นายวีระกร คำประกอบ นครสวรรค์

เรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม วีระกร คำประกอบ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พรรคพลังประชารัฐ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทาง อย. ที่ผ่าน ครม. เสนอพระราชบัญญัติฉบับนี้ขึ้นมา อันเป็นประโยชน์มากทีเดียวนะครับ ไม่ว่าในเรื่องของหลักการและเหตุผลที่ได้พูดถึงเรื่องของ การต้องการจะยกระดับอาหารให้มีความปลอดภัยจากการบริโภค เพิ่มคุณภาพ โดยเฉพาะ ในเรื่องของการส่งออก ซึ่งต้องการทำให้มีความรวดเร็วขึ้น ผมอ่านแล้วทั้งหมดก็เรียนว่า ชอบใจในเรื่องของการห้ามการโฆษณาเกินความจริง ท่านประธานครับ ผมดูในหมวดที่ว่า ด้วยการโฆษณา ซึ่งต้องเรียนท่านว่า หมวด ๕/๑ การโฆษณาอาหารต้องไม่ใช้ข้อความ ที่ไม่เป็นธรรมต่อผู้บริโภคนะครับ พูดง่าย ๆ ก็คือว่า ห้ามหลอกลวง สิ่งที่ท่านประธาน ในฐานะผู้แทนต่างจังหวัดเหมือนผมก็คงจะพบเห็นอยู่เสมอ ๆ ก็คือการโฆษณาเกิน ความเป็นจริง โดยเฉพาะในวิทยุท้องถิ่นทั้งหลาย โฆษณาโดยเฉพาะในข้อมาตรา ๔๒/๑๑ (๔) ข้อความที่ทำให้เข้าใจว่ามีสรรพคุณบำรุงกามหรือเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์ ดีนะผมว่า ช่วงหลัง ๆ นี่เบาลงนะ เมื่อก่อนนี้เปิดช่องไหนจะเป็นทีวีก็ดี จะเป็นวิทยุก็ดีโฆษณา แต่เรื่องอย่างนี้ ท่านประธานก็คงจะเคยลองซื้อมาใช้เหมือนกันละ ได้ผลบ้าง ไม่ได้ผลบ้าง แต่ว่าส่วนใหญ่แล้วมันเกินความเป็นจริงโฆษณา โฆษณาเสร็จมีการโทรศัพท์ไปถามคุณลุง คนนั้น คุณป้าคนนี้อีกนะ คุณลุงใช้แล้วเป็นอย่างไรครับ กินแล้วมันใช้ได้ผลไหมครับ โฆษณากัน ไม่รู้ว่าเป็นหน้าม้าหรือไม่หน้าม้านะครับ แต่เมื่อรวม ๆ แล้วก็คือว่า ชอบใจว่ามาตรานี้ เขียนห้ามไว้ในเรื่องของการโฆษณาเกินความเป็นจริง ไม่ว่าจะเป็น (๑) เรื่องของข้อความ เป็นเท็จหรือเกินความจริงเขียนไว้ชัดเจนเลย ซึ่งผมเห็นว่าในปัจจุบันนี้ อย. ความจริง ก็มีกฎเกณฑ์เหล่านี้อยู่ ผมเคยถามเลขาธิการ อย.ว่า ทำไมไม่ไปจับกันบ้างนี่ โฆษณาตามบ้านผม เกินความจริงโม้บ้าง เรื่องของโฆษณายาสายตาบ้าง กินแล้วตาแจ่มไหมคุณป้า คุณป้าบอก กินแล้วตาแจ่มเลย ซองหนึ่ง ๑,๐๐๐ บาท ท่านประธาน ๑,๐๐๐-๒,๐๐๐ บาท มันอะไรกันนักหนา เรียกว่าถ้ากินยาตามที่พวกโฆษณานี่บอกละก็ไม่ต้องไปโรงพยาบาลกันเลย ต้อหิน ต้อเนื้อ ต้อกระจกหายหมด คุณป้ารับประกันเลย เดี๋ยวคุณป้าบ้าง คุณลุงบ้าง คุณตาบ้าง โฆษณาแบบนี้ทำให้พี่น้องประชาชนเสียสะตุ้งสตางค์โดยไม่มีความจริงนะครับ เกินขอบเขต เพื่อน ๆ ผม อย่างคุณอนันต์ ผลอำนวย ชอบฟังครับ กินแล้วได้ผลไหมคุณลุงอนันต์ ที่โฆษณา กินแล้วคุณลุงอนันต์บอกบางทีก็ใช้ได้ บางทีก็ใช้ไม่ได้ อย่างนี้เขาเรียกโฆษณา เกินความเป็นจริงครับท่านประธาน แล้วดูโฆษณานี่ผมชอบใจเพราะว่าเขามีมาตรา ๗๕/๑๒ ถ้าไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๔๒/๑๑ ก็คือการโฆษณาเกินความเป็นจริง ประเภทอย่างนี้ ต้องระวางโทษจำคุกสูงสุด ๓ ปีครับ ปรับไม่เกิน ๓๐๐,๐๐๐ บาท แต่ที่ผ่านมาผมถามว่า ทำไม อย. มัวไปอยู่ไหนก็ไม่รู้มันโฆษณาเกินความเป็นจริงกันแทบจะทุกสถานี ขับรถ ขึ้นสายเอเชียไปนครสวรรค์ ท่านเปิดไปตลอดทางเลย รับประกันได้เลย ท่าน อย. ทั้งหลาย ท่านเปิดทุกสถานีมีทั้งนั้น โฆษณาส่วนใหญ่ เดี๋ยวก็ถามคุณลุงแล้ว กินแล้วใช้ได้ไหมครับ มันปึ๋งปั๋งไหมคุณลุง อย่างนี้ท่านประธานต้องจับปรับให้หมดเลย ปรับ ๓๐๐,๐๐๐ บาท ติดคุก ๓ ปี เพราะว่าผมก็ลองซื้อเหมือนกันครับท่านประธาน ไม่ค่อยได้ผล มันโกหกครับ โดยรวมแล้วก็คือ เห็นด้วยกับหลาย ๆ อย่าง แต่ที่ไม่เห็นด้วยก็มีนะครับ ในเรื่องของ การขอใบอนุญาต ถึงแม้ว่าประกาศท้ายพระราชบัญญัติจะเป็นประกาศที่ไม่ให้เก็บเกินกว่านี้ แต่มันเกินไปไหม ท่านประธานใบอนุญาตอาหารฉบับหนึ่งไม่เกิน ๑๐๐,๐๐๐ บาท แล้วอย่างนี้ปลาร้าจ่าวิรัช ที่นครสวรรค์ผมจะทำอย่างไร เขาตั้งใจจะทำส่งไปขายอเมริกา ปลาร้าจ่าวิรัช ซึ่งดังมากที่นครสวรรค์ แต่ว่ามาเจอใบอนุญาตผลิตอาหารฉบับละ ๑๐๐,๐๐๐ บาท แม้ว่าจะเป็นอัตราที่สูงสุดไม่ให้เกินนี้ก็ตาม แต่ท่านประธานมันท้อเลยจะมา ขออนุญาตที ถ้าเจอ ๑๐๐,๐๐๐ บาท ทำอย่างไร เมื่อไรมันจะส่งไปอเมริกาได้ปลาร้าจ่าวิรัช คงหมดทุนจ่ายค่าใบอนุญาตเสียก่อน ก่อนที่จะส่งไปขาย หมดทุนพอดีท่านประธาน ก็ฝากท่านกรรมาธิการแล้วกันนะ เวลาท่านเอาเข้าไปพิจารณาในชั้นกรรมาธิการ ก็ปรับลด ๆ ลงบ้างครับ ๑๐๐,๐๐๐ บาท ฟังดูแล้วมันเกินกว่าเหตุไป หรือจะเป็นใบโฆษณา อัตราต่าง ๆ ใบนำเข้า ซึ่งอัตราต่าง ๆ ดูจะแพงเกินกว่าเหตุถึงแม้ว่าจะเป็นอัตราขั้นสูงก็ตาม ขอบพระคุณครับ ท่านประธานครับ