นายนิยม เวชกามา สกลนคร

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผม นายนิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต ๒ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ความจริงผมอภิปรายในวาระแรกไปแล้ว แต่ผมนั่งฟังท่านรัฐมนตรีมาตอบ เหตุผลที่ไม่รับไปพิจารณาแล้ว ด้วยความเคารพท่านรัฐมนตรีอนุชา ด้วยความเคารพจริง ๆ ที่ต้องเอ่ยชื่อท่าน แต่ผมนั่งฟังด้วยความเคารพแล้วผมก็ต้องเอ่ยชื่อท่าน ไม่เอ่ยไม่ได้ครับ คือท่านอาจารย์เกียรติ สิทธีอมร ผมเห็นด้วยที่ท่านบอกเป็นชอต ชอต (Shot Shot) ไป ด้วยความเคารพผมนั่งฟังตลอดที่ท่านรัฐมนตรีชี้แจงมา ผมมีความเห็นต่างจากท่านรัฐมนตรี เหตุผลของท่านไม่เพียงพอ ท่านประธาน ไม่เพียงพอที่จะปฏิเสธ ที่จริงครั้งแรกผมก็คิดว่า ท่านคงมีเหตุผลที่ไม่รับด้วยเหตุด้วยผลอะไรก็ตาม ผมคงไม่พูด ผมได้ชี้แจงไปแล้ว แถลงไปแล้ว แต่เมื่อเห็นท่านรัฐมนตรีอนุชา ซึ่งผมเคารพนับถือท่านมาบอกแบบนี้โดยอ้างเอาคำแถลงชี้แจง ของกรมสรรพสามิตทั้ง ๓ ข้อ ผมขีดวงกลมไว้เลย ๓ ข้อท่านแถลง ผมรับไม่ได้ท่านประธาน รับคำแถลงรับคำชี้แจงท่านไม่ได้เพราะท่านไปพูดเรื่อง ตอนแรกมาก็อ้างถึงสำนักงบอะไร กระทรวงการคลังอะไรก็แล้วแต่ ซึ่งมันไม่ได้เกี่ยวกับการชี้แจงในเรื่องนี้เลย ผมกราบเรียนว่า ในการชี้แจงของท่าน ๓ ข้อ ประการ ๑ ๒ ๓ ก็มีเหตุมีผลแต่เป็นเหตุเป็นผลที่ไม่ได้เกี่ยวกับ ชาวบ้านได้ประโยชน์เลยท่านประธาน อันนี้ต้องบอกเลย วันนี้เราต้องคิดว่าเมื่อสักครู่นี้จบไป คือ พ.ร.บ. กัญชง กัญชา ก็จบไปแล้ว ท่านจะบอกว่าถ้ามันเป็น ๒ มาตรฐานหรือไม่วันนี้ พอกัญชาจบไปพวกผมโหวตให้เลยนะครับท่านประธาน ก็เป็นประโยชน์ก็สิทธิประโยชน์ ถ้าถามว่ากัญชากับสุราก็ไม่ได้แตกต่างกันเท่าไรในเนื้อหาสาระ ท่านรัฐมนตรีผมบอกว่ามันมี ปัญหาเรื่องสุขภาพเราต้องไปดูว่ามันก็มีปัญหาทั้งนั้นถ้าไปในเรื่องของยาเสพติดในเรื่องสุรา เพราะฉะนั้นท่านจะบอกว่ามีปัญหาแบบนี้แล้วไม่ให้เขา ผมเลยต้องขีดไว้ว่ากัญชาเราก็ทำไป ไม่มีเหตุผลอย่างอื่นเลย ผมฝากท่านอย่าทำเป็น ๒ มาตรฐาน ถ้ามาตรฐานของกัญชาเราให้ เพราะเป็นกฎหมายของฝ่ายรัฐบาลผมก็ไม่ว่า เสนอไป ผมโหวตรับเลย ทั้งแสดงตน ผมพร้อม ทำทุกอย่าง แต่เมื่อมาเป็นสุราซึ่งเป็นสุราขาวผมไปมองในเรื่องของชาวบ้านได้ประโยชน์นะ ถ้าให้เขาทำ เขาทำกิน จะทำกินทำขายก็เป็นเรื่องปกติแล้วทำไมไม่ให้เขาทำ เพราะว่าบางที เป็นเรื่องประเพณี ท่านประธานก็ต้องให้เขาทำบ้าง ผมจึงบอกว่าประเทศนี้ ๒ มาตรฐานหรือไม่ ท่านไปพูดถึงเรื่องภาษีในเรื่องกระทรวงการคลัง ในเรื่องสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติท่านพูดไปโน่น ถ้าปล่อยให้ชาวบ้านเขาทำชีวิตเขาอาจจะดีขึ้น จากข้าว ที่ขายราคาหมื่นละ บ้านผมหมื่นละ ๑๒ กิโลกรัม ๕ ๖ บาท มันอาจจะ ๒๐ บาทก็ได้ เพราะว่า เขาเอามาทำสุรา แล้วคุณภาพของสุราขาวที่ทำจากข้าวมันจะมาตรฐานกว่าสุราขาวที่เจ้าสัว ทำอยู่ทุกวันเลยด้วยซ้ำไป อันนี้คือแนวคิด เพราะฉะนั้น ๓ ข้อที่ท่านเสนอมา ท่านชี้แจงมา ท่านบอกว่าสินค้าควบคุมที่รัฐบาลทั่วโลกต่างถือปฏิบัติก็ไม่ได้ว่ากัน ทั่วโลกเขาถือปฏิบัติ เขามีทุกยี่ห้อ แต่วันนี้ประเทศไทยเหลืออยู่สุราขาวอยู่ยี่ห้อเดียว อยู่เจ้าเดียว แล้วทำไมไม่ให้ ชาวบ้านเขาทำขาย เห็นไหมมันเหมือนกับอุเรณูนคร เขาทำขายจนมีเงินมีทอง ชาวบ้าน มีอาชีพ แต่วันนี้ไปตัดหมดทุกอย่าง เพราะฉะนั้นที่สรรพสามิตให้ท่านรัฐมนตรีชี้แจงมานั้น ท่านพูดใหม่เถอะ ผมไม่เห็นด้วย ท่านไปพูดเรื่องภาษี เรื่องสุขภาพ ที่ท่านรัฐมนตรีเกียรติพูด ผมก็มีความเห็นเหมือนท่านว่าเรื่องสุขภาพไม่ว่าสุราขาวหรือกัญชา ถ้าไปเสพมากๆ มีปัญหา เหมือนกันหมด เพราะฉะนั้นอย่าไปคิดเรื่องแบบนั้น ต้องคิดว่าการดื่มที่มันเป็นประโยชน์ก็เป็นประโยชน์ครับ บางที่ธุรกิจหลายธุรกิจก็สำเร็จเพราะการดื่มการคุยกัน หรือท่านจะต้องให้ชาวบ้านต้องมากิน เหล้าแดง เหล้าซึ่งเขาไม่มีปัญหาหรอกครับ ให้เขาต้มกินเองนี่ดีแล้วเศรษฐกิจในหมู่บ้านเขา ก็จะขายกันเอง

ประการที่ ๓ ท่านบอกกำหนดไม่ให้มีการออกกฎ ท่านพูดถึงแต่ไม่ให้มีการ ออกกฎกระทรวง กำหนดคุณสมบัติจะทำให้ไม่มีความยืดหยุ่น ผมจึงบอกว่ากฎกระทรวง ฉบับนี้ผมก็อ่านหลายรอบมันไม่มาตรฐานแล้ว มันถึงเวลาต้องแก้ไข ผมฝากท่าน ผมเห็นว่า ทำไมไม่ทำให้กฎหมายชุดนี้ผ่านเข้าไปแล้วตั้งกรรมาธิการร่วมกัน โดยเฉพาะผมให้ฝากไปถึง กัญชาด้วย ตั้ง ๕๐,๐๐๐ บาท ๖๐,๐๐๐ บาท ๑๐๐,๐๐๐ บาทกลับไปใหม่ ไปจดทะเบียน ๒๐ บาท ๓๐ บาท ๑๐๐ บาท ฝากกรรมาธิการทวนไปถึงกัญชาเลยนะ อันนี้ก็เหมือนกัน ถ้าเปิดโอกาสให้พี่น้องประชาชนเขาได้มีโอกาสทำสุราต่าง ๆ อย่าให้เขากินแต่เหล้าแดงครับ ซึ่งภาษาชาวบ้านบอกเหล้าแดง เขาไม่มีปัญญาซื้อแล้ววันนี้ คนละครึ่งก็ไม่ให้เขา ผมจึงเสนอ ว่าให้เขาตั้งกรรมาธิการเลย โหวตตั้งกรรมาธิการแล้วมาว่ากันใหม่ในกระบวนการ ขอบคุณ ท่านประธานครับ