ดอน ปรมัตถ์วินัย ชี้แจงแนวทางการต่างประเทศของไทยที่ไม่รับรองรัฐบาลเมียนมาแต่ยังคงให้ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมอย่างต่อเนื่อง พร้อมย้ำบทบาทของไทยในฐานะผู้นำกลางในอาเซียนที่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ และมองว่าการไม่ได้รับเชิญเข้าร่วมประชุมระดับโลกไม่ใช่เรื่องน่ากังวล เพราะสะท้อนความซับซ้อนของความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่ต้องวิเคราะห์อย่างลึกซึ้ง
ผมอยากมีเวลากับท่านนาน ๆ จริง ๆ เพื่อจะได้เกิดความเข้าใจในด้าน การต่างประเทศว่าไม่มีอะไรแอบโซลูต (Absolute) ระหว่างที่ขัดแย้งกัน ทะเลาะกัน เขาคุยกันอยู่ตลอดเวลา เพราะฉะนั้นที่ท่านว่าไม่มีการรับรองเมียนมาในฐานะรัฐบาล หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่ในภาคพื้นมีการดำเนินเรื่องให้ความช่วยเหลือในรูปแบบต่าง ๆ แต่ว่า ที่สำคัญที่คือมนุษยธรรมต่อประชาชน อันนั้นเป็นเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา แม้กระทั่งเพื่อนอาเซียนด้วยกันในจำนวนหลายประเทศที่มีท่าทีที่กร้าวที่สุดกับเมียนมา เขาก็จัดส่งความช่วยเหลือเข้าไป มีข้อมูลหลักฐานทุกอย่างครบนะครับ เพราะฉะนั้นอยากจะ ให้ท่านรับทราบว่าการเมืองระหว่างประเทศไม่ได้เป็นเรื่องของแอบโซลูต (Absolute) คิดว่า ขัดแย้งกันแล้วก็ไม่ต้องคบ ไม่ต้องพูดคุยกัน ไม่ต้องทำอะไรระหว่างกัน มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น มันมีอยู่ตลอดเวลาที่ความพยายามที่สร้างสรรค์มันก็เกิดขึ้นคู่ขนานกันไปกับความขัดแย้ง ท่านเคยได้ยินยุคก่อน ๆ ไหมครับที่พูดถึงไฟต์ (Fight) ไฟต์ (Fight) ทอล์ก (Talk) ทอล์ก (Talk) คือต่อสู้กันไป ยิงกัน มนุษย์ หรือว่าคน ทหารของทั้ง ๒ ฝ่ายก็ล้มตายกัน แต่ขณะเดียวกันเขาก็พยายามคุยกันอยู่ตลอดเวลา ฉันใดฉันนั้นด้านการต่างประเทศ ไทย ณ วันนี้เกือบจะเรียกว่าเป็นผู้ที่หลายประเทศมาขอให้เราช่วย ผู้แทนพิเศษของยูเอ็นเอสจี (UNSG) คริสทีน ชราเนอร์ บูร์เกเนอร์ แต่เขาพ้นไปแล้ว แล้วคนใหม่กำลังจะเข้ามา ก็มาขอให้เราเป็นตัวกลางอยู่ในเกือบจะทุกเรื่อง อันนี้คือคริสทีน ชราเนอร์ บูร์เกเนอร์ ผู้แทนของสหรัฐอเมริกาเดินทางเข้ามา แล้วเป็นข่าวว่าไปสิงคโปร์ไปอะไรต่ออะไร แต่มาประเทศไทยมาคุยกันเราก็ไม่ได้ให้ข่าว แต่ก็มาขอให้เราช่วย แม้กระทั่งเพื่อนอาเซียน ผมก็อยากจะอ่านให้ท่านฟัง จากวันที่ ๑๔ นี้ อันนี้เป็นภาษาอังกฤษครับ ประทานโทษ ก็พยายามจะแปลว่า ไอ วูล์ด อีเวน ซัปพอร์ต (I would even support) ก็แปลว่า ฉันยิ่งต้องการสนับสนุนประเทศไทยให้เป็น ฟอร์ อะ ลีดดิง โรล (For A Leading Role) เป็นผู้นำทางด้านฮิวแมนทาเรียน แอสซิสต์ ควอเทชัน (Humanitarian Assist Quotation) ของการประสานทางด้านนี้ อะลอง วิท อาวเวอร์ ฮับ เซ็นเตอร์ (Along with our hub center) คือให้ทำหน้าที่เป็นเสมือนหนึ่งผู้นำของอาเซียนในเรื่องนี้กับเมียนมา อันนี้เพิ่งเขียน มาสด ๆ ร้อน ๆ ไม่นานหลังจากที่เรากลับมาแล้ว แต่ก็ไม่ใช่เป็นเรื่องที่เราต้องมาพูดมาโพนทนาเปิดเผย การพูดคุยกับเมียนมาครั้งนี้ เป็นประโยชน์ โดยเฉพาะฮิวแมนิทาเรียน (Humanitarian) เขาเห็นด้วยในหลักการ ที่จะร่วมมือกับอาเซียนและกับนานาชาติ เพื่อจะดูแลปัญหาทุกข์สุขของประชาชน เพราะฉะนั้นมันจะมีอะไรหลายอย่างตามมา และสิ่งที่ได้คุยกับเมียนมาในแง่ของความเห็นชอบ ในหลักการนั้น เราก็ได้เอาไปพูดคุยกับประเทศตะวันตกหลายประเทศทุกคนแฮปปี (Happy) และอยากมีส่วนร่วม อยากจะเรียนท่านอย่างนี้ เพราะว่าถ้าท่านนั่ง แต่ขออภัยที่ไม่สามารถ จะมาพูดอะไรมากนัก เพราะว่าการต่างประเทศมันเป็นความละเอียดอ่อน เราไม่สามารถจะ เอาทุกเรื่องมาวางบนโต๊ะและเอามาป่าวประกาศ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเราไม่เคยเป็น มนุษย์พันธุ์หิวแสง ทำอะไรไว้มากมาย แต่ไม่เคยออกมาเป็นข่าว แต่เราทำเพื่อให้ เกิดประโยชน์ที่เป็นจริง สัมผัสได้กับประเทศชาติ เพราะฉะนั้นขอให้ท่านนัด ผมอยากจะไป จับเข่าคุยกับท่าน ให้ท่านได้รับรู้เรื่องของการต่างประเทศอีกหลายมุมที่ท่านอาจจะ ไม่ทราบนะครับ แต่ว่าในสถานที่เช่นนี้ก็คงพูดได้เพียงช่วงเวลาที่จำกัด นี่ก็ไม่ได้ เพียงรายเดียวนะครับ ที่ตอบเรื่องของหน้าที่ของอาเซียน เพื่อนอาเซียนอีกหลายคนก็เขียน มาแล้วให้การสนับสนุน แต่ไม่ได้ต้องออกข่าว เพราะไม่มีความจำเป็นต้องออกข่าว เพราะว่า เรากำลังเดินเรื่องที่เป็นประโยชน์นะครับ ก็อยากจะกล่าวเช่นนั้น
ส่วนเรื่องการเชิญไปประชุมอะไรที่พูดนั่น การประชุมดังกล่าวเป็นเรื่อง การเมืองล้วน ๆ เป็นเรื่องของการเมืองที่จะต้องการเล่นงานกันและกัน ไม่ใช่ว่าเพื่อนอาเซียน ทั้งหลายนี่ได้รับเชิญ ไม่มีหรอกนะครับ บางประเทศที่เป็นประชาธิปไตย มีการเลือกตั้ง เขาก็ไม่ได้รับเชิญด้วย คือเพื่อนของเรานะครับ เพราะฉะนั้นมันไม่ได้แปลก ในแง่ของ การไม่ได้รับเชิญ บางเรื่องเราดีใจด้วยซ ้าไปไม่ต้องเชิญเรา บ่อยครั้งถ้าไม่เชิญเราก็บอกว่า ดีแล้ว ถ้าเชิญเราก็จะต้องพิจารณาว่าจะไปหรือไม่ไป มันเป็นดาบสองคมในหลาย ๆ กรณีด้วยเช่นกัน ไม่ใช่ว่าไม่มีคำชม ไม่มีคำเชิญแล้วเราต้องตื่นกระทืบเท้าด้วยความเสียใจ หรืออะไร ไม่ใช่เป็นเช่นนั้น ในโลกแห่งความเป็นจริงไม่ได้เป็นอย่างนั้น หรือจะมีคำเชิญแล้ว เราต้องลิงโลดที่จะไป ก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้นด้วยเช่นกัน ความเป็นจริงของชีวิตโดยเฉพาะ ด้านต่างประเทศมันไม่ได้ออกมาเป็นอย่างที่หลาย ๆ คนเข้าใจนะครับ เพราะฉะนั้นเชิญผมมา หรือเรานัดทานข้าวก็ได้ อยากจะเล่าให้ฟังนะครับ อีกหลาย ๆ มุมด้วยกัน ขอบคุณครับ