สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๘ · ๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๕

โกวิทย์ พวงงาม พูดเรื่องการแก้ปัญหายาเสพติด โดยมีข้อสังเกตและคำถามต่อรายงานของคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณา

ศาสตราจารย์โกวิทย์ พวงงาม แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียน ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม ศาสตราจารย์โกวิทย์ พวงงาม แบบบัญชีรายชื่อ พรรคพลังท้องถิ่นไท จังหวัดนครศรีธรรมราช ท่านประธานครับ ผมขอร่วมอภิปราย ให้ข้อสังเกตและมีคำถามต่อรายงานของคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาปัญหา ยาเสพติด แนวทางการจัดตั้งศูนย์บำบัดยาเสพติด การป้องกันและการแก้ไขปัญหายาเสพติด อย่างเป็นระบบ นั่นคือรายงานของกรรมาธิการที่ตั้งหัวข้อไว้ ท่านประธานครับ เมื่อเราพูดถึง ยาเสพติด ผมคิดว่าการแก้ปัญหายาเสพติดอย่างเป็นระบบ ผมเรียนท่านประธานว่าต้อง พิจารณาตั้งแต่ต้นทาง หรือกลางทาง ปลายทาง เพราะฉะนั้นในรายงานชิ้นนี้ก็ขอชมเชยทุก อนุกรรมาธิการด้วยว่าได้พยายามอธิบายทั้งต้นทาง กลางทาง และปลายทางไว้อย่างน่าสนใจ ผมจะยกตัวอย่างและมีข้อสังเกต รวมทั้งคำถามด้วยสัก ๒-๓ ประเด็น ถ้าเราพูดถึงต้นทาง ผมคิดว่าในรายงานก็ได้เขียนเรื่องการสร้างภูมิคุ้มกันยาเสพติด เรื่องของการสร้างภูมิคุ้มกัน เรื่องของความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับเด็กและเยาวชนที่เกี่ยวข้องกับครอบครัว แล้วก็สร้าง ภูมิคุ้มกันครอบครัว อันนี้ก็เป็นรายงานที่ปรากฏอยู่ แต่อย่างไรก็ตามมันมีความน่าสนใจที่ผม อยากจะสอบถามด้วยก็คือว่าเมื่อสักครู่พูดถึงเคส (Case) หรือกรณีที่จะทำให้เป็นพื้นที่ ปลอดภัยเรื่องของยาเสพติดของชุมชน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความตั้งใจที่จะทำให้ชุมชน ปลอดยาเสพติด ผมพูดด้วยความเป็นห่วงว่าอันนี้เป็นเรื่องที่มีความสำคัญต่อประเทศชาติ เพราะยาเสพติดในยุคปัจจุบันก็ทราบกันดีว่ามันค่อนข้างจะรุนแรงมากขึ้นต่อเด็กและเยาวชน เพราะฉะนั้นผมจึงมองว่าการบูรณาการในพื้นที่ให้เป็นชุมชนปลอดยาเสพติดที่เป็นตัวอย่าง ผมคิดว่าอาจจะยกตัวอย่างให้ชัด ๆ ว่า ถ้าจะบูรณาการเรื่องของท้องที่ท้องถิ่น เรื่องของ ส่วนราชการ เรื่องของโรงเรียน เรื่องของสาธารณสุข เรื่องของกระทรวงมหาดไทยที่มา เกี่ยวข้อง แล้วก็เอาชุมชนเป็นฐาน มาตรการของชุมชนผมว่าเป็นเรื่องสำคัญ เรื่องที่ ๑ ที่อยากจะเรียนท่านประธาน ส่วนกลางทางผมคิดว่าท่านทำไว้ชัดเจน แต่ผมคิดว่าการที่จะไป ป้องกันปราบปรามที่ไปควบคุมแหล่งผลิตก็ดี หรือการไปสกัดกั้นแนวชายแดนของยาเสพติด ที่ลักลอบเข้ามา ลำเลียงมาสู่ประเทศเรา ผมคิดว่าตรงนี้ยังอาจจะต้องบอกให้ชัด ๆ สักนิดหนึ่ง ว่าจะทำอย่างไร เรื่องของการควบคุมสื่อซึ่งเป็นเรื่องสำคัญ ซึ่งก็ยังลาง ๆ อยู่ ส่วนปลายทางก็คือเรื่องของความเข้มข้นทางกฎหมายก็ดี เพราะว่าเราพูดในปลายทาง อยู่ ๒ เรื่อง ในเรื่องที่การจัดตั้งศูนย์บำบัดยาเสพติด อันนี้ก็เป็นประเด็นที่เกี่ยวข้องกับ การบำบัด ซึ่งเป็นเรื่องปลายทาง แต่วันนี้ผมสนใจเรื่องการจัดตั้งศูนย์บำบัด ในช่วงแรก ผมอยากตั้งคำถามว่าในช่วงกลางทางที่เรามีหน่วยที่แก้ปัญหายาเสพติดมาก แต่ปัญหาหนึ่ง ที่พบเจอในพื้นที่ก็คือว่าการบูรณาการกันระหว่างพื้นที่ ระหว่างส่วนราชการมันยังเป็นปัญหาอยู่ ก็เลยอยากถามให้มีคำตอบให้กับกระผมด้วยว่าจะบูรณาการในระดับป้องกันหรือปราบปราม ในพื้นที่อย่างไร ส่วนจัดตั้งศูนย์บำบัด ผมคิดว่าอันนี้มันต้องออกแบบ ผมอาจจะไม่เข้าใจว่า การออกแบบการจัดตั้งศูนย์บำบัด หรืออาจจะมีอยู่แล้ว หรือจะทำอย่างไร เพราะผมมองว่า การบำบัดมันเป็นเรื่องของระดับของผู้เสพ ผู้ติดยา อันนี้เป็นเรื่องสำคัญ ขึ้นอยู่กับระดับของ อาการผู้ป่วย ผู้เสพด้วย เพราะฉะนั้นจะแบ่งการออกแบบศูนย์อย่างไรในผู้เสพที่มีดีกรี (Degree) ไม่รุนแรงนัก ผู้เสพที่รุนแรงจะทำอย่างไร ผมคิดว่าอันนี้ไม่ค่อยชัดเจน ก็เลยอยาก ถามไว้เป็นประเด็นสุดท้ายว่าในแง่ของศูนย์บำบัดซึ่งผมสนใจว่าผู้จัดทำรายงานที่ผมเรียนว่า อาการของผู้ป่วยในการติดยามันมีลักษณะที่แตกต่างกัน บางคนก็มีอาการในเรื่องของทาง จิตเวช ก็แล้วแต่นะครับ สิ่งเหล่านี้ผมคิดว่าผมอยากเห็นรายงานที่ระบุ โดยเฉพาะศูนย์บำบัด ซึ่งเป็นปลายทาง เพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมพูดมาตั้งแต่ต้นทาง กลางทาง และปลายทาง มันเป็น การผนึกกำลังตั้งแต่ต้นจนกระทั่งบั้นปลาย มันจะทำให้กระบวนการที่เขียนไว้ว่าปัญหา ยาเสพติดจะแก้ไขปัญหาอย่างมีระบบ นั่นคือสิ่งที่ผมตั้งคำถามในประเด็นกลางทาง ตรงที่การบูรณาการ ส่วนต้นทางผมคิดว่าเราอาจจะต้องมีเคส (Case) ชุมชนปลอดยาไหม ส่วนปลายทางผมถามเรื่องศูนย์บำบัดยาเสพติดที่มีระดับ จะต้องมีระดับหรือมีการรวมศูนย์ อยู่แห่งเดียว ในระดับพื้นที่ จังหวัด และระดับชาติ ขอบคุณท่านประธานครับ