กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต ๒ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมขออภิปรายร่างพระราชบัญญัติเงินกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... หรือบุคคลทั่วไปหรือข้าราชการเอง เรียกว่า เงินกองทุน กบข. ท่านประธานครับ ผมในฐานะที่เป็นข้าราชการเก่า ก็อาศัยเงินเดือน เงินบำนาญมาอยู่ ระยะหนึ่ง ก็ขอกราบเรียนท่านประธานว่า ผมอภิปรายสนับสนุนทั้ง ๒ พระราชบัญญัติ เพียงแต่ว่าอาจจะมีความเห็นแตกต่าง สนับสนุนในเงื่อนไขบางประการ ทั้งของรัฐบาล และของท่านอาจารย์พิสิฐ ผมเห็นด้วย อาจารย์พิสิฐมีบางมาตราที่เข้ามาแล้วผมก็ ยกย่องในความคิดท่าน ในฐานะที่เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยคลัง ท่านประธานครับ ผมทำไม เห็นด้วย เพราะว่ากฎหมายฉบับนี้มันอาจจะล้าหลัง เพราะฉะนั้นถ้าไม่มีการแก้ไข ปัญหาของ เงินกองทุน กบข. เป็นเงินกองทุนที่คณะกรรมการ กบข. เอง บางยุคบางสมัยก็เอาเปรียบ สมาชิก ผมวันนี้อาจจะได้เงินกองทุนบำเหน็จบำนาญของกระทรวงพาณิชย์อยู่ในฐานะที่เป็น ข้าราชการกระทรวงเก่า กระทรวงพาณิชย์ แต่ต้องขอกราบเรียนท่านประธานว่าผมได้ดูใน ๘ มาตรา ไม่นับมาตรา ๙ ก็เป็นประเด็นที่ดูแล้วดีขึ้น ในหลายมาตรา ซึ่งผมขอกราบเรียน ท่านประธานบางมาตราเท่านั้น ซึ่งในมาตราบางมาตราก็เห็นด้วยอย่างชัดเจน ท่านแก้แล้ว ทำให้สมาชิก ซึ่งเป็นสมาชิกของ กบข. มีโอกาสที่เขาจะมีชีวิตอยู่ในสังคมได้ ท่านประธานครับ ต้องเข้าใจว่าข้าราชการบางคน ในกรุงเทพฯ ผมไม่พูดท่านอาจจะมีธุรกิจอย่างอื่นก็แล้วแต่ แต่พวกผมอยู่ในบ้านนอก จะเป็นข้าราชการครูก็ดี จะเป็นข้าราชการสามัญทั่วไปก็ดี ไม่มี ธุรกิจอะไรเลย มีอาชีพคือ รับราชการกินเงินเดือน พอเกษียณออกไปก็ถูกตัดไปจากเงินเดือน เพราะเกษียณแล้วก็ต้องอาศัยจากเงินบำนาญเป็นการยังชีพอยู่ไปวัน ๆ ก่อนจะตาย ท่านประธาน เพราะฉะนั้นบางทีผมดูแล้วในสมัยหนึ่ง เงินบำนาญผมถูกตัดหายไปเลย เหลืออยู่ไม่กี่บาทแล้วก็มาคืนให้บ้าง นั่นจึงเป็นที่แนวคิดถึงรัฐมนตรีครับ ท่านรับแล้วฝาก ท่านไปทบทวนดู ผมก็ฝากกรรมาธิการ ซึ่งจะเข้าไปดำเนินการในเรื่องแก้ปัญหาในนี้ ผมเห็นด้วยในหลายมาตรา แต่ที่ผมต้องอภิปรายคือในมาตรา ๔ มาตรา ๔ ท่านแก้ไขในของ รัฐบาลยังไม่ชัดเจนท่านประธานในบรรทัด ๔ ท่านเขียนบอกว่า สามารถเพิ่มได้ร้อยละ ๓๐ ซึ่งผมเองกลับมีความเห็นแตกต่างว่า การจะเพิ่มเงินเท่าไรก็ให้เป็นสิทธิของสมาชิกได้ ถ้าสมาชิกคิดว่าตัวเองมีเงินจ่ายไปแล้วเกิน ๓๐ เปอร์เซ็นต์ ท่านอยู่ในสังคมนี้ได้ไม่ฝืดเคือง ท่านปล่อยให้เขาเพิ่มไปเถอะเท่าที่กำลัง ส่วนที่ผมต้องทักท้วงคือในมาตรา ๔ ในวรรคสุดท้าย วรรคสอง บอกว่า ในกรณีสมาชิกผู้ประสงค์จะส่งเงิน ท่านก็บอกว่าส่งได้ไม่เกิน ๓๐ เปอร์เซ็นต์ที่แก้ไขใหม่ของเงินเดือนผมจึงบอกเมื่อสักครู่นี้ว่า ผมคิดว่าให้ดูที่ความสามารถ ของสมาชิก เขาอาจจะเห็นว่าเขาส่ง ๕๐ เพื่อเขาจะมีเงินออมมากขึ้น ก็ให้เขาส่งได้ครับ ดังนั้น ผมมีความเห็นต่าง ฝากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังด้วยว่า ถ้าท่านไปแก้ไข ตรงนี้ ไม่น่าจะใช้คำว่า ๓๐ จริงอยู่ ท่านแก้จาก ๑๕ ผมกลับเห็นต่างที่ว่านี้ครับ ในมาตรา ๕ บอกว่าให้เพิ่มต่อไปนี้ในมาตรา ๔๓/๑ แก้ไขเพิ่มเติมให้ยกเลิก ให้สมาชิกมีสิทธิขอรับเงิน จากกองทุนในอัตรา อันนี้ของท่านพิสิฐครับ ส่วนของรัฐบาลไม่มี ผมจึงกราบเรียนว่าตรงนี้ ของรัฐบาลไม่มี ของท่านพิสิฐดีกว่า เพียงแต่ว่าผมอยากจะเพิ่ม ส่วนในมาตรา ๔ นี้ ผมขอ เพิ่มอีกคำหนึ่ง ในกรณีที่สมาชิกที่มีอายุมากแล้ว อันนี้หมายถึงทั่ว ๆ ไปในต่างจังหวัด บางคน เงินบำนาญน้อย แบบผมนี้เงินบำนาญไม่ถึง ๒๐,๐๐๐ บาท ถ้าอายุ ๗๐ ปี สมมตินะครับ ผมว่าเงินเขาสะสมช่วงชีวิตมานี้มีมากพอสมควร ท่านก็เอาไปหมุนเวียนไปแล้วตามมาตรา ๗ ท่านไม่ให้เขาจ่ายเพิ่มได้ไหม เอาแค่นั้นละ ๗๐ คนมีเท่าไรเอาไว้อย่างนั้น ไม่ต้องไปหักเอา เงินเดือน เงินบำนาญเขา ซึ่งมันน้อยอยู่แล้วอันนี้ผมเสนอให้คิดว่า คน ๗๐ ปีขึ้นไปไม่ต้อง จ่ายเงินในบำนาญได้ไหม อันนี้ฝากเป็นประเด็นต้องคิด เอาอยู่แค่นั้นละ มีเท่าไรก็เท่านั้น เพราะเขาไม่ต้องเพิ่มและเขาก็ไม่มาก อันนี้คือในมาตรา ๔๖ ผมเขียนไว้ว่า อายุเกิน ๑๐ ปี ไม่ต้องส่งเงินเข้ากองทุน อันนี้ฝากเป็นแนวคิดต่อรัฐมนตรีครับ ในมาตรา ๕ ของท่านพิสิฐ บอกว่า ขอรับเงินกองทุนได้ไม่เกิน ๓๐ เปอร์เซ็นต์จากเงินออมของเขาเอง เงินออมเงินของเขา แต่ผมขอเพิ่มเป็น ๕๐-๗๐ ก็เงินของเขาบางคนเขาคิดแค่ว่าเขาจะเอามาใช้ในช่วง เป็นราชการ ไม่ได้เป็นราชการ เขาอยากเอามาใช้ได้ไหม เกินเท่าไรก็ได้ เพราะเงินจะมา สร้างบ้านสร้างเรือนที่ว่านี้เป็นสิ่งจำเป็น
อันสุดท้ายจริง ๆ ฝากท่านประธาน คือเงินกองทุนช่วยเหลือเพื่อนสมาชิก สภาผู้แทนราษฎร ฝากท่านประธานด้วย ถ้าเกษียณไปแล้วจากผู้แทนตกเมื่อไร บางคนไม่มี อาชีพอะไรเลย ถ้ายังให้เขาน้อย ๆ แบบนี้อยู่ไม่ได้ท่านประธาน แบบผมนี้หลังจากยึดอำนาจ เมื่อครู่นี้ได้เดือนละ ๙,๐๐๐ บาท เกือบตาย อันนี้ฝากท่านประธานด้วยครับ ขอบคุณมาก