ไพจิต ศรีวรขาน หารือเรื่องการเพิ่มทุนสามัญในธนาคารโลก โดยมองว่าเป็นภาระหน้าที่ของประเทศไทยในการช่วยเหลือประเทศที่ยากจนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และยังเห็นว่าการจ่ายเงินเพิ่มเป็นหุ้นจะเป็นเพียงการแต่งหน้าทาปากเพื่อหลอกประชาคมโลก
ท่านประธาน ที่เคารพ กระผม ไพจิต ศรีวรขาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม พรรคเพื่อไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ต้องถือว่าการให้ความเห็นชอบต่อรัฐบาลเพื่อไปทําภาระหน้าที่ ในประชาคมโลกเปึนเรื่องสําคัญนะครับท่านประธาน เผอิญเรื่องนี้บรรจุเข้ามาวันนี้แล้วก็ เลื่อนขึ้นมาพิจารณาเลย การเตรียมการของคณะที่จะต้องพิจารณาก็ขึ้นอยู่กับภูมิปัญญา ความรู้เดิมที่พอมี ก็ต้องยอมรับครับท่านประธานว่าผมไม่ค่อยมีความรู้เรื่องเศรษฐกิจ เรื่องอะไรมากมาย แต่ผมเห็นว่าวันนี้ประเทศไทยเราไปไกลนะครับ ไกลสุดเลย ไปเปึนหุ้น การเพิ่มทุนสามัญในธนาคารโลกมันไกลเลยนะครับ ถ้าธนาคารพัฒนาเอเชียก็ใกล้ เข้ามาหน่อย ผมก็เลยเห็นว่าเปึนเรื่องสําคัญ ภาระบทบาทเท่าที่เห็น การเพิ่มทุนคราวนี้จะให้ ความสําคัญกับประเทศที่เศรษฐกิจดี เศรษฐกิจดีก็แปลว่าเขาบอกว่า นัยของการจัดสรรหุ้น เราคํานึงถึงประเทศในภูมิภาค ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศสิงคโปร์ ประเทศไทย และประเทศเวียดนาม น่าสนใจว่าประเทศเวียดนามเข้ามาอยู่ติด ๆ ประเทศไทยนะครับ แปลว่าเศรษฐกิจของเขาทําท่าจะไม่ใช่ธรรมดาแล้ว ผมก็มีความเห็นว่าประเทศที่ร่ํารวยกว่าเรา ก็เยอะนะครับ เศรษฐกิจดีมีนัยสําคัญกว่าเราก็มาก แต่ว่าเขาจําเพาะเจาะจงมาเปึน ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศสิงคโปร์ ประเทศไทย และประเทศเวียดนาม ผมมาเป่ดดูว่า จะต้องเพิ่ม ๑,๑๐๐ ล้านบาทโดยประมาณนี่นะครับ แปลว่าจ่ายเงินเปึนหุ้นในการบริหาร ในการออกเสียงเพื่อจะได้มีโอกาสที่จะใช้ทุนของธนาคารโลกไปช่วยเหลือประเทศ ที่กําลังพัฒนา คงจะหมายถึงประเทศในภูมิภาครอบ ๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เรา เกือบทั้งหมดที่ยากจนอยู่กําลังพัฒนา บทบาทอันนี้เปึนบทบาทในชั้นที่เปึนภาระของสังคมว่าเราเข้มแข็งกว่าก็เข้าไปมีบทบาท ในการที่จะไปช่วยเพิ่มทุน ท่านประธานครับ อินโดนีเซีย ๓,๙๐๐ เปึนเหรียญสหรัฐนะครับ เวียดนามนี่ใกล้ ๆ ไทยเลยครับผมดูแล้วมัน ๒,๓๒๕ ไทย ๒,๔๑๗ แต่ว่าบทบาทในการที่จะต้อง จ่ายเงิน แม้ว่าจะต้องจ่ายชําระ ๕ ป้แล้วเลื่อนไปได้อีก ๒ ป้อะไรก็เปึนภาระที่ไม่ใช่เปึนเงิน ที่ต้องจับจ่ายเกินกว่าฐานะที่เราควรจะมี แต่เปึนการสร้างศักยภาพในการที่จะเปึนผู้นํา ขององค์กรโลกให้เรามีบทบาท เห็นบอกว่าจะต้องลงคะแนนเสียงกันภายในวันที่ ๑๐ กันยายน เหลืออีก ๒-๓ วันนะครับ ฝ์ายไปประชุมก็คงไปแล้ว คอยว่าจะได้รับความเห็นชอบ กรอบในการไปผูกพันภาระสัญญาตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๙๐ หรือไม่ วันนี้นะครับ ถ้าไม่มีประชุมวันนี้ก็คงจะประชุมกันไปก่อนก็คอยเห็นชอบเมื่อไรค่อยจะมีภาระผูกพันได้ แท้จริงแล้วมีสมาชิกถามว่าทําไมต้องเอามาเข้าวันนี้เหลืออีก ๒ วัน เรื่องสําคัญ ที่เปึนบทบาทที่ควรที่จะต้องพิจารณาควรจะได้ให้เวลาในการที่จะให้ความเห็นชอบ ผมเชื่อมั่นว่าตัวประเทศไทยโดยภาระเราไปทําประชาคมโลก ประชาคมของอาเซียน เปึนภาระที่จะต้องมีเพื่อน มีความสัมพันธ์ มีการเกื้อกูลช่วยเหลือ ผมจําได้ว่าถ้าหากเรา พอที่จะช่วยได้โดยตัวเรา ทําให้เกิดการพลิกฟุ๋นเศรษฐกิจแห่งภูมิภาค ถ้าฟังการรายงาน ของรัฐบาลของท่านนายกรัฐมนตรีก็บอกว่าเราเศรษฐกิจดีแล้วครับ อัตราความเจริญเติบโต ๗-๘ เปอร์เซ็นต์ก็มาก คราวนี้จะต้องไปทําภาระเปึนหน้าเปึนตาให้กับสังคมโลก เขาก็ควรที่จะได้ มีบทบาทพอไปเพิ่มทุนเข้ามา ๑,๑๐๐ กว่าล้านบาท สิทธิที่จะได้เพิ่มขึ้นในการที่จะเปึน ผู้บริหารองค์กรนี้เปึนอย่างไร ถ้าเทียบเคียงเขาเปึนคนจัดให้ว่าเท่านี้ ๆ มีความประสงค์ ที่จะจ่าย ที่จะเพิ่มทุนใช่ไหมครับ ถ้าหากเราไม่จ่ายสิทธิเดิมที่เรามีก็ยังมีอยู่ใช่ไหมครับ เราไม่เพิ่มบทบาทอันนี้ สมมุติไม่อยากจ่ายภาระแบบนี้เราจะขาดความเชื่อถือเยอะไหม เทียบเคียงกันอย่างไร ถ้าเราไปจ่ายเราได้ความน่าเชื่อถือเยอะไหม สิทธิบทบาท ในการที่จะจัดในการที่จะช่วยเหลือประเทศที่ยากจนเทียบเคียงให้ผมฟังหน่อย ถ้ามันเห็นว่ามีความจําเปึนที่จะต้องไปจ่ายไปทํา บางทีบทบาทอันนี้ในสังคมโลก จะต้องสอดคล้องกับความเปึนจริงของเราในตรงตัวของเราด้วย ถ้าภายในภาคเศรษฐกิจ ของเราเปึนหนี้เปึนสินหัวโตอยู่นี่นะครับ ภาระแม้ว่าจะไม่เกินภาระหนี้ที่ควรจะมีเพียง ๕๒ เปอร์เซ็นต์ของจีดีพี แต่ว่าจริง ๆ มันไม่เคยมีเปึนหนี้ขนาดนี้ แต่ว่าในสังคมโลก ถ้าจําเปึนต้องรักษาหน้าหน่อย ถึงจะจนจะเปึนหนี้ แต่ว่าก็จําเปึนต้องแต่งหน้าทาปาก ก็สุดแท้แต่ ผมสงสัยว่าเงินที่ต้องจ่ายไปมันได้สิทธิได้พิเศษอย่างไร เพราะภาระที่เปึนจริงของเรา เราทราบตัวเราเองว่าเราควรที่จะทําตนอย่างไร ถ้าไม่จําเปึนก็ไม่อยากให้ไป เขาเรียกว่า ไปแต่งหน้าทาปากหลอกประชาคมโลก เพราะโลกอยู่ด้วยความเปึนจริง ภาคพื้นในการที่จะไป ดูแลช่วยเหลือซึ่งกันและกันเปึนบทบาทที่เรามีโดยนัยอยู่แล้ว แต่ว่าไม่ควรที่จะไปแสดงท่า ให้เขาไม่เข้าใจต่อสภาพความเปึนจริง ว่าเรามีภาระหนี้สินอยู่เยอะแยะเลย เราไม่ได้กู้เงินของธนาคารโลก แต่ว่าเรากู้เงิน ภายในประเทศ กู้เงินอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะหมด หลังสุดนี้ก็ไปกู้ธนาคารพัฒนาเอเชีย ตามภาระที่มาขอความเห็นชอบในสภาอยู่แล้ว ก็เลยสงสัยว่ามันเกิดสิทธิประโยชน์ เหมาะสมกับสภาพที่จะเปึนจริงไหม ถ้าเราบอกว่าเราไม่ควรที่จะไปทําก็สละสิทธิไป ก็คงจะไม่เกิดความเสียหายอะไรมากมาย ก็อยากจะฟังความเห็นทางฝ์ายที่ดูแลเรื่องนี้ โดยตรง ขอบพระคุณครับ