พิมพ์รพี พันธุ์วิชาติกุล หารือปัญหาการขาดแคลนและใช้งานโครงสร้างพื้นฐานสำหรับผู้พิการและผู้สูงอายุในสนามบินต่างจังหวัด โดยเฉพาะการขนส่งผู้โดยสารที่ใช้รถเข็นซึ่งยังต้องยกทีละขั้น ทั้งที่มีอุปกรณ์ช่วยเหลือแต่ไม่ถูกนำมาใช้อย่างเหมาะสม พร้อมเรียกร้องให้คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนตรวจสอบเพื่อคุ้มครองศักดิ์ศรีและความเสมอภาคของผู้พิการ รวมถึงตั้งคำถามถึงกรณีเด็กถูกละเมิดในครอบครัวที่จังหวัดกระบี่ เน้นย้ำบทบาทของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการปกป้องเด็กและผู้ด้อยโอกาส พร้อมเชื่อมโยงกับความเสี่ยงจากการปลดกัญชาออกจากยาเสพติดโดยขาดกฎหมายรองรับ และย้ำถึงความจำเป็นในการส่งเสริมทั้งสิทธิและหน้าที่ในสังคม
กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพ ดิฉัน พิมพ์รพี พันธุ์วิชาติกุล แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ จากจังหวัดกระบี่ ท่านประธานคะ ในกรณีของสิทธิมนุษยชนหลาย ๆ ท่านก็ได้พูดแล้วนะคะ เรื่องของสิทธิของ การเกณฑ์ทหาร สิทธิทางการเมือง ดิฉันจะขอพูดของสิทธิของผู้ด้อยโอกาสคือผู้ที่พิการผู้ที่ ซึ่งไม่มีสิทธิที่จะเลือก สิทธิที่มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่จะต้องมีชีวิตอยู่และความสมศักดิ์ศรี ของความเป็นมนุษย์ ดิฉันได้รับการร้องเรียนจากคุณกฤษณะ ละไล หรือเป็นประธานทูต อารยสถาปัตย์ อารยสถาปัตย์คือสถาปัตย์เพื่อมนุษยชาติของคนทั้งมวลหมายความว่าเป็น การออกแบบเพื่อให้มนุษย์ทุกคนมีสิทธิในการอยู่อย่างสมศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ เช่น ทางลาด ระบบที่เหมาะสมสำหรับมนุษย์ล้อที่สามารถเดินทางไปได้ให้มีความสุขมากขึ้น ท่านประธานคะ ดิฉันได้รับการร้องเรียนมาว่าการท่าอากาศยานนี่ค่ะ ทุกวันนี้มนุษย์ล้อที่เดินทาง ไปมาหรือคนที่ชราหรือคนป่วยไข้ทุกครั้งเวลาขึ้นเครื่องบินถ้าไม่มีแอร์เวย์ (Airway) ที่เดินเข้าไป ได้นี่ก็ต้องขึ้นบันได ก็ต้องหอบหิ้วกันไปค่ะ มนุษย์ล้อก็ต้องถูกยกขึ้นไปสเตปสเตป (Step Step) แต่ละขั้น แต่ละขั้นยกขึ้นไป แล้วก็คนแก่ คนพิการที่มองไม่เห็น ที่ลำบากก็จะต้องมีระบบ ที่ดูแลตัวเอง แต่จริง ๆ แล้วในสนามบินต่างจังหวัดก็ไม่มีสิ่งนี้จริงค่ะ ซึ่งตอนแรกดิฉันก็จำนนว่า ไม่มีสิ่งนี้ก็ต้องอดทนและทำไป แต่แล้วดิฉันค้นพบว่ามันมีงบประมาณแผ่นดินตัวหนึ่งค่ะ
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพและเสียง)
งบประมาณ ๑๒๓.๙ ล้านบาท ทำทางลาดคนพิการสำหรับต่อเชื่อมกับเครื่องบิน นี่คือลักษณะของการที่คนเดือดร้อน ต้องขึ้นไปข้างบนนะคะ มีเครื่องต่อเชื่อมกับเครื่องบินค่ะ งบประมาณประมาณ ๕ ล้านบาท ใช้งบเสร็จแล้ว ๑๒๓.๙ ล้านบาท มีทุก ๆ สนามบินแต่ไม่ได้รับการใช้ วางทิ้งไว้ที่สนามบิน ในขณะเดียวกันต้องให้ชาวบ้านหรือคนเดือดร้อนใช้การอุ้มขึ้นไปบนเครื่องบินก็มีการร้องเรียน เข้ามา ดิฉันถามว่านี่เป็นเรื่องของสิทธิมนุษยชนหรือเปล่าคะ เป็นเรื่องของการได้มีสิทธิ มีความสามารถในการอยู่อย่างสมศักดิ์ศรีของมนุษย์ไหม ถ้าเราทำเครื่องขนาดนี้แล้ว แล้วรัฐบาล ราชการไม่นำมาใช้ คำถามคือสิ่งนี้รอนสิทธิไหมคะ กรรมการสิทธิมนุษยชนได้ดูเรื่องนี้หรือยัง ดิฉันได้รับคำตอบจากกรมการท่าอากาศยานว่าเครื่องนี้มีแล้ว รอการร้องใช้จากสายการบินค่ะ ดิฉันขอร้องให้กรรมการสิทธิมนุษยชนตรวจดูเรื่องนี้ด้วย เพราะว่าความพิการนี้ไม่ใช่ทางเลือก ที่เขาได้เลือกเองนะคะ ถูกเลือกให้เป็นแบบนั้น ดิฉันขอร้องผ่านไปถึงกรรมการสิทธิมนุษยชน ให้ช่วยดูเรื่องนี้ให้ด้วยนะคะ ฝากด้วยเรื่องนี้เป็นเรื่องง่าย ๆ ค่ะ แค่ใส่ใจ สนใจ แล้วก็เคารพ ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์สิ่งนี้ก็จะได้รับการแก้อย่างง่าย ๆ ดิฉันหวังว่าจะได้รับคำตอบจาก กรรมการสิทธิมนุษยชนในเร็ววันนะคะ
อีกเรื่องหนึ่งท่านประธานคะ เรื่องนี้เรื่องจริงค่ะ ดิฉันลงพื้นที่ในหมู่บ้านที่ยากจน ในจังหวัดกระบี่ คนยากจนลุงรับหลานมาเลี้ยง หลานอายุ ๖ ขวบ คนหนึ่งผู้หญิง ๗ ขวบ ผู้ชายเล่าให้ฟังว่ามีพี่ชายอายุ ๑๒ น้องชายอายุ ๓ ขวบ แต่เด็กผู้หญิงผู้ชายคู่นี้ต้องถูกแยก ออกมาอยู่ข้างนอกกับลุงเพราะว่าแม่แต่งงานใหม่ เนื่องจากพ่อติดคุกจากยาบ้าจากสี่คูณร้อย แล้วก็มีอาวุธปืน เด็กผู้หญิงคนนี้ถูกกระทำชำเราอายุ ๖ ขวบ เด็กผู้ชายเห็นน้องสาวถูกกระทำ ชำเราจากพ่อเลี้ยงอยู่ทุกวันเลยฟ้องคุณลุง แม่ไม่ช่วยลูกมิหนำซ้ำยังไล่ลูกออกจากบ้านให้ลุง มาเป็นคนเลี้ยง คำถามคือสิ่งนี้เกิดขึ้นทุก ๆ ที่ แล้วเกิดทุก ๆ แห่งในบ้านเมือง ดิฉันไปหาชาวบ้าน ชาวบ้านต้องปกป้องปิดปากว่าอย่ามาเสียงดัง ๆ นะ ที่เรียกว่าอย่าฉาว อย่าทำให้ผู้คนตกใจ เพราะว่ากลัวเด็กจะอาย กลัวครอบครัวนี้จะอาย แม่ไม่ฟ้องศาลแล้วก็ไม่มีใครปกป้องเด็กนี้เลย บนความยากจนนี้ท่านประธานคะ ดิฉันขอคำตอบจากกรรมการสิทธิมนุษยชนนี้หน่อยว่าใคร จะยืนปกป้องเด็กพวกนี้ พม. ทำได้ไหม พมจ. ควรจะทำอย่างไร ตามกระบวนการของเด็ก ซึ่งดิฉันคิดว่ามันยากมาก แต่ท่านประธานคะ ดิฉันก็เลยสงสัยว่าเรื่องของการที่รัฐบาลปลดให้ กัญชาออกจากการเป็นยาเสพติดในขณะที่เรายังไม่มี พ.ร.บ. กัญชารับรองสิทธิการใช้กัญชานี้ รัฐบาลละเมิดสิทธิมนุษยชนของเด็กหรือเปล่าคะ ของสตรีหรือเปล่าคะ ของคนชราหรือเปล่าคะ หรือของดิฉันหรือเปล่าคะ ที่การเสพยาเสพติดที่เพิ่งปลดออกมายังไม่ได้รับการปกป้องทาง กฎหมายเลย คำถามนี้กรรมการสิทธิมนุษยชนได้คิดเรื่องนี้ให้ประชาชนหรือเปล่าคะ ถ้าเด็ก ต้องอยู่ใกล้กับสิ่งเสพติด ๑๐ ต้น ๗ ต้น วันหนึ่งประกาศว่าไม่เป็นยาเสพติดแล้ว แล้ววันรุ่งขึ้น กัญชาเต็มบ้านเต็มเมืองอย่างนี้มันแปลว่าอะไรคะ ดิฉันถามหาความรับผิดชอบ ถามหาหน้าที่ ถามหาการทำงานของกรรมการสิทธิมนุษยชนแบบรุกเพื่อป้องกัน เพื่อปราบปราม ไม่ใช่แก้ไข ดิฉันถึงขอร้องนะคะวันนี้ ๒ ๓ ประเด็นที่ดิฉันวางไว้ช่วยปกป้องประชาชนที่ไม่มีสิทธิเลือกด้วย สิทธิมาพร้อมหน้าที่ค่ะ ในระบบประชาธิปไตยเรามีสิทธิทำอะไรในสิทธิใต้กฎหมายตราบเท่าที่ เราไม่ละเมิดผู้อื่น หน้าที่เราต้องมีเช่นกัน ในบางครั้งการถามหาสิทธิโดยที่ไม่มีหน้าที่อันนี้ ก็ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง ฉะนั้นต้องรณรงค์ให้เยาวชนไทยรู้จักทั้งสิทธิและหน้าที่ของตัวเอง โดยผู้ใหญ่ ต้องปกป้องสิทธินี้และสอนให้คนไทยรู้จักหน้าที่ด้วยค่ะ โดยมีรัฐบาลเป็นตัวอย่างที่ดีนะคะ ขอบพระคุณมากค่ะ