รัฐสภา · ครั้งที่ ๓ · ๑๕ กันยายน ๒๕๕๓

วินัย สมพงษ์ แสดงความกังวลเกี่ยวกับการเจรจาความตกลงการค้าเสรีไทย-ออสเตรเลียและไทย-นิวซีแลนด์ โดยเฉพาะเรื่องการศึกษา เนื่องจากประเทศไทยถือว่าการศึกษาคือสินค้าส่งออกที่มีรายได้มาก แต่นักเรียนไทยที่ไปเรียนในประเทศเหล่านี้เสียค่าเล่าเรียนแพงกว่านักเรียนของประเทศเหล่านั้น

พันเอก วินัย สมพงษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน

กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม พันเอก วินัย สมพงษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ แบบสัดส่วน ในฐานะสมาชิกรัฐสภา กระผมใคร่ขอมีส่วนร่วม ในการอภิปรายกรอบการเจรจาความตกลงการค้าเสรีระหว่างไทย-ออสเตรเลีย แล้วก็ ไทย-นิวซีแลนด์โดยย่อ ๆ ดังต่อไปนี้ครับ

ท่านประธานที่เคารพครับ เวลากระทรวงพาณิชย์ เวลารัฐบาลไปเจรจา การค้ากับต่างประเทศไม่ว่าจะเปึนกับประเทศใด ส่วนใหญ่การเจรจาการค้ามุ่งเฉพาะ สินค้า ไม่ว่าจะเปึนเครื่องจักร เครื่องยนต์กลไก สินค้าอุปโภคบริโภค พืช ผัก ผลไม้ เนื้อ นม สุดแท้แต่ ผมขออนุญาตใช้ภาษาอังกฤษว่า กู๊ดส์ (Goods) มักจะเพ่งเล็งแต่เรื่องการค้า ในเรื่องอย่างนี้ ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ รัฐบาลบอกว่าในอดีตที่ผ่านมาดุลการค้า ไทย-ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ประเทศไทยได้ดุลการค้าได้เปรียบมาโดยตลอดแปลว่า เราขายได้มากกว่าเราซื้อครับ ท่านประธานครับ วันนี้ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์นั้น ไม่ได้ใช้สินค้าที่เรียกว่ากู๊ดส์เปึนสินค้าแต่เพียงเท่านั้นวันนี้ผมกราบเรียนว่าประเทศ ออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์นั้นได้ใช้การศึกษาเปึนสินค้า ประเทศออสเตรเลีย ประเทศ นิวซีแลนด์ได้ใช้การศึกษาแอดดูเคชั่น (Education) เปึนสินค้าส่งออกมาสู่ประเทศไทย อย่างมากมาย และถ้าเราพิจารณาเฉพาะการศึกษาเราจะเสียดุลการค้าประเทศออสเตรเลีย และประเทศนิวซีแลนด์อย่างมากมายมหาศาลครับ ในอดีตที่ผ่านมานักศึกษาไทยเรา ภาษาอังกฤษก็ค่อนข้างจะแย่เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นในโลก เราจึงนิยมส่งคนไทย ส่งลูกหลานของเราไปศึกษาเพื่อไปเรียนรู้วิชาการต่าง ๆ เพื่อไปเอาภาษามาจากประเทศ ส่วนใหญ่ก็ไปประเทศสหรัฐอเมริกา ไปประเทศอังกฤษเพื่อจะเอาภาษามา ท่านประธานสภา ที่เคารพครับ ในอดีตโน้นประเทศอังกฤษก็ดี ประเทศสหรัฐอเมริกาก็ดี เวลาพ่อแม่ ผู้ปกครองส่งลูกหลานไปเรียนหนังสือก็จะมีความรู้สึกว่าแพงแล้วก็ไกลบ้าน แพงแล้วก็ไกล ไม่สะดวก เพราะฉะนั้นเมื่อประมาณสัก ๑๕-๑๖ ป้ย้อนหลังไปตั้งแต่ป้นี้ครับ ป้นี้ป้ ๒๕๕๓ ย้อนไปสัก ๑๕-๑๖ ป้ กระผมเปึนคนหนึ่งในฐานะที่เปึนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และในฐานะที่กระผมเคยอยู่กรุงเทพมหานครเปึนรองผู้ว่า กทม. ดูแลโรงเรียนมาก่อน กระผมเห็นว่าถ้าเผื่อเราจะเอาลูกหลานเราไปเรียนภาษาอังกฤษหรือไปเอาวิชาการอะไร ก็แล้วแต่ในระบบอังกฤษ ถ้าเราจะส่งลูกหลานเราไปเรียนที่ประเทศออสเตรเลีย ไปประเทศนิวซีแลนด์ใกล้บ้านกว่า และเมื่อ ๑๕-๑๖ ป้ก่อนค่าเล่าเรียนก็ค่อนข้างถูกกว่า ในประเทศสหรัฐอเมริกาแล้วก็ถูกกว่าในประเทศอังกฤษ ผมจึงเปึนคนหนึ่งที่ทําจริงทําจัง ร่วมมือกับโรงเรียนกรุงเทพมหานครซึ่งก็รู้จักกันอยู่หลายแห่ง ผมเปึนคนหนึ่งที่ออกมารณรงค์ ชักชวนให้เด็กไทยลูกหลานไทยไปเรียนที่ประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด์ ๑๕-๑๖ ป้มาถึงวันนี้ ท่านประธานสภาที่เคารพครับ เด็กไทยในประเทศสหรัฐอเมริกา ในประเทศอังกฤษวันนี้ถ้านับจํานวนแล้วอาจจะน้อยกว่าเด็กนักเรียนไทยซึ่งอยู่ในประเทศ ออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด์ แปลว่าคนไทยนิยมส่งลูกหลานเราไปเรียนที่ประเทศ ออสเตรเลียไปเรียนประเทศนิวซีแลนด์มากกว่าที่จะส่งไปเรียนที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ไปเรียน ที่ประเทศอังกฤษ เพราะมันไกลมันแพง ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผมอยากจะฝาก กระทรวงพาณิชย์ ฝากรัฐบาลว่าไหน ๆ ท่านก็จะเจรจาการค้ากับประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ ผมฝากให้ท่านเจรจาเรื่องการศึกษาด้วย ซึ่งประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์นั้นเขาถือว่าการศึกษาเปึนสินค้าที่ส่งออกทํารายได้ให้กับประเทศเขา อย่างมากมายเปึนล่ําเปึนสันครับ นักเรียนไทยวันนี้ไปเรียนในประเทศออสเตรเลียไปเรียน ประเทศนิวซีแลนด์ ค่าเงินดอลล่าร์ประเทศออสเตรเลียใกล้เคียงกับเงินดอลล่าร์ ประเทศสหรัฐอเมริกา และผมกล้าพูดว่าค่าครองชีพในประเทศออสเตรเลียนั้นวันนี้แพงกว่า ในประเทศสหรัฐอเมริกาด้วยซ้ําไปครับ นักเรียนไทยที่ไปเรียนในประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์วันนี้ค่าเล่าเรียนไม่ได้ถูกกว่าในประเทศสหรัฐอเมริกาเหมือนอย่างในอดีต ที่ผมเคยไปรณรงค์ต่อต้านไปแก้ไขว่า อย่าไปเรียนไกลประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศอังกฤษ ไปเรียนที่ประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ วันนี้ไปประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ กลับแพงค่าครองชีพสูงกว่า และมิหนําซ้ําท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผมอยากจะฝาก รัฐบาล อยากจะฝากกับรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องเวลาไปเจรจาการค้า แถมให้ผมหน่อยครับ นักเรียนไทยที่ไปเรียนที่ประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์บางรัฐ เขาได้รับ ความไม่เปึนธรรมค่าเล่าเรียนติวอีชั่น (Tuition) ฟรี ฟรีค่าเล่าเรียน ค่าขนส่ง ค่าที่พักอาศัย มันแพงกว่านักเรียนออสเตรเลียมากมายครับ ค่าเล่าเรียนบางรัฐนักเรียนออสเตรเลีย เสียในราคาปกติ แต่เราเสียในราคาของนักเรียนต่างชาติ โพรเซสชัน ไพรส์ (Procession price) กับ เรกูลาร์ ไพรส์ (Regular price) ไม่เหมือนกัน เราแพงกว่านักเรียนของเขา แพงกว่าค่าเล่าเรียนของนักเรียนในเครือจักรภพประมาณ ๒ เท่า ค่าขนส่งก็แพงกว่า มันไม่เปึนธรรมในสังคม ผมเองก็พยายามไปแก้เรื่องอย่างนี้ ไปพบกับทูต ไปพบกับ ส.ส. ของเขาเพื่อช่วยนักเรียนไทยให้ได้รับความเปึนธรรมครับ เพราะฉะนั้นไหน ๆ ท่านก็จะเจรจาการค้ากับประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด์ เมื่อผมได้ยกประเด็นว่าวันนี้ประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ ไม่เอาเฉพาะกู๊ดส์ สินค้ามาเปึนตัวเจรจา แต่ประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ได้เอาการศึกษาเปึน สินค้าเพื่อส่งออก ก็ขอได้โปรดท่านได้ไปเจรจาว่าทําอย่างไรจึงจะเกิดความเปึนธรรมกับ นักศึกษาไทยที่ไปเรียนประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ครับว่าจะไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบ โฮมสเตย์ (Homestay) ค่าที่พักอาศัยคิดเปึนรายสัปดาห์ ๑๕๒-๒๐๐ เหรียญต่อสัปดาห์ ไม่พูดถึงบ้าน ไม่พูดถึงอพาร์ทเมนท์ (Apartment) ไม่พูดถึงอย่างอื่นมันแพงกว่าเขา นักเรียนในชาติ นักเรียนในเครือจักรภพมากมายมหาศาล ผมอยากจะฝากสิ่งนี้เพื่อช่วย แก้ไข เพราะอย่างไรเสียดุลการค้านี่จริง ๆ แล้วถ้าเอาการศึกษามาพิจารณาโดยเฉพาะเรา เสียเปรียบดุลการค้า เรื่องการศึกษากับไทย-ออสเตรเลีย กับไทย-นิวซีแลนด์มากมาย มหาศาลก็อยากจะฝากให้ท่านได้คิดและนําไปช่วยแก้ไขแต่เพียงเท่านี้ ด้วยความเคารพครับ