ท่านประธานที่เคารพครับ กระผม สรรเสริญ สมะลาภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร พรรคประชาธิปัตย์ ท่านประธานครับ ตั้งแต่ที่ผมได้ติดตามข่าวสาร ในเรื่องของการบริหารเศรษฐกิจของรัฐบาลจนมาถึงวันนี้ครับเปึนวันที่รัฐบาล แถลงนโยบายต่อรัฐสภา ผมคิดว่าแนวทางการบริหารเศรษฐกิจของรัฐบาลมาผิดทาง รัฐบาลบอกกับเราเสมอครับ แม้ว่าจากในเอกสารแถลงนโยบายฉบับนี้ก็ตาม รัฐบาลบอกเราว่าภาวะเศรษฐกิจของประเทศอยู่ในขั้นที่ไม่ปกติ ในเอกสารนโยบายนี้ครับ บอกไว้อย่างชัดเจนครับว่าเราเผชิญปัญหาในเรื่องการชะลอตัวของเศรษฐกิจ สหรัฐ ยังมีปัญหาในเรื่องของน้ํามันแพง แล้วก็ปัญหาในเรื่องของความเชื่อมั่น รัฐบาลก็เกรงว่า เศรษฐกิจของประเทศไทยเราจะอยู่ในช่วงขาลง ข่าวสารที่ผมได้รับนั้นก็ล้วนแล้วแต่ จะเปึนในเรื่องของการที่รัฐบาลจะมุ่งเน้นในการกระตุ้นเศรษฐกิจ ไม่ว่าจะเปึนในเรื่องของ การเพิ่มงบประมาณกลางป้ ๘๐,๐๐๐ ล้านบาท ที่กําลังจะเสนอเข้าสภาของเรา ในปลายเดือนมีนาคมนี้ หรือไม่ว่าจะเปึนในเรื่องของการทําโครงการขนาดใหญ่ที่จะต้อง ระดมทุนถึง ๕ แสนล้านบาท จุดประสงค์หลักที่ผมได้ยินในสื่อบ่อย ๆ จุดประสงค์หนึ่งก็คือ เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ ท่านประธานครับที่ผมอยากเรียนกับท่านประธานให้ท่านทราบว่า แนวความคิดนี้มาผิดทาง เพราะผมคิดว่าการอัดฉีดเงินเข้าไปในระบบเศรษฐกิจก็จําเปึน ในระดับหนึ่งในช่วงเศรษฐกิจขาลงครับ แต่มันก็ไม่ใช่ยาสามัญประจําบ้าน การบริหาร เศรษฐกิจเปึนเรื่องของการบริหารองค์ประกอบ องค์ประกอบต่าง ๆ จะต้องสอดคล้องและ เหมาะสมไม่ว่าจะเปึนในเรื่องของอัตราเงินเฟัอ ในเรื่องของอัตราดอกเบี้ย หรือแม้แต่ใน เรื่องของอัตราแลกเปลี่ยน หรือไม่ว่าจะเปึนในเรื่องของภาคเศรษฐกิจที่แท้จริงก็จะเปึน ในเรื่องของการบริโภค การลงทุน การนําเข้า และการส่งออก ไม่ใช่เรื่องของการกระตุ้น เศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว หากจะให้ผมเปรียบเทียบครับ การบริหารเศรษฐกิจเหมือนกับ การทําอาหาร ส่วนผสมทุกอย่างจะต้องลงตัวพอดีถึงจะอร่อย ไม่ใช่ว่าพอไม่อร่อยแล้ว เอะอะอะไรก็จะใส่แต่ผงชูรส ผมคิดว่าท่านนายกรัฐมนตรีคงจะคุ้นเคยกับเรื่องนี้เปึนอย่างดี เพราะท่านเปึนนักชิมครับ แต่ผมคาดการณ์ได้เลยครับว่าเมื่อท่านชิมเมนูทางด้าน เศรษฐกิจของรัฐบาลของท่านแล้ว ท่านจะต้องชิมไปบ่นไปแน่ ๆ เพราะว่ามีแต่ผงชูรส ปัญหาหนึ่งที่รัฐบาลบอกกับเราเสมอ และเปึนปัญหาหลักที่ประเทศไทยกําลังเผชิญอยู่ ก็คือในเรื่องของหนี้ด้อยคุณภาพของภาคอสังหาริมทรัพย์ที่สหรัฐอเมริกา มีการคาดการณ์ครับว่าหลังจากเหตุการณ์นี้แล้วเศรษฐกิจของสหรัฐอเมริกาจะขยายตัว ลดลงจาก ๑.๘ เปอร์เซ็นต์ เหลือ ๐.๘ เปอร์เซ็นต์ แล้วก็มีการคาดการณ์ต่อไปอีกครับว่า การส่งออกของไทยไปสหรัฐอเมริกาอาจจะลดลงเกือบครึ่งหนึ่ง รัฐบาลก็เลยบอกกับเราว่า ถึงเวลาแล้วครับที่จะต้องกู้เงินเข้าไปอัดฉีดในระบบเศรษฐกิจเพื่อชดเชยกับการส่งออก ที่ลดลง ผมไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ ในเมื่อปัญหาอยู่ในเรื่องของการส่งออก การแก้ไขที่ตรงจุด และได้ผลที่สุดก็คือผลักการส่งออก ซึ่งเรื่องที่ผมจะพูดอยู่นี้ไม่ใช่เรื่องของการพัฒนาคุณภาพ สินค้า ไม่ใช่เรื่องของการยกระดับการแข่งขันซึ่งเปึนเรื่องระยะยาวใครมาเปึนรัฐบาลใคร ก็ต้องทํา แต่เรื่องที่ผมจะพูดต่อไปนี้เปึนเรื่องของการเก็บเกี่ยวผลประโยชน์เข้าประเทศ ให้ได้มากที่สุด ท่านประธานทราบไหมครับ สินค้าหลากหลายชนิด โดยเฉพาะสินค้าเกษตร ของพี่น้องเกษตรกรของเรา เมื่อไปวางขายในตลาดต่างประเทศ รายได้เข้าประเทศถึงมือ คนไทยเพียง ๓๐ ถึง ๓๕ เปอร์เซ็นต์ของราคาขายเท่านั้น ที่เหลือไปไหนหมดครับ ที่เหลือ หายไปกับค่าขนส่ง ค่าประกันภัยหรือว่าค่าวางสินค้าบนชั้นวางของที่ห้างสรรพสินค้าต่าง ๆ ในต่างประเทศ และบริษัทที่ให้บริการทั้ง ๓ ด้านนี้โดยมากนะครับจะเปึนบริษัทของชาวต่างชาติ นี่ละครับ ท่านประธาน นี่คือมูลค่าเพิ่มของสินค้าไทยของเรา ที่เราต้องสูญเสียไปให้กับคนอื่น สิ่งที่รัฐบาลควรจะคิดก็คือว่าทําอย่างไรบริษัทเหล่านี้จะเปึนของคนไทย จุดประสงค์ก็มีอยู่ อย่างเดียวเก็บเกี่ยวผลประโยชน์เข้ากลับประเทศให้เต็มที่ ผมมาดูรัฐบาลชุดนี้โดยเฉพาะ ในเรื่องของนโยบายที่เขียนออกมา เรื่องสําคัญระดับนี้กลับไม่มีครับ และถ้ารัฐบาลบอกว่า รัฐบาลไม่ทราบและไม่มีแนวความคิดที่จะทํา ผมคิดว่าการบริหารของรัฐบาลชุดนี้สอบตกครับ ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเองท่านให้สัมภาษณ์ในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ในวันที่ ๗ กุมภาพันธ์ ว่าอย่างนี้ ผมขออนุญาตอ่านครับ ทางเดียวที่จะทําให้เศรษฐกิจ เดินหน้าได้คือส่งเสริมเศรษฐกิจในประเทศ เพราะส่งออกเริ่มมีปัญหา ซึ่งการส่งเสริมเศรษฐกิจ ในประเทศทําได้โดยการส่งเสริมให้มีการใช้เงินและส่งเสริมความเชื่อมั่นของนักลงทุน ท่านยังพูดต่อครับ ท่านพูดว่า ปัญหาเศรษฐกิจไทยวันนี้เพราะเราพึ่งพาการส่งออกสูงถึง ๗๓ เปอร์เซ็นต์ของผลิตภัณฑ์มวลรวมท่านประธานครับในฐานะที่ท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงการคลังรับผิดชอบทางด้านเศรษฐกิจ ผมขอเตือนท่านว่าต่อไปอย่าพูดอย่างนี้อีก เพราะการส่งออกที่จําเปึนต้องสูงถึง ๗๓ เปอร์เซ็นต์ มันถูกบีบบังคับโดยการนําเข้าสินค้า และบริการที่สูงถึง ๗๒ เปอร์เซ็นต์ในป้ ๒๕๔๙ และถ้าส่งออกไม่สูง เราจะมีรายได้ เข้าประเทศได้อย่างไร ที่ท่านพูดว่าปัญหาของเราอยู่ที่การส่งออกสูงเกินไป ผมคิดว่า ท่านไม่เข้าใจระบบโครงสร้างเศรษฐกิจของประเทศเรา เพราะฉะนั้นผมขอวิงวอนครับ อย่าพูดเช่นนี้อีกเลย ปัญหาอีกเรื่องครับ ที่ผมคิดว่าเปึนเรื่องที่ถกเถียงกันมานาน แล้วก็ เปึนความกังวลจากหลายฝ์ายก็คือในเรื่องของค่าเงินบาท ประเด็นที่มีการถกเถียงกันมากก็คือว่าเราจะยกเลิกมาตรการการกันสํารอง ๓๐ เปอร์เซ็นต์ หรือไม่ หรือประเด็นในเรื่องของว่าเราจะลดดอกเบี้ยหรือไม่ ณ เวลานี้ครับผมไม่ขอ วิจารณ์ใน ๒ เรื่องนี้ แต่ถ้ามีโอกาสหน้าก็พร้อมที่จะแสดงความคิดเห็น แต่ผมคิดว่า จุดหมายหลักที่รัฐบาลเฝัาระวังอยู่ก็คือในเรื่องของการปัองกันการเก็งกําไรค่าเงินบาท ซึ่งก็ต้องยอมรับครับว่า ๑ ป้ที่ผ่านมานี้มีเงินทุนไหลเข้าประเทศจํานวนมาก ทําให้เงินบาท แข็งค่ากว่าเงินสกุลอื่นในภูมิภาค สิ่งที่ผมเปึนห่วงก็คือแนวความคิดของรัฐบาล ต่อสถานการณ์นี้ครับ เปึนลักษณะของการตั้งรับเพียงอย่างเดียว คือมัวแต่คิดว่าจะทํา อย่างไรถึงจะปัองกันการเก็งกําไรค่าเงินบาทได้ ยิ่งไปกว่านั้นครับรัฐบาลไม่คิดหาวิธีพลิก วิกฤติให้เปึนโอกาส เรามีฝัืงหนึ่งก็คือวิกฤติมีเงินไหลเข้าประเทศมากทําให้ ค่าเงินบาทแข็ง แต่ในวิกฤติโอกาสก็มีครับ คือมีจํานวนเงินในประเทศมาก มีความพร้อม ที่จะลงทุน เราต้องเปึนฝ์ายรุก ในเมื่อปัญหาอยู่ที่ว่าเงินไหลเข้าประเทศมาก ทางออก อย่างสร้างสรรค์เราต้องพยายามผลักเงินให้ไหลออกในรูปของการลงทุน ผมขอย้ํานะครับ ในรูปของการลงทุน เพราะนอกจากจะแก้ปัญหาในเรื่องของค่าเงินบาทแล้วก็ยังจะเปึน ประโยชน์ในระยะยาวคือเมื่อมีผลตอบแทนแล้วเราก็มีรายได้เข้าประเทศ ธุรกิจไทยที่มี ความโดดเด่นขึ้นชื่อว่าเก่ง มีชื่อเสียงในระดับโลก มีอยู่ด้วยกันหลายธุรกิจครับ ไม่ว่าจะเปึนในเรื่องของการโรงแรม อาหารไทย สมุนไพร หรือแม้ในเรื่องของ นวดแผนโบราณ รัฐบาลต้องคิดครับว่าทําอย่างไรคนไทยถึงจะเปึนเจ้าของธุรกิจลักษณะนี้ ในต่างประเทศ ท่านประธานครับ เมื่อสัก ๓ ป้ที่แล้ว ผมได้มีโอกาสเดินทางไปดูงาน ในฐานะกรรมาธิการการเงินการคลังที่ประเทศญี่ปุ์น สิ่งที่ผมได้พบเห็นนอกจากระบบ การเงินการคลังของประเทศเขาแล้ว ผมเดินไปตามห้างสรรพสินค้า หรือแม้กระทั่งในเรื่อง ของตรอก ซอก ซอย ถนน ก็จะมีร้านนวดแผนไทยอยู่ที่นั่น พูดถึงการนวดแผนไทยในเมือง เราอาจจะคิดชั่วโมงละ ๒๐๐ บาท แต่ท่านประธานทราบไหมครับ ไปอยู่ที่ญี่ปุ์นเขาใช้สูตร การนวดของเรา ใช้คนนวดบางครั้งก็เปึนคนไทย เพียงแต่ผ่านการบริหารจัดการของญี่ปุ์น เขาคิดชั่วโมงละเปึนพันครับ ท่านประธานอยากจะให้ธุรกิจอย่างนี้เปึนของคนไทย ในต่างประเทศบ้างหรือไม่ครับ ผมมาดูนโยบายของรัฐบาลก็มีเขียนถึงเรื่องนี้ไว้บ้างนะครับ ในหน้า ๑๖ หัวข้อ ๓.๒.๔.๕ เปึนในเรื่องของการส่งเสริมการลงทุนไปต่างประเทศ แต่ก็ เปึนในเรื่องของนโยบายระยะยาว เพราะถ้ารัฐบาลคิดจะเปึนฝ์ายรุกใช้สถานการณ์ปัจจุบัน ให้เปึนประโยชน์สูงสุด คือการมีเงินทุนที่พร้อมจะลงทุน รัฐบาลต้องเลื่อนเรื่องนี้ให้เร็วขึ้นครับ ที่สําคัญครับ ผมคิดว่าเครื่องมือสนับสนุนในเรื่องของการส่งเสริมการลงทุนไปต่างประเทศนี้ จะต้องแรงพอ ใจที่ผมอยากเห็นก็คืออยากเห็นให้รัฐบาลมีการจัดตั้งกองทุนเพื่อการส่งเสริม การลงทุนไปต่างประเทศ และมีเครือข่ายอํานวยความสะดวกให้กับนักธุรกิจที่ไปลงทุน ในต่างประเทศได้อย่างครบวงจร

ทีนี้ผมขออนุญาตมาดูตัวเลขกันบ้างครับ ท่านประธานเห็นตัวเลขแล้ว อาจจะตกใจเหมือนผม เปึนตัวเลขของการโอนกําไรระหว่างประเทศ ฝัืงหนึ่งที่มีก็คือ นักธุรกิจไทยที่ประกอบธุรกิจในต่างประเทศ พอถึงเวลาเขามีกําไรเขาก็โอนกลับเข้ามาในเมืองไทย แต่อีกฝัืงหนึ่งครับเปึนธุรกิจ ของต่างชาติที่ประกอบในไทย พอเขามีกําไรก็ในทางกลับกันครับเขาก็โอนกลับไปบ้านเขา พอหักลบกลบหนี้กันแล้วครับ ท่านประธานทราบไหมครับในป้ ๒๕๔๑ เราขาดทุน ถึง ๑ แสนล้านบาท ยิ่งไปกว่านั้นครับ ในป้ ๒๕๔๙ เราขาดทุนเพิ่มเปึน ๒ แสนล้านบาทต่อป้ เท่าตัวภายใน ๘ ป้ ผมคิดว่าสถานการณ์นี้เปึนสถานการณ์ที่ต้องรีบแก้ไขโดยด่วน ที่จริง ผมมีอีกหลายเรื่องครับ และผมคิดพวกเราทุกคนในพรรคประชาธิปัตย์ก็มีอีกหลายเรื่อง ที่พร้อมที่จะคุยกับรัฐบาล เพื่อผลประโยชน์ของประเทศชาติ แต่วันนี้ขออนุญาต แสดงความเห็นไว้เท่านี้ แล้วก็ผมขอเรียนว่าผมเปึนคนสุดท้ายในเรื่องของทีมทางด้าน การเงินการคลัง ต่อไปทีมเศรษฐกิจของเราในเรื่องของการลงทุนขนาดใหญ่ และในเรื่อง ของพลังงานก็จะขอโอกาสอภิปรายแต่ข้อสรุปครับท่านประธานครับ