นายนิคม บุญวิเศษ แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายนิคม บุญวิเศษ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรค พลังปวงชนไทย กระผมขออภิปรายร่างพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ซึ่งได้มีการแก้ไขในมาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๕๓ แห่งพระราชบัญญัติ ภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๖๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้ มาตรา ๑๕๓ ผู้ใดประสงค์จะผลิตสุรา เพื่อการค้าหรือมีเครื่องกลั่นสำหรับผลิตสุราเพื่อการค้าไว้ในครอบครองให้ยื่นคำขออนุญาต ต่ออธิบดีและต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด และสิ่งที่ ผมคิดว่าเป็นประเด็นสำคัญก็คือประเด็นที่คณะกรรมาธิการได้มีการแก้ไขถือว่าเป็นเรื่องที่ดี ท่านได้แก้ไขว่ากฎกระทรวงตามวรรคสอง ต้องไม่กำหนดคุณสมบัติของผู้ขอเกี่ยวกับ ขนาดการผลิต อันนี้ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญ กำลังแรงม้าเครื่องจักร ทุนจดทะเบียน จำนวน พนักงาน หลักเกณฑ์อื่นใดในลักษณะที่เป็นการกีดกันการค้าหรือก่อให้เกิดการแข่งขัน ที่ไม่เป็นธรรม เว้นแต่การกำหนดสัดส่วนผู้ถือหุ้นที่มิใช่บุคคลสัญชาติไทย อันนี้คือหัวใจสำคัญ กฎกระทรวงก็ตามถ้าเกิดว่าออกมาแล้วประชาชนชาวบ้านไม่สามารถทำได้ผมเรียกว่า กฎหมายกีดกั้นการค้า ตัวอย่างถ้าเรามากำหนดกฎเกณฑ์บอกว่าใครก็ตามที่จะผลิตสุรา จะต้องมีกำลังแรงมา ๕๐ กำลังแรงม้าผลิตได้ ๕๐,๐๐๐ ลิตร หรือ ๙๐,๐๐๐ ลิตรต่อวัน อย่างนี้ นี่เขาเรียกว่ากฎหมายกีดกันการค้าชัด ๆ กฎหมายใดที่ประชาชนไม่ได้ประโยชน์ ก็คือเป็นกฎหมายของนายทุน ประเทศไทยนะครับ ประเทศมั่นคงก็ต่อเมื่อประชาชนมั่งคั่ง ไม่ใช่ประเทศมั่นคงเพราะนายทุนมั่งคั่ง กฎกติกาใดก็ตามที่ขัดขวางการทำมาหากิน การประกอบอาชีพของประชาชนสภาเราต้องเอามาทบทวนใหม่ แก้ไขให้ประโยชน์ ต่อประชาชนเถอะครับ เพราะปัจจุบันนี้ภูมิปัญญาต่าง ๆ การทำมาหากินต่าง ๆ ใกล้จะ สูญสิ้นแล้ว มันสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว เพราะกฎกติกาต่าง ๆ ที่กำหนดกฎเกณฑ์ขึ้นมากีดกัน อย่างไรครับ ไม่ใช่ประชาชนไม่มีความสามารถ ประชาชนมีความรู้มีความสามารถ สามารถ ทำได้ บางท่านก็อาจจะเข้าใจว่าถ้าให้ประชาชนทำโดยที่ไม่มีกฎเกณฑ์ต่าง ๆ อาจจะกิน แล้วท้องเสีย มันไม่สะอาด ท่านประธานครับ การที่เราจะทำอะไรให้ตัวเองกินเราต้องทำดี ที่สุด ต้องสะอาดที่สุดเราถึงกินใช่ไหมครับ ถ้ากินแล้วมันยังมีพออีก มันยังเหลืออีกเยอะ ประชาชนก็สามารถเอาไปขายเป็นรายได้ได้ พอขายแล้วมีคนกิน คนนิยมกินแล้วมันขายได้ดี เขาก็จะเริ่มทำจากเล็กไปหาใหญ่ เพราะอะไรครับ เพราะทำแล้วคนบริโภคเยอะ พอทำใหญ่ขึ้น ๆ ก็ไปจดทะเบียนเป็นการค้าได้ ไม่ใช่อยู่ ๆ จะมาบอกว่าจะต้องทำใหญ่เลย ไม่มีธุรกิจใดหรอก ที่มาถึงทำใหญ่เลย ลงทุน ๓๐ ล้านบาท ๕๐ ล้านบาท ไม่มี ฉะนั้นต้องเริ่มจากเล็กก่อน จากการบริโภคก่อน บริโภคเสร็จแล้วให้บ้านข้าง ๆ กินดูแล้วมันดี สุดท้ายก็ขายได้ พอขายได้ ก็พัฒนามาเป็นธุรกิจการค้าตามกฎระเบียบของกระทรวงพาณิชย์ได้ ฉะนั้นการแก้ไข กฎหมายต้องมองประโยชน์ของประชาชนเป็นหลัก กฎกระทรวงต่าง ๆ ก็ตาม ข้าราชการ ที่มาเป็นเจ้ากระทรวง เป็นนายใหญ่ของประชาชนปัจจุบันนี้ท่านมาจากประชาชนหรือไม่ ผมเชื่อว่าไม่นะครับ ท่านออกกฎกติกาแบบนี้ออกมาชัดเจนว่าท่านเป็นคนของนายทุน ฉะนั้นสภาเราต้องช่วยกันดูตรงนี้ครับ เพราะเรามาจากประชาชน ประชาชนต้องดู นักกฎหมายฉบับนี้เป็นประโยชน์ของประชาชนจริง ๆ ใครก็ตามที่ขัดขวางที่ตีตกให้จำไว้ ครั้งหน้าอย่าเลือกมา เราต้องเลือกตัวแทนประชาชนมาเพื่อแก้ไขกฎหมายให้เป็นธรรม ให้ประชาชนมีสิทธิเสรีภาพในการประกอบอาชีพ มีการแข่งขันโดยเสรีอย่างเป็นธรรม อันนี้ ชัดเจนเขียนไว้ในรัฐธรรมนูญ แต่ถ้ามาออกกฎเกณฑ์กิจการการค้าตั้งแต่เริ่มแรก สุดท้าย ประชาชนทำไม่ได้ จะทำเพื่ออะไรครับ บอกว่าทำเพื่อชาติหรือทำเพื่อนายทุน ถ้าทำเพื่อชาติ ต้องทำเพื่อประชาชน ประชาชนต้องสามารถทำได้ การทำเหล้า โดยเฉพาะเหล้าสาโท ทำกันมาตั้งแต่เนิ่นนานแล้ว มีงานบุญต่าง ๆ ประชาชน เขาสามารถทำเองได้เพื่อประหยัดต้นทุน ไม่ใช่ว่ามากีดกันว่าใครทำก็โดนจับ สุดท้ายก็ต้อง ไปซื้อของกับนายทุน นายทุนไม่กี่บริษัทครับ ไม่กี่เจ้า รวยเป็นแสน ๆ ล้าน แต่ประชาชน ยังยากจน ฉะนั้นเราก็เลยคิดว่ากฎหมายฉบับนี้ผมขอชื่นชมครับ ส.ส. ที่ได้นำเรื่องนี้เข้าสู่สภา และชื่นชมกรรมาธิการด้วยที่มีการแก้ไข แต่เสียดายครับ ได้ข่าวมาว่าจะมีการตีตกในวันนี้ ขอความกรุณาครับ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่เป็นตัวแทนของพี่น้องประชาชนครับ ให้นึกถึง ผลประโยชน์ของประชาชนเป็นหลักนะครับ ขอบคุณมากครับ