ศาสตราจารย์โกวิทย์ พวงงาม แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎรที่เคารพครับ กระผม ศาสตราจารย์โกวิทย์ พวงงาม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคพลังท้องถิ่นไท จังหวัดนครศรีธรรมราช วันนี้ผมขอร่วมอภิปราย ร่างพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ของเพื่อนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ขออนุญาตเอ่ยนาม ท่านเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร ผู้เสนอ ซึ่งผมก็เห็นด้วยในการเสนอ พระราชบัญญัตินี้เข้ามา ที่ขออภิปรายสนับสนุนก็เพราะว่าเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมให้การผลิต สุรานี้สามารถทำได้โดยทั่วไป ซึ่งรายละเอียดนั้นเพื่อนสมาชิกหลายท่านได้พูดแล้ว แต่ผมคิดว่าเป็นการคุ้มครองบุคคลให้มีเสรีภาพในการประกอบอาชีพการผลิตสุรา แล้วก็จัด ระเบียบการประกอบอาชีพการผลิตสุราที่เป็นการเปิดโอกาส อันนี้ก็เป็นเรื่องที่ดีที่เรามาพูดกัน แต่อย่างไรก็ตาม ความคิดในสังคมเราอย่างที่เราทราบมี ๒ แนวคิดใหญ่ที่ต่อสู้กันตลอดก็คือ แนวคิดแบบกระแสหลักหรือกระแสทุน ที่เรามุ่งไปส่งเสริมทุนรายใหญ่อย่างที่เพื่อนสมาชิก ได้ทราบแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ผมมีความเชื่อก็คือว่าการส่งเสริมให้ชุมชนท้องถิ่นเข้มแข็งนั้น เราจะต้องสนับสนุนเรื่องที่เรากำลังพูดกันในวันนี้ นั่นก็คือการทำให้เกิดสิ่งที่ชาวบ้านหรือว่า ชุมชนท้องถิ่นนั้นสามารถจัดการตนเองได้ และผมคิดว่า พ.ร.บ. นี้เป็นการสนับสนุน การกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นส่วนหนึ่ง ทำไมต้องพูดอย่างนี้ท่านประธานครับ เหตุที่ต้องพูด อย่างนี้เพราะว่าสิ่งหนึ่งที่ท้องถิ่นทำก็คือการส่งเสริมอาชีพ แล้วอาชีพหนึ่งที่ทุกภาค ไม่ว่าภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคใต้ ภาคอีสานมี นั่นก็คือการผลิตสิ่งต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นผลไม้ พืชเศรษฐกิจที่เป็นพืชหลักของแต่ละภาค นั่นคือเอกลักษณ์ที่ประเทศไทยเรามี เมื่อประเทศไทยเรามีสิ่งเหล่านี้ เมื่อนำมาแปรรูป หรือมาเป็นผลิตภัณฑ์ เพราะว่า สิ่งที่ชาวบ้านปลูกหรือชาวบ้านผลิตนั้น สิ่งหนึ่งที่มันก่อให้เกิดรายได้ ก็สิ่งที่เราคิดกันวันนี้ล่ะครับ ท่านประธาน ก็คือการส่งเสริมเศรษฐกิจท้องถิ่น การกระจายรายได้ที่แปรรูปผลไม้ แปรรูป สิ่งต่าง ๆ เพื่อทำให้เกษตรกรอยู่ได้ นั่นคือสิ่งที่ผมคิดว่ามันจะเกิดประโยชน์ ผมอยากจะเรียน ท่านประธานว่า วันหนึ่งผมได้เดินทางไปฝึกอบรมที่เมือง ๆ หนึ่ง เมืองนั้นชื่อว่าเมืองเลเด้ ในประเทศเยอรมัน อยู่ที่รัฐดึสเซิลดอร์ฟ เมืองนี้ผมเข้าไปในตลาดท่านประธานครับ ผมเห็นสิ่งที่เขาส่งเสริมการผลิตสุราพื้นบ้านที่เป็นอัตลักษณ์เมืองของเขา ผลิตไวน์ (Wine) จากผลผลิตจากเกษตรกรนำมาแปรรูปแล้วทำเป็นเอกลักษณ์ นี่คือการส่งเสริมการกระจาย อำนาจสู่ท้องถิ่นที่ทำให้ผู้ประกอบการรายย่อยในชุมชนท้องถิ่นที่เมืองนี้ได้ดำเนินการแล้ว ก่อให้เกิดเศรษฐกิจชุมชน ผมวกกลับมาประเทศไทย สิ่งหนึ่งที่เราขาดก็คือการส่งเสริม เศรษฐกิจชุมชนอย่างเป็นเรื่องเป็นราว เพราะฉะนั้นวันนี้เป็นโอกาสที่เราจะทำให้การฟื้นฟู ในแง่ของการส่งเสริมให้ท้องถิ่นที่มีหน้าที่เรื่องการส่งเสริมการประกอบอาชีพของชาวบ้าน นั่นเป็นโอกาส ผมคิดว่าเราควรที่จะรับโอกาสนี้ เพราะฉะนั้นวันนี้เป็นวันหนึ่งที่เราคิดให้กับ พี่น้องประชาชนก็ว่าได้ในการเสนอ พ.ร.บ. นี้เข้ามา ท่านประธานครับ ผมคิดว่านี่คือสิ่งที่ ทำให้เกิดอะไรต่ออะไรตามมามากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการท่องเที่ยว การส่งเสริม ให้แต่ละพื้นถิ่น แต่ละภาคมีเอกลักษณ์ของตัวเองอย่างที่ผมยกตัวอย่าง เมืองเลเด้ในเยอรมัน บ้านเมืองเราอาจจะดีกว่าเขาด้วยซ้ำไปในการมีสิ่งที่เป็นทรัพยากร แล้วก็สิ่งที่มีคุณค่า แล้วทำสิ่งที่มีคุณค่าที่อยู่ในชุมชนท้องถิ่นนั้นมาดำเนินการให้เกิดมูลค่าขึ้น เพราะฉะนั้น เศรษฐกิจท้องถิ่นการเกิดรายได้ให้กับท้องถิ่นผมยังคิดไกลไปถึงขั้นที่ว่าทำอย่างไรให้ท้องถิ่น มีรายได้จากสิ่งเหล่านี้ที่เกิดขึ้น แล้วสามารถดำเนินการเก็บภาษีที่เกิดกับท้องถิ่นนั้น ๆ นั่นคือ การส่งเสริมให้ท้องถิ่นมีอัตลักษณ์ของตัวเอง มีวิถีชีวิต มีการดำเนินการ มีการจัดการ นำสิ่งที่เรากำลังกล่าวถึงมาเป็นสุราพื้นบ้าน มาเป็นไวน์ (Wine) มาเป็นอะไรที่เกี่ยวข้องกับ การทำให้เกิดมูลค่าขึ้น นี่คือสิ่งสำคัญที่เราพูดกันในวันนี้ เพราะฉะนั้นร่างพระราชบัญญัติ ฉบับนี้ผมคิดว่าเป็นการช่วยแล้วก็ทำให้ชุมชนได้มีศักยภาพ ได้มีความสามารถ เป็นการส่งเสริมความสามารถในการจัดการตนเองของชาวบ้าน ของชุมชนและท้องถิ่น และผมคิดว่าส่วนหนึ่งถ้าเปิดให้ท้องถิ่นได้มีการสนับสนุนต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างที่เราพูดกัน วันนี้ สิ่งนั้นจะก่อให้เกิดมูลค่าต่อแต่ละท้องถิ่นอย่างมากมาย ผมจึงสนับสนุนและเห็นด้วย กับการเสนอร่าง พ.ร.บ. นี้เข้ามา เรียนท่านประธานด้วยความเคารพครับ ขอบคุณครับ