วิชาญ มีนชัยนันท์ หารือเรื่องความตกลงพหุภาคีอาเซียน โดยเฉพาะการเปิดเสรีการขนส่งและการบินในประเทศต่าง ๆ ในกลุ่มอาเซียน และเรียกร้องให้รัฐมนตรีตอบกลับในเรื่องนี้ นอกจากนี้ยังหารือเรื่องข้อกฎหมายนานาชาติเกี่ยวกับการปิดสนามบิน การส่งเสริมการลงทุนในภาครัฐ การควบคุมสัญญาณอากาศยาน การปรับปรุงสนามบิน และการแก้ไขปัญหาการบินในสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเฉพาะเรื่องการตรวจค้นและความปลอดภัย
ท่านประธานครับ ผม วิชาญ มีนชัยนันท์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานครับ ผมว่าการอภิปรายในวันนี้อยากจะให้ทางท่านรัฐมนตรีฟังเสียก่อน ถ้ามาโต้กันอย่างนี้ เดี๋ยวผมว่ามันไม่จบ เพราะมันมีประเด็น แต่ท่านจดประเด็นแล้วเดี๋ยวค่อยมาตอบก็ได้ เพราะเราเองก็นั่ง ผมนั่งตั้งแต่เช้าแล้วก็อยากจะอภิปรายในเนื้อหาสาระ ขออนุญาตท่านประธาน ผมจะเข้าเรื่องในกรอบนะครับ ความตกลงพหุภาคีอาเซียนในเรื่องของการเป่ดเสรีการขนส่ง ก็เปึนเรื่องสั้น ๆ นะครับ ก่อนที่เราจะไปเป่ดทําอะไรก็ตาม โดยเฉพาะในมาตรา ๑๙๐ (๒) ที่จะต้องมาผ่านความเห็นชอบในส่วนของรัฐสภา แล้วผมก็มองว่าในเรื่องของข้อตกลง ในเรื่องของการทําการเป่ดน่านฟัาหรือเป่ดการทําการบินในประเทศต่าง ๆ โดยเฉพาะ ในกลุ่มอาเซียนเราต้องกลับมามองว่าความพร้อมเรามีอยู่ในระดับไหน ประการแรก
ประการต่อมา ในเรื่องของความพร้อมนั้น เรื่องข้อกฎหมายนั้นเรารองรับสากล ได้หรือเปล่า ในประเด็นหนึ่งนั้นเมื่อสักครู่เพื่อนสมาชิกท่านวุฒิพงศ์ได้กล่าวอ้างถึงข้อเท็จจริง เกี่ยวกับการไม่เปึนตามข้อตกลงกับนานาชาติ เกี่ยวข้องกับเรื่องของการป่ดสนามบิน ผมยังติดใจอยู่นะครับ เพราะว่าเอกสารที่ผมถืออยู่ในมือมันเปึนเอกสารซึ่งบอกกล่าวเลยว่า ในเรื่องของการป่ดสนามบินนั้นเปึนเรื่องใหญ่ แล้วก็มีในส่วนของมาตราว่าน่าจะมีความผิด ในเรื่องของความหมายอาญา มาตรา ๑๓๕/๑ (๒) ผู้ใดกระทําการใดอันก่อให้เกิดความเสียหาย อย่างร้ายแรงต่อระบบการขนส่งสาธารณะ ระบบโทรคมนาคม หรือโครงสร้างพื้นฐาน อันเปึนประโยชน์ต่อสาธารณะ อันนี้เปึนความผิดถึงขั้นร้ายแรง ถึงกับมีโทษถึงว่าผิดฐาน ก่อการร้ายต้องระวางโทษประหารชีวิต จําคุกตลอดชีวิต หรือจําคุกตั้งแต่ ๓ ป้ ถึง ๒๐ ป้ และปรับตั้งแต่ ๖๐,๐๐๐ บาท ถึง ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ท่านประธานครับ มันเปึนกรณี ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหว การประชุม การประท้วง ซึ่งเปึนการต่อรองในเรื่องที่ขัดต่อ รัฐธรรมนูญ ทีนี้ประเด็นที่ผมหยิบยกขึ้นมามันเปึนส่วนหนึ่งซึ่งเกี่ยวข้องโดยตรง ถ้าเกิดในลักษณะ ที่เกิดขึ้นที่ผ่านมาผมยังเปึนห่วงวิตกครับว่าถ้าเราจะไปเป่ดการทําข้อตกลงต่าง ๆ เราต้องกลับมาดูข้อกฎหมายว่าเข้มแข็งหรือสามารถปฏิบัติได้หรือเปล่า
ประการต่อมา ในเรื่องของการส่งเสริมเรามักจะบอกกล่าวว่าเรากําลัง ส่งเสริมให้เอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในการลงทุนในภาครัฐ แต่ดูเสมือนว่าหลอกเขา หรือเปล่าครับ ในอดีตที่ผ่านมาหลายสายการบินและถึงวันนี้ประสบการขาดทุนรัฐบาลลงไปดู หรือเปล่า รัฐบาลลงไปดูในเรื่องของโครงสร้างการลงทุนในเรื่องดังกล่าวหรือเปล่า ขณะนี้ เขาประสบปัญหาในเรื่องของการขาดทุน เขาลงทุนไปในต่างประเทศ เช่น ไปในประเทศกัมพูชา ไปในประเทศเวียดนาม ไปในส่วนต่าง ๆ ที่อยู่ย่านประเทศของเรา แล้วกลุ่มประเทศเหล่านี้เราเองมีข้อตกลงในการทําสัญญาในเรื่องของการเดินทาง แล้วก็ ให้ไลเซินซ์ (License) กับภาคเอกชนที่ไปลงทุน แต่ท้ายที่สุดท่านประธานทราบไหมครับว่า เราเองไปกีดกันบางสิ่งบางอย่างว่าจะต้องมีความพร้อมในการเตรียมเรื่องกายภาพ เรื่องสนามบิน เรื่ององค์ประกอบต่าง ๆ รวมถึงคนที่จะลงไปดําเนินการ แล้วบอกให้เสร็จภายใน ๑ ป้ ๒ ป้ และพร้อมที่จะเป่ด แต่สุดท้ายเขาเตรียมเข้าข้อทุกอย่างตามข้อตกลง แต่พอเราทํา แล้วรัฐบาลเองไม่ทําตามเงื่อนไขข้อตกลง ซึ่งผมไม่ทราบว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่กลุ่มเหล่านี้ เขาลงทุนไปแล้ว และการลงทุนของเขานั้นเปึนตัวเลขตัวเงินที่สูงพอสมควร แต่สัญญาเซ็นแล้ว ต้องปฏิบัติตาม อันนี้ก็ไม่ชอบในกรณีหนึ่ง ซึ่งผมเองอยากจะให้การทบทวนก่อนที่เรา จะไปทําข้อตกลงใด ๆ ก็ตาม ต้องดูความพร้อมของคนในประเทศ ความพร้อมในเรื่อง ข้อกฎหมาย อีกส่วนหนึ่ง ตราสารฉบับนี้ซึ่งมีการทําข้อตกลงเบื้องต้น ผมอ่านคร่าว ๆ นะครับว่า เราได้มีการทํา ในข้อ ๒ หลักการสาระสําคัญ เช่น ประเทศในกลุ่มอาเซียน เขาบอกว่าประเทศบรูไนบริการซ่อมและบํารุงอากาศยานการสํารองที่นั่ง ประเทศกัมพูชา เปึนตัวแทนการจัดการขนส่งทางอากาศ ประเทศลาวบริการตัวแทนจากขนส่งทางอากาศ ประเทศมาเลเซียบริการให้เช่าอากาศยานแบบมีลูกเรือ ทุกประเทศ ประเทศพม่า ประเทศสิงคโปร์ ประเทศเวียดนามมีเขียนไว้หมด แต่ของเรามาขอความเห็นชอบ แต่ไม่ได้ลงว่า เราไปผูกมัดตัวเองเข้ากับในกลุ่มทั้ง ๗ ประเทศในเรื่องต่าง ๆ ถามว่าในลักษณะอย่างนี้ เราจะมีอะไรที่เปึนความเปึนพิเศษของเราที่จะไปขายได้ ประเทศบรูไนเขาบอกว่า เขารับอาสาที่จะดูในการซ่อมบํารุงสํารองที่นั่งในระบบคอมพิวเตอร์หรือบริการต่าง ๆ ซึ่งเปึนลักษณะเด่น ของประเทศไทยมีอะไรครับ แม้กระทั่งการซ่อมอากาศยาน เราไปตั้งบริษัทขึ้นมา ผมจําชื่อไม่ได้ แต่เวลาไปซ่อมต้องไปผ่านบริษัทนี้ แต่ท้ายที่สุด บริษัทดังกล่าวไม่มี พูดง่าย ๆ ว่าไม่มีคุณสมบัติที่จะดําเนินการซ่อมอากาศยานให้ แม้แต่ลําเดียว กลับต้องไปผ่านบริษัทอื่นเรียกว่ากินหัวคิวส่ง อันนี้ก็ทํากันอยู่
ส่วนที่ ๒ วิทยุการบิน ตอนนี้คุมในเรื่องของการขอสัญญาณ พูดง่าย ๆ ว่า จะต้องมาดูในเรื่องของสัญญาณต่าง ๆ ที่จะต้องใช้เปึนเส้นทางนะครับว่า อันนี้อนุมัติ อนุญาตให้ขึ้น ให้อากาศยานนั้นสามารถขึ้นลงได้ แต่ท้ายที่สุดก็ไปเกี่ยวแล้วก็ติดพันกับ ความมั่นคงในระบบกองทัพเข้ามาเกี่ยวข้อง ผมถามว่าในลักษณะอย่างนี้เราจะตัดให้มันขาด จากกันได้หรือเปล่า เพราะในขณะที่มีการป่ดสนามบินในอดีตขึ้น-ลงไม่ได้ แต่เราก็ต้อง ไปขอสัญญาณ ถ้าขอสัญญาณทางโน้นไม่ได้เพราะโดนป่ดมาขอสัญญาณอีกด้านหนึ่ง ของทางกองทัพ วันนี้ยังดูเสมือนว่ามันคาบเกี่ยวกับเรื่องความมั่นคง เพราะฉะนั้นการที่จะ ให้การเดินทางโดยเสรีมันต้องดูทั้งระบบ อันนี้เปึนเรื่องสําคัญ
ส่วนอีกเรื่องหนึ่งในเรื่องของการที่เราเองจะเปึนสนามบินหรือการทํา อากาศยานให้ดี ต้องมีความเร็วในการบริการ ผมเดินทางส่วนใหญ่แล้วถ้าไม่จําเปึนก็จะ ไม่เลือกเดินทางในสายการบินอื่น แต่ดูเสมือนว่าทุกสายการบินของประเทศไทยที่ไปเปึน ข้อตกลงก็คือการบินไทยไปทําข้อตกลงกับกลุ่มสตาร์ อัลไลแอนซ์ (Star Alliance) ต่าง ๆ เราไปโหลดกระเปิาหรือไปขอทําตั๋ว ทําในเรื่องของการขึ้นเครื่องเช็ก (Check) ถามท่านประธาน ได้รับความสะดวกหรือเปล่า ถ้าเปึนผู้แทนราษฎรระดับหนึ่งเรายังบ่นกันครับว่ายังช้า แต่ถ้าเปึนคนธรรมดายิ่งนานไปเช็ก ก่อน ๒ ชั่วโมง ๒ ชั่วโมงกว่า ความพร้อมอย่างนี้มันต้องเปลี่ยนแปลงปรับปรุงให้มันทันสมัยขึ้น การโหลดกระเปิาก็ตาม การมีสัมภาระต่าง ๆ ต้องให้มีความรวดเร็วมากกว่านี้ ไม่ว่าภายในประเทศ ที่นักท่องเที่ยวจะเดินทาง หรือต่างประเทศที่เราไปเปึนคู่ตกลงสัญญาที่ไปตั้งออฟฟ่ศ ในส่วนต่าง ๆ ซึ่งบางครั้งจะต้องเข้าไปดูแล้วก็ไปติดตาม ไม่ว่าจะเปึนของการบินไทย หรือในส่วนของบริษัทเอกชนที่เข้าไปร่วมธุรกิจ แต่ผมดูเสมือนว่าเอกชนนั้นจะเร็วกว่าด้วยซ้ํา อันนี้ไม่ได้เปึนข้อตําหนิ แต่เปึนสิ่งที่มันปรากฏชัด ซึ่งก็อยากจะให้ในเรื่องต่าง ๆ เหล่านี้ ได้มีการดู แล้วก็ดําเนินการแก้ไข แล้วสิ่งหนึ่งซึ่งผมขออนุญาตว่าหลายท่าอากาศยาน ของประเทศไทยที่มีการลงทุนไปแล้ว ไม่ว่าในจังหวัดชุมพร จังหวัดอะไรต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นแล้ว จังหวัดชัยนาท สนามบินที่เกิดขึ้นมีการลงทุนไปแล้ว แต่ท้ายที่สุดอากาศยานก็ไม่มีการเดินทาง ก็คือไม่มีเที่ยวบินที่จะไปลง ก็เปึนการสิ้นเปลืองโดยเปล่าประโยชน์ของการลงทุนในส่วนของ ท่าอากาศยานต่าง ๆ ก็คงขออนุญาตว่าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิก็เปึนส่วนหนึ่ง ซึ่งผมเอง อยู่ในส่วนเขตพื้นที่ลาดกระบัง อยู่ในเขตเลือกตั้ง ก็มีเรื่องร้องกันมามาก ทั้งในเรื่องของรถ ที่เข้าไปวิ่งอยู่ ในสมัย รสช. ไปเพิ่มรถก็ไปทับเส้นทาง ก็มีการทะเลาะเบาะแว้งกัน อันนี้ท่านไปเช็กได้ ท่านรัฐมนตรีโสภณก็ทราบในสมัย รสช. ก็เกิดปัญหาอยู่ รถวิ่งเพ่นพ่าน ผ่านเส้นทางต่าง ๆ หรือแม้กระทั่งกลุ่มรถที่เข้าไปวิ่งอยู่ในขณะนี้ก็มีหลายกลุ่มที่เกิดขึ้น โดยความไม่ชอบธรรมทางกฎหมาย ก็มีการร้องเรียนเข้ามา ก็ยังปราบไม่หมด แม้กระทั่ง อาหารต่าง ๆ ที่ขายอยู่ในสนามบิน ท่านจะเปึนนานาชาติ ค่าครองชีพของประเทศเรา ค่อนข้างที่จะต่ํากว่าในแถบเอเชีย แต่ในสนามบินเรียกว่าใครเข้าไปบริโภคอาหารราคาสูง ข้าว ๑ จานราคา ๓๐๐ กว่าบาท ท่านประธานลองคิดดูแฮมเบอร์เกอร์ (Hamburger) ฮอทดอก (Hot dog) ต่าง ๆ ราคาสูง ถ้าเราจะเอากําไรในส่วนนี้กับการให้บริการมันต้องแยก ต้นทุนของการกําไรนั้นก็ต้องมีมาตรฐาน มีมาตรการ ไม่ใช่บอกถ้าของที่ขายในสนามบิน แล้วจะต้องมีราคาที่สูง จนกระทั่งไม่มีใครสามารถที่จะบริโภคได้ ยกเว้นเขาหิวจริง ๆ เขาก็สามารถที่จะซื้ออาหารทานได้ เพราะว่าเขาไม่มีทางเลือก อันนี้ไม่ใช่
ในส่วนหนึ่งเรื่องการผ่านเข้าออก เมื่อสักครู่เพื่อนสมาชิกพูดเยอะหลายส่วน แล้วก็มีการตรวจค้นกันจริง ๆ แต่ผมกําลังมองว่าการตรวจค้นนั้นเปึนเรื่องมาตรฐาน และความปลอดภัย แต่อยากจะให้มีฉากหรือมีห้องสําหรับสุภาพสตรี หรือคนที่ดูแล้ว ไม่ให้มันเกิดคําว่า ประเจิดประเจ้อ จนเกินควร เพราะการแต่งกายของแต่ละคน ซึ่งบอกได้เลยว่า มันแต่งกายไม่เหมือนกัน แต่ละชนชั้น แต่ละชาติ เขาก็แต่งกายที่ผิดแผกแตกต่างกันไป เพราะฉะนั้นถ้าเราเองให้เอกลักษณ์ต่าง ๆ ที่มันแตกต่างกับสนามบินอื่น ผมคิดว่า สนามบินสุวรรณภูมิจะเปึนแหล่งในเรื่องของการขนส่งทางอากาศที่ดี แล้วก็เปึนมาตรฐาน
แต่สิ่งหนึ่งผมต้องฝากทิ้งท้ายไว้ การทําท่าอากาศยานแห่งนี้ที่เกิดขึ้น มันทําให้ เกิดการเปลี่ยนแปลงในลักษณะความเปึนอยู่ ท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีก็คงทราบ มีการร้องเรียนมาหลายป้ ๔-๕ ป้ ตั้งแต่เป่ดสนามบิน ถึงเรื่องมลภาวะทางเสียง มลภาวะทางอากาศ และสิ่งเหล่านี้คนที่เดือดร้อนก็คือคนที่อยู่ในละแวกดังกล่าวซึ่งเขามาอยู่ก่อน เสียงเปึนส่วนหนึ่ง มลภาวะทางอากาศส่วนหนึ่ง หรือแม้กระทั่งผังเมืองซึ่งไม่ได้รองรับสนามบินแล้วไม่มี การเปลี่ยนแปลงผังเมืองของกรุงเทพมหานครนี้ ก็ต้องฝากครับว่าเปึนองค์ประกอบ ในเรื่องของการบินทั้งสิ้นนะครับ ข้อตกลงสัญญาตรงนี้ที่จะไปทําในกรอบต่าง ๆ เหล่านี้ ผมว่ามันคงจะต้องมีรายละเอียดปลีกย่อยซึ่งผู้ที่จะไปทําข้อตกลงเจรจานั้น ก็จะต้องนําไป เพิ่มเติมจากพวกเราที่มีความเห็นครับ ผมส่วนตัวนั้นเห็นด้วยกับการที่จะมีข้อตกลง ในเรื่องดังกล่าว แต่คงจะต้องทําให้รัดกุม แล้วทําให้เกิดมาตรฐานโดยเฉพาะข้อกฎหมาย ฝากท่านรัฐมนตรีครับว่าเรื่องที่เมื่อสักครู่นี้ที่ผมหยิบยกนะครับ เอกสารนี้ผมติดตัวอยู่นะครับ เพราะว่ามันเปึนเอกสารที่ดําเนินคดีให้กับคนที่ป่ดสนามบิน เราต้องชี้ให้ชัดก่อนครับ ไม่อย่างนั้นเขาก็จะถามเรา และประเด็นนี้ก็จะติดค้างอยู่ในประเทศไทยต่อไปครับ ขอบคุณครับ