ท่านประธานที่เคารพ ผม สาทิตย์ วงศ์หนองเตย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง พรรคประชาธิปัตย์ สภาเรากำลัง พิจารณากฎหมายที่มีเพื่อนสมาชิก ซึ่งประทานโทษเอ่ยนามท่านจากพรรคก้าวไกล คือคุณเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร กับคณะ เสนอเอาไว้ เป็นเรื่องของร่างพระราชบัญญัติ ภาษีสรรพสามิต ผมได้อ่านดูสาระสำคัญของร่างพระราชบัญญัติที่ท่านได้สรุปเอาไว้ ในเอกสารที่เสนอต่อสภาเรา ก็คือเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมให้การผลิตสุราสามารถกระทำได้ โดยทั่วไป ถ้าหากประสงค์จะผลิตสุราเพื่อการค้า อันเป็นการประกอบอาชีพที่สุจริต ต้องอยู่ภายใต้กฎหมายว่าด้วยภาษีสรรพสามิต และต้องขออนุญาตตามหลักเกณฑ์ และวิธีการต่าง ๆ ประกอบกับได้ฟังผู้ที่อภิปรายเสนอกฎหมายแล้ว ผมคิดว่าเป็นประเด็น ที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่งครับ ในเชิงประวัติศาสตร์เรื่องของภาษีสรรพาสามิตที่เกี่ยวข้องกับสุรา และการต้มกลั่นสุรานั้น ความจริงแล้วผมได้สอบถามท่านสมาชิกผู้อาวุโสของ พรรคประชาธิปัตย์ คือท่านเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ ประทานโทษเอ่ยนามท่าน บิดาของท่านคือ ท่านเทียม ไชยนันทน์ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรค และเป็น ส.ส. ในสภาเมื่อปี ๒๔๘๙ เคยเสนอกฎหมายทำนองเดียวกันนี้ครับ ที่ต้องการให้มีการเข้าสู่การผลิตสุราทั้งหลาย ของประชาชนรายเล็กรายน้อยได้ แต่จะด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม ไม่เคยได้รับความสำเร็จ ในการแก้ไขกฎหมายมา ซึ่งมันก็สะท้อนลักษณะหนึ่งของธุรกิจนี้ในประเทศไทย ประกอบกับว่าผมไปอ่านบทรายงานของธนาคารกรุงศรี ซึ่งทำเอาไว้เมื่อปี ๒๕๖๐ เป็นการพูดถึงตลาดเครื่องดื่มในประเทศนี้ ความจริงตลาดเครื่องดื่มมี ๒ แบบ แบบหนึ่งคือ ไม่มีแอลกอฮอล์และแบบมีแอลกอฮอล์ ทั้ง ๒ ตลาดนี้รวมกันเมื่อย้อนกลับไปสัก ๒-๓ ปี ที่ผ่านมา มูลค่ารวมกันประมาณ ๕.๗ แสนล้านบาท ในเชิงปริมาณที่ไม่มีแอลกอฮอล์ดื่มกัน มากกว่า เช่นพวกน้ำดื่ม พวกน้ำอัดลม เป็นต้น แต่เชิงมูลค่าตลาดแอลกอฮอล์สูงกว่ามาก อยู่ที่ประมาณ ๖๕ เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ตลาดที่ไม่ใช่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์นั้นมีมูลค่า อยู่ที่ประมาณ ๓๕ เปอร์เซ็นต์ครับ แต่ปัญหาของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย แต่เดิมนั้นอุตสาหกรรมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์พัฒนามาจากการผลิตสุราพื้นบ้านหรือสุราแช่ ซึ่งยุคเดิมนั้นรัฐผูกขาด ตั้งแต่ปี ๒๔๗๐ จนกระทั่งปี ๒๕๐๒ ก็เริ่มมีนโยบายให้เอกชน ประมูลสิทธิดำเนินกิจการโรงงานที่ผลิตสุราทั้งหลาย จนกระทั่งปี ๒๕๔๓ ยุคนั้น ก็มีการพยายามที่จะปลดล็อกตัวนี้ไป แต่ปัจจุบันนี้ปัญหายังมี ก็คือเขาวิเคราะห์อย่างนี้ครับว่า อุตสาหกรรมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มีผู้ผลิตไม่มากนัก เนื่องจากลักษณะอุตสาหกรรม เครื่องดื่มนั้นต้องลงทุนสูง เรื่องสำคัญคือกฎระเบียบทางการไทย เกี่ยวกับคุณสมบัติ ของผู้มีสิทธิขอรับใบอนุญาตผลิตและขายส่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในไทยนั้นเป็นอุปสรรค ในการเข้าสู่อุตสาหกรรมของผู้ประกอบการเอสเอ็มอี (SMEs) โดยเฉพาะในอุตสาหกรรม การผลิตสุราและเบียร์ (Beer) ซึ่งเฉพาะอุตสาหกรรมเบียร์ (Beer) ตลาดในประเทศ ถูกควบคุมโดยบริษัทรายใหญ่ ๒ ราย ซึ่งในนี้เขาเขียนไว้ในบทรายงานเลย คือบริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด และบริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) เขาพูดถึงตัวยี่ห้อ ของเครื่องดื่มเหล่านั้นด้วย อุตสาหกรรมสุราก็เช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้นลักษณะเช่นนี้ ก็เลยน่าสนใจว่าเมื่อมีกฎหมายที่เสนอโดยเพื่อนสมาชิกเข้ามา เพื่อที่จะแก้ไขเปลี่ยนแปลง ลักษณะของตลาด ลักษณะแบบนี้ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่น่าพิจารณามาก เพราะจะเป็น ประโยชน์กับผู้ประกอบการรายเล็กรายน้อยซึ่งก็ต้องยอมรับครับว่าในไทยนั้นมีศักยภาพ ในเรื่องนี้อยู่ค่อนข้างมาก ในขณะที่ตลาดที่เป็นโครงสร้างที่ค่อนข้างผูกขาดมาตั้งแต่ ยุคที่เปิดให้มีการสัมปทานนั้นก็ตกอยู่ในมือของธุรกิจรายใหญ่อย่างที่รายงานฉบับนี้ ได้เขียนเอาไว้จริง แต่กฎหมายฉบับนี้ต้องถูกวิพากษ์วิจารณ์กันมากแน่ครับ ฝ่ายหนึ่ง ก็อาจจะเห็นว่า เอ๊ะ นี่เป็นการเปิดเสรีและทำให้เกิดปัญหาเรื่องความไม่ปลอดภัยหรือไม่ ความจริงแล้วประเทศไทยเรามีพระราชบัญญัติอีกตัวหนึ่ง ก็คือพระราชบัญญัติควบคุม เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ปี ๒๕๕๑ และมีกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องอีกมากมาย ตลอดจนกระทั่ง มีหน่วยงานองค์กรที่รณรงค์ให้การดื่มทั้งหลายนี้ต้องอยู่ในขอบเขตที่เหมาะสมด้วย เพราะฉะนั้นในเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ต้องชั่งน้ำหนักกันครับ อุตสาหกรรมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ นั้นมีทั่วโลก และในลักษณะที่มีอยู่ทั่วโลกนั้นตัวโครงสร้างของอุตสาหกรรมนั้นก็ควรที่จะเป็น โครงสร้างซึ่งเอื้อให้กับผู้ประกอบการรายเล็กรายน้อยสามารถที่จะเข้าถึงได้ และในทางหนึ่ง มันเป็นการส่งเสริมเรื่องของความหลากหลายของอุตสาหกรรม ซึ่งสามารถจะสร้างมูลค่าได้ ในเชิงเศรษฐกิจและสร้างเศรษฐกิจให้กับชาวบ้านซึ่งเป็นผู้ประกอบการรายเล็ก ๆ ที่สำคัญที่สุด คือในประเทศไทยนั้นมีวัตถุดิบที่สามารถจะผลิตสิ่งเหล่านี้ได้อย่างบริบูรณ์ทั่วถึง ทั้งประเทศครับ เพราะฉะนั้นในเชิงนี้แล้วผมจึงคิดว่าตัวพระราชบัญญัติฉบับนี้ เป็นพระราชบัญญัติที่น่าสนใจอย่างยิ่ง ถือเป็นพระราชบัญญัติที่มีลักษณะที่ต่อเนื่อง ทางประวัติศาสตร์อย่างหนึ่ง ซึ่งมีการเสนอขึ้นมาในสภาแห่งนี้ โดยส่วนตัวผมนั้นผมสนับสนุน หลักการของร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ครับ และอยากให้สภานี้รับหลักการไปเพื่อที่จะไป พิจารณากันในชั้นกรรมาธิการต่อไปครับ ขอบพระคุณครับ