี่น้องประชาชนที่อยู่รอบ ๆ บริเวณสนามบินสุวรรณภูมิ ทั้งด้านทิศเหนือและทิศใต้ คือลาดกระบังและจังหวัดสมุทรปราการยังไม่แล้วเสร็จ ตัวเลข ที่ประชาชนที่อยู่รอบ ๆ บริเวณสนามบินสุวรรณภูมิได้รับผลกระทบ โดยเฉพาะผลกระทบ ทางด้านเสียง มีอยู่ทั้งหมด ๑๕,๘๘๘ หลังคาเรือน เอา ๑ บ้านมี พ่อ แม่ ลูก ๔ คนก็พอ ท่านเอา ๔ คูณเข้าไปครับ คนที่เดือดร้อนกับสนามบินสุวรรณภูมิเกือบหนึ่งแสนคน ระยะเวลา ๖ ป้ที่ผ่านไปการท่าอากาศยานภายใต้การกํากับดูแลของกระทรวงคมนาคม แก้ไขปัญหาให้กับพี่น้องประชาชน ใช้เวลา ๖ ป้แก้ไขปัญหาให้กับพี่น้องประชาชนได้ เท่าไร ผมจะลองยกตัวเลขให้กับท่านได้รับทราบนะครับ ตามรายงานของท่านเองบอกว่า ในจํานวน ๑๕,๘๘๘ หลังคาเรือนนี้ มีบ้านพักอาศัยของพี่น้องประชาชนที่อยู่ในโซน (Zone) ที่ได้รับผลกระทบทางด้านเสียงอย่างรุนแรงคืออยู่อาศัยไม่ได้ เกิน ๔๐ เอ็นอีเอฟ (40/NEF) มติ ครม. คือ ใครที่อยู่ในโซนเส้นเสียงเกิน ๔๐ เอ็นอีเอฟคืออยู่อาศัยไม่ได้ ท่านต้องซื้อคืนจากพี่น้องประชาชน ในจํานวนนี้ผลสํารวจมีอยู่ ๖๐๕ หลังคาเรือนครับ ท่านรัฐมนตรี ทอท. ดําเนินการตามมติ ครม. คือไปซื้อคืนจากพี่น้องประชาชนเพื่อให้เขา ไปอยู่อาศัยที่อื่น ผมไม่อยากบอกว่าเรากําลังไล่คนออกไปและให้เครื่องบินมาอยู่แทนนะครับ แต่เปึนมติของ ครม. อย่างนั้น ๖๐๕ หลังคาเรือนระยะเวลาเกือบ ๖ ป้ที่ผ่านไป ท่านจัดการได้เพียง ๕๖ หลังคาเรือน เหลืออีก ๕๐๐ กว่าหลังคาเรือนที่ยังปล่อยให้เขา ทนทุกข์ทรมานอยู่กับเส้นเสียง ซึ่งท่านบอกเองว่าอยู่ในโซนซึ่งท่านอยู่อาศัยไม่ได้แล้ว เพราะเปึนโซนที่ได้รับผลกระทบเกิน ๔๐ เอ็นอีเอฟ ส่วนที่ต่ํากว่านั้นมีอยู่ ๑๕,๒๘๓ หลังคาเรือน ในส่วนนี้มติ ครม. ได้ลงมติวิธีการเยียวยาความเสียหายให้กับ พี่น้องประชาชนว่าให้เขาไปซ่อมแซมบ้านพักอาศัย เพิ่มวัสดุกันเสียง ฉีดโฟม ๑๕,๒๘๓ หลังคาเรือน ทอท. ภายใต้การกํากับดูแลของกระทรวงคมนาคม บริหารจัดการ ซ่อมแซมบ้านให้พี่น้องประชาชนไปได้ ๕๖๕ หลังคาเรือนครับ คิดเปึนจํานวนเปอร์เซ็นต์ ก็ประมาณไม่ถึง ๕ เปอร์เซ็นต์ แล้วอย่างนี้ผมในฐานะที่เปึนสมาชิกรัฐสภา จะมีความสบายใจได้อย่างไรท่านรัฐมนตรีครับว่า เมื่อเราใส่จํานวนเที่ยวบินที่ถี่เพิ่มขึ้น เราเติมปริมาณเที่ยวบินเพิ่มเข้าไปอีกจากการทําความตกลงกับต่างประเทศอีก ก็มีสภาพเท่าที่เห็นเขาบริการอยู่ก็ไปได้ นี่เห็นด้วย แต่ว่าอันอื่นนี่ผมต้องฝากกราบเรียน ท่านประธานไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมนะครับ ช่วยดูเรื่องบริการ ผู้โดยสารของบริษัทโลว์ คอสท์ ที่มีชื่อในนี้นะครับ ขณะนี้ขึ้นมาว่าเปึนไทยแอร์เอเชีย นกแอร์ นี่ก็เปึนทํานองเดียวกัน เวลาบอกว่าค่าโดยสารถูก ๑,๙๐๐ บาท ไปซื้อไม่เกิน สองสามใบหรอกครับหมดแล้วใบถูกนี่ ก็จะขึ้นแพงขึ้น ๆ วันตรุษจีนนี่นะครับ วันนี้ผมไป จังหวัดนครพนมเผลอ ๆ เข้าไปถึง ๔,๐๐๐ บาทนะครับท่านประธานครับ เขาบอกว่า คุณจําเปึนต้องบินเขาต้องเอากําไรวันแบบนี้ เขาเรียกว่าการคุ้มครองผู้บริโภค กระทรวงคมนาคมได้ดูไหม หรือว่าแล้วแต่เขา สายการบินที่กําหนดให้ชัดที่บอกว่า ราคาเท่านี้บินได้ ขณะเดียวกันเขาก็บอกว่าแทนที่จะขนวันละเที่ยวทุกวัน ก็อาทิตย์หนึ่ง บินสัก ๓ เที่ยว ๓ วัน เอาผู้โดยสารไปกอง ๆ กันให้เต็มเครื่องแล้วค่อยบิน ท่านประธานครับ ผมอยากฝากเรื่องนี้เปึนเรื่องหลักก่อนที่ท่านจะไปบินแข่งขันในต่างประเทศ ดูพี่น้องเรา หน่อยนะครับ แล้วสายการบินที่จะไปบินเพิ่มที่เวียงจันทน์ก็ดี ไปบินเพิ่มที่หลวงพระบาง และสายการบินที่สนามบินศุลกากรอื่น ๆ ทั้งที่ประเทศไทย ประเทศลาวนี่แลกเปลี่ยนกัน ผมเห็นด้วย แต่ว่าขณะเดียวกันถ้าของไม่ดีอย่าไปแลกเขา มาตรฐานที่ดีควรบริการกัน กับพี่น้องประชาชนเราในประเทศหน่อย แล้วก่อนที่จะแสวงหาเส้นทางการค้าการขาย ผมเข้าใจว่าบริษัท การบินไทยวันนี้จะซื้อเครื่องบินเยอะแยะไปหมด แล้วก็จะบอกแต่เลิก เดี๋ยวจะให้โลว์ คอสท์มาบินแทน ไปลงทุนเยอะแยะหมดนะครับ ขาดความซึมซับต่อจิตใจ ของการฟุ๋นเศรษฐกิจของพี่น้องคนในภาคอีสานของพวกผม ความจริงคนค้าคนขาย เขาเดินทางโดยเครื่องบินครับ ท่านรัฐมนตรีสนามบินของท่านรัฐมนตรีก็บินอยู่ ๒ วัน บินวันจันทร์กับวันศุกร์หรืออะไรทํานองนั้นนอกนั้นก็ปล่อยทิ้งให้เปึนอนุสาวรีย์ เราต้อง พัฒนาเรื่องเหล่านี้ให้รับขนส่งผู้โดยสารให้คุ้มกับประโยชน์ที่เราควรที่จะได้รับ ผมเข้าใจว่า มีชาวต่างประเทศมาอยู่เยอะ แล้วก็เปึนกิจที่จําเปึนที่จะต้องบิน บางครั้งก็ต้องให้โอกาส ก็ได้ครับ แต่ว่าขณะเดียวกันก็ต้องบังคับกันบ้าง ต้องบินต้องลง กระผมได้กราบเรียนว่า ที่จังหวัดนครพนมเขาบินอยู่วันพฤหัสบดี วันศุกร์ แล้วก็วันอาทิตย์ แล้วก็มาบิน ที่จังหวัดสกลนครอีกวันจันทร์ แล้วก็วันศุกร์ แล้วก็วันอาทิตย์ นี่มันซ้อน ๆ ทับ ๆ กันอยู่ ผมเลยถามว่าทําไมไม่สลับบินกันบ้างให้มันมีเที่ยวบินสองสามจังหวัด ขยายผู้โดยสารไป แต่ในขณะเดียวกันผมได้อ่านรายงานผลการเจรจาการบินระหว่างไทย-ลาว จดหมายฉบับนี้ลงวันที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ แล้วก็ได้รายงานว่าข้อตกลง ระหว่าง ๒ รัฐบาล สายการบินที่กําหนดให้บินของราชอาณาจักรไทยกับสายการบิน ที่กําหนดของ สปป. ลาว ขอกราบเรียนท่านรัฐมนตรีอย่างนี้ครับว่าสายการบินที่กําหนด ขอมาตรการจากไทยนั้นคือ บริษัท การบินไทย จํากัด (มหาชน) คือสายการบินแห่งชาติ บริษัท พี บี แอร์ จํากัด บริษัท การบินกรุงเทพ จํากัด บริษัท ไทยแอร์เอเชีย จํากัด ผมสงสัยว่าทําไมไม่มีนกแอร์ ทําไมไม่มีวัน-ทู-โก ซึ่งเปึนบริษัทของคนไทยเหมือนกัน นั่นเปึนประเด็นที่ ๑ ครับท่านประธาน การไม่ระบุชื่อของเขาไว้นั้นเปึนการจํากัดสิทธิ ของเขาในอนาคตหรือไม่ นอกจากนั้นแล้วบริษัทนกแอร์ ซึ่งเปึนบริษัทที่การบินไทยนั้น ถือหุ้น ๓๙ เปอร์เซ็นต์ แล้วจะเพิ่มอีก ๑๐ เปอร์เซ็นต์ เปึน ๔๙ เปอร์เซ็นต์นั้นก็เปึนบริษัท ที่รัฐบาลถือหุ้นสูงมากคือเกือบจะเปึนรัฐวิสาหกิจก็ว่าได้ นี่คือคําถามของผมว่าในอนาคต เราจะเสียสิทธิตรงนี้หรือเปล่า นอกจากนั้นแล้วผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมว่า ท่านช่วยกรุณาดูบริษัทบริษัทหนึ่งที่อยู่ในนี้ซึ่งเปึน บริษัทสายการบินต้นทุนต่ํา ราคาต่ํา ราคาถูก ซึ่งมีฐานอยู่ในต่างประเทศ ในอดีต เมื่อก่อตั้งนั้นบริษัทนี้ยังไม่มีชื่อไทยอยู่ในนั้น แต่ว่าอยากจะกราบเรียนท่านประธานว่า วันนั้นเปึนสายการบินของต่างชาติ มาวันนี้แล้วเขาได้ทําอะไรถึงได้เปลี่ยนแปลงไปว่า เปึนบริษัทของคนไทย เปึนการสวมสิทธิอันไม่ชอบธรรมหรือไม่ นี่คือข้อสงสัยและคําถาม ที่อยากจะทราบว่าจู่ ๆ เดิมทีเขาไม่มีสิทธิ วันนี้เขามาใช้สิทธิ แล้วบริษัทนี้ก็จะ ขยายอาณาเขต ในที่สุดก็จะมาเปึนคู่แข่งของ บริษัทนกแอร์ แล้วก็จะมาเปึนคู่แข่ง ของบริษัท การบินไทย คือสายการบินแห่งชาติด้วย ผมเกรงว่าตรงนี้ถ้าเผื่อท่านรัฐมนตรี ไม่มีข้อมูล ผมอยากจะให้ข้อมูลท่านในเชิงลึกได้กรุณาช่วยตรวจสอบ เพราะว่าผมเชื่อว่า ประเด็นนี้มีการตรวจสอบกันมาสองสามป้แล้ว นั่นคือประเด็นที่ ๑

ประเด็นที่ ๒ การที่ท่านไปเจรจาใช้สิทธิอาณาเขตของประเทศไปแลก กับเขา ผมเชื่อว่าคนไทยน่าจะต้องได้รับสิทธิมากที่สุด ซึ่งในนั้นผมคิดว่าคงไม่ปฏิเสธ เลยว่าถ้าบริษัท การบินไทยซึ่งเปึนสายการบินแห่งชาติจะได้ประโยชน์มากที่สุดนั้น ในเชิงของเศรษฐกิจ ในเชิงของการค้า เราน่าจะได้ประโยชน์มาก เพราะว่าเราสามารถ ควบคุมกติกาต่าง ๆ เหล่านี้ เพราะว่าเปึนบริษัทรัฐวิสาหกิจ แต่สิ่งที่กระผม มีความเปึนห่วงครับ ท่านรัฐมนตรีก็เหมือนกับท่านสมาชิกท่านอื่นว่าในกรณีที่มีการบินไป ตรงนี้ การบินไทยก็บอกว่าเหมาะแล้วที่จะบินได้ แต่ว่าผมมีความเปึนห่วงเหมือนกับ ท่านสมาชิกอื่นว่าการบินไทยอยู่ ๆ ก็บอกว่าจะยกเลิกบินภายในประเทศ โดยให้เหตุผลว่า ๑. ขาดทุน ๒. เครื่องบินที่การบินไทยมีนั้นเปึนเครื่องบินที่บินระยะไกลเหมาะกว่าแล้วก็จะ คุ้มทุนกว่า แต่ถ้าเผื่อบอกอย่างนั้นแล้วผมถามว่าใช้ตรรกะนั้น เมื่อกี้นี้ผมฟังจาก ท่านสมาชิกบอกว่าจะยกเลิกเครื่องบิน บินกรุงเทพฯ-อุดรธานี ใช้เวลาบิน ๕๐-๕๕ นาที แล้วท่านจะไปบินที่กรุงเทพฯ-หลวงพระบาง หรือกรุงเทพฯ-เวียงจันทน์ เวลาต่างกัน เพิ่มเพียงแค่ ๔ นาทีหรือ ๑๐ นาทีเท่านั้น ผมถามว่าเอาเหตุผลนั้นมาอ้างหรือ ผมในฐานะ เปึนสมาชิกรัฐสภา ผมคิดว่าผมก็กินข้าวเหมือนกัน ผมคิดว่าเหตุผลแค่นั้นคงไม่พอครับ บินห่างกันเพียงแค่ ๕ นาทีหรือ ๑๐ นาทีเท่านั้น แล้วท่านจะมาอ้างเหตุบอกว่าจะให้ ยกเลิกสายการบินในประเทศ แต่ในขณะเดียวกันบอกว่าไปบินที่ประเทศลาวนั้นมีกําไร มากกว่า เพราะว่าบินนานกว่าเพียงแค่ ๕ นาทีถึง ๑๐ นาที นั่นเปึนคําถามที่ผมอยากจะ ฟังจากท่านรัฐมนตรีว่าท่านจะตอบกับเราว่าอย่างไร

ประเด็นที่ ๒ ผมเห็นด้วยกับเพื่อนสมาชิกที่มีความเห็นว่าในอดีตนั้น รัฐบาลได้ลงทุนไปเยอะ แล้วเขาก็ตําหนิ เขาก็ลงโทษนักการเมืองว่าที่เป่ดสนามบิน กันเยอะ ๆ เปึนเพราะนักการเมืองมันเป่ด ผมถามว่านักการเมืองนั้นเปึนคนศึกษาตัวเลข หรือครับว่าความเหมาะสม ความคุ้มค่าของการลงทุนนั้นเปึนอย่างไร ผมเชื่อว่า ท่านรัฐมนตรีก็รับฟังจากข้าราชการที่ศึกษาตัวเลขเหล่านี้ขึ้นมา แล้วเมื่อตัวเลข มันเหมาะสมแล้วคณะรัฐมนตรีถึงจะมีมติว่าให้สร้างที่นั่นสร้างที่นี่ จัดงบประมาณลงที่นั่น ที่นี่ แล้วการจัดนั้นก็คงไม่ใช่จัดเฉพาะว่าเมื่อคณะรัฐมนตรีมีมติสั่งไป มีสภาพัฒนา เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติเปึนผู้กรองความคุ้มค่าของโครงการ มีสํานักงบประมาณเปึนผู้กรองความคุ้มค่าของโครงการ ผมไม่อยากให้คนที่เปึน นักการเมืองกลายเปึนกระโถนท้องพระโรงว่าอะไรที่เลวที่ชั่วก็โยนมาให้หมดนั่นละ น่าจะต้องแยกแยะด้วย ผมในฐานะที่เปึนอาชีพนี้เหมือนกัน ผมก็คิดว่าเปึนเรื่องที่น่าวิตก ถ้าเผื่อเรานั่งเฉย ๆ แล้วไม่อธิบายให้คนเขาฟัง นอกจากบอกว่าวันนี้ที่จะต้องเปลี่ยนแปลงไป สนามบินไม่ได้ใช้ เพราะว่าเศรษฐกิจมันเปลี่ยน พฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยน ความสําคัญ ต่าง ๆ หรือแม้กระทั่งเรื่องราคาน้ํามันมันเปลี่ยนแปลงอาจจะเปึนเหตุผลให้ยกเลิกตรงนั้นได้ แต่สิ่งที่อยากจะกราบเรียนท่านรัฐมนตรีว่า ท่านกรุณาให้เจ้าหน้าที่ท่านไปดูว่า วัตถุประสงค์การก่อตั้งบริษัทการบินไทย เดิมทีมีเดินอากาศไทยด้วยแล้วก็มาควบกับการ บินไทย ท่านกรุณาไปดูย้อนหลังประมาณเกือบห้าสิบป้ ไปดูเลยว่าในพันธกรณีคือภารกิจ ข้อที่ ๓ ของบริษัทการบินไทยคือการส่งเสริมอุตสาหกรรมท่องเที่ยวภายในประเทศ วันนี้ การบินไทยพอตกอยู่ในที่นั่งลําบากบอกว่าจะขอเอาตัวรอด ภารกิจที่ต้องสร้างเรื่องของ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งผมเรียนท่านประธานโดยตรงว่าอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว นั้นทุกคนได้ตั้งแต่คนขนกระเปิา แม่ค้าขายส้มตํา ยันร้านค้า ยันห้างใหญ่ ๆ แท็กซี่ โรงแรม ทุกคนได้หมดการท่องเที่ยว และเปึนการลงทุนของประเทศที่ถูกมาก และประเทศ ไทยนั้นมีจุดแข็งตรงนี้ ผมอยากจะทราบว่าเมื่อคนไทย นักธุรกิจไทยไปลงทุนในที่ต่าง ๆ แล้ว เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวแล้ว โดยเขาคาดหวังว่านักท่องเที่ยวจะได้รับความสะดวก จากการท่องเที่ยวโดยผ่านสายการบินไทยที่บินไป มาวันนี้บอกว่าไม่บินแล้ว แล้วคนที่ ลงทุนไปเปึนพัน ๆ ล้านบาท แม้กระทั่งจังหวัดแม่ฮ่องสอน แม้กระทั่งจังหวัดอุดรธานีท่าน บอกว่าวันนี้ถึงเวลาลอยแพเขาแล้วใช่ไหมครับ ผมถามคําถามนี้ว่าเหมาะหรือไม่ นอกจากนั้นแล้วผมถามว่าความเปึนธรรมของการที่บอกว่าวันนี้ถ้าเผื่อการบินไทย ไม่ยกเลิกอย่างนี้การบินไทยก็จะขาดทุน ก็เจ๊งไม่สามารถดําเนินการต่อไปได้ ผมเชื่อว่า ท่านรัฐมนตรีสามารถทําได้ ผมว่าถ้าเผื่อปราบทุจริตคอร์รัปชัน (Corruption) ในการบินไทยได้มันประหยัดงบประมาณเปึนพันล้านบาทครับ ไม่ใช่แค่ ๔๐ ล้านบาท ที่งดบินที่จังหวัดอุดรธานี ไม่ใช่แค่ ๔๐ ล้านบาท ๕๐ ล้านบาทที่ประหยัดการขาดทุน ที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน แต่ว่ามีผลกระทบต่อการท่องเที่ยวหมด ผมถามท่านจริง ๆ ว่า การบินไทยประหยัด ๔๐ ล้านบาท ไม่ต้องบินจังหวัดแม่ฮ่องสอน แต่ถามว่า แผนงานของบริษัท การบินไทยที่จะยกเลิกเที่ยวบินในประเทศไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม ขอให้ท่านคํานึงถึงการลงทุนของคนที่เขาลงทุนก่อนหน้านี้ด้วยและจะมีผลกระทบจาก การที่งดหรือเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ เหล่านี้ ถ้าเผื่อท่านสามารถประวิงเวลาไปได้สัก ๑ ป้ แล้วดูสิว่าผลกระทบต่าง ๆ นั้นเปึนอย่างไร มีการเยียวยา รวบรัด เร่งรีบ ลุกลี้ลุกลน จนทําให้เราเห็นว่าทําไมวันนี้ต้องทําเร็วขนาดนี้ โดยที่ไม่ได้หารือให้ถ่องแท้ และการที่ ไปอ้างกับหอการค้าต่าง ๆ ว่ามีการเจรจาแล้วก็เปึนการเจรจาที่ข้อมูลนั้นไม่ได้ครบถ้วน เปึนข้อมูลทางเดียวครับ ฉะนั้นผมกราบเรียนว่าสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ถ้าเราอนุมัติให้กับรัฐบาล ไปแล้ว อยากจะถามว่าบริษัท การบินไทย จํากัด (มหาชน) เปึนบริษัทสายการบินแห่งชาติ นั้นจะได้ประโยชน์สูงสุดหรือว่าท่านจะปล่อยให้เอกชนนั้นขายตัดราคาแล้วก็ชิงเค้กก้อน ใหญ่ไปทั้ง ๆ ที่เปึนสิทธิของคนไทยทั้งประเทศ ขอกราบขอบพระคุณท่านประธาน