กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ และท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรตินะครับ กรณี ของบึงหนองบอน ฟังประเด็นทั้งหมดแล้วก็อยากจะเรียนให้เห็นว่าก็คือมีปัญหาเรื่องของ การไม่เห็นด้วยที่จะไปใช้ในเรื่องของการป้องกันบำบัด เรื่องการระบายน้ำ และเรื่องน้ำเสีย ผมขอเรียนตามลำดับเพื่อปูพื้นให้เห็น ก่อนอื่นต้องเห็นภาพรวมก่อนว่ากรุงเทพมหานครเป็น ชุมชนใหญ่มากนะครับ มีคนรวมกันมาก เมื่อมีคนมารวมกันมากก็ทำน้ำเสียมากนะครับ ในการศึกษาที่โดยรวบรัดได้เคยทำไว้ โดยของทางญี่ปุ่น ไจก้า (JICA) มาทำไว้นานแล้ว ปี ๒๕๒๔ เริ่มทำ มีการปรับแผนของกรุงเทพมหานครมาโดยลำดับ ได้เคยประเมินว่า เราจะต้องบำบัดน้ำเสียจากคนทำน้ำเสียทั้งกรุงเทพมหานครถึง ๒๗ โรง แล้วก็ได้มี การดำเนินการมาขณะนี้เป็นเวลาหลายสิบปีเพิ่งได้ ๘ โรง แล้วกำลังจะก่อสร้างอีก ๒ โรง ที่เหลือกำลังศึกษา หนึ่งในนั้นก็คือของบึงหนองบอนอยู่ในขั้นการศึกษา นั่นโดยภาพรวมสรุป โดยภาพรวมก็หมายความว่ายังมีน้ำอีกจำนวนมากที่ปล่อยลงไปในระบบระบายน้ำ แล้วก็ ลงสู่แม่น้ำ แล้วลงสู่อ่าวไทยโดยไม่ได้มีการบำบัด เพราะฉะนั้นที่ผมเรียนตอนนี้ก็คือว่า ความจำเป็นเร่งด่วนที่สำคัญคือการบำบัดน้ำเสียพร้อมกับเรื่องของการระบายน้ำ เพราะกรุงเทพมหานครก็มีปัญหาเรื่องการระบายน้ำ ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของการเกิดของ บึงหนองบอน
ในประเด็นต่อไปที่อยากจะเรียนให้ได้ทราบก็คือระบบระบายน้ำของ ประเทศเรา ระบบระบายน้ำของเรา เราจะเป็นระบบที่ผสมคอมไบน์ (Combine) ขออนุญาตเป็นระบบผสม ผสมระหว่างน้ำเสียที่ประชาชนภาคเอกชน ภาคพาณิชยกรรม ภาคราชการทำให้เกิดขึ้น แล้วลงไปในท่อระบายน้ำ แล้วก็ไหลไปยังคูคลองระบายน้ำ ลงสู่ แม่น้ำเจ้าพระยา ส่วนหนึ่งก็ลงไปอ่าวไทย จะผสมรวมกับน้ำฝนที่ตกในพื้นที่เป็นระบบรวม อันนี้ต้องเรียนให้ทราบก่อน ทีนี้ก็มาดูพื้นที่หนองบอน ที่ในรูปนี้เป็นบึงใหญ่ พื้นที่หนองบอน สิ่งที่อยากจะเรียนให้ทราบก็คือว่าพื้นที่ภาคตะวันออกของกรุงเทพมหานครเป็นพื้นที่ลุ่มต่ำ มากนะครับ ต่ำอยู่ประมาณระดับน้ำทะเล ผมไม่ได้เอารูปทางคอนโทรล (Control) มาให้ดู แต่เรียนว่ามันต่ำมาก แล้วพื้นที่คลองแถวนี้ ผมยกตัวอย่าง เช่น คลองมะขามเทศ คลองปักหลักคลองปลัดเปรียง คลองอาจารย์พร คลองจระเข้ คลองสิงโต คลองบ้านนา คลองตาช้าง คลองขันแตก ทั้งหมดนี้จะไหลลงไปที่ลุ่มดังกล่าวนี้ เดิมเป็นที่ลุ่ม เขาลงไป โดยธรรมชาติลงไปรวมกันที่ตรงพื้นที่ลุ่ม เพราะว่าพื้นที่การระบายน้ำ โดยหลักก็จะต้องไปลง เจ้าพระยา แล้วลงไปสู่อ่าวไทย แต่พื้นที่ตอนในมันจะต้องไปช้าตามระบบระบายน้ำจากบ้าน ก็ลงท่อ จากท่อก็ลงคลอง จากคลองถึงจะไป มันจะเดินทางไกลมากนะครับ ก็จะไปมีปัญหา ไปรวมกันอยู่ที่นี่ ในกรุงเทพมหานครจึงได้เวนคืนที่ ตรงนี้ก็สำคัญ ประมาณ ๖๐๐ กว่าไร่ ตรงนี้ ใน ๖๐๐ กว่าไร่นี้ ประมาณ ๕๐๐ ไร่ มาขุดเป็นบึงหนองบอน การเวนคืน เรียน ให้ทราบว่าตามกฎหมายระบุว่าใช้เพื่อการป้องกันระบบระบายน้ำ การป้องกันน้ำ ไม่ใช่ไปทำ สนามกีฬา ตามกฎหมายเลยนะครับเอาไปทำเรื่องระบบระบายน้ำ ได้เวนคืนพื้นที่ตรงนี้แล้ว ดำเนินการมานานแล้ว ปัญหาที่อยากจะเรียนให้เห็นอีกอันหนึ่งก็คือว่าเมื่อน้ำจากชุมชน ตรงนี้ทั้งหมดเลย ประมาณ ๖๐ กว่าตารางกิโลเมตร สร้างน้ำเสีย ๓๐๐,๐๐๐ กว่าลูกบาศก์เมตร แล้วก็ไหลลงไปที่บึงหนองบอน ปัญหาก็เกิดขึ้นแล้วจะปล่อยให้ไหลลงไปอย่างนี้ แล้ว บึงหนองบอนที่จะเล่นกีฬามันจะเป็นอย่างไร มันไม่มีทางที่จะอยู่ได้เลยครับ เสียแน่นอน ไม่มีทางที่จะเยียวยาตัวเองได้เลย ปริมาณน้ำที่อยู่ในบึงหนองบอนไม่มีทางที่จะเยียวยาตัวเอง ได้เลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่ไม่มีน้ำฝนมาเจือจาง น้ำจากบ้านเรือน คนในพื้นที่ทั้งหมด ตรงนี้เขาก็เป็นธรรมชาติก็ลงไปตรงนี้ นั่นคือเหตุผลที่เขาไปสร้างบึงหนองบอนตามโครงการ พระราชดำริโดยเวนคืนเพื่อทำเรื่องระบบระบายน้ำ ผมจึงเรียนให้ทราบ ต่อมามาดูว่า ทั้งหมดนี้คือเพื่อแก้ไขปัญหาเรื่องนี้เป็นหลักเลย เรียนว่าเราก็คงทราบดีนะครับว่าในการทำก็มีขั้นตอนการทำ ขอเรียนว่าในขั้นตอน ถ้าเรา ไม่ใช้ตรงนี้อย่างที่ว่า ไปใช้พื้นที่อื่น เนื่องมาจากผมได้ปูให้ทราบแล้วว่าน้ำมันไหลลงที่ต่ำ ตรงนี้ ถ้าเราไปสร้างพื้นที่อื่น ระบบรวบรวมน้ำเสียแล้วขนน้ำไปน้ำนี้จะต้องใช้เงิน ไม่ใช่แค่ สร้างเท่านั้น ท่านจะต้องเสียระบบขนน้ำกลับไปพื้นที่อื่น ปกติเขาจะไหลลงมาตรงนี้ท่านก็ จะต้องเอาไปที่อื่น พอเสร็จแล้วท่านก็ต้องเอากลับมาปล่อยตรงนี้ เพราะไปปล่อยที่อื่นก็ไม่ได้ มันก็จะกลับมาปล่อยไว้ที่นี่อีก ถามว่าทำได้ไหม ได้ แต่กลับเป็นภาระกับกรุงเทพมหานคร เวลาพูดกรุงเทพมหานคร พูดถึงถนนก็ถนนไม่ดี พูดถึงน้ำก็ไม่ดี ไปทำอย่างอื่นสิ พอพูดถึง สวนสาธารณะก็ให้ไปสร้างสวนสาธารณะ กรุงเทพมหานครก็ต้องใช้เงินงบประมาณที่มี ตามลำดับที่ควรจะใช้ ถ้าใช้ตรงไหนประหยัดได้ ถูกได้ก็ควรทำ ผมเรียนโดยภาพรวม ไม่ได้ บอกว่าจะทำตรงนี้หรือไม่ทำโดยหลักการ แต่ที่ดินตรงนี้เวนคืนมาเพื่อทำเรื่องระบบน้ำ นะครับ เรียนให้ทราบ ถามว่าถ้าเราไปทำที่อื่นปัญหาที่พอจะเรียนให้ได้ทราบก็คือว่า หาที่ยากที่จะหา จะต้องซื้อมา เท่าดูแล้วบริเวณใกล้เคียงจะต้องมีเงินใช้งบประมาณ เสร็จแล้วพอสร้างเสร็จก็จะต้องสูบน้ำไปพื้นที่นั้น เพราะปกติมันจะไหลมาตรงนี้ ก็จะเป็น เรื่องของการใช้งบประมาณในการบำบัดน้ำเพิ่มขึ้น เรียนให้ทราบเฉย ๆ นะครับ ต่อมา ถ้าสมมุติว่าเราสร้างที่นี่ ขอไปอีกภาพนะครับ
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดพรีเซนเทชัน)
ถ้าเรา สร้างที่นี่เขาวางแผนจะสร้างอย่างไร เมื่อสักครู่นี้พื้นที่ตรงนั้น แต่จะมีพื้นที่ให้เห็นตอนนี้มัน พื้นที่ที่มีปัญหานี่ล่ะครับ ประมาณ ๗ ไร่ เขาจะสร้างตรงนี้ ถามว่าเขามีแผนจะสร้างหรือไม่ อย่างไร เขามีแผนอยู่นานแล้วที่จะสร้างตรงนี้ เมื่อไม่มีการสร้าง ตอนนั้นก็มีการสร้างเริ่มต้น จากลู่วิ่งกับลู่จักรยานให้คนมาใช้ ผมเองก็เคยใช้ที่นี่ ผมก็ไปใช้ที่นี่ แล้วต่อมาคนไปมากก็มา จอดรถ ที่จอดรถก็มี ก็มาจอดตรงนี้ด้วย แล้วก็มีการสร้างสนามกีฬาลำลองเพื่อให้คนเล่นกัน ลำลอง ยังไม่เป็นไปตามมาตรฐาน นี่ล่ะครับที่เขาบอกว่าใช้เป็นที่เล่นกีฬากับจอดรถ ทีนี้ ในแผนนี้เขาจะทำอย่างไร ในแผนนี้เขาจะสร้าง แต่เขาสร้างอยู่ใต้ดิน แล้วข้างบนเขาก็จะ พัฒนาให้เป็นโรงกีฬา หรือสนามกีฬามาตรฐาน รวมทั้งที่จอดรถด้วย นี่ในแผนเขา โดยที่ว่า เขาจะรักษาสิ่งแวดล้อม พยายามให้เหมือนเดิม เพราะสร้างอยู่ใต้ดิน พื้นที่ตรงนี้ ถ้าให้พิจารณาตอนนี้ ถ้าผมจะเรียนอย่างนี้ได้ไหมครับว่า เนื่องจากเขาเวนคืนมาเพื่อทำน้ำ ที่นี่มันถูกไปที่อื่นมันแพง แล้วก็จะต้องสูบน้ำไป เสียค่าบำบัดแพง เขาก็เลยเลือกพื้นที่ที่นี่ แต่เขาก็ไปสร้างให้ได้หนทางที่ ๒ ด้วย ก็คือให้ประชาชนได้ใช้ในการที่จะเล่นกีฬา ผลพวงนั้น ก็มีที่จอดรถด้วย ที่เขาจะดำเนินการจะดำเนินการอย่างนี้ เมื่อท่านถามไปถึงว่ามีหรือไม่ อย่างไร ก็เรียนว่าสถานะในขณะนี้เพิ่งจะเริ่มกระบวนการที่จะศึกษา ในกระบวนการศึกษา จะสร้างหรือไม่สร้าง ในนั้นก็จะต้องมีการทำประชาคม มันก็จะมีผลกับประชาชน เขาจะต้อง มาออกอยู่ดี คงไม่ใช่หน้าที่ของเรา ๆ ที่จะมาบอกว่าให้สร้าง หรือไม่ให้สร้าง กลไกมันมี ความจำเป็น มันมีแผนมาแล้วไปทำ ในขั้นตอนการทำก็ไปทำ รับฟังความคิดเห็น ถ้าเขา บอกว่าไม่ให้สร้างคำตอบก็คือไม่สร้าง แต่ท่านจะมาเค้นบอกให้ผมบอกว่า ไม่ให้สร้าง หรือมีแผนหรือไม่ การทำงานคงไม่ได้ทำแบบนั้น เรียนย้ำว่าเขามีแผนที่จะทำที่จะแก้รักษา บึงหนองบอนไว้ไม่ให้น้ำเสียเขาก็ทำ มีแนวทางการทำอย่างไร แนวทางในการทำนั้นก็ศึกษา ความเป็นไปได้ รูปแบบการลงทุน โดยคำนึงถึงเรื่องของการใช้ที่ดินให้เหมาะสมคุ้มค่า ให้ประชาชนให้มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด โดยจะต้องศึกษาด้านเทคนิค ด้านเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม ด้านกฎหมาย ด้านการเงิน ด้านเศรษฐศาสตร์ ในขั้นตอนการทำ ก็จะต้องรับฟังความคิดเห็นของพี่น้องประชาชน จะทำได้ไม่ได้ก็เอาข้อมูลนี้มาตัดสินใจ นั่นคือภาพที่อยากเรียนให้ฟังทั้งหมดครับ