กนก วงษ์ตระหง่าน อภิปรายสนับสนุนร่าง พ.ร.บ.ภาษีสรรพสามิต เพื่อผลักดันให้เกษตรกรและชุมชนสามารถผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์คุณภาพจากภูมิปัญญาท้องถิ่นอย่างถูกกฎหมาย พร้อมชี้ว่าเป็นโอกาสในการลดความเหลื่อมล้ำและส่งเสริมการท่องเที่ยวผ่านเอกลักษณ์ท้องถิ่น
ท่านประธาน ที่เคารพ ผม กนก วงษ์ตระหง่าน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ขออนุญาตที่จะอภิปรายสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ของคุณเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร และคณะ ที่เป็นผู้เสนอ ท่านประธานที่เคารพครับ สุราเป็นสินค้าควบคุมและผูกขาดของบริษัททุนใหญ่มาเป็นเวลาช้านานมาก และด้วยกฎหมาย ที่เอื้อต่อการควบคุมและผูกขาดนี้จึงปิดกั้นไม่ให้เกิดสุรา เบียร์ (Beer) หรือสาโท หรือแม้กระทั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่าง ๆ ที่มีคุณภาพสูง แล้วก็มีรสชาติที่ดีของชาวบ้าน ของเกษตรกร ของวิสาหกิจชุมชน และของเอสเอ็มอี (SMEs) ที่เกิดขึ้นแล้วในวันนี้ครับ ท่านประธานครับ ผมขออนุญาตที่จะกราบเรียนท่านประธานด้วยความเคารพว่า ประเทศไทย วันนี้มีปัญหาเรื่องความเหลื่อมล้ำครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเหลื่อมล้ำระหว่างเมือง กับชนบท คำถามก็คือว่า เรามีอะไรบ้างที่ชนบทจะแข่งและชนะเมืองได้ ถ้าท่านประธาน คิดให้ดีมันมีน้อยมาก ส่วนใหญ่เมืองจะได้เปรียบทุกอย่าง กฎหมายก็ได้เปรียบครับ เทคโนโลยีก็ได้เปรียบ ทุนก็ได้เปรียบครับ เพราะฉะนั้นการที่จะทำให้ชนบทของเราเติบโต ขึ้นมาได้จะต้องมีสิ่งที่ชนบทสามารถที่จะเอาชนะเมืองได้ครับท่านประธาน ชนบท ที่จะเอาชนะเมืองได้นั้นมีอยู่๓ เรื่องครับท่านประธานที่สำคัญ เรื่องแรกคือมีธรรมชาติ มีภูเขา มีน้ำ มีทะเล มีป่า สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่ธรรมชาติให้กับเรา มีน้ำ มีจุลินทรีย์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น อันนี้เป็นความได้เปรียบที่ชนบทมีมากกว่า อันที่ ๒ คือการมีของแท้ครับ ชนบทนั้น มีจุลินทรีย์ มียีสต์ (Yeast) ที่เป็นของแท้ที่ในเมืองไม่มีครับท่านประธานครับ และอันที่ ๓ คือ มีวัฒนธรรมวิถีชีวิตของคนซึ่งเป็นอัตลักษณ์ที่สะท้อนถึงเอกลักษณ์ชีวิตของคนเหล่านั้น ที่มีคุณค่าอย่างยิ่งครับท่านประธาน สิ่งเหล่านี้มันได้ปรากฏออกมาเป็นเรื่องต่าง ๆ มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาหาร เครื่องดื่ม และการท่องเที่ยวครับท่านประธาน ผมอยากจะขออนุญาต นำเฉพาะประเด็นที่เป็นเครื่องดื่มมาพูดกับท่านประธานในที่ประชุมนี้เท่านั้น ท่านประธานทราบใช่ไหมครับว่า เหล้าสาโท เหล้าขาวต่าง ๆ นั้นมันเกิดจากก้อนแป้ง ที่แม่เป็นคนเก็บรักษาไว้ แล้วก็ส่งให้กับลูกสาวเป็นมรดกที่จะทำเครื่องดื่มให้กับสามีของเขา ในอนาคตที่จะได้ดื่มเหล้าที่ดี แล้วก็ส่งทอดกันมาจากช่วงอายุหนึ่งไปสู่อีกช่วงอายุหนึ่ง ตรงนี้ เป็นวัฒนธรรมที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง แต่ปรากฏว่าชาวบ้านที่ได้รับก้อนแป้งและมาผลิตเหล้า สาโท เหล้าขาวนั้นไม่สามารถที่จะทำได้เพราะกฎหมายที่บังคับอยู่ ทำกินบ้าง อาจจะทำได้ใน พ.ร.บ. ชุมชน แต่ถ้าจะทำเพื่อการดำรงชีวิตทำไม่ได้ครับท่านประธาน เมื่อเป็นเช่นนี้คำถามที่ สำคัญก็คือว่า ร่าง พ.ร.บ. นี้จึงไม่ใช่เป็นการขอความเมตตาจากสภาที่จะให้คน ตัวเล็กตัวน้อย ที่อยู่ในชนบททำเหล้ากินได้ ไม่ใช่ครับ ผมอภิปรายตรงนี้เพื่อจะบอกกับสภา แห่งนี้ว่าเราจะต้องมีร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้เพื่อเปิดโอกาสให้กับคนยากคนจน เกษตรกร เอสเอ็มอี (SMEs) ในชนบท มีเครื่องมือที่จะแข่งขันและสามารถผลิตเหล้าที่ดีที่สุดของ ประเทศและดีกว่าของบริษัทใหญ่ ๆ เหล่านี้ด้วยซ้ำไป ท่านประธานทราบไหมครับว่า ที่อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร มีสาโทที่อร่อยมาก ที่อำเภอพาน ที่อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย มีสาโทที่ดีที่สุด ที่จังหวัดตากมีเหล้าขาวที่เด่นเหลือเกิน ที่จังหวัดแพร่ ก็มีเหล้าขาวที่มีประสิทธิภาพ แล้วก็มีรสชาติที่เป็นเลิศไม่แพ้ใครเลย ส.ส. อาวุโสของ พรรคประชาธิปัตย์ของเรา คือท่านเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ เป็นคนที่ดื่มเหล้าพื้นเมืองที่เก่ง ที่สุดในสภาแห่งนี้ ท่านได้ยืนยันกับผมว่าอาจารย์กนก เหล้าเหล่านี้บริษัทใหญ่ไม่มีวันจะสู้ได้ เพราะความสามารถของยีสต์ (Yeast) ที่ทำงานอยู่ในพื้นที่ และแต่ละหมู่บ้านไม่เหมือนกัน เลยครับท่านประธาน ตรงนี้เป็นจุดการท่องเที่ยวที่สำคัญมาก รัฐมนตรีท่องเที่ยวก็อยู่ พรรคเดียวกับท่านประธาน ให้ท่านไปบอกเลยว่าการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย การท่องเที่ยวของจังหวัดตาก จังหวัดแพร่ จังหวัดสกลนคร เอาเหล้าพื้นเมืองมาเป็น ตัวดึงครับ คุณจะดื่มเหล้าอันนี้คุณจะต้องไปที่อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย เท่านั้น คุณไปที่อื่น ไม่มีครับ เพราะยีสต์นี้อยู่ที่อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย ท่านประธาน ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ ผมเชื่อว่าเรื่องนี้จึงไม่ใช่เป็นเรื่องที่จะมาพูดกันว่าให้กฎหมายเปิดโอกาสให้กับเกษตรกร ที่จะทำเรื่องเหล่านี้ได้ แต่ผมอยากเชิญชวนสภาแห่งนี้คิดให้มากกว่านั้น ร่างกฎหมายนี้ เป็นกุญแจสำคัญ ที่จะทำให้ประเทศไทยของเรามีความได้เปรียบในเรื่องของเครื่องดื่ม อาหาร และการท่องเที่ยวครับท่านประธาน เราไปประเทศญี่ปุ่น เราชื่นชมสาเกในหมู่บ้านต่าง ๆ ไม่เหมือนกัน แล้วเขาก็บอกว่าเพราะน้ำแร่ของเขาไม่เหมือนกัน ยีสต์ (Yeast) ของเขา ไม่เหมือนกัน สิ่งเหล่านี้ประเทศไทยมีเช่นเดียวกัน ผมมีรายการยีสต์ (Yeast) เป็นร้อย ๆ รายการที่ไม่เหมือนกันเลยครับท่านประธาน และผมถามว่าทำไมกฎหมายไทยจึงไม่เปิด ให้เราเอาความได้เปรียบทางการแข่งขันมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในประเทศไทยของเรา สำหรับ เรื่องความปลอดภัยครับท่านประธาน วันนี้ผมกราบเรียนกับท่านประธานว่าผมทำงานกับ พี่น้องประชาชนทุกภาคส่วนของประเทศ เทคโนโลยีทางด้านการกลั่นของประเทศไทยเรามีดี เกินพอที่จะประกันความปลอดภัยได้อีกแล้ว ที่จะมาบอกว่าถ้าชาวบ้านกลั่นแล้วกิน ถ้าเป็น เอทิลแอลกอฮอล์ (Ethyl Alcohol) แล้วจะเกิดปัญหา วันนี้ไม่มีปัญหาเหล่านี้อีกแล้ว เทคโนโลยีเหล่านี้เป็นที่เรามีกันทั้งหมด และสามารถถ่ายทอดได้อย่างยิ่ง เพราะฉะนั้น พ.ร.บ. ฉบับนี้สำหรับผมจึงเป็น พ.ร.บ. ที่จะเป็นกุญแจของการเปิดประเทศไทยไปสู่มิติของ การแข่งขันใหม่ที่จะลดความเหลื่อมล้ำในสังคมของเรา คือทำให้ชนบทได้เปรียบเมือง เพราะยีสต์ (Yeast) แบบนั้นที่สภานี้ไม่มีเพราะอยู่ในเมือง แต่ยีสต์ (Yeast) นี้จะต้อง อยู่ในชนบท อยู่ในป่าเขาครับท่านประธาน ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้เองท่านประธานครับ พ.ร.บ. นี้จึงไม่ใช่ พ.ร.บ. เรื่องสุราอย่างเดียว แต่เป็น พ.ร.บ. ที่จะนำไปสู่การแก้ไขปัญหา ความเหลื่อมล้ำทางสังคมด้วยการทำให้ชนบทของเราแข่งชนะเมืองได้ และตรงนี้ละครับ จะทำให้บ้านเมืองของเรามีความเป็นธรรมมากขึ้น ขอบพระคุณครับท่านประธาน