นายประเดิมชัย บุญช่วยเหลือ กรุงเทพมหานคร

กราบเรียน ท่านประธานสภาที่เคารพ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม นายประเดิมชัย บุญช่วยเหลือ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต ๕ ดินแดง ห้วยขวาง พรรคเพื่อไทย ขออนุญาตท่านประธานครับ เพื่อที่จะได้แสดงความติดเห็นต่อการรายงานของกองทุน ประชารัฐสวัสดิการเพื่อเศรษฐกิจฐานรากและสังคม ในปี ๒๕๖๒ และปี ๒๕๖๓ ท่านประธานครับ ถ้าเราดูแต่เพียงผิวเผินจากภายนอก รูปเล่มที่จัดทำมารายงาน ต่อสภาแห่งนี้ ก็ต้องขอชื่นชม รูปเล่มทำอย่างสวยงาม น่าติดตาม น่าดู แต่ถ้าดูถึงสาระสำคัญ ของวัตถุประสงค์ของการจัดตั้งกองทุนประชารัฐ สวัสดิการเพื่อเศรษฐกิจฐานรากและสังคม ท่านประธานครับ มันเป็นการชี้ให้เห็นถึงกระบวนการในเรื่องการที่จะไปช่วยเหลือพี่น้อง ประชาชนคนไทยด้วยกัน ผมพยายามที่จะได้ศึกษาที่มาที่ไปของกองทุนในโครงการนี้ ซึ่งมีการออกเป็นกฎหมายตั้งแต่รัฐบาลยุค คสช. ที่ออกมา เพื่อที่จะได้ช่วยเหลือพี่น้อง ประชาชนคนยากคนจน แต่ด้วยสิ่งที่ผมคิดว่าอาจจะเป็นความไม่รอบคอบของการที่จะได้ ดูแลให้กับพี่น้องประชาชนคนไทยทั้งประเทศ ถ้าโดยหลักการแล้วคนไทยทั้งประเทศจะต้อง ได้รับการดูแลจากรัฐบาลอย่างเสมอภาคและเท่าเทียมกัน แต่กองทุนนี้เลือกที่จะปฏิบัติ ในการที่จะดูแลโดยมีการสร้างกติกาและเงื่อนไขออกมา โดยคนที่จะได้รับการดูแล จากรัฐบาลภายใต้ข้อกำหนดที่กำหนดเป็นกติกาขึ้นมา มีข้อจำกัดที่ทำให้เป็นการตัดสิทธิ สำหรับคนอีกบางกลุ่ม ยกตัวอย่างเช่น กลุ่มคนที่เคยทำงานจนกระทั่งเกษียณอายุราชการ ปัจจุบันไม่มีเงินเดือน เงินดาวน์ แต่ถูกจำกัดด้วยภายใต้เงื่อนไขที่บอกว่า คุณมีที่อยู่อาศัย เกินกว่า หรือว่ามีทรัพย์สินที่มากกว่าในจำนวนที่กำหนดไว้ มีเงินฝากเกินกว่า ๑๐๐,๐๐๐ บาท ไม่ได้ ถามว่าถ้าท่านประธานเคยประกอบอาชีพ หรือว่ารับราชการ แต่ปัจจุบันนี้เราอายุ มากแล้ว แต่เรามีเงินมีทองพอที่จะเก็บอยู่บ้าง มีทรัพย์สินพอที่จะถูกประเมินแล้วมีมูลค่า เกินกว่าที่กองทุนนี้ได้กำหนดไว้ แต่พวกเขาเหล่านั้นถูกตัดโอกาส ถูกตัดสิทธิทั้งสิ้น ผมคิดว่า อย่างนี้ผู้กำหนดนโยบายหรือว่าผู้ที่บริหารกองทุนน่าที่จะไปทบทวน การที่กองทุนมารายงาน เรื่องของการที่ไม่มีการพบการทุจริต แน่นอนครับว่าโครงการท่าน ท่านไม่ได้ถือเงินผ่านมือ ของท่านไม่ได้มีการทุจริตหรอกครับ แต่ที่ปลายทางท่านประธานทราบไหมครับว่าในขณะนี้ ในโครงการนี้เปรียบเสมือนโครงการที่เรียกว่า โครงการที่ข่มขืนใจประชาชน หรือว่ามัดมือชก สำหรับประชาชนที่ได้รับสิทธิในโครงการนี้ ถามว่าทำไมผมถึงพูดอย่างนั้นท่านประธานครับ ไม่ว่าจะเป็นโครงการบัตรคนจนที่มีการเอาเงินสนับสนุนไปเป็นรายเดือน ไม่ว่าจะเป็น โครงการที่เรียกว่าโครงการคนละครึ่ง ไม่ว่าจะเป็นโครงการเรียกว่าโครงการเราชนะ ที่มีการ เอาเงินผ่านแอปพลิเคชัน (Application) ท่านประธานครับ ในนี้ท่านลองไปตรวจสอบว่าจริง ๆ ประชาชนท่านไปบังคับให้เขาต้องถือบัตรไปเข้าร้านค้าในการที่จะต้องใช้จ่ายในการซื้อ หาข้าวของเครื่องใช้อุปโภคบริโภคเท่านั้น แต่จริง ๆ ในทางปฏิบัติไม่ครับท่านประธาน เปรียบเสมือนท่านประธานต้องไปซื้อมาม่าทุกวัน ทุกเดือน ซื้อน ้ามันพืชทุกเดือน ซื้อน ้าปลา ซื้อทุกเดือน บางเดือนเขามีความจำเป็นจะต้องใช้อย่างอื่น อย่างเช่น เขาจะต้องเติมน ้ามันรถ มอเตอร์ไซค์ไปไร่ไปนา เขาแทนที่จะมีเงินไปเติม ไม่มี ท้ายที่สุดแล้วชาวบ้านทำอย่างไร ท่านประธานครับ ท้ายที่สุดแล้วชาวบ้านเขาก็เอาบัตรไปจำนำกับร้านค้า ทั้งครอบครัวสมมติว่า มี ๔-๕ คน ก็รวบรวมกันไป ๔-๕ คน เอาบัตรไปให้ร้านค้าทำแอป (App) ขึ้นมาใหม่ผ่านการใช้จ่ายตามข้อมูลที่ท่านให้ไป ถึงเวลา ร้านค้าก็ให้เงินสดไป สมมติว่าได้บัตรใบละ ๓๐๐ บาท ๕ คนก็ ๑,๕๐๐ บาท ร้านค้าขอเก็บ ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ก็หักเงินสดไป ที่เหลือคุณก็รับไป หักไป ๓๐๐ บาท คุณรับไป ๑,๒๐๐ บาท เอาเงินสดไปใช้ คุณจะไปใช้จ่าย คุณจะไปซื้ออะไร คุณจะไปทำอะไรก็ได้ แต่สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ ผมคิดว่าเมื่อเรามีความตั้งใจในการที่จะดูแลคนแล้วการที่คุณสร้างกติกาขึ้นมาเพื่อบังคับ แล้วคนที่ได้รับสิทธินั้นเขาไม่สามารถที่จะใช้จ่ายวงเงินตามที่รัฐจัดสรรให้เต็มตามวงเงิน ผมคิดว่าอันนี้เป็นช่องว่างที่หน่วยงานอย่าภาคภูมิใจครับ สิ่งนี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในปัจจุบัน ท่านลองไปสำรวจต่างจังหวัดที่ไหนก็ได้ ไม่ใช่ว่าเขาจะอยากทำนะครับ แต่เขาไม่อยากกิน มาม่าทุกวันครับ เขาไม่อยากต้องเหยาะน ้าปลาใส่ข้าวทุกวันครับ เขาต้องการเอาเงินไปซื้อ น ้ามันรถเพื่อไปทำไร่ทำนาครับ เพราะฉะนั้นตรงนี้ผมขออนุญาตนำเรียนท่านประธานว่า โครงการนี้ถ้าไหน ๆ จะช่วยแล้วรัฐดูแลอย่างเสมอภาคและเท่าเทียมให้กับคนที่เขาไม่มี รายได้ และรวมทั้งใช้จ่ายอย่างสะดวกตามที่ใจเขาประสงค์ต้องการที่จะใช้ ขอบคุณ ท่านประธานครับ