นิยม เวชกามา หารือปัญหาการบริหารจัดการประมงในหนองหาร สกลนคร ที่แตกต่างจากนโยบายกลาง พร้อมเรียกร้องให้กรมประมงส่งเสริมการเพาะพันธุ์สัตว์น้ำ เคารพภูมิปัญญาท้องถิ่น และร่วมกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกำหนดเขตพื้นที่และแบ่งหน้าที่อย่างชัดเจนเพื่อฟื้นฟูระบบนิเวศและส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต ๒ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมก็ชื่นชมกรรมาธิการที่ทำรายงานผลการศึกษาญัตติ เรื่องการศึกษา และแก้ไขปัญหาประมงไทย ผมดูแล้วก็เป็นเนื้อหาสาระถึง ๔ บทใหญ่ ๆ ละเอียด ต้องชื่นชม กับท่านกันตวรรณ ท่านประธานอนุกรรมาธิการ ท่านพี่ใหญ่ของผม ท่านนริศ ขำนุรักษ์ แต่บังเอิญว่าประมงของบ้านผม สกลนครมันไม่เหมือนประมงของประมงไทย ผมก็พยายาม อ่านดูแล้วมันไม่ได้มีอย่างที่ท่านทำไว้ แต่ผมใคร่ขอเสนอเนื่องจากที่นั่งอยู่ข้างบน ที่เป็น กรรมาธิการร่วมก็เป็นผู้บริหารกรมประมง สกลนคร หนองหารบ้านผม เป็นหนองน้ำขนาด ใหญ่ พื้นที่ ๕๕,๐๐๐ กว่าไร่ วิถีชีวิตของเขาก็ทำประมงเหมือนกัน แต่เป็นการทำประมง แบบวิถีชีวิต คือไม่ใช่ประมงอย่างเดียว หนองหารมีกฎหมายพิเศษเรียกว่า พระราชกฤษฎีกา ปี ๒๔๘๔ ซึ่งไม่เหมือนกฎหมายประมงทั่วไป เพราะฉะนั้นวันนี้ผมต้องขอกราบเรียน ท่านประธานว่า ท่านผู้บริหารประมงที่นั่งอยู่นี้ระดับรองอธิบดี บังเอิญท่านอธิบดีท่านไม่มี ท่านอาจเป็นอธิบดีต่อไป ผมก็ดูก็เห็นชอบในข้อ ๔.๑.๒ ของท่าน ซึ่งเป็นเรื่องตั้งข้อสังเกต และไปเกี่ยวพันกับหนองหารของผมพอสมควรในเรื่องการพัฒนาสัตว์น้ำ ต้องบอกวันนี้เลยว่า หนองหารเป็นวิถีชีวิตของประชาชนในลุ่มน้ำทั้งหมด ซึ่งวันนี้ท้องถิ่นดูแล ๘ ท้องถิ่น มีทั้งเทศบาล และ อบต. ทั้งเทศบาลนครด้วย เพราะฉะนั้นเมื่อหนองหารคือวิถีชีวิต ทุกคน ไม่ใช่ประมงอย่างเดียว ใช้น้ำทั้งอาบ ทั้งกิน ทั้งดื่ม ในสมัยก่อนหนองหารล้วน ๆ เพราะฉะนั้นผมฝากถึงท่านผู้บริหารประมงที่นั่งอยู่ตรงนี้ว่า หนองหารบ้านผม ผมฝาก อย่างหนึ่งว่าเรื่องปลา เรื่องสัตว์น้ำในหนองหาร ผมไม่ได้ห่วงหรอก เพราะบ้านผมไม่ได้ทำประมง แบบไปหาปลาแล้วมาขายเป็นอาชีพจริง ๆ แต่ทุกคนไปหาปลากิน ขายบ้างนิดหน่อย เท่านั้นเอง เป็นวิถีชีวิตที่ใช้อยู่ร่วมหนองหาร เพราะฉะนั้นท่านประธานครับ ผมถึงกราบเรียน ว่าไม่ต้องห่วงว่าอย่างอื่น ผมต้องการให้ท่านส่งเสริม ผมจึงเห็นว่าในข้อ ๔.๓ ของท่าน เรื่องการส่งเสริมการเพาะสัตว์น้ำเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มาก หนองหารผม ผมอยากให้มีพวกปลา ทั้งหลาย พวกสัตว์น้ำในหนองหาร ซึ่งวันนี้มันหายไปเยอะ โดยเฉพาะปลาที่เป็นปลาพื้นบ้าน จริง ๆ มันหายเกือบไม่มี หลังจากท่านไปทำประตูน้ำก่ำขึ้นมาใหม่ ปลาจะขึ้นมาจากแม่น้ำโขง มันขึ้นไม่ได้แล้ววันนี้ มันไปติดตรงเงื่อนไขเยอะแยะของท่าน ซึ่งบางทีทางกรมประมงเอง ก็ทำให้ระบบนิเวศเสียหายเหมือนกัน ท่านต้องยอมรับความจริง ผมเป็นคนเกิดอยู่กับหนอง หาร วิถีชีวิตผมใช้อยู่ในหนองหาร เพราะผมมีบ้านติดริมหนองหาร ฉะนั้นจึงกราบเรียนว่า ในเมื่อลักษณะแบบนี้ผมต้องฝากผู้บริหารกรมประมงเลยว่า ส่วนใดที่ อปท. เขาดูแลอยู่ คือ กฎหมายไม่ให้ ท่านจะจับเขาได้หมดเลย ถ้าท่านไปละเมิดบุกเข้าไปหนองหารแม้แต่เซนเดียว แต่นั่นคือเรื่องโบราณ เรื่องแต่เก่า มันใช่
- ๘ ๑ /๑ เพราะประมงมีหน้าที่ดูแลเรื่องสัตว์น้ำ แต่ทุกวันนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนแปลง โดยการพัฒนาริมหนองหารให้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจด้วย เพราะฉะนั้นกรมประมง ท่านทำไม่ได้หรอกครับ เพราะท่านไม่มีหน้าที่ในเรื่องการดูแลแบบนั้น ท่านดูแลแต่เรื่อง สัตว์น้ำ อันนี้ผมจึงฝากว่าในบริเวณที่ อปท. เขาดูแลในพื้นที่ ผมว่าอย่างน้อยท่านจะกำหนด เขตขึ้นมาว่า ๑๐๐ เมตร หรือ ๕๐ เมตร ๒๐๐ เมตร อะไรก็แล้วแต่ให้ อปท. เขาดูแล จะเป็น อบต. ก็ดี ท้องถิ่นก็ดี พวกเทศบาลก็ดี เขาดูแลในเรื่องการทำความสะอาด ในเรื่องระบบนิเวศ ผมเสนอท่านแบบนี้เลยว่าคุยกันในประเด็น เพราะว่าตอนนี้ท้องถิ่นเอง ไม่กล้าแตะหนองหารเพราะกฎหมายมันเข้มพอสมควร เพราะฉะนั้นท่านต้องไปคิดใหม่ คิดตรงประเด็นว่าในสิ่งที่ อปท. เขามีงบประมาณส่วนไหน อบต. หรือเทศบาลก็ไปให้ เขาทำได้ โดยการพัฒนาลอกอะไรก็แล้วแต่ ซึ่งมันจะเป็นการดูแลน้ำด้วยกันให้สะอาด ในระบบนิเวศ นี่เป็นประเด็นไม่เฉพาะการเพาะเลี้ยงปลาอย่างเดียว ไม่เฉพาะการเลี้ยง ปู ปลา อะไรก็แล้วแต่ แต่ที่ผมเรียกร้องท่านคือ ผมอยากเห็นปลายุคเก่ามันกลับมามีชีวิตขึ้น ในหนองหาร ท่านไปเพาะอะไรก็แล้วแต่ หรือจะหาวิธีการอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งท่านคิดได้แล้วละ เพราะชีวิตของท่าน ข้าราชการของท่านอยู่กับระบบปลา แต่ที่ผมต้องเสนอตรงนี้คือ เสนอในเรื่องท้องถิ่นเข้ามาดูแล สมมติว่าเทศบาลนครเมืองสกลนครเขาดูแลพื้นที่ชายฝั่ง ขนาดไหน ก็ให้เขาดูแลในส่วนที่พัฒนาในระบบนิเวศ ในระบบแหล่งน้ำที่มันจะสะอาด สมมติบ้านผมเทศบาลตำบล อบต. ตำบลบ้านแป้น โซน (Zone) ที่เขาดูแลอยู่วันนี้เขาไม่กล้าแตะ ไม่กล้าแตะเพราะกฎหมายหนองหารมันเข้ม เดี๋ยวเขาไปลอก ไปทำความสะอาดที่มันสกปรก ที่มันไม่สะอาดในเรื่องพื้นที่ ถ้าเขาไปขุดลอกขุดอะไรบ้าง ทำความสะอาด เขาติดคุกเขาบอก เขาไม่กล้าแตะ พอเขาไม่กล้าแตะ พวกขยะทั้งหลายที่มันไหลขึ้นมา ที่มันเกิดขึ้นในหนองหาร มันเลยสกปรก พอสกปรกแทนที่จะเป็นแหล่งท่องเที่ยว แทนที่จะเป็นประเพณีต่าง ๆ ที่มันเกิดขึ้น เขาทำลำบากครับ อันนี้ฝากทางกรมประมงไปดูด้วย ซึ่งกรรมาธิการท่านไม่ได้มี ในมุมนี้ ก็ฝากจริง ๆ จากผม นิยม เวชกามา ครับ