เรวัต สิรินุกุล หารือเรื่องการเจรจาไทยเข้าข้างกับประเทศญี่ปุ่นในเรื่องการเข้าถึงทรัพยากรพันธุกรรมและการแบ่งปันผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นจากการใช้ประโยชน์ทรัพยากรพันธุกรรมอย่างเท่าเทียมและยุติธรรม โดยเรียกร้องให้รัฐบาลรักษาสิทธิและผลประโยชน์ของประเทศไทยในการศึกษาวิจัยและแบ่งปันผลประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ พร้อมกับการป้องกันการลักลอบใช้ทรัพยากรพันธุกรรมและอนุรักษ์สิทธิ์ของประเทศไทยในด้านการเกษตร รวมถึงการแพทย์แผนไทย
ท่านประธาน ที่เคารพครับ กระผม นายเรวัต สิรินุกุล ส.ส. แบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทยครับ ในฐานะ สมาชิกรัฐสภา กรอบการเจรจาสําหรับคณะผู้แทนไทยในการรับรองพิธีสารนาโงยาว่าด้วย การเข้าถึงทรัพยากรพันธุกรรมและการแบ่งปันผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นจากการใช้ประโยชน์ ทรัพยากรพันธุกรรมอย่างเท่าเทียมและยุติธรรม ในการประชุมสมัชชาภาคีอนุสัญญา ว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ สมัยที่ ๑๐ ระหว่างวันที่ ๑๘-๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๓ ณ เมืองนาโงยา ประเทศญี่ปุ์น
ท่านประธานครับ ขณะนี้กําลังประชุมอยู่นะครับ ก็เลยมีความจําเปึนที่รัฐบาล ต้องนําเรื่องนี้เข้ามาให้สภาได้เห็นชอบเพื่อที่จะได้นําไปเจรจา ได้ฟังท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ท่านได้บอกว่าการเจรจาในครั้งนี้มีอยู่ ๖ กรอบด้วยกัน ผมก็มาดู ผมก็สนใจก็จะฝากกราบเรียนผ่านท่านประธานไปถึงท่านรัฐมนตรี ถ้ามีการเจรจาก็นําเรื่องนี้เจรจาด้วย อย่างเมื่อสักครู่ท่านสถาพรได้พูดไปแล้ว ผมเห็นด้วย แล้วก็ท่าน ส.ว. นั่นเปึนเรื่องที่สําคัญที่จะต้องเอาไปเจรจาครับท่านประธาน
ในกรอบการเจรจาเรื่องแรกนี่ครับ สิทธิเหนือทรัพยากรธรรมชาติในประเทศ นี่ครับในหนังสือเล่มนี้จากสภาเขียนไว้สิทธิอธิปไตยของประเทศเหนือทรัพยากรธรรมชาติ ภายในขอบเขตอํานาจของตน ตรงนี้สําคัญครับท่านประธาน เพราะว่าประเทศสมาชิก ที่เปึนเจ้าของนี่มีสิทธินะครับ มีสิทธิ มีอํานาจ ในการกําหนดกระบวนการและกําหนด เงื่อนไขในการศึกษาวิจัยและแบ่งปันผลประโยชน์ที่ได้จากการศึกษา ตรงนี้เปึนเรื่อง สําคัญครับเอาไปเจรจาครับอย่าไปเสียเปรียบเขา เพราะว่าเราเปึนเจ้าของทั้งพืช ทั้งสัตว์ แต่เราไม่มีทุน ไม่มีความรู้ ไม่มีเทคโนโลยี เพราะฉะนั้นต้องอาศัยเขามาศึกษาแล้วให้เขา มาแบ่งผลประโยชน์ไป มาถึงตรงนี้ท่านประธานครับ ผมก็เลยสงสัยว่าจริง ๆ แล้วที่เขา บอกว่าความรู้อาจเรียนทันกันหมดนะครับท่านประธาน เรียนทันกันหมด แต่ทําไมเรา ไม่สามารถไปเรียนทันความรู้เขาได้ ต้องไปตามเขา ไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวอะไรเลยที่เขาเรียนมานี่ ทําไมเขาเรียนรู้ได้ ท่านประธาน แต่เราเรียนรู้ไม่ได้ ก็ต้องอาศัยเขาครับ เมื่ออาศัยเขานี่ เขาก็มาแบ่งปันผลประโยชน์เอาไป แล้วเราก็เลยอยากจะถามว่าท่านประธานครับ อยากจะถามว่าถ้าอย่างนี้เราสามารถจะเรียนรู้ทันเขาไหม เพื่อที่เราจะสามารถนําเอา สิ่งของหรือทรัพยากรธรรมชาติที่เรามีอยู่ วัตถุดิบทั้งหลายทั้งปวง สามารถเอามาผลิต ให้เกิดประโยชน์แก่ของเราเอง เราก็จะได้สมบูรณ์ ได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยนะครับ ไม่ต้องไปแบ่งปันผลประโยชน์ให้ใคร ความรู้อาจเรียนทันกันหมดจึงไม่ใช่เรื่องจริงนะครับ มันเรียนไม่ทันเขา ท่านประธานครับ เพราะฉะนั้นทําอย่างไรครับ นี่คือสิ่งที่กระผม อยากจะฝากเอาไว้ว่าเราจะทําอย่างไรให้เรียนทันเขาได้ แล้วเราก็รักษาผลประโยชน์ ของเราเอาไว้ นี่คือสิ่งที่กระผมอยากจะฝากเอาไว้
ทีนี้มาเรื่องที่ ๒ ในข้อ ๒ ได้บอกเอาไว้ มีทั้งหมด ๖ ข้อที่รัฐมนตรี ได้พูดไปแล้ว ผมก็สนใจบางข้อเท่านั้นเองนะครับ ในเรื่องที่ ๒ ท่านประธานครับ ความโปร่งใสของกระบวนการและกฎระเบียบเกี่ยวกับการเข้าถึงและแบ่งปันผลประโยชน์ และความเสมอภาคในการเจรจาต่อรอง ท่านประธานครับ อาจจะมีการปกป่ดข้อมูล ไหมครับ เวลาเขามาสํารวจแล้วมาทําอะไรแล้วปกป่ดข้อมูลไม่ให้เรารู้นี่มีไหมครับ ท่านประธาน มีไหมครับ ผมว่ามันจะมีนะ ถ้ามีแล้วนี่จะทําอย่างไร ในสุดท้ายพอเรา เกิดความเสียหายแล้วเราได้ปกป่ดนี่เอาไปไว้เขาไม่ปกป่ดนะ อันนี้เขาเอาไปไว้นานเลย ๑๐ ป้บ้าง ๒๐ ป้บ้าง เอาความรู้มาตรวจสอบอันนี้ แต่ว่าเขาอีก ๑๐ ป้ ๒๐ ป้ เขาถึง จะเอาไปใช้ อย่างนี้เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาเก็บเกี่ยวความรู้ตรงนี้ไปแล้ว เราไม่สามารถ ที่จะรู้ได้ อย่างนี้สิ่งตรงนี้ก็ต้องฝากเอาไว้ครับ นี่คือเรื่องที่สําคัญในรายการปกป่ดข้อมูล
ทีนี้มาข้อ ๓ ไม่เอาข้อ ๔ ไม่พูด มาข้อ ๕ ข้อ ๕ นี่ครับท่านประธาน ในข้อ ๕ นี่ น่าสนใจครับท่านประธาน การปัองกันการลักลอบใช้ทรัพยากรพันธุกรรม ท่านประธานครับ ประเทศเราก็เปึนประเทศกสิกรรม ประเทศกสิกร พี่น้องเราทําไร่ทํานา เพราะฉะนั้น เมื่อเปึนอย่างนี้จะเปึนไปได้ไหมครับในด้านเกษตรนี่ เกษตรของเรามีเมล็ดพันธุ์ดี ๆ ท่านประธานครับ เมล็ดพันธุ์ดี ๆ ของเราสามารถที่จะเก็บเอาไว้ได้ เอาไว้ใช้แล้วก็ ทําให้เกิดประโยชน์ต่อต้นทุน ทีนี้เมื่อเปึนอย่างนี้มันเปึนเรื่องที่สําคัญ คือในด้านการเกษตร จะกระทบไหมครับ ถ้าสมมุติว่าพืชอื่นเราไม่มีเราต้องไปซื้อเขามา ซื้อเขามา เขาส่งเข้ามาขายอย่างนี้ เมื่อเขาส่งมาขายก็ทําให้ราคาสูง มันจะโยงถึงการทําให้ ต้นทุนการเกษตรของเราสูงไหมครับในเมื่อเรายังไม่มีในพืชต่าง ๆ นี่คือสิ่งที่กระผม อยากจะฝากไว้ว่าพันธุกรรมตรงนี้เขาจะตามมาเก็บเกี่ยวในสิ่งที่เขาเกิดประโยชน์ของเขา เรื่องอย่างนี้เปึนต้น ทีนี้มาถึงข้อ ๖ ท่านประธานครับ ข้อ ๖ การมีส่วนร่วมของชุมชน นี่ตามรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทยว่า สิทธิต้องมีการอนุรักษ์ ฟุ๋นฟูประเพณีต่าง ๆ ท้องถิ่นต้องรับทราบรับรู้ อันหนึ่งที่ท้องถิ่นรับรู้รับทราบที่สําคัญก็คือว่าการแพทย์แผนไทย ท่านประธานครับ การแพทย์แผนไทยเรากําลังก้าวหน้า ท้องถิ่นรับรู้เปึนของโอทอป เพราะฉะนั้นเกิดระโยชน์ จากพืชก็ดี จากสัตว์ก็ดี แล้วก็เปึนยารักษาได้ในขณะนี้เกี่ยวกับเอามาจากที่ได้พูดกันว่า รากไม้ต่าง ๆ อะไรก็แล้วแต่เยอะแยะเลยครับ ตอนนี้ของเรานี่เปึนประโยชน์หลายอย่าง มันจะไปถึงไหมครับ เวลาเขามาตรวจสอบเสร็จแล้วพืชชนิดนี้อะไรดี อันนี้ดีแล้วเขาร่วม ด้วย เขาก็มีส่วนร่วมด้วย แต่ว่าพืชตรงนี้อย่างยาบอระเพ็ดอะไรหลาย ๆ อย่างที่เปึน ประโยชน์ต่อร่างกาย บางทีพูดไปแล้วก็ฟังไม่ค่อยดีก็เขาเอามาร่วมด้วย เราจะเสียหาย ไหม ในขณะที่เปึนประโยชน์สําหรับยาของเรา คือเปึนยาที่ใช้ปัองกันหลายอย่าง มะเร็ง บ้างอะไรบ้างหลายอย่างเลยครับ แต่เขามาดูเสร็จแล้ว เขาบอกว่าอันนี้ต้องให้มี ส่วนแบ่งของเขาด้วย แต่ว่าการแพทย์แผนโบราณ การแพทย์แผนไทยของเรากําลังก้าวหน้า อย่างนี้เปึนต้น อย่างนี้เวลาเจรจาส่วนตรงนี้ยกเว้นไหม เพราะฉะนั้นใน ๖ ข้อ หัวข้อที่เจรจา เลยต้องฝากเอาไว้ เพื่อจะให้ทางผู้ไปเจรจา ซึ่งวันนี้กําลังเจรจาอยู่ว่าสิ่งเหล่านี้ยกเว้นไหม ในฐานะที่มีสิทธิอันชอบธรรม เพราะว่าความรู้เราไม่สามารถเรียนทันเขา ต้องให้เขามาดูแล พวกนี้มันฉลาดนะครับท่านประธาน พวกญี่ปุ์นฉลาด ประเทศในโลกนี้มันฉลาด อะไรที่เขา ไม่มีพยายามหามา ขวนขวายหามา อย่างมันสําปะหลังนี่ถ้าปลูกในประเทศเขา ดินมันจะเสีย ปลูกพืชอื่นไม่ค่อยจะได้และปลูกไม่ค่อยจะดีก็เสีย เขาอยากได้ เมื่ออยากได้ เขาก็เอาละประเทศนั้นปลูกไปสิ นายมีที่ดินเยอะปลูกไป ๆ แต่ฉันซื้อ ประโยชน์อย่างนี้ เราไม่สามารถเอามาทําด้วยตนเอง แต่ในขณะนี้เราก็จะเอามาทําด้วยตนเองอย่างมันสําปะหลัง หรือยางพาราก็แล้วแต่ นี่คือสิ่งที่กระผมอยากจะฝากไว้ครับ ก็ขออนุญาตกราบเรียน ท่านประธานไว้เพียงเท่านี้ ขอบคุณครับ