นายนิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สกลนคร

กราบเรียน ประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม นายนิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานครับ ผมต้องขอร่วมแสดงความคิดเห็น ในกรอบการเจรจาเอฟทีเอระหว่างไทย-ออสเตรเลีย และไทย-นิวซีแลนด์ ท่านประธานครับ ในเรื่องนี้ผมไม่ขัดข้องหรือไม่คัดค้านในการที่กรอบไทยทําความเห็นเอฟทีเอ กับประเทศออสเตรเลียหรือประเทศนิวซีแลนด์ เพียงแต่ผมอยากตั้งข้อสังเกต ให้ท่านรัฐมนตรีซึ่งเปึนผู้รับผิดชอบในส่วนนี้ และท่านรัฐมนตรีอลงกรณ์ต้องคิดว่า ในอนาคตเมื่อไทยเราทําแล้วความเสียหายจะเกิดขึ้นอย่างไร ต้องเตรียมการ เนื่องจาก การศึกษาวิเคราะห์ของบริษัทที่ปรึกษาท่านจ้างมานั่นไปศึกษาในด้านที่เปึนประโยชน์ อย่างเดียว ผมอ่านดูในเนื้อหาหลายข้อไม่ได้มีประเด็นที่ว่าไทยเราถ้าเปึนคู่สัญญา หรือเอฟทีเอกับทั้ง ๒ ประเทศนี้แล้วไม่ว่าออสเตรเลียหรือนิวซีแลนด์ เราจะมีส่วนได้เสีย อย่างไร ผมจึงกราบเรียนว่าในเรื่องนี้เปึนเรื่องต้องคิดกันว่าอนาคตของเกษตรกรไทย ผมเองเปึนคนหนึ่งที่อยู่ในพื้นที่สกลนคร ซึ่งได้รับรู้รับเห็นเกษตรกรบ้านผมวันนี้ถือว่า การขุนโคเพื่อส่งขายในตลาดถือว่าโคขุนโพนยางคําเปึนเนื้อติดอันดับ ๑ ของประเทศ แล้วติดอันดับต้น ๆ ของโลก แต่วันนี้ผมเกรงว่าในอนาคตซึ่งต้องฝากท่านรัฐมนตรีอลงกรณ์ ว่ากระทรวงพาณิชย์ซึ่งดูแลในเรื่องการค้า แต่ต้องประสานกับกรมส่งเสริมการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ว่าวันนี้ถ้าเผื่อในอนาคตข้างหน้า ผมก็ดูโดยเนื้อหาหลัก จริง ๆ แล้วผมเองก็มีโอกาสที่จะไปดูงานในเรื่องการเกษตรของประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ก็ตาม ของเรายังห่างไกลพูดถึงฝ้มือของการเลี้ยงสัตว์ ความพร้อมเพรียง โพนยางคําเปึนสหกรณ์โคขุนที่มีชื่อเกษตรกรส่วนใหญ่ซึ่งเปึนสมาชิกวันนี้เปึนชาวบ้าน ทั่วไปครับ ยากลําบากในการเลี้ยงโคขุน เลี้ยงลําบากมาก ต้องปลูกหญ้าเอง หญ้ากินี หญ้ารูซี่อะไรประเภทนี้ ปลูกเอง เนื้อที่มีกี่ไร่ต้องปลูกใส่ปุิยรดน้ําเกี่ยวแล้วเอาไปให้วัวกิน สมาชิกของสหกรณ์โคขุนโพนยางคําวันนี้ ๓-๔ จังหวัด จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนมจังหวัดมุกดาหาร จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานี จังหวัดกาฬสินธุ์ สมาชิกหลายพันคนผมเกรงว่าจะได้รับผลกระทบจากจุดนี้ ฝากเปึนที่สังเกตด้วย ฝากเพื่อให้ท่านเอาไปคิด ถ้าอย่างไรต้องปัองกันไว้ว่าเมื่อทําสัญญาตัวนี้แล้วผลกระทบไหม ผมบอกว่าของเราเลี้ยงด้วยความยากลําบาก ยากลําบากอย่างไร โคขุนโพนยางคํา สมาชิกทุกคนเลี้ยงในเนื้อที่รวมปลูกหญ้าไม่กี่ไร่ปลูกไร่สองไร่ ต้องเกี่ยว ๒ อาทิตย์ เกี่ยวครั้งหนึ่ง เกี่ยวหญ้าให้โคที่ต้องขุนแล้วต้นทุนของเกษตรกรเราไม่มีเลย หัวอาหาร กากน้ําตาลอะไรต้องเอาจากสหกรณ์โคขุนโพนยางคําทั้งหมด มีการหักลบหนี้กัน ฉะนั้น ป้หนึ่งถึงได้ขาย วัวที่จะขุนขุนแล้วขายได้ในสหกรณ์ส่งสู่โรงฆ่าสัตว์ต้องใช้เวลาขุนเต็มที่ เร็วที่สุดก็ ๘-๙ เดือน แต่ตัวที่จะได้ขายมันใช้เวลาเปึนป้ ในความเปึนป้ของวัวที่ขุนโคขุน มันใช้เวลาถ้าเปึนวัวที่เปึนลูกคอกจริงก็ได้กําไรบ้าง แต่ถ้าซื้อมายากเลย ตัวหนึ่ง ๔,๐๐๐-๕,๐๐๐ บาท อย่างไรก็ไม่ถึง ๑๐,๐๐๐ บาท เมื่อหักต้นทุนแล้วประมาณ ๕,๐๐๐ บาทป้หนึ่ง ก็เลี้ยงคนละ ๒-๓ ตัว อันนี้ต้องคิดว่าเขาอยู่ได้เพราะอาชีพอื่นไม่มีทํา นี่ดีที่สุดนอกจากทํานาแล้วก็มาเลี้ยงโคขุน ผมจึงตั้งเปึนข้อสังเกตว่าวันนี้ท่านต้องดูแล เกษตรกรด้วยว่าปัญหามันเกิดขึ้นเราจะทําอย่างไร เพราะจะไปเทียบกับประเทศ ออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์แล้วไม่ได้เลย เพราะกลุ่มนั้นโคเขาไล่หญ้า หญ้าเขาปลูก มันไม่เหมือนเราไร่สองไร่ครับ เขาไม่ต้องไปเกี่ยว เขาไล่โคลงไปกินหญ้าเอง ต้นทุนมันต่ํา แล้วเกษตรกรเขามีทุน วันนี้ผมฝากเปึนข้อคิดว่าพี่น้องประชาชนใน ๓-๔ จังหวัดผมซึ่งเปึน สมาชิกโคขุนโพนยางคําซึ่งเปึนโคอันดับ ๑ ของประเทศ แล้วก็ติดอันดับโลกอย่าให้ได้รับ ผลกระทบ ผมเองก็เปึนห่วงผมเองเคยเลี้ยงโคขุนสมัยเปึนครูอยู่บ้านนอก ก็ได้ผลกระทบว่า กําไรไม่กี่บาท แต่ก็ต้องทําผมบอกแล้วว่าไม่เกิน ๕,๐๐๐ บาท หรือถ้าลูกคอกจริง ๆ ไม่ได้ซื้อมา ก็ประมาณ ๑๐,๐๐๐ บาทหลังจากหักค่าอาหาร ค่าหญ้า โดยค่าแรงยังไม่ได้คิดเลย อันนี้ จึงฝากว่าท่านต้องคิดวันนี้อย่าคิดว่าค้าอย่างเดียวเราเองก็เสียเปรียบถ้าปล่อยให้เนื้อโคขุน เข้ามา ไม่นับถึงโคนมเรายิ่งสู้ไม่ได้เลยวันนี้ ถึงแม้นมเราไม่พอผลิต ผมสังเกตจากนมโรงเรียน แต่เราก็เสียเปรียบหลายท่านพูดแล้วนมผง แต่ว่าผมไม่พูด ในจังหวัดสกลนครเองก็มีโคนม แต่โคนมสหกรณ์โครงการพระราชดําริภูพาน แต่เรามีน้อย เพียงแต่ว่าผมห่วงว่าอย่าให้นมตัวนี้ ไปกระทบจนกระทั่งเกษตรกรมีปัญหา อาชีพเขาลําบากอยู่แล้ว เราก็ต้องดูแลเรื่องปัญหา ปากท้องเขาอันนี้ต้องฝากท่านประธานถึงท่านรัฐมนตรีอลงกรณ์ด้วย ขอบคุณมากครับ