นายครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สุรินทร์

ท่านประธานที่เคารพครับ ผม ครูมานิตย์ สังข์พุ่ม พรรคเพื่อไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดสุรินทร์ ผมได้รับ มอบหมายจากคุณหมอชลน่าน ศรีแก้ว และพี่น้องพรรคเพื่อไทย ได้ขึ้นมาแสดงความเห็น เกี่ยวกับ พ.ร.บ. ภาษีสรรพสามิตฉบับนี้ จริง ๆ ในเบื้องต้นก็ไม่ได้ตั้งใจเท่าไรหรอกครับ แต่พอเห็นกฎกระทรวงออกมาเมื่อวาน ก็เลยทำให้มีความรู้สึกว่าบ้านนี้เมืองนี้มันเกิดอะไรขึ้น ก่อนอื่นผมขอบคุณท่านผู้แทนทั้งสภา ทั้งซีกเพื่อนที่อยู่ฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายค้าน เมื่อเดือนกันยายน ในวาระ ๑ ลงยกมือโหวตให้กฎหมายสรรพสามิตหรือเหล้าเสรีผ่านสภาไปจนเป็นวาระ ๒ วันนั้นอาจจะเป็นการเผอเรอของฝ่ายรัฐบาลก็ได้ที่มาร่วมกันยกมือจนผ่าน ก็เลยกำลัง กลายเป็นเรื่องใหญ่เพราะมีเสียงกระซิบมาว่าคนตัวใหญ่ที่สุดในรัฐบาลได้เชิญหัวหน้า พรรคการเมืองทุกพรรคที่ร่วมรัฐบาล ข้อเท็จจริงเป็นอย่างไรผมไม่รู้แต่ผมติดตามข่าว ว่ามาคุยกันว่าผ่านไปได้ด้วยเหตุผลกลไกตามที่ผู้รู้จะมาอ้างว่าคนไม่มีปัญญาบ้าง ภูมิปัญญา ไม่ถึงบ้าง ถ้าดื่มเข้าไปแล้วจะท้องเสียบ้าง ชักตายบ้าง อะไรบ้างก็แล้วแต่มโนไป แต่เราต้อง ยอมรับคำว่าเหล้าไม่ใช่เพิ่งมาเกิดเร็ว ๆ นี้ เพราะว่าเหล้าเกิดมาตั้งแต่ผมยังไม่ได้เกิดครับ พ่อผมก็ยังไม่ได้เกิดหรอกครับ เขาทำกันมา แต่เมื่อก่อนมันกระจัดกระจายทำด้วย พี่น้องประชาชนทั้งหมด พอตอนหลังก็เกิดมีกลุ่มที่มีอำนาจที่แบ่งจัดสรรปันส่วนกันในธุรกิจ ต่าง ๆ จนลงตัว ท่านประธานสังเกตเห็นไหมครับ วันนี้ทรู กับดีแทคก็จะรวมกัน รวมกัน ใครตาย ประชาชนตาย กลุ่มพลังงานประชาชนตาย นี่สักพักอีกท่านประธาน กลุ่มที่ดิน เกิดขึ้นมาอีกประชาชนตาย พูดก็พูดเถอะครับ ผมก็ไม่ได้มาชมเชย แต่ส่วนดีผมก็ชมเชย ยุคท่านนายกทักษิณ ชินวัตร เราคิดถึงเรื่องหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ขึ้นมา เพื่อให้ประชาชน ได้มีอาชีพ ได้เอาผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร ผลิตผลของเขาที่เอาไปขายในตลาดมันไม่ได้ราคา เอามาแปลงแล้วก็ทำ แล้วก็ส่งไปขายกับประเทศต่าง ๆ หรือขายกันเองภายในประเทศ ท้ายที่สุดกลุ่มทุนก็รวมหัวกันจัดการ จริง ๆ ถ้ายังมีเรื่องนี้อยู่วันนี้พี่น้องเขาก็ได้เกิดภูมิปัญญา ท่านประธานคงนึกออกว่าเขาก็เกิดสติปัญญาในการปรับ ความเชี่ยวชาญ ความชำนาญการ เกิดขึ้นในเรื่องของการผลิต บ้านผมก็เหล้าสาโท ทางใต้เขาเรียกว่าหวาก เมื่อสักครู่นี้ ท่านผู้แทนอธิบาย ทางภาคเหนือก็เหล้าอุ ดีขึ้น ๆ มาเป็นตามลำดับ แต่ว่าวันนี้เดินมาชนกับกลุ่มทุนตรง ๆ แล้วรัฐบาลก็แก้เกี้ยวเลยครับ แล้วเมื่อไรประชาชน คนไทยจะได้มีอาชีพที่เป็นของตัวเองได้กระจัดกระจายกันหลาย ๆ อาชีพ พรรคเพื่อไทยเรา เขียนไว้ชัดเจนสโลแกน (Slogan) ลดรายจ่าย เพิ่มรายได้ ขยายโอกาส คำว่า ขยายโอกาส ก็คือการสร้างอาชีพให้กับประชาชน จึงมีเรื่องของหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ วันนี้ผมรับไม่ได้ แล้วกฎกระทรวงสัปดาห์หนึ่งก็ออกใหม่ ออกได้ เพราะลงนามโดยรัฐมนตรี ออกทุกสัปดาห์ ออกทุกวัน ออกทุกเดือนก็ได้ แต่นี่เป็นความเสียหาย เป็นความน่าอับอายที่มาชิง ออกกฎกระทรวงก่อน พ.ร.บ. วาระ ๒ จะเข้าสภา ซึ่งจริง ๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องของพวกเรา ซึ่งเป็นตัวแทนของพี่น้องประชาชน เราอยากเห็นความหลากหลายอาชีพ เราอยากเห็น ประชาชนมีอาชีพ มีรายได้ ไม่ใช่ว่าสิ้นเดือนก็โอนไป โอนไป โอนไป เป็นอย่างไรครับ บัตรคนจนวันนี้ จาก ๑๔ ล้านคน เป็น ๒๒ ล้านคนแล้วทั่วประเทศนี้ เพราะไม่ได้ แสวงโอกาส ไม่ได้หาอาชีพให้เขาทำ ผมสงสัยตั้งแต่เมื่อวานว่าทำไมรัฐบาลเป็นห่วงประชาชน จังเลยกับเรื่องนี้ เลยออกกฎกระทรวงขึ้นมา ที่มาอ้างว่ากลัวสุขภาพ กลัวในส่วนโน้น ส่วนนี้ จริง ๆ ท่านรอให้สภาผ่านไปก่อนก็ได้ เพราะในสภามีตัวแทนประชาชนทั้งภาคฝ่ายค้าน ฝ่ายรัฐบาล มีทุกส่วน เราคงไม่ทำเรื่องเลวร้ายให้กับพี่น้องประชาชนคนไทยหรอกครับ เราคงจะหาสิ่งที่ดี ๆ มาให้ นี่แหละเห็นชัดเจนหลายเรื่อง เอาอำนาจฝ่ายบริหารมาปิด สกัดกั้นอำนาจนิติบัญญัติจะทางตรงหรือทางอ้อมหลายครั้งที่เกิด เดี๋ยวยังมีอีกหลายเรื่อง ที่จะได้เอามาอภิปรายกันในที่ประชุมแห่งนี้ว่าเราโดนกีดกันเรื่องอะไรบ้าง แทนที่จะให้เป็น เรื่องที่พวกผู้แทนเขาทำไป ท้ายที่สุดท่านประธานที่เคารพครับ ผมว่าวันนี้ฝากกรรมาธิการ พวกเราต้องเดินหน้าต่อไป แล้วฝากคนมีอำนาจรัฐ ท่านต้องเห็นใจพี่น้องประชาชน สร้างอาชีพให้เขาแล้วไปขัดเกลา เช่นให้อธิบดีเซ็นผมว่ามันแรงไป เอาแค่ผู้ว่าราชการจังหวัด หรือคณะกรรมการในระดับจังหวัดพอแล้ว เดิมกว่าจะมาถึงอธิบดี ไหนเงินค่าภาษี ไหนเงิน ค่ารถ ไหนเงินค่าใต้โต๊ะอีก ยิ่งหมดไปใหญ่ ท้ายที่สุด ขอบพระคุณท่านประธานครับ แล้วก็ ขอให้ พ.ร.บ.ฉบับนี้ผ่านไปด้วยดี แล้วพวกผมก็ยืนยันว่าวันหน้าต้องฟ้าสีทองผ่องอำไพ เพื่อไทยเป็นใหญ่ เราจะแก้ให้เป็นประโยชน์กับพี่น้องประชาชนมากที่สุด ขอบพระคุณครับ