ท่านประธาน ที่เคารพ กระผม นริศ ขํานุรักษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดพัทลุง พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ผมขออนุญาตได้ฝากข้อสังเกตไปยังผู้เจรจาฝ์ายไทยในความตกลง การขยายความร่วมมือทวิภาคีทางเศรษฐกิจและการค้าในเชิงกว้างและเชิงลึกระหว่าง รัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยและรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนนะครับ โดยกระผมขออนุญาตฝากข้อสังเกต
ประการที่ ๑ ก็คือ ขณะนี้ประเทศจีนยังไม่มีการยกเลิกประกาศเตือนให้ คนจีนเข้ามาในประเทศไทยนะครับ ฐานะประกาศเตือนของประเทศจีนเท่ากับเปึนคําสั่ง ท่านประธานครับ คือผมอยากให้ผู้เจรจาฝ์ายไทยไปทําความเข้าใจกับประเทศจีนนะครับ ว่าขณะนี้ประเทศไทยเราเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว เราได้ประกาศยกเลิก พ.ร.ก. ฉุกเฉินแล้ว ขอให้ได้คลี่คลายปัญหานี้ลงไปนะครับ เพราะว่าประเทศไทยนั้นเราเสียดุล การท่องเที่ยวต่อประเทศจีน โดยเฉพาะมณฑลยูนนาน หรือเมืองคุนหมิงนี่ เราเสียดุลมาก อยู่แล้ว แล้วก็ขณะนี้มีการยกเลิกเที่ยวบินจากประเทศจีนเข้ามาสู่ประเทศไทย โดยเฉพาะ จากคุนหมิงสู่ประเทศไทยยกเลิกมากทีเดียวนะครับ ซึ่งจะกระทบต่อการท่องเที่ยว ซึ่งเปึน รายได้หลักของประเทศ เปึนเรื่องที่ ๑ ที่กระผมอยากให้ผู้เจรจาฝ์ายไทยได้ไป ทําความเข้าใจกับทางจีนนะครับ
ประการที่ ๒ อุปสรรคเล็กน้อยแต่ว่าเปึนอุปสรรคต่อการเจรจา ต่อการ ค้าขายและลงทุนระหว่างไทยกับจีนก็คือ ผลจากที่เรามีข้อตกลงเอฟทีเอ ระหว่างไทย กับจีน แต่ว่าในทางปฏิบัติแล้ว ที่จริงโดยหลักการประเทศไทยและประเทศจีนต่างนํา สินค้าโดยไม่มีภาษีเข้าสู่ประเทศได้นะครับ แต่ปรากฏว่าในทางปฏิบัติแล้วเกิดความ แตกต่าง เช่น กรณีจีนนําสินค้ามาสู่ประเทศไทย เราไม่เก็บภาษีจากประเทศจีนนะครับ ภาษีเปึน ๐ เปอร์เซ็นต์ แต่ว่าการที่ไทยนําสินค้าไปสู่ประเทศจีน กลับปรากฏว่าจีนเก็บภาษี เลยนะครับ ๑๓ เปอร์เซ็นต์สําหรับสินค้าที่เปึนวัตถุดิบ เช่น ผัก ผลไม้ ข้าว และ ๑๗ เปอร์เซ็นต์ สําหรับสินค้าที่แปรรูป นี่คือความแตกต่างนะครับ เพราะว่าประเทศไทย เราไปเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มสําหรับผู้ซื้อสินค้าหรือผู้บริโภค แต่ว่าพ่อค้าจีนที่นําสินค้าเข้าสู่ ประเทศไทย เราไม่เก็บนะครับ นี่คือความแตกต่างที่เปึนอุปสรรคสําหรับการค้าระหว่าง ไทยกับจีนที่ผู้เจรจาควรที่จะไปทําความตกลงเรื่องนี้ด้วยนะครับ ให้เห็นปัญหา เห็นอุปสรรคแล้วก็ร่วมกันคลี่คลายปัญหานี้
ประเด็นที่ ๓ เรื่องโควตาสินค้าข้าว ซึ่งเปึนข้าวหอมมะลิ ข้าวหอมมะลิไทย เปึนสินค้าที่ประเทศจีนต้องการ คนจีนนิยมบริโภคข้าวหอมมะลิจากประเทศไทยมากกว่า ข้าวหอมมะลิหรือข้าวอื่น ๆ จากทั่วโลกที่ประเทศจีนสั่งเข้าไปนะครับ แต่ว่าโควตาข้าวของ บางมณฑล ต้องขอโควตากลางจากปักกิ่ง ซึ่งสิ่งนี้ก็เปึนอุปสรรคทําให้การค้าของพ่อค้า ข้าวในประเทศไทยมีต้นทุนสูงขึ้น ถ้าผู้เจรจาจะได้เจรจาให้มณฑลต่าง ๆ ในประเทศจีน สามารถที่จะทําค้าขายข้าวกับประเทศไทยโดยตรงได้จะลดต้นทุนนะครับ แล้วจะทําให้ ข้าวไทยสามารถแข่งขันกับข้าวจากทุกประเทศที่เข้าสู่การแข่งขันในประเทศจีนได้ นี่ก็เปึน เงื่อนไขที่สําคัญเงื่อนไขหนึ่งที่ผู้เจรจาฝ์ายไทยจําเปึนจะต้องไปเจรจาก็คือ การให้มีการค้า ข้าวตรงระหว่างประเทศไทยกับมณฑลต่าง ๆ ที่ต้องการซื้อข้าวจากประเทศไทยนะครับ
อีกเรื่องถัดมาก็คือ ประเทศไทยเรามีงบประมาณสําหรับการศึกษาและ วิจัยทุกเรื่องน้อยมากนะครับ ไปเป่ดดูงบประมาณแต่ละป้น้อยน่าใจหายนะครับ น้อยจน คิดว่าประเทศไทยเราจะสามารถพัฒนาได้อย่างยากลําบากถ้าดูงบประมาณเปึนตัวชี้วัด งบประมาณด้านศึกษาวิจัยนะครับ เช่นเดียวกันครับ ผมคิดว่าหากงบประมาณเรามี ไม่มากพอ และจําเปึนจะต้องลดงบประมาณทางด้านการศึกษาวิจัยด้านอื่นไปบ้าง แต่ว่า ด้านการหาตลาดเพื่อการค้าการลงทุน ผมคิดว่าเราไม่ควรลดนะครับ รัฐบาลควรจะเพิ่ม ให้มีงบประมาณสําหรับการวิจัยเพื่อที่จะหาตลาดทางด้านการค้า การลงทุนให้เพิ่มมาก ยิ่งขึ้น เพราะว่าการค้า การลงทุนวันนี้ไปมือเปล่าไม่ได้ ไปตายเอาดาบหน้าไม่ได้ครับ เราต้องมีแผน มีโครงการที่ค่อนข้างชัดเจน มั่นคง และแน่นอนสําหรับนักลงทุนในขณะนี้ ซึ่งตลาดจีนเปึนตลาดที่สําคัญของไทยนะครับ จําเปึนจะต้องมีงบประมาณสําหรับ การศึกษาวิจัยเรื่องการตลาด การลงทุนให้ชัดเจนมากกว่านี้นะครับ
ประการถัดมาก็คือเรื่องของสินค้า ผมอยากให้ผู้เจรจาได้เจรจาสินค้า บางชนิดที่เปึนความต้องการของประเทศจีน และเปึนสินค้าที่ประเทศไทยมีความจําเปึน จะต้องส่งออกไป ประเทศจีนแม้ว่ากว้างใหญ่ไพศาลก็ตาม แต่ว่าหลายมณฑล โดยเฉพาะ ตอนกลางและตอนใต้ไม่ติดกับทางทะเล เขาจําเปึนจะต้องใช้สินค้า มีความต้องการสินค้า ทางการประมงสูงมาก รวมทั้งยางพารา ผมคิดว่าคู่เจรจาควรจะเป่ดตลาดเหล่านี้ครับ ให้กว้างขวางยิ่งขึ้นสําหรับสินค้าประมงเอาไปขายในพื้นที่ตอนกลางของประเทศจีนซึ่งอยู่ ห่างไกลจากทะเล เขาต้องการยางพารา เพราะว่าประเทศจีนผลิตยางพาราได้ไม่มาก และเขาต้องการสินค้าฮาลาลสินค้าจากประเทศมุสลิมไปสู่กลุ่มมุสลิมในจีนซึ่งมีอยู่ จํานวนมากมายเปึนร้อยล้านคน ซึ่งก็เปึนสินค้าที่สําคัญที่ผู้เจรจาจะได้ไปเป่ดตลาด เหล่านี้นะครับ
ประการถัดมา อุปสรรคก็คือ การติดต่อ การตรวจรับสินค้าชายแดน ไทย-จีน ขณะนี้เอกสารยังมีความแตกต่างกันในเรื่องภาษานะครับ ประเทศจีนยังใช้ เอกสารที่เปึนภาษาจีน ประเทศไทยก็ใช้เอกสารที่เปึนภาษาไทย ผมคิดว่าหากให้มีความ สะดวกมากยิ่งขึ้น ก็คือด่านตรวจรับสินค้าเหล่านั้นนะครับ ให้เพิ่มคน เพิ่มเครื่องมือ และใช้ ภาษากลางคือภาษาอังกฤษ จะได้มีความสะดวกในการนําสินค้าผ่านแดนเหล่านั้น นะครับ
เรื่องถัดมาก็คือผมอยากให้ผู้เจรจาและรัฐบาลได้ให้การสนับสนุน ภาคเอกชน ซึ่งเดินทางเข้าไปลงทุนในประเทศจีนมากมายแล้ว และยังมีภาคเอกชน ที่ประสงค์ตั้งใจที่จะเข้าไปลงทุนในประเทศจีนอีกมากมายนะครับ ไม่ว่าจะเปึนในกลุ่ม สมาคมการค้า ไม่ว่าจะเปึนหอการค้า ไม่ว่าจะเปึนสภาอุตสาหกรรม โดยให้รัฐบาลได้จัด ให้มีการพบปะกันระหว่างสมาคมการค้าในประเทศไทย หอการค้า หรือสภาอุตสาหกรรม ผมได้รับทราบว่าท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ท่านอลงกรณ์ พลบุตร ได้นํา สมาคมการค้าไทย-ยูนนาน ไปเจรจาการค้าและไปพบปะกับผู้ลงทุนในยูนนาน ในคุนหมิง ผมคิดว่ารูปแบบแบบนี้ครับควรจะมีขึ้นอีกหลายมณฑล ซึ่งเขามีกําลังในการซื้อสินค้าจาก ประเทศไทย แต่ว่าหาช่องทางพบกันไม่ได้ รัฐควรจะเปึนตัวกลางในการเป่ดให้มีการ พบปะกันระหว่างสมาคมการค้า หอการค้าแต่ละจังหวัด สภาอุตสาหกรรมแต่ละจังหวัด ไปพบกับผู้ลงทุนในมณฑลต่าง ๆ ในประเทศจีนครับ
เรื่องสุดท้าย เรื่องการใช้แม่น้ําโขงร่วมกันระหว่างประเทศไทยกับประเทศ จีน หรือประเทศอื่น ๆ นะครับ ขอให้การใช้แม่น้ําโขงร่วมกัน ขอให้ปฏิบัติอย่างแม่น้ําโขง เปึนสมบัติรวมของทุกฝ์าย ไม่ใช่ประเทศหนึ่งประเทศใดใช้สร้างเขื่อน สร้างฝาย แล้วก็เปึน อุปสรรคในการนําส่งสินค้าของประเทศอีกประเทศหนึ่ง ข้อตกลงเหล่านี้ผู้เจรจาฝ์ายไทย ควรจะนําไปเจรจา ควรนําข้อเท็จจริงและปัญหาอุปสรรคเหล่านี้ไปเจรจากับคู่เจรจาคือ ฝ์ายจีนนะครับ ผมขออนุญาตได้เรียนกับท่านประธานเพื่อเปึนข้อสังเกตให้กับผู้เจรจาฝ์ายไทย แล้วก็ ผมเห็นด้วยที่จะให้ประเทศไทยไปตกลงขยายความร่วมมือทวิภาคีทางเศรษฐกิจและ การค้าในเชิงกว้างและเชิงลึกกับประเทศจีนตามข้อตกลงที่พวกเราจะขออนุมัติต่อสภา ผมเห็นด้วยที่จะให้ประเทศไทยได้ไปมีข้อตกลงกับประเทศจีนครับ กราบขอบคุณ ท่านประธานครับ