อนุรักษ์ บุญศล หารือการสนับสนุนนักเรียนยากจนผ่านกองทุน กสศ. โดยเน้นบทบาทของชุมชนท้องถิ่นในการป้องกันเด็กหลุดจากระบบการศึกษา และเรียกร้องให้เพิ่มการช่วยเหลือนักเรียนขยายโอกาสกว่า 100,000 คนที่ยังขาดโอกาส รวมถึงผลักดันให้ กสศ. ขยายการสนับสนุนอย่างเท่าเทียมแก่นักเรียนโรงเรียนเอกชนที่เป็นคนไทย เพื่อขจัดความเหลื่อมล้ำในระบบการศึกษาอย่างยั่งยืน
ท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน นางอนุรักษ์ บุญศล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธาน ที่เคารพคะ ท่านประธานผ่านไปถึงผู้จัดการกองทุนและสมาชิกท่านอื่น ๆ บนบัลลังก์นะคะ ดิฉันสนใจอยู่ที่หน้า ๑๐๐ ที่ท่านแจกให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แล้วก็ก่อนอื่นต้องขอ ชื่นชมนะคะ ใน ๒ งบประมาณ ท่านสามารถช่วยเหลือ กสศ. สามารถช่วยเหลือนักเรียน ที่ยากจนได้ถึง ๑,๐๗๐,๐๐๐ คน และเมื่อสักครู่นี้ดิฉันฟังผู้จัดการกองทุนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ว่ามีฐานข้อมูล ซึ่งมีนักเรียนเยาวชนตั้งแต่นักเรียนทุกระดับ ทุกช่วงอายุ ทุกช่วงวัย ที่มีฐานข้อมูลไว้แล้วกว่า ๒ ล้านคนเลยทีเดียวที่จะให้การช่วยเหลือ ซึ่งทุนตัวนี้นั้นเป็น งบประมาณแผ่นดินค่ะ ในปีงบประมาณ ๒๕๖๓ ท่านช่วยเหลือไปถึง ๕,๔๙๖ ล้านกว่าบาท ในนี้ แล้วเงินจากส่วนอื่นมา ๔๑๙ ล้านกว่าบาทน่าจะเป็นเงินบริจาคของคนทั้งประเทศหรือ ต่างประเทศด้วยที่ช่วยเหลือ ฉะนั้นหน้า ๑๐๐ นี้ ท่านประธานผ่านไปถึงผู้จัดการกองทุน และสมาชิกที่อยู่ด้านบน เจ้าหน้าที่ที่อยู่บนบัลลังก์นะคะ หน้า ๑๐๐ ท่านเขียนว่า ชูพลัง ชุมชนท้องถิ่นปกป้องเด็กและเยาวชน ไม่ให้หลุดออกจากระบบการศึกษา กสศ. จับมือกับ สถาบันพระปกเกล้า สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสแก้ปัญหาลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา และร่วมมีบทบาทนำในการปฏิรูปการศึกษาระดับพื้นที่ ดิฉันเน้นย้ำในระดับพื้นที่นะคะ ท่านเขียนว่าเพราะคนในชุมชนล้วนเป็นคนสำคัญในการสร้างคนในท้องถิ่นของตน จะขาด ใครไม่ได้แม้แต่คนเดียว ชื่นใจจังเลยค่ะ ให้ท้องถิ่นดูแลนักเรียนที่ยากจน เฟ้นมาคัดมา ไม่ทิ้งเขา ไม่มีใครอยากเกิดมาจนหรอกค่ะ ใครเกิดมาก็อยากจะสมบูรณ์แบบที่สุด ชาติหนึ่ง ที่เกิดมาเป็นมนุษย์นี้ แต่เมื่อเขาขาดโอกาส แล้ว กสศ. ใน ๒ ปีงบประมาณ ๑,๐๗๐,๐๐๐ คน ดิฉันอยากให้มากกว่านี้ แล้วดิฉันเจาะไปที่โรงเรียนขยายโอกาสกว่า ๗,๐๐๐ โรงเรียน ท่านก็ทราบดีค่ะ ท่านทราบข้อมูลมากกว่าดิฉันด้วยซ้ำ แต่ดิฉันเป็นครูที่อยู่เชิงเขาภูพาน จังหวัดสกลนคร ดิฉันทราบว่าความยากจนที่ไม่สามารถพลิกวิกฤติจนให้มาเป็น คนระดับกลางได้เลยนั้นเป็นอย่างไร ตรงนี้ดิฉันทราบดีค่ะ โรงเรียนขยายโอกาสกว่า ๗,๐๐๐ โรงเรียนมีนักเรียนขยายโอกาสกว่า ๒๑๐,๐๐๐ คน แล้วข้อมูลจากท่าน ดิฉัน ไม่ได้เขียนขึ้นมาเอง ข้อมูลจากท่านว่านักเรียนที่จบ ม.๓ ไม่ศึกษาต่อ ๙๗,๙๓๖ คน ดิฉัน ถามว่า กสศ. จะช่วยเด็กนักเรียนเหล่านี้อย่างไร ปัจจุบันนี้บางโรงเรียนมาถามดิฉันว่า นักเรียนยากจนที่เข้าใหม่ กสศ. ปิดระบบไปแล้ว โรงเรียนละ ๒ คน มีรายเดือนส่งเรียน จนจบ มันเป็นที่พึ่งหวังเป็นแสงสว่างปลายอุโมงค์เลยทีเดียวค่ะ ท่านประธานผ่านไปถึง ท่านผู้จัดการที่อยู่บนบัลลังก์คะ กราบเรียนให้ท่านประธานทราบว่าโรงเรียนขยายโอกาสนั้น อีกครั้งหนึ่ง ๗,๐๐๐ กว่าโรงเรียน ขยายโอกาสคือฝากเด็ก ม.๑ ถึง ม.๓ ไว้ในโรงเรียน ประถมศึกษาเพราะถ้าเขาไม่ยากจน เขาจะเดินทางไปเรียนหนังสือในโรงเรียนประจำอำเภอ ประจำจังหวัดหรือประจำภาค แม้กระทั่งกรุงเทพมหานคร แต่เพราะออกมาไม่ได้ จึงต้องอยู่ในโรงเรียนขยายโอกาสในหมู่บ้านของตัวเองนั้น อีกเกือบ ๑๐๐,๐๐๐ คนค่ะ ท่านจะช่วยอย่างไร ถ้าโรงเรียนท่านช่วย กสศ. ช่วยในงบประมาณแผ่นดิน ๗,๐๐๐ โรงเรียนนี้ คิดเป็นตัวเลขกลม ๆ ช่วยโรงเรียนละ ๒ คน ส่งจนเรียนจบ เช่น ปวช. ๑ จนถึง ปวช. ๓ ม. ๔ ถึง ม. ๖ เป็นรายเดือน เดือนละ เดือนละ ๆ ที่ท่านทำอยู่ ๗,๐๐๐ โรงเรียน ได้ ๑๔,๐๐๐ คน ยังเหลือ ๑๐๐,๐๐๐ คนเหมือนเดิมนะคะ เพราะนักเรียนปีนี้มันเพิ่มขึ้น กว่าเดิม อันนั้นข้อมูลเก่านะคะ ปีนี้ก็เหลือ ๑๐๐,๐๐๐ คน เหมือนเดิม ดังนั้นแล้วดิฉันถามว่า จะช่วยนักเรียนเหล่านี้ได้อย่างไร ใครก็อยากจะดิ้นรนออกจากความยากจน การพัฒนา การศึกษาคือการพัฒนาที่สำคัญที่สุดที่ให้ความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ที่สุดค่ะ ดิฉันถามนะคะ อันนี้ในหน้า ๑๐๐ ดิฉันไม่หลายหน้าค่ะ การปกป้องเด็กและเยาวชนไม่ให้หลุดจากระบบ การศึกษาอย่างไร เพราะท่านมีเงินกองทุนให้นักเรียนเหล่านี้ แล้วให้แล้วให้เลยไม่เหมือน กยศ. ฉะนั้นเขาไม่ต้องใช้หนี้ตลอดชีวิต ไม่ต้องถูกยึดทรัพย์ในกรณีที่ไม่มีเงินจ่ายหนี้
อีกปัญหาหนึ่งค่ะ นักเรียนในโรงเรียนเอกชน ท่านอาจจะมองว่าโรงเรียนเอกชน นั้นคนที่ไปเรียนโรงเรียนเอกชนนั้นร่ำรวยมหาศาลแล้ว ไม่ต้องช่วยเหลือ โรงเรียนเอกชน บางโรงเป็นโรงเรียนมูลนิธินะคะ โรงเรียนเอกชนบางโรงไม่เคยเก็บค่าเทอมมาตลอดเลย ฉะนั้นเขาควรมีศักดิ์และสิทธิ์เท่ากันกับโรงเรียนของรัฐบาล เพราะเขาเป็นคนไทย มีบัตรประชาชน ๑๓ หลักเช่นเดียวกันค่ะ ทีนี้ กสศ. จะต้องยื่นมือสีขาวและหัวใจที่เต็มไป ด้วยความรักและความอบอุ่น ยื่นถึงโรงเรียนเอกชนทุกโรง แล้วจะไม่มีหอคอยงาช้างค่ะ ท่านประธานคะ หอคอยงาช้างก็จะหมดไปจากระบบการศึกษา ความทุกข์ระทมที่มองเห็น แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์มีดังนี้ค่ะ หนูเกิดมายากจนหม่นไหม้นัก แม้นความรักของพ่อแม่ แลเลือนหาย พ่ออยู่ทาง แม่อยู่ทาง ร้างกันไป มีตายายที่ยากจนทนเลี้ยงมา กสศ. ช่วยเหลือ เกื้อกูลบ้าง เห็นเส้นทางเรืองวิไลสดใสข้า คนยากจนหม่นหมองนองน้ำตา ได้ศึกษาวาสนาดี ศักดิ์ศรีคน ขอบพระคุณท่านประธานค่ะ