นายกิตติศักดิ์ คณาสวัสดิ์ มหาสารคาม

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายแพทย์กิตติศักดิ์ คณาสวัสดิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม พรรคเพื่อไทย วันนี้ขออภิปรายร่างพระราชบัญญัติกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา หรือ กยศ. ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมาก

ประเด็นก็คือว่าการศึกษาคือการสร้างคน เป็นการสร้างต้นทุนของประเทศ เรียกว่า ฮิวแมน แคปพิทอล (Human Capital) ซึ่งถือว่ามีความสำคัญมาก ประเทศเรา จะแข่งขันกับประเทศอื่นได้ คนเราต้องดี คนเราต้องเก่ง คนเราต้องมีการศึกษา คนต้องมีคุณภาพ เขาแข่งกันตรงนี้ครับท่านประธาน ฉะนั้นแล้วรัฐจะต้องลงทุน เพื่อเปิด โอกาสทางการศึกษาให้กับคนทุกคนที่เป็นคนไทย แล้วก็การที่เราส่งเสริมให้เขา มีการศึกษาที่ดี ก็หมายถึงเราเพิ่มต้นทุนของประเทศที่จะไปแข่งขันกับประเทศอื่น ๆ เพราะฉะนั้นแล้ว กยศ. นี้จะต้องปรับบทบาทตัวเอง จะต้องปรับการบริหารจัดการ เพื่อเพิ่มโอกาสให้กับคนที่ต้องการมีการเรียนรู้มากขึ้น ให้ได้รับโอกาสทุกคน นี่คือหลักการ ที่สำคัญ แต่ก่อนเราไม่เห็นคนแถวบ้าน แถวหมู่บ้านไปเรียนหมอ เรียนพยาบาล เรียนครู หรือไปเรียนเป็นผู้พิพากษา อัยการ แต่ตอนนี้ คนแถวหมู่บ้าน แถวตำบล ก็สามารถจะเป็นหมอ เป็นพยาบาล เป็นผู้พิพากษา เป็นอัยการ เป็นตำรวจ เป็นอะไร ได้หมดแล้ว แต่เราต้องการโอกาสที่เพิ่มขึ้นมากกว่านั้น เพราะฉะนั้นอย่าให้ความจน การไม่มี เงินเป็นอุปสรรคต่อการเพิ่มคุณค่าทางการศึกษา เพิ่มต้นทุนของประเทศ ซึ่งถ้าเราทำได้ อย่างนั้นแล้ว เราจะลดความเหลื่อมล้ำ ชนบทจะเจริญขึ้น แล้วสังคมจะมีความเท่าเทียมกันขึ้น หลักการสำคัญที่ผมจะอภิปรายก็คือว่า ประเด็นที่เราจะต้องคิดในเรื่องของ กยศ. นี้

๑. คือเรื่องของการแก้นิยามนักเรียน นักศึกษา และสถานศึกษา ซึ่งใน ปัจจุบันไม่ครอบคลุมการศึกษาในรูปแบบอื่น ก็ต้องครอบคลุมในวิชาชีพระยะสั้น หลักสูตร เพื่อยกระดับทักษะการศึกษา สมรรถนะเพื่อรองรับไลฟ์ลอง เลิร์นนิง (Lifelong Learning) คือทุกรูปแบบที่จะเป็นประโยชน์กับคน ต้องมีโอกาสที่จะเข้าในนิยามนี้

๒. คือการมอบทุนการศึกษาเพื่อทดแทนเงินกู้ยืมในสาขาวิชาที่ขาดแคลน ที่มุ่งส่งเสริมเป็นกรณีพิเศษ

๓. การกู้ยืม มิให้พิจารณาเฉพาะรายที่ได้รับพิจารณาด้วยรายจ่าย ก็หมายความว่าแต่ก่อนเราดูแต่เรื่องรายจ่ายเป็นหลัก เราต้องดูรายได้ รายจ่าย แล้วก็ต้องดู เป็นคน ๆ ไป มีลักษณะความยืดหยุ่น เพื่อให้เขาได้โอกาสในการกู้ยืมให้มากที่สุด

ประเด็นต่อไปคือ สามารถให้กู้ยืมเกินจำนวนปีที่กำหนดไว้ในหลักสูตร และให้สิทธิผู้กู้ยืม มีสิทธิเลือกชำระเงินกู้ทั้งแบบจำนวนหรือผ่อนชำระก็ได้ คือต้องยืดหยุ่น แล้วก็มีเวลาปลอดชำระหนี้ให้ผู้เพิ่งสำเร็จการศึกษา ให้เขาได้ตั้งเนื้อตั้งตัวก่อน แล้วกรณี ผู้กู้ยืมตาย ล้มละลาย พิการ ทุพพลภาพ มีโรคร้ายแรง ให้หนี้เป็นอันระงับไปหรือสิ้นสุดไป ถือว่ารัฐลงทุน รัฐต้องรับความเสี่ยงตรงนี้ ซึ่งผมคิดว่ามีจำนวนไม่มาก

แล้วประเด็นที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง เรื่องของการค้ำประกัน เราก็ต้องยกเลิก การค้ำประกันใน พ.ร.บ. นี้ และผู้ค้ำประกันที่มีอยู่ก่อน พ.ร.บ. นี้ใช้บังคับ ก็ให้เป็นผู้พ้นจาก ความรับผิดชอบ นี่คือความสำคัญ เราเห็นกรณีที่ลงจากสื่อว่าบางคนเป็นครู เป็นผู้เกี่ยวข้อง บางทีผู้ที่กู้นี้บางทีอาจจะเบี้ยวด้วยตั้งใจเอง หรือบางทีเขาป่วย เขาเสียชีวิตไป คุณครูก็ต้อง มารับผิดชอบ ครอบครัวเขากำลังเดือดร้อน เพราะฉะนั้นแล้วผู้รับผิดชอบ ผู้ค้ำประกันนี้ จะต้องยกเลิก คือไม่ต้องมี และดอกเบี้ยผมคิดว่าต้องต่ำที่สุด ถ้าเป็นไปได้คือไม่คิดดอกเบี้ย เราจะลงทุนเพื่อการศึกษา เราต้องกล้าตัดสินใจครับ เราเสียเงินไปจ่ายเรื่องของโครงการ ชิมช้อปใช้ โครงการคนละครึ่งตั้งเยอะแยะ แต่ถ้าเราให้เงินกู้นี้โดยไม่คิดดอกเบี้ยผมคิดว่า จะเป็นการเปิดโอกาส เป็นการดึงดูดให้คนได้คิดในการพัฒนาตนเองเพื่อยกระดับทางการศึกษา ขึ้นมา ซึ่งประเทศชาติโดยรวมก็จะได้ประโยชน์ แล้วก็การไม่มีเบี้ยปรับนี่สำคัญอีกประการหนึ่ง คือว่าบางอย่างที่มีเหตุมีผล มีความจำกัด เช่น มีการเจ็บป่วยที่ไม่สามารถจะประกอบอาชีพได้ในระยะเวลาที่สั้น ก็สามารถจะงดเบี้ยปรับได้ คือต้องยืดหยุ่นให้มากขึ้น โดยรวมก็คือว่าเราจะต้องแก้ไข พ.ร.บ. กยศ. ฉบับนี้ให้ยืดหยุ่น เพื่อให้คนทุกคนที่ต้องการเรียนต้องได้เรียน โดยที่มีดอกเบี้ยที่ต่ำหรือไม่มีเลย แล้วก็ให้ไม่มีค่า เบี้ยปรับ และไม่มีผู้ค้ำประกัน แล้วก็คิดว่าการสร้างโอกาสให้กับคนทุกคนในประเทศไทยได้มี โอกาสเข้าถึงการศึกษาในทุกรูปแบบในการพัฒนาตัวเอง ในทุกรูปแบบจะเป็นหัวใจสำคัญที่จะ ทำให้ประเทศไทยของเรามีความเจริญ มีเศรษฐกิจที่ดี มีคุณภาพชีวิตที่ดี ลดความเหลื่อมล้ำ การพัฒนางดงามทั่วประเทศไทยครับ ขอบคุณมากครับ