รัฐสภา · ครั้งที่ ๔ · ๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๓

ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง หารือเรื่องการรถไฟไทยที่ขาดทุน 15,000 ล้านบาทต่อปี และเสนอให้เอกชนเข้ามาบริหาร นอกจากนี้ยังแสดงความกังวลเกี่ยวกับรถไฟความเร็วสูงและเสนอให้พิจารณาประสบการณ์และความเสี่ยงของประเทศจีน และยังเน้นย้ำถึงความสำคัญของการวางแผนรอบคอบในการสร้างสนามบินในจังหวัดต่างๆ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต

นายชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชัยนาท

ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง สมาชิกรัฐสภา ในตําแหน่ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคเพื่อไทย จังหวัดชัยนาท ต้องขออนุญาตกราบเรียน ท่านประธานนะครับว่าวันนี้เปึนอีกครั้งหนึ่งที่รัฐสภาโดยคณะรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีนั้น ได้มาขอกรอบการอนุมัติในการที่จะไปดําเนินกิจการนอกประเทศ นั่นก็คือในการที่จะไป เปึนกรอบการเจรจาความตกลงในการที่จะสร้างรถไฟในประเทศไทย ต้องขออนุญาต ท่านประธานที่เคารพว่ารถไฟนั้นเราก็พูดกันพอสมควรแล้วว่าประเทศไทยเราก็มีมาช้านาน ถึงเวลานี้ก็เกือบ ๒๐๐ ป้ ต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานอย่างนี้ครับว่ารถไฟ เริ่มแรกที่เราสร้างขึ้นมาในสมัยสมเด็จพระป่ยะมหาราช พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านได้ทรงริเริ่มแล้วก็ก่อสร้าง แล้วปรากฏว่าก็เจริญรุดหน้า และประเทศไทยก็มีความ ก้าวไกล มีความเจริญรุ่งเรืองในระยะนั้น แต่ระยะหลังผ่านมาปรากฏการรถไฟแห่งประเทศไทย ก็ได้ดําเนินกิจการขาดทุนตลอดระยะเวลาของการดําเนินกิจการ เมื่อสักครู่นี้คุณหมอประสิทธิ์ ชัยวิรัตนะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในฐานะสมาชิกรัฐสภา ได้อภิปรายได้ให้ข้อมูลส่วนหนึ่งว่า ได้ทําการขาดทุนตลอดระยะเวลา โดยเฉลี่ยนะครับ ก็ต้องขอท่านประธานรัฐสภาอย่างนี้ ครับว่าป้หนึ่งงบประมาณ ๗,๕๐๐ ล้านบาท ที่ประเทศไทยตั้งงบประมาณไปให้ การรถไฟแห่งประเทศไทยไปบริหารกิจการ โดยประมาณ เช่นเดียวกันแล้วดําเนินกิจการ ก็ขาดทุน โดยถัวเฉลี่ยก็ประมาณ ๗,๕๐๐ ล้านบาท ผมเอาตัวเลขกลม ๆ ครับท่านประธาน ก็รวมแล้วป้หนึ่งรถไฟวิ่งอยู่ก็เสียหายประมาณป้ละ ๑๕,๐๐๐ ล้านบาท ที่การรถไฟแห่งประเทศไทย ทั้งหมดเลยที่เก็บ เขาเรียกสินทรัพย์หรือทรัพย์สินของการรถไฟแห่งประเทศไทย ทั้งประเทศหาแล้วก็มีอยู่ที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ที่ดําเนินกิจการอยู่ โดยถัวเฉลี่ยแล้วผมก็ถัวเฉลี่ยมา ในที่นี้ก็ ๑๕,๐๐๐ ล้านบาทป้หนึ่ง ป้หนึ่งก็ยัดใส่เข้าไปในกิจการรถไฟทั้งหมดก็เสียหาย ป้หนึ่งประมาณ ๓๐,๐๐๐ ล้านบาทท่านประธาน นี่คือการรถไฟไทยครับ ความเสียหาย ที่มันเกิดขึ้นก็ยังทําให้เกิดการว่าพี่น้องประชาชนก็ดี ผู้แทนราษฎรก็ตามแต่ คณะรัฐมนตรี ก็ตามแต่ อดีตนายกรัฐมนตรี หรือรัฐบาลทุกรัฐบาลก็พยายามที่จะทําเรื่องนี้ว่า จะแก้ไขอย่างไร ประกอบกับเรียกว่าเราก็ยังไม่ได้แก้ไขหรือพัฒนากิจการรถไฟอันเก่า ที่เรามีอยู่วันนี้ถ้าเราพิจารณากิจการรถไฟอันเก่าก็ต้องใช้งบประมาณประมาณ ๑๒๐,๐๐๐-๑๓๐,๐๐๐ ล้านบาทในการที่จะพัฒนา แต่ตัวเลขที่พูดกันนั้นมันเปึนตัวเลข ที่ยังไม่แท้จริง พอเวลาแท้จริงมันอาจจะไป ๑๕,๐๐๐ ล้านบาทก็ได้หรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ แต่ผมดูแล้วมันจะเพิ่มขึ้น แต่อย่างไรก็ตามแต่เราก็ไม่ได้ทําในสิ่งเหล่านั้น ความจริงแล้ว มันต้องทําแล้วก็เร่งรีบที่จะต้องทําเสียด้วยซ้ํา เพื่อให้เกิดผลไม่กระทบเสียหายป้ละ ๓๐,๐๐๐ ล้านบาท วันนี้เราไม่ทํามันเสียหายป้ละ ๓๐,๐๐๐ ล้านบาท ๓๐,๐๐๐ ล้านบาท แล้วเราก็เอาเงินเหล่านี้โยนลงน้ําไปทุกป้ ๆ ทุกครั้ง ๆ ผมได้พูดในที่นี้ท่านประธานครับ เอาให้เอกชนเขาบริหารได้ไหม ถ้าเอกชนรายไหนใครก็ตามแต่จะเข้าไปบริหาร เข้าไป ดําเนินการ เข้าไปบริหารกิจการรถไฟนี้โดยอยู่ในข้อแม้ของรัฐบาลไทย โดยอยู่ในข้อแม้ ของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม หรือบอร์ด (Board) อะไรก็ตามแต่ คุณบริหารอย่างนี้นะ รายได้ที่คุณจัดเก็บจากพี่น้องประชาชนในการโดยสารคุณมาคิดสิว่าควรจะเท่าไรแล้วมาประมูลกัน และให้ไปดําเนินการ รัฐก็ไม่ต้องเสียป้ละ ๓๐,๐๐๐ ล้านบาทนะครับ ท่านประธาน เก็บป้ละ ๓๐,๐๐๐ ล้านบาทไปช่วยเหลือพี่น้องประชาชน ไปสร้างเขื่อน สร้างถนน สร้างอะไร ได้อีกเยอะแยะครับ ไปสร้างโรงเรียนได้อีกเยอะแยะครับ นี่โยนไปป้ละ ๓๐,๐๐๐ ล้านบาท ๓๐,๐๐๐ ล้านบาท ท่านประธานก็ลองคิดดูครับ ถ้าเปึนกิจการของบ้านเราเอง ในครัวเรือนเอง เรียกว่าผมไม่อยากจะพูดคําพูดนี้ครับท่านประธาน ไม่มีเสื้อผ้าจะใส่ ก็แล้วกัน หมดท่านประธาน เพราะว่ามันทําไม่ไหว นี่เปึนเรื่องที่เราไปเก็บภาษีของพี่น้อง ประชาชน ไปเก็บรายได้จากพี่น้องประชาชนโดยทั่วไป แล้วก็บริหารโดยที่ผมอยากจะใช้คําว่า เราไม่พิจารณาในการแก้ไขจุดรั่วจุดโหว่ของประเทศเรา เราต้องแก้ไขครับ อันดับนี้ต้องนํามา อันดับต้นเลยในการที่จะทํา ก็ไม่ได้ทํา แล้วจนวันนี้ก็ยังไม่ได้ทํา เวลารัฐบาลนี้ก็จะหมดแล้ว แล้วก็ยังไม่ทําอีก นี่คือสิ่งที่ย้ําเตือน ใครก็ตามแต่ที่จะเข้ามาเปึนรัฐบาลใหม่ ใครก็ตามแต่ที่จะมาดําเนินต่อต้องทําในสิ่งเหล่านี้ ไม่อย่างนั้นพี่น้องประชาชนก็เสียภาษีอยู่นี่ สิ่งที่จะต้องเอาไปช่วยเหลือพี่น้องประชาชน ก็ช่วยได้น้อยลง ไม่ว่าจะเปึนรายได้ของประเทศก็น้อยลง สิ่งเหล่านี้ก็ต้องเรียน ท่านประธานว่าคือปัญหาของประเทศเรา

อีกเรื่องหนึ่งก็คือในเรื่องที่เราจะไปทํารถไฟความเร็วสูง ไฮ สป้ด เทรน ก็ต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานว่าในความเร็วสูงที่เราพูดกันมันสูงจริงหรือเปล่า แล้วระบบถ้าเราพูดกันตรง ๆ ท่านประธาน รถไฟเขาพูดกันในระบบราง รางเปึนตัวเมน (Main) ว่าจะเอาระบบแบบไหน อย่างไร เปึนเรื่องสําคัญ ระบบรางที่เราเลือกเราก็จะ เลือกใช้ระบบของประเทศจีนเท่านั้นใช่ไหม ถ้าเราใช้ระบบประเทศจีน ประเทศจีนก็ไปซื้อ ลิขสิทธิ์ ไปซื้อวิธีทําหรือเทคโนโลยีจากประเทศโน้นประเทศนี้มา มีทั้งไปขอซื้อจาก ประเทศฝรั่งเศส จากการศึกษา แล้วก็ไปเอาจากประเทศเยอรมนีมา บริษัทซีเมนต์ ที่เราพูดกัน เอาเข้ามาแล้วก็รวม ๆ ปรับรวมกับเทคโนโลยีของประเทศจีนเข้ามาพัฒนา แล้วก็เอามาใช้ ถ้าเราพูดถึงประเทศจีนสมาชิกหลายท่านก็อภิปรายครับท่านประธาน ผมขออนุญาตนําสิ่งเหล่านั้นมาพูดอีกครั้งหนึ่งก็คือว่าประเทศจีนเพิ่งพัฒนามาเมื่อไม่กี่ป้นี้เอง เมื่อไม่กี่ป้นี้เองท่านประธาน ๔-๕ ป้นี้เอง แต่ประเทศที่เขาพัฒนามาก่อนหน้านี้แล้ว แล้วก็ก่อนหน้านี้มาก ๆ เลยคือประเทศแรกของการพัฒนาเรื่องรถไฟความเร็วสูงก็คือ ประเทศญี่ปุ์น เพื่อนสมาชิกอาจจะมีข้อมูลที่คลาดเคลื่อนว่าประเทศญี่ปุ์น ป้ ๒๕๐๗ จริง ๆ ไม่ใช่ ประเทศญี่ปุ์นพัฒนารถไฟมาตั้งแต่ ป้ ๒๕๐๓ แล้วก็สําเร็จ แล้วก็ใช้ใน ประเทศญี่ปุ์น ป้ ๒๕๐๓ นะครับ ผมย้ํา นับถึงวันนี้ ๕๐ ป้ครับท่านประธาน ประเทศญี่ปุ์น ทํามา ๕๐ ป้ แล้วประเทศญี่ปุ์นก็พยายามคิดค้นเทคโนโลยีต่าง ๆ ในการที่จะทํา ขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานครับ ผมเองเมื่อวันหนึ่งก็ได้มีโอกาสไปประเทศญี่ปุ์น ก็ไปศึกษางานนี่ละครับไปศึกษาเรื่องรถไฟ เรื่องอะไรต่ออะไร ก็ไปดู ไปขึ้นด้วยนะครับ ไปขึ้นทั้งของจริงด้วยจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่ง ทั้งระบบที่ความเร็วไม่มากกับ ความเร็วมาก ๆ แล้วก็ไปขึ้นรถไฟที่เขาเรียกว่าเปึนระบบทดลองอันใหม่ที่เขากําลังจะ สร้างใหม่อยู่ในแผนการทดลอง ไปลองนั่งดู แต่มันเปึนเรื่องของการทดลอง แต่ขออนุญาต กราบเรียนว่าเขาก็กําลังพัฒนาเทคโนโลยีแข่งกับประเทศอื่น ๆ ผมเองต้องขออนุญาต กราบเรียนท่านประธาน รถไฟความเร็วสูงมาก ถ้ามันเกิดเหตุนี่ตายเยอะ ตายเยอะมากครับ ความเร็วมันตั้ง ๔๐๐-๕๐๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความเร็ว ๓๐๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง อย่างน้อย ๆ ที่เราต้องใช้กัน ประเภทความเร็ว ๒๐๐ กว่ากิโลเมตรต่อชั่วโมงนี่มันตกรุ่น ล้าสมัยไปแล้ว ถ้าจะสร้าง ๓๐๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมงเขาก็ไม่สร้างกันแล้ว เขาก็ต้องพูดกัน ๕๐๐ ๖๐๐ ๗๐๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง พูดกันถึงขนาดนั้น ถ้าความเร็วขนาดนั้นถ้าเกิด ความเสียหายหรือเกิดการชํารุด ผมไม่ได้ว่าประเทศจีนเทคโนโลยียังไม่พอ แต่ว่าในเรื่อง ของประสบการณ์ ในเรื่องของการทดลองการใช้ระยะเวลามันยังน้อย อายุมันยังไม่มาก ถ้าอายุมันมากพอมันอาจจะเกิดความเสียหายในอีก ๑๐ ป้ข้างหน้ากับประเทศจีนก็ได้ ในเรื่องของรถไฟ พอใช้ไปแล้ว ๑๐ ป้มันเสียหาย หรือใช้ไป ๑๕ ป้แล้วมันเสียหาย มันอาจเปึนไปได้ แต่ประเทศญี่ปุ์นเขาใช้มา ๕๐ ป้ แต่ว่าระหว่างของการใช้เขาก็เกิดนะครับ ไม่ใช่เขาไม่เกิด ไม่ใช่เขาไม่มีปัญหาครับท่านประธาน เช่นเดียวกันประเทศเยอรมนี ถ้าเราศึกษาประเทศเยอรมนี ขอเวลาท่านประธานอีกนิดหน่อย ประเทศเยอรมนีปัญหา เขาก็เยอะแล้วเขาก็เปึนปัญหามากเลย จนกระทั่งเขาเองซึ่งเรียกว่าการคิดค้นเรื่องนี้ของ ประเทศเยอรมัน ในระยะหลังอาจจะเรียกว่าด้อยลงไป ในเรื่องของการแข่งขันที่เขาจะไป เอาเรื่องนี้แข่งขันกับทางประเทศญี่ปุ์นหรือประเทศอื่น ๆ เพราะฉะนั้นประเทศเยอรมนีเขาก็เลยไม่ค่อยได้พัฒนาเรื่องนี้เท่าไร ต้องขออนุญาต ท่านประธานครับว่าเรื่องดังกล่าวนี้ไม่ใช่ว่ามันไม่มีความสําคัญ

อีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานนะครับ ขอเวลานิดหนึ่ง สภาแห่งนี้ ก็คือในเรื่องของการสร้าง ท่านประธานคงจําได้ป้หนึ่งในสมัยหนึ่ง ป้ ๒๕๓๑ ในระยะนั้นเราก็เปลี่ยนสนามรบเปึนสนามการค้าแล้วก็พัฒนาเศรษฐกิจบ้านเรา เศรษฐกิจบ้านเรากําลังเฟ๋ืองฟู ท่านประธานก็คงจําได้ ผมขอย้อนนิดหนึ่ง ปรากฏว่า เราก็สร้างสนามบินจังหวัดโน้นจังหวัดนี้ ใครอยากสร้างก็สร้าง ใครมาเปึนนายกรัฐมนตรี ใครมาเปึนรัฐมนตรี ใครมาเปึนอะไรก็ไปสร้างกันจังหวัดที่มันไกลพอสมควรสามารถที่จะ สร้างได้ก็ไปสร้าง ๆ ปรากฏว่าเต็มไปหมดเลย เช่นเดียวกันนะครับ แล้ววันนี้เปึนอย่างไร บ้างสนามบินป่ด เอาวัว ควายไปเลี้ยงซึ่งส่วนหนึ่งเปึนอย่างนั้น เพราะว่าสภาพของ การพิจารณาหรือการคิดนั้นคือการสํารวจนั้นไม่ดีพอ ผมกําลังจะมาเข้าเรื่องตรงนี้ ขอฝากท่านประธานครับว่าถ้าจะทํา ผมไม่อยากจะเห็นอีก ๒๐-๓๐ ป้ข้างหน้า หรือ ๑๐ ป้ หลังการสร้างเสร็จแล้วใช้ไปแล้วมันจะเกิดเหตุสิ่งเหล่านี้ เพราะว่าเสียดายสตางค์ แล้วก็เสียบรรยากาศของลูกหลานที่เขาจะคิดคํานึง เพราะคนคิดนี่ก็คิดดีกับบ้านเมือง แต่ว่าอยากจะทําให้รอบคอบ ก็ขออนุญาตฝากสิ่งเหล่านี้ไปด้วย นั่นก็คือจุดของ การที่จะจอดแต่ละจุดของการจอดของสถานีรถไฟ มันต้องมีความสําคัญ เพราะว่า รถไฟความเร็วสูงไม่ได้คิดอยากจะจอดก็จอดเต็มไปหมด ไม่ว่าที่ไหนก็จอด ตรงนั้น ตรงนี้ตรงโน้น มันก็เลยไม่เร็วเพราะว่าไปเสียเวลากับการจอดมาก แล้วก็ทําให้ คนโดยสารการเดินทางเขาจะรู้สึกรําคาญแล้วก็เบื่อหน่าย เพราะฉะนั้นระยะของ การจอด ระยะของคาบเวลาหรือแหล่งของสถานที่ ตรงนี้ต้องนํามาวิเคราะห์ศึกษา ให้มีความเหมาะสมว่ามนุษย์เราสัมพันธ์กับชีวิตของความเปึนมนุษย์ว่ามนุษย์เรานี่ เดินทางเคลื่อนที่ไปขนาดนี้ ครึ่งชั่วโมง ๑ ชั่วโมง ๒ ชั่วโมงต้องเข้าห้องน้ํา ระยะเวลา ของการจอดพอดีพอเหมาะพอสมกับการเข้าห้องน้ํา ระยะเวลาของการที่อยากจะดื่มน้ํา ดื่มอะไร อย่างนี้เปึนต้น สิ่งเหล่านี้ก็คิดคํานวณหรือมาผลการศึกษาได้ เพราะฉะนั้น ก็ขอฝากไว้ว่าไหน ๆ จะทําก็ขอให้ทําให้สมบูรณ์ให้ดีที่สุดนะครับเพื่อเปึนสิ่งที่เรียกว่า ประเทศไทยของเราจะได้เปึนสิ่งที่เชิดหน้าชูตาได้ ก็ขอฝากสิ่งเหล่านี้ซึ่งเวลามันน้อยนะครับ ท่านประธาน กราบขอบคุณครับท่านประธาน