กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม ชูวิทย์ พิทักษ์พรพัลลภ จังหวัดอุบลราชธานี พรรคเพื่อไทย เขต ๗ ต่อพระราชกำหนดให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินเพื่อแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจและสังคม จากการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโควิดโคโรน่า ๒๐๑๙ เพิ่มเติม ปี ๒๕๖๔ นั้น ผมในฐานะ ที่เป็นตัวแทนของพี่น้องประชาชน ในปีที่ผ่านมารัฐบาลขอกู้เงิน ๑ ล้านล้านบาท เพื่อช่วยเหลือเยียวยาโควิด (COVID) ก็ไปจัดสรรงบประมาณ ๗๐๐,๐๐๐ ล้านบาท เกี่ยวกับ การช่วยเหลือเยียวยาพี่น้องประชาชน ก็คือแจกเงินผ่านบัตรโครงการต่าง ๆ ของรัฐบาล อันที่ ๒ ก็คือฟื้นฟู ฟื้นฟูก็ช่วยเหลือพี่น้องผู้ประกอบธุรกิจต่าง ๆ แต่ส่วนด้านสาธารณสุข จริง ๆ อนุมัติไป ๔๕,๐๐๐ ล้านบาท แรก ๆ ก็มีความดีใจและยินดีกับการกู้เงินครั้งนี้ เพราะว่าเราเห็นว่าเงิน ๔๕,๐๐๐ ล้านบาทก็จะไปช่วยในการสร้างโรงพยาบาลชุมชน โรงพยาบาลตำบล เพื่อขยายโรงพยาบาล ต่อเติมโรงพยาบาลเพื่อรับผู้ป่วย แต่พออนุมัติเงินเสร็จไม่สามารถที่จะต่อเติมโรงพยาบาลอาคารสาธารณสุขประจำตำบล ได้เลย เพราะบอกว่าไม่ตรงตามวัตถุประสงค์ จึงทำให้การเบิกจ่ายเงินคืน ๔๕,๐๐๐ ล้านบาท เบิกจ่ายได้ประมาณ ๙,๕๐๐ ล้านบาท พอปีนี้ครับรัฐบาลก็มาขอกู้เงินอีก ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาท แล้วก็จะไปทำเกี่ยวกับด้านสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข ๓๐,๐๐๐ ล้านบาท ๓๐,๐๐๐ ล้านบาทนี้ผมก็อยากฝากท่านประธานถึงท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังว่า วันนี้ ๓๐,๐๐๐ ล้านบาท เอาไปต่อเติมโรงพยาบาลชุมชนได้ไหมครับ เอาไปเพิ่มกำลังให้ ทหาร ทหารเราคือวันนี้เราเกิดสงคราม ทหารเราคือ อสม. ครับ อสม. ๑ ล้านคน ให้กำลังใจ เขาเพิ่มขึ้นได้ไหมครับ ให้กำลังใจเขาเพิ่มขึ้นครับ เพราะตอนนี้กำลังใจห่อเหี่ยวครับ ทำงาน มาก แต่ไม่เป็นอะไรครับ กำลังใจห่อเหี่ยวถ้ารัฐบาลสนับสนุนงบประมาณเพิ่มก็จะเป็น กำลังใจให้ แต่อีกส่วนหนึ่งที่พวกเราลืมไปก็คือกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ผู้ช่วย ที่ทำงานควบคู่กับ อสม. ยังไม่ได้รับการเยียวยา ยังไม่ได้รับการช่วยเหลือ ส่วนอีกที่จะไปฟื้นฟู ๑๗๐,๐๐๐ ล้านบาท เพื่อจะไปสร้างงาน กระตุ้นเศรษฐกิจ อันนี้ผมคิดว่าหน่วยงานอื่น ๆ ที่จะสร้างตึกสร้างอะไรนี่ หยุดก่อนครับ เอาไปให้กระทรวงสาธารณสุขสร้างโรงพยาบาล ต่อเติมโรงพยาบาล เพื่อรองรับผู้ป่วย และวันข้างหน้าถ้าผู้ป่วยหายก็จะเอาไว้ใช้ประโยชน์ในคราวต่อไป
และประเด็นที่ ๓ ก็คือเยียวยาประชาชน ๓๐๐,๐๐๐ ล้านบาท อันนี้ล่ะครับ สำคัญที่สุดก็คือเพื่อไปกระตุ้นเศรษฐกิจ เพราะการยืมรอบนี้จะเป็นการยืมรอบสุดท้ายแล้ว ผมว่า ก็ ๓๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ก็อยากจะเอาไปให้ช่วยเหลือผู้ประกอบการเอสเอ็มอี (SMEs) รายเล็กรายน้อยให้เขาสามารถกู้ได้ครับ เพราะวันนี้เขาไม่มีเครดิตเลย ก็อยากให้เขากู้ได้ โดยเอาร้าน บริษัทของเขามากู้นะครับ และประเด็นที่ ๒ เติมเงินเข้าไปในกองทุนหมู่บ้าน ได้ไหมครับ เติมเข้าไปในกองทุนหมู่บ้าน ให้พ่อค้าแม่ค้าได้ยืมครับ หาบเร่ แผงลอยได้กู้ครับ โดยเอาแผงมาค้ำประกันก็ได้นะครับ เอาแผงมาค้ำประกัน เอารถเข็นมาค้ำประกัน เอาหาบ ตะกร้ามาค้ำประกัน มอเตอร์ไซค์พุ่มพ่วงให้กู้ได้ไหมครับ ไม่ต้องกู้มากครับ ๓๐,๐๐๐ บาท ๕๐,๐๐๐ บาท แล้วให้ผ่อนวันละ ๕๐ บาท วันละ ๑๐๐ บาท ไม่เกิน ๒๔ เดือนเขาก็สามารถ ใช้หนี้หมด แล้วก็โครงการส่งเสริมอาชีพต่าง ๆ ให้กับพี่น้องประชาชนเพื่อลดรายจ่ายเพิ่ม รายได้แล้วก็ขยายโอกาส ท่านประธานที่เคารพครับ ถ้าเศรษฐกิจดีนะครับ ครอบครัว ที่ประกอบธุรกิจก็สามารถทำการค้าขายได้ดีครับ พอค้าขายได้ดีมีเงินก็ต้องเริ่มซื้อที่ดิน ซื้อที่ดินเสร็จก็ซื้อรถ ซื้อรถก็ซื้อบ้าน พอซื้อบ้านเสร็จ กิจการดีก็กู้ครับ แต่กู้เพื่อขยายกิจการ ครับ เพื่อกู้ขยายกิจการ แต่ถ้าการค้าขายไม่ดี ค้าขายไม่ดีก็เริ่มขายรถครับ ขายบ้านครับ ขายที่ดินครับ แล้วก็เริ่มกู้นะครับ กู้เพื่อจะมาทำธุรกิจต่อ เมื่อกู้แล้วไม่มีการค้าขาย ค้าขาย ไม่ได้ก็ไม่สามารถส่งเงินธนาคารได้ เมื่อส่งเงินธนาคารไม่ได้ก็กู้นอกระบบ กู้นอกระบบ ร้อยละ ๕ มาจ่ายธนาคาร พอกู้ร้อยละ ๕ เสร็จก็ไปต่อไม่ได้ ก็ไปกู้ร้อยละ ๑๐ ครับ แล้วก็ไป กู้ร้อยละ ๒๐ วันนี้พ่อค้าแม่ค้าอยู่ตามบ้านนอกครับ ไปค้าขายก็ไม่ได้ขายครับ นั่งแต่ไล่ แมลงวันแล้ว วันนี้ทำอย่างไรครับ กู้ไหนก็ไม่ได้ก็ไปกู้ชุดสีดำครับ ไอ้โม่งสีดำ กู้ ๑,๐๐๐ บาท เขาบอกว่าต้องหัก ๒๐๐ บาท ได้มา ๘๐๐ บาท ครับ ๘๐๐ บาทก็เอามาทำการดำเนินการ ธุรกิจต่อ ก็มาทอดกล้วยแขกต่อ ทอดไปก็จ่ายไปวันละ ๕๐ บาท วันละ ๕๐ บาท แต่การทอด กล้วยแขกรอบนี้มันขายไม่ดีครับ ทอดไป ทอดไปก็ขายไม่ดี ก็ใช้ไปด้วย ใช้ไปด้วยผ่อนไปได้ ๖ วัน เงิน ๑,๐๐๐ ก็หมดแล้ว ก็ไปกู้มาอีก ๑,๐๐๐ บาท เขาก็หักอีก ๒๐๐ บาท และเป็นหนี้ อีก ๓๐๐ บาท เขาก็ให้มา ๕๐๐ บาท ก็มาดำเนินการต่อ ได้ ๓-๔ วันเงินก็หมดก็ไปกู้อีก วันนี้เหลือเงิน ๒๐๐ บาท กู้ ๑,๐๐๐ บาท เหมือนกับรัฐบาลตอนนี้กำลังจะกู้ ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนี้ละครับ ถ้ากู้รอบนี้ไม่สามารถที่จะ ทำให้ธุรกิจฟื้นได้อย่าหวังเลยว่าจะได้กู้ต่อ วันนี้ยกตัวอย่างประเทศไทยว่าถ้าเศรษฐกิจดี เราก็เก็บภาษีได้ ค้าขายดี การท่องเที่ยวดี เก็บภาษีได้ก็ค้าขายดี การบริโภคในครัวเรือน ถ้าเศรษฐกิจดีก็มีแรงซื้อ พ่อค้าแม่ขายก็ขายของดี แต่ถ้าเศรษฐกิจไม่ดีก็ค้าขายไม่ได้ ถ้าค้าขายไม่ได้ทุกคนก็ต้องประหยัดรัดเข็มขัดตัวเอง เมื่อเศรษฐกิจไม่ดี ส่งออกไม่ดี เก็บภาษี ไม่ได้ ค้าขายก็จบครับ ท่องเที่ยวเจ๊ง เก็บภาษีไมได้ค้าขายก็จบ บริโภคครัวเรือนก็ต้องบริโภค ลดลง วันนี้รัดเข็มขัดทุกครัวเรือน เคยซื้อเนื้อกิโลกรัมละ ๓๐๐ บาท วันนี้เมียก็บอกว่าเนื้อวัว ไม่กินแล้วไปกินเนื้อหมู ๑๕๐ บาท คนที่ซื้อเนื้อหมูได้ ๑๕๐ บาท วันนี้ก็ไปกินเนื้อไก่แล้ว ๑๐๐ บาท คนที่ซื้อเนื้อไก่ได้ วันนี้ก็ไม่กินไก่แล้วครับ ไปกินไข่ คนกินไข่วันนี้ก็ไปกินมาม่า ก็รัดเข็มขัดของตัวเองลงเรื่อย ๆ ครับ ท่านประธานครับ ผมขอยกตัวอย่างอดีตนายกทักษิณ เป็นนายกรัฐมนตรี แล้วก็ประเทศเป็นหนี้ไอเอ็มเอฟ (IMF) ท่านนายกทักษิณบอกว่า ขอเวลา ๔ ปีสร้าง ๔ ปีซ่อม ท่านใช้เวลาใน ๔ ปี ใช้หนี้ไอเอ็มเอฟ (IMF) หมด พอต่อมา เป็นรัฐบาลรอบ ๒ ก็บอกว่าประชาชนคิดเพื่อไทยทำ แล้วก็เอานโยบายที่พี่น้องประชาชน คิดมาเป็นตัวตั้ง แล้วก็เอานโยบายของรัฐบาลไปใส่ช่วยเหลือประชาชน ประชาชนยากจน ไม่มีทุน ท่านก็เอาทุนไปให้ เอาทุนมาจากไหน วันนั้นประเทศไทยก็ไม่มีเงิน ท่านนายก ทักษิณบอกว่าจะให้กองทุนหมู่บ้าน หมู่บ้านละ ๑ ล้านบาท วันนั้นไม่มีเงิน ก็ไปแคะกระปุกเด็ก ที่ออมสิน ไปแคะที่ไหนมาได้ประมาณ ๒๕,๐๐๐ ล้านบาท ประเทศไทยมี ๗๐,๐๐๐ ล้านบาท รอบแรกก็เอาไปก่อน ๒๕,๐๐๐ ล้านบาท พอเอาไปได้ ๒-๓ เดือนเงินล้านก็กระจาย ยืมคนละหมื่น ละหมื่น ละหมื่น ๑๐๐ ครอบครัว ก็เอาไป ๑๐๐ หมื่น ก็ไปต่อเติมบ้าน ทำส้วมบ้าง ซื้อรถมอเตอร์ไซค์มาขายของบ้าง ทำอะไรบ้าง เงินก็หมุนครับ เงิน ๑๐๐ บาท ถ้าหมุน ๑๐ รอบ เงิน ๑๐๐ บาท ก็กลับมาที่กระทรวงการคลัง เราก็มาจ่ายหมื่นที่ ๒ หมื่นที่ ๓ ในปีเดียวเราจ่ายเกือบหมด ๗๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท ในปีเดียวในการหมุนเงินของ ประชาชน วันนี้กองทุนหมู่บ้านจาก ๑ ล้านบาท วันนี้ยังอยู่ หลายหมู่บ้านเป็น ๕ ล้านบาท ๑๐ ล้านบาท แล้วให้ทุนชาวบ้านในการทำมาหากิน โดยให้นโยบายไปว่าใครมีหาบเร่แผง ลอยรถเข็นให้ไปกู้ ที่ธนาคารออมสิน ๕๐,๐๐๐ บาท และให้ผ่อนวันละ ๕๐ บาท เขามีทุน แล้วเขามีความสุข เขามีรายได้ รัฐบาลก็สามารถเก็บภาษีได้จ่ายหนี้ไอเอ็มเอฟ (IMF) ก่อนกำหนด ท่านนายกทักษิณบอกอีกว่าถ้าผมได้กลับประเทศไทยภายใน ๖ เดือน เงินคนไทย เต็มกระเป๋า ท่านนายกประยุทธ์ได้ยินก็ทำท่านทันทีเลยก็พิมพ์แบงก์ใหญ่กว่าเก่าเพื่อให้เงิน คนไทยเต็มกระเป๋า ท่านนายกประยุทธ์เป็นนายกรัฐมนตรี นโยบายของท่านก็บอกว่า ยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปี ห้ามแก้ ท่านก็กู้เพื่อแจก กู้เพื่อจ่าย ท่านบอกอย่างไรครับ นาไม่ต้อง ทำเพราะฉันไม่ขายข้าว ยางพาราตัดทิ้งบ้างเพราะฉันขายไม่เป็น ลูกหลานก็ไม่ต้องไปนา ลูกหลานก็ไม่ต้องไปกรีดยาง ลูกหลานก็นอน นอนตื่นเมื่อไรก็เอาบัตรไปรูดกินมาม่า แล้วนโยบายรัฐบาลในวันนี้เมื่อไม่ได้ทำนา เมื่อไม่ได้ทำสวนยาง วัยกลางคนทำอะไรครับ คนอายุ ๓๐-๕๐ ปีก็ไม่มีสิทธิที่จะรวยครับ ก็รอรับเงินจากรัฐบาล เข้าคิวเป็นคนจนรับบัตร เดือนละ ๓๐๐ บาท ส่วนเด็กเล็กเด็กน้อยตั้งแต่ท่านเป็นนายกรัฐมนตรีมาตั้งแต่ปี ๒๕๕๗ อายุ ๑๑ ปี ๑๒ ปี ๑๓ ปี วันนี้เขาอายุ ๑๙-๒๐ ปีแล้ว ติดยาเสพติดทุกหมู่บ้าน ท่านประธานครับ เงิน ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ถ้าจะแก้ปัญหาได้ฝากครับว่าวันนี้ต้องทบทวนว่าโควิด (COVID) จะหายไหม แต่ผมเชื่อว่ามันไม่หายแน่นอน เพราะตอนนี้คนตาย ๑,๕๐๐ คน คนติดโควิด (COVID) ไปแสนกว่าแล้ว เอสเอ็มอี (SMEs) รายเล็กรายน้อยต้องช่วยมาก ๆ ท่านรัฐมนตรีครับ ช่วยเอกชน ช่วยผู้ประการ แล้วช่วยเหลือเยียวยารอบนี้ถ้าจะช่วยเหลือเยียวยาหยุดจ่าย ผ่านบัตร จ่ายเป็นเงินสด ลองดูครับ เพราะท่านบอกแล้วคนละครึ่ง คนสนใจดี เพราะจ่าย ครึ่งหนึ่งหลวงจ่ายครึ่งหนึ่ง แต่ถ้าวันนี้ไม่คนละครึ่ง จ่ายเงินสดไปซื้อเลย ผมคิดว่ากระตุ้น เศรษฐกิจแน่นอนครับ ไปซื้อเลยครับ ซื้อเป็ด ซื้อไก่ ซื้อหมู ซื้อปลา ซื้อเห็ดที่ตลาด ผมเชื่อว่า กระตุ้นแน่นอนครับ เอาเงิน ๓๐๐,๐๐๐ ล้านบาทนี้ละ ไปกระตุ้น และสุดท้ายครับ รัฐบาล วันนี้หนี้ท่วมหัว ผมขอยกตัวอย่างว่าถ้าพ่อขยัน ขยันแต่หัวไม่ดีก็ต้องจน แต่ถ้าพ่อขยัน พ่อหัวดี พ่อรวย ถ้าพ่อรวยลูกก็รวย ถ้าพ่อพากู้ลูกหลานก็ต้องกู้ วันนี้ผมจึงไม่เห็นด้วยในการ ที่รัฐบาลจะมาออกพระราชกำหนดในการให้กระทรวงการคลังกู้เงิน ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ขอบพระคุณท่านประธานครับ