กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพครับ ผม ประสงค์ บูรณ์พงศ์ แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเสรีรวมไทย จากจังหวัด นครพนม ท่านประธานที่เคารพ ผมได้เสนอแปรญัตติในเรื่องของงบกลาง ในหน้า ๒๗ ข้อ ๕ ค่าใช้จ่ายการรักษาพยาบาลข้าราชการ ลูกจ้าง พนักงานของรัฐ แล้วก็ข้อ ๗ เงินเบี้ยหวัด บำเหน็จบำนาญ ซึ่งเกี่ยวข้องกันนะครับ ท่านประธานที่เคารพงบกลางนี้ก็เพื่อกรณีฉุกเฉิน ตามคำจำกัดความ ผมก็อยากเรียนถามท่านกรรมาธิการว่าแล้วเรื่องของการรักษาพยาบาล เรื่องของงบบำเหน็จบำนาญมันฉุกเฉินไหม เป็นเรื่องที่วางแผนได้ทั้งนั้นละครับ ผมถึงกราบเรียนว่า ต่อไปในเรื่องนี้ควรจะจัดแจงให้ชัดเจน กองทุนทั้งหลายไม่ต้องอยู่แยกกัน มารวมกันเสีย ใครเป็นเจ้าของ กระทรวงการคลังเป็นเจ้าของควรจะเป็นเจ้าของ ผมกราบเรียนว่า ในงบประมาณทั้งหลายเหล่านี้เขียนว่าจาก ๑. กองทุนของพี่น้องประชาชน กองทุนส่งเสริม บำเหน็จบำนาญข้าราชการก็มีอยู่ ๔,๙๐๐,๐๐๐ คน ประมาณ ๕ ล้านคนนะครับ ได้งบปีละ เท่าไรทราบไหมครับ ๑๒,๖๗๖ บาท ต่อไปเป็น ๔๘,๘๐๐,๐๐๐ คนนี้เป็น ๓๐ บาทรักษา ทุกโรคครับ เป็นกองทุนสวัสดิการของรัฐที่ให้ประชาชน เรียกว่าบัตร ๓๐ บาทนะครับ อันนี้ ที่ผ่านมาผมเปรียบเทียบ ๒,๕๐๒ บาท กองทุนที่ ๓ เป็นกองทุนของประกันสังคมก็มีผู้ใช้อยู่เป็น ๑๔.๗๔ ล้านบาท จะเห็นว่ามันแยกไปและมีความไม่เท่าเทียมกัน ท่านประธาน ทำให้มัน เท่าเทียมกันสักทีเถอะครับ เท่ากันได้ไหม เพิ่มขึ้นมาจากพี่น้องประชาชนที่เป็นประชาชน ให้มันเท่า ๆ กันเสีย ไม่ใช่ลดใครหรอกครับ เพิ่มขึ้นมา เพราะว่าพี่น้องประชาชน ประชาราษฎร์นั้นเสียภาษีเหมือนกัน เสียภาษีเหมือนกับข้าราชการ แล้วเสียภาษีคล้าย ๆ เป็น ๒ เท่า เพราะว่าข้าราชการกินเงินของประชาชนก็เสียภาษี ประชาชนเสียภาษีมาก ขนาดงบแวต (VAT) อย่างเดียวปีละ ๒ ล้านล้านบาท ๗๐ เปอร์เซ็นต์ของงบประมาณ แผ่นดิน เห็นไหมครับว่าเขาควรจะได้รับที่เท่าเทียมกัน เช่นเดียวกันในเรื่องของรัฐวิสาหกิจ ทั้งหลายควรจะเท่าเทียมกัน เพราะฉะนั้นผมขอฝากคณะกรรมาธิการว่าภายในภาคหน้า ควรจะเป็นเท่าเทียมกันครับ ให้มันเป็นอันเดียวกัน ไม่มีจอยท์ (Joint) ไม่มีข้อต่อทั้งหลาย เพื่อเงินจะได้ถึงผู้ใช้ ผู้ได้รับงบประมาณจริงจัง อันนี้ประการที่ ๑
ประการที่ ๒ ในเรื่องการรักษาพยาบาลก็ไม่เท่าเทียมกันอีกละครับ ท่านประธานที่เคารพ ข้าราชการก็ส่วนหนึ่งได้มากมาย เรื่องฟันอย่างนี้ รักษาฟัน ประชาชน ไม่ได้หรอกครับ ข้าราชการก็ได้เหมือนกันแต่ได้ไม่เท่ากัน บางอย่างควรจะได้ที่รักษาสิทธิของเขา เพราะว่าการรักษาบางทีมันไม่สิ้นสุด ยกตัวอย่างฟันที่เกิดจากรถชน กระดูกหัก ต้องสร้างเสริม เรียกว่ารีคอนสตรักทีฟ (Reconstructive) ไม่ใช่ตบแต่ง แต่ก็ไม่สามารถที่จะเบิกเงินได้ ใช้จ่ายไม่ได้ ไม่เท่าเทียมกันนะครับ ทั้ง ๆ ที่ไททาเนียม (Titanium) ที่ฝังในรากฟันกับ ไททาเนียม (Titanium) ที่ข้อเข่านี้มันเหมือนกัน ไททาเนียม (Titanium) ที่ติดที่สมอง ก็เท่ากันเหมือนกัน อันนี้คือความไม่เท่าเทียมกันเรื่องนี้ เรื่องโรคไตอีกอันหนึ่ง เป็นที่ทุกข์ ลำบากมากของงบประมาณทุกอย่าง ไตต้องตาย ไม่มีเงินก็ต้องไปหามา มีตัวอย่างหลายแห่ง แม้กระทั่งจังหวัดของผม คนเป็นโรคไตมากมายมาร้องผมครับว่าต้องล้างไต ไปหาโรงพยาบาล ของรัฐเพื่อจะได้ช่วยเหลือ ไปหารัฐ โรงพยาบาลของรัฐหมอที่เกี่ยวข้องก็บอกว่าไปรักษา ที่คลินิก นี่คือปัญหาที่จะต้องกราบเรียนท่านประธานว่าต้องแก้ไขในเรื่องนี้นะครับ
ต่อไปก็มีเรื่องซึ่งเกี่ยวกับคน ๔๘,๘๐๐,๐๐๐ คน เป็นคนที่ไม่ได้รับ สิ่งตอบแทนจากรัฐเลย นั่นคือบำเหน็จบำนาญ ท่านประธานที่เคารพ ข้าราชการมีกฎหมาย บำเหน็จบำนาญทุกแห่งมีหมด ทหาร ตำรวจมีหมดครับ แต่ประชาชนไม่มี ประชาชน ต้องเสียภาษีนะครับ ๔๘,๘๐๐,๐๐๐ คน เขาต้องเสียภาษีอย่างที่ผมกราบเรียนแล้ว เมื่ออายุ ถึงขั้นเข้า ๖๐ ปีเขาควรได้ครับ ๔๘,๘๐๐,๐๐๐ คนนี้ ก็ประมาณ ๑๐ ล้านคนเท่านั้น เขาควรจะได้เดือนละ ๓,๐๐๐ บาทหรืออะไรก็แล้วแต่ ควรจะได้ครับ ขอฝากกรรมาธิการ ด้วยว่าเป็นเรื่องอนาคตที่จะต้องทำให้ได้ ท่านใช้เงินของเขาก็ต้องถึงประชาชนนะครับ และความไม่เท่าเทียมในเรื่องบำเหน็จบำนาญก็มีครับ ขณะนี้บำเหน็จบำนาญไม่เท่าเทียมกัน หรอกครับ เรามาดูบ้านเมืองเราปกครองระบอบประชาธิปไตย นิติบัญญัติ บริหาร ตุลาการ เอาบริหาร ท่านประธานที่เคารพ ปลัดกระทรวง อธิบดี ข้าราชการทุกคนปลดเกษียณ ได้เงินครับ นายพลเอก พลโทได้เงินหมด ดีไม่ดีเท่า ๆ กับเงินเดือนด้วย ตุลาการ ท่านประธานศาลฎีกาปลดเกษียณท่านมีบำนาญครับ ตุลาการก็มี ทหารก็มี แล้วนิติบัญญัติล่ะ ผมอยากเรียนท่านประธาน ถ้าวันนี้เขายุบสภา วันพรุ่งนี้ประธานชวนของผมจะมีเงิน เท่าไรครับ ไม่ใช่โอเคนะ ศูนย์ครับ ต้องกราบเรียนท่านประธานที่เคารพว่าเรื่องต่าง ๆ เหล่านี้ผมขอฝากท่านกรรมาธิการที่จะพิจารณาต่อไปว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ที่ได้จาก ประชาชนนั้นขอให้ใช้จ่ายอย่างเป็นธรรม ถูกต้อง เพื่อผลประโยชน์ของผู้รับงบประมาณ ในที่สุด ขอขอบพระคุณครับท่านประธาน