กราบเรียน ท่านประธานสภาที่เคารพ ผม สุรชัย เบ้าจรรยา แบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทย จังหวัดขอนแก่น ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานสภาที่เคารพรักครับ วันนี้ผมขอแสดงความคิดเห็น ร่างกรอบการเจรจาความร่วมมือด้านการพัฒนากิจการรถไฟระหว่างราชอาณาจักรไทย กับสาธารณรัฐประชาชนจีน ท่านประธานที่เคารพรักครับ ทุกวันนี้เราปฏิเสธไม่ได้หรอกครับ ว่าประเทศที่เจริญแล้วเขาก็ยังมีทั้งรถไฟฟัา รถไฟใต้ดิน บนดิน ความเร็วสูง ความเร็วต่ํา อันนั้นประเทศที่เขาเจริญแล้ว ประเทศที่กําลังพัฒนานี้ก็จะเจริญรอยตาม ยกตัวอย่าง ประเทศไทยของพวกเราครับท่านประธาน ผมขอแสดงความคิดเห็นสัก ๓-๔ เรื่อง ปกติแล้วประเทศไทยของเรามีรถไฟมาแล้วเปึนร้อยป้ครับ รถไฟรุ่นเก่าความกว้างของราง ๑.๑ เมตร อันนั้นเอาไว้ขนส่งสินค้า ใช้โดยสารแบบธรรมดาสมัยเก่า แต่ปัจจุบันรัฐบาล ไปเจรจากรอบการค้าเอารถไฟความเร็วสูง ซึ่งรางรุ่นใหม่มีความกว้าง ๑.๔๓ เมตร อันนี้มันคนละเรื่องกันเลยครับ ขณะเดียวกันของเก่าก็ทิ้งไม่ได้ก็ต้องสร้างคู่ขนานกันไป ท่านประธานที่เคารพรักครับ ในเมื่อของใหม่มาแล้ว ของเก่าซึ่งปัจจุบันนี้ก็ขาดการเหลียวแล ขาดการปรับปรุง ก็จะยิ่งไปกันใหญ่ เพราะว่าที่ผ่าน ๆ มาก็ขาดทุนอยู่แล้ว อันนี้คือรถไฟ สมัยเก่านะครับ อันนี้ก็คือข้อเปรียบเทียบ

ประเด็นต่อมา รัฐบาลเสนอบอกว่ามี ๕ สายหลัก ๆ ที่ต้องการจะพัฒนา ก็มีกรุงเทพฯ-หนองคาย กรุงเทพฯ-ระยอง กรุงเทพฯ-สุดชายแดนภาคใต้ กรุงเทพฯ-อุบลราชธานี กรุงเทพฯ-เชียงใหม่ ท่านประธานครับ อันนี้เปึนสิ่งดีมากเลย แต่ผมอยากถามรัฐบาลว่า จะเอาเงินที่ไหนมาสร้างเยอะแยะ วงเงินเปึนแสน ๆ ล้านบาทครับ เกือบเท่างบประมาณ ของแผ่นดิน ผมมีความคิดว่าถ้าเปึนอย่างนี้รัฐบาลน่าจะทดลองใช้สักเส้นทางหนึ่ง เอาเปึนตัวอย่างเลยครับเอาเปึนแซมเป่ล (Sample) ดู ผมขอยกตัวอย่างนะครับ อย่างกรุงเทพฯ-หนองคาย ประชาชนหรือชุมชนหนาแน่นทุกเส้นทางเลย ผู้โดยสารก็ขึ้นบ่อย ขึ้นเยอะทั้งขาไปขากลับ ศึกษาดูนะครับ เพราะว่าเอาสายนี้เปึนสายตัวอย่างดูโครงข่ายนี้ รถไฟสายนี้ไปทะลุถึงภูมิภาค เช่น ไปประเทศจีน ไปประเทศลาว ไปประเทศเวียดนาม ท่านลองทดลองดูครับ มันจะได้เซฟ (Save) เงินของรัฐบาลไปด้วย เพราะว่าถ้าจะกู้มา ทั้ง ๕ เส้นทางนี้ผมไม่เห็นด้วยครับ เพราะว่าหนี้เก่าของเราก็เยอะอยู่แล้วรัฐบาลกู้มา เยอะแยะเลย จะกู้มาสร้างหนี้สร้างสินอีกผมก็ไม่รู้ว่ารัฐบาลจะหาเงินที่ไหนไปใช้หนี้ ไปใช้ดอกเขา ลองสักเส้นทางหนึ่งดู ถ้าดีครับ ท่านมาศึกษาข้อดีข้อเสียทําเอ็มโอยู (MOU) ไปเลยครับ ถ้าดีก็ป้ต่อไป หมุนเวียนกันไป อันนี้ผมเห็นด้วยครับ

ประการต่อมา ท่านประธานที่เคารพรักครับ เรื่องการถ่ายทอดเทคโนโลยี อันนี้ต้องดูให้ดีนะครับ เขามีนัยอะไรไหม การถ่ายทอดเทคโนโลยีเปึนเรื่องสําคัญของ การจัดการในเรื่องนี้ อย่างสมมุติว่าเขาบังคับให้เราไปซื้ออุปกรณ์ ไปซื้อหัวจักรผูกขาด แต่เพียงผู้เดียว ถ้ารถไฟเสียเราไม่มีสิทธิไปซื้อที่อื่นมาเลยด้านอุปกรณ์ต้องไปซื้อที่นี่ แห่งเดียว ไม่เป่ดเสรี ไม่เป่ดตลาดให้กว้าง อย่างนี้การถ่ายทอดเทคโนโลยีรัฐบาลต้องดู ด้วยนะครับ อันนี้เปึนหลักสําคัญในการจะบริหาร ผมกลัวว่ารัฐบาลจะไปหลงกลเขา อันนี้ผมขอแสดงความคิดเห็นนะครับ โครงการนี้จะเกิดหรือไม่เกิดก็ยังไม่รู้เลย เพราะว่าเราต่อเนื่องมาจากสัปดาห์ที่แล้วก็มาว่ากันตรงนี้ สมาชิกรัฐสภาทุกท่าน แสดงความคิดเห็นให้ประธานทราบ ประธานก็นั่งอยู่ตรงนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ท่านก็อยู่ตรงนี้ท่านเปึนคนริเริ่มดีมากครับ ลงทุนโครงการใหญ่โตมโหฬารแต่ว่าปัจจัยนี่ครับ มันเปึนเรื่องหลักเปึนเรื่องสําคัญมาก ถ้าทําได้นะครับ ผมว่าประเทศไทยของพวกเรา ไม่น้อยหน้าเลย เปึนประเทศที่เจริญ ขณะเดียวกันรถไฟใต้ดินก็มีแทบทุกสายแล้ว ท่านประธานสภาที่เคารพรักครับ

เรื่องสุดท้ายที่ผมห่วงที่สุดครับ ก็คือเรื่องทุจริตคอร์รัปชัน โครงการ เปึนแสน ๆ ล้านครับ ท่านประธานครับ มันไม่ใช่ธรรมดาครับ ทุกวันนี้สื่อมวลชนทุกแขนง ก็ไม่ได้ว่าอะไรครับ เรื่องทุจริตคดโกงของรัฐบาลอย่างเดียว ถ้าโครงการนี้เข้ามาครับ มันเปึนจุดอ่อน จุดบอดของพรรคร่วมรัฐบาลเปึนอย่างนี้ โครงการแสนล้านนี่ครับ ถ้าท่านนายกรัฐมนตรีไม่กํากับลงมาดูเอง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังวันนี้ก็ไม่มา ก็ไม่เห็น เพราะว่าท่านเปึนเจ้าของเงิน ท่านก็ไม่รับรู้รับทราบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ท่านเปึนคนคิดเริ่มโครงการ แต่เงินต้องไปขอกระทรวงการคลัง การทุจริตคอร์รัปชันเปึนเอกลักษณ์ อยู่แล้วครับท่าน รัฐบาลชุดปัจจุบันนี่ ฉะนั้นผมเปึนห่วงมากครับ ท่านประธานครับ อยากฝากท่านประธานบอกไปถึงรัฐบาลท่านนายกรัฐมนตรีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ช่วยกันดูแลเรื่องการทุจริตคอร์รัปชันให้ดีหน่อยนะครับ ขอบคุณมากครับ