กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพครับ กระผม ดะนัย มะหิพันธ์ พรรคเพื่อไทย จังหวัดอำนาจเจริญ เขต ๒ ครับ ท่านประธานครับ ผมขออภิปรายรายงานการพิจารณาศึกษาของคณะกรรมการวิสามัญพิจารณาศึกษาปัญหา การถ่ายโอนถนนทางหลวงชนบทให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ท่านประธานครับ การสรุปปัญหาของคณะกรรมาธิการ ท่านสามารถสรุปปัญหาได้ตรงประเด็น เป็นไปตาม ปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างแท้จริง ผมเห็นด้วยทั้ง ๓ ปัญหาที่ท่านได้สรุปออกมา แต่ผมขออภิปราย สนับสนุนปัญหาเรื่องการบริหารจัดการ ซึ่งเรื่องนี้ท่านได้ให้ข้อเสนอแนะ ให้ข้อคิดว่า หน่วยงานราชการที่โอนถนนหรือโอนภารกิจทางถนนไปให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เมื่อท้องถิ่นไม่สามารถที่จะบริหารจัดการได้เขาก็น่าจะสามารถโอนกลับมาให้หน่วยงาน ราชการเดิมได้ แม้ว่าข้อกฎหมายจะเขียนไว้ว่าห้ามโอน กฎหมายมันแก้ไขได้ครับ ท่านประธาน เพราะฉะนั้นก็ฝากว่าวันนี้มีเจ้าหน้าที่รับผิดชอบอยู่ว่าถ้าโอนไปได้ และโอนกลับไม่ได้ถ้าเกิดมันมีปัญหาเกิดขึ้นแล้วจะทำอย่างไร ผมเห็นด้วยกับข้อเสนอ ในเรื่องของปัญหาด้านงบประมาณและวิธีการบริหารงบประมาณที่ท่านทำออกมาวิเคราะห์ ได้ชัดเจนมากครับ ถ้าทำได้อย่างที่ท่านเสนอผมว่าปัญหามันจะไม่เกิด เพราะงบประมาณ ก็จะมีไปบริหารจัดการ แต่ที่ผมไม่พบในข้อเสนอของท่านซึ่งก็อยากจะฝากท่านว่าถนนลูกรัง ที่ยังมีอยู่เต็มเกินกว่าครึ่งหนึ่งของถนนที่มีอยู่ทั้งหมดท่านไม่มีเป้าหมายที่จะกำหนดว่า ถนนลูกรังพวกนี้น่าจะให้เป็นคอนกรีตหรือให้เป็นลาดยางได้ภายในปีไหน หรือจะให้เป็นอยู่ อย่างนี้ตลอดไป เพราะถ้าเราไม่มีเป้าหมายในการที่จะทำให้ถนนพวกนี้เป็นถนนที่ปลอดฝุ่น มันก็จะอยู่เช่นนี้ต่อไป ก็ฝากท่านนะครับ ท่านประธานครับ สภาพปัจจุบันนี้ความเจริญ มันรวดเร็ว เดิมถนนสายรองทุกวันนี้ขึ้นมาเป็นถนนสายหลัก เคยเชื่อมระหว่างหมู่บ้าน เดี๋ยวนี้เป็นการเชื่อมระหว่างอำเภอ ผมยกตัวอย่างจังหวัดอำนาจเจริญของผมครับ ท่านประธาน จังหวัดอำนาจเจริญของผมตอนนี้มีถนนที่อยู่ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รับผิดชอบทั้งหมด ๔,๔๖๔ สาย มีระยะทาง ๔,๒๐๐ กว่ากิโลเมตร เป็นคอนกรีต ๘๗๙ กิโลเมตร เป็นลาดยาง ๙๕๑ กิโลเมตร และยังเป็นลูกรังอยู่ตั้ง ๒,๕๖๖ กิโลเมตร ที่สำคัญขณะนี้คณะอนุกรรมการอำนวยการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ของจังหวัดได้ประชุมมีมติถ่ายโอนถนนกลับคืนให้ทางหลวงชนบททั้งหมด ๑๒ เส้น ระยะทาง ๒๐๕ กิโลเมตร เรื่องนี้ได้ผ่านคณะอนุกรรมการของจังหวัดมาแล้ว ๒ ปี ได้ยื่นหนังสือผ่านมาถึงส่วนกลางเพื่อให้ได้พิจารณาเรื่องนี้แล้ว จนบัดนี้ถนนทั้ง ๑๒ สาย ๑๒ เส้นก็ยังไม่ได้รับการพิจารณา คนลำบากคือใครครับท่านประธาน คือพี่น้องประชาชน ที่ใช้สัญจรไปมา พอเราถามไปที่ผู้ว่าราชการจังหวัดท่านผู้ว่าราชการจังหวัดก็บอกว่า ขณะนี้ ทำเรื่องขอถ่ายโอนไปแล้วแต่ก็ยังไม่ได้รับการพิจารณา อบจ. เองก็ไม่มีงบประมาณพอที่จะ มาทำถนนได้ ถามไปทุกทางผมได้อภิปรายอยู่ตรงนี้หารือตรงนี้ก็หลายครั้ง จนขณะนี้ ก็ยังไม่ได้รับการพิจารณาครับท่านประธาน ดังนั้นผมอยากจะฝากว่า ในการพิจารณา ถ้าท่านไม่รับถ่ายโอนโดยอ้างข้อกฎหมายท่านก็จะต้อง พิจารณางบประมาณตามที่ คณะกรรมาธิการได้พิจารณาว่าต้องรีบดำเนินการให้งบประมาณลงไปให้เขา แต่ถ้าไม่ให้ งบประมาณ ท่านก็ต้องรีบในการที่จะรับการถ่ายโอนกลับมา เพราะคนเดือดร้อนคือพี่น้อง ประชาชนครับ วันนี้เขาไม่รู้หรอกว่าถนนเป็นของใคร เขารู้แต่ว่าถนนเป็นของหลวง หลวงคือใคร หลวงคือท้องถิ่น หรือหลวงคือรัฐ ไม่รู้ เพียงแต่ว่าพอเดือดร้อนคนที่ต้องรับเอา ความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนมาพูดก็คือผู้แทนราษฎร ดังนั้นวันนี้ผมเป็นตัวแทนของ พี่น้องประชาชนต้องขอบคุณท่านคณะกรรมาธิการวิสามัญที่ท่านได้ศึกษารายละเอียดเรื่องนี้ ผมคิดว่าถ้าหน่วยงานโดยเฉพาะหน่วยงานของส่วนราชการที่เป็นเจ้าของสิทธิถนนที่ถ่ายโอน ไปท่านนำเอาวิธีปฏิบัติที่ทางคณะกรรมาธิการวิสามัญได้พูดถึง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงบประมาณ ลงไปให้เขา ผมว่าพี่น้องประชาชนไม่เดือดร้อนหรอกครับ แล้วสุดท้ายก็ฝากว่ากฎหมาย อันไหนที่เป็นปัญหาก็แก้ครับ ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ เพราะมันขัดกฎหมาย กฎหมายเขามีไว้ให้สภาแก้เราก็เสนอแก้เข้ามาครับท่านประธาน และฝากว่าท่านจะต้องกำหนดเป้าหมายในการที่จะทำให้ถนนลูกรังเป็นถนนลาดยาง หรือเป็นถนนคอนกรีตโดยให้มีปีกำหนดด้วยว่าเราจะให้มันหมดไปในกี่ปีครับ กราบขอบพระคุณท่านประธานครับ