ท่านประธานสภาที่เคารพ นางผ่องศรี แซ่จึง จังหวัดศรีสะเกษ เขต ๘ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานคะ ขออนุญาตแสดงความยินดี กับ สสส. ที่ได้รับรางวัลเกียรติยศ แล้วก็ต้องเรียนว่าการทำงานของ สสส. นี้มีผลต่อ ประเทศชาติบ้านเมือง เพราะว่าสุขภาพของคนเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดเลย ทรัพยากรที่มีค่า ที่สุดของประเทศก็คือมนุษย์ มนุษย์จะเป็นทรัพยากรที่มีคุณค่ามาก แต่ถ้าเขาง่อยเปลี้ยเสียขา แล้วประเทศชาติจะเกิดอะไรขึ้น เพราะฉะนั้นดิฉันจึงชื่นชมการทำงาน แต่ก็มีหลายอย่าง ที่จะต้องคุยกันในประเด็นที่ดิฉันมีข้อสังเกตและจะต้องนำเสนอในตอนท้าย ประเด็นที่ดิฉัน สนใจมาก แล้วก็ทำในพื้นที่ตัวดิฉันเองก็คือ เรื่องงดเหล้าไม่ใช่แค่งดในการเข้าพรรษาเท่านั้น และดิฉันเห็นด้วยตรงข้อความที่ว่า นายอำเภอจะมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการทำให้กิจกรรมนี้ ประสบความสำเร็จ เพราะว่าดิฉันเห็นชัดมาแล้วในพื้นที่ดิฉันมี ๒ อำเภอที่ทำอย่างยิ่งยวด ก็คืออำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ นายอำเภอสมัครสีหมอก เป็นหัวหน้าเลย คือถ้านายอำเภอทำแล้ว เครือข่ายของกระทรวงมหาดไทยที่อยู่ในอำเภอนั้น ก็คือท้องถิ่นท้องที่ใช่หมดเลยค่ะ แล้วบุคคลเหล่านี้จะมีส่วนสำคัญในการทำกิจกรรมเหล่านี้ ในการรณรงค์พวกนี้มันก็จะเข้าข่ายว่า ถ้าหัวไม่ส่ายหางก็ไม่กระดิก ถ้าหัวเอาแบบนี้หางก็ต้องเอา เพราะฉะนั้นดิฉันประสบ ความสำเร็จในอำเภอราษีไศล นายอำเภอไพรัช หอมกลิ่น กับดิฉันได้ร่วมกันรณรงค์ งานปลอดเหล้าทั้งอำเภอเลยนะคะ ๑๓ ตำบลของอำเภอราษีไศลเรามีการประชุมประชาคม แต่ละอำเภอรณรงค์เริ่มตั้งแต่งานบุญเข้าพรรษา งดเหล้าเข้าพรรษา แล้วกระจายไป เชื่อไหมว่า แต่ละตำบลจะมีการทำประชาคมของตำบลตัวเองว่า ตำบลนี้เขาจะงดเหล้าในกี่งาน อย่างน้อยที่สุด ๔ งาน ท่านประธานคะ มีบางตำบล ๘ งานเลยที่จะงดเหล้าในวันกิจกรรม ที่สำคัญ เช่น ประเพณีบุญบั้งไฟ ท่านนายอำเภอ ท่านผู้กำกับเราไปเดินรณรงค์เลย เราทำ กิจกรรมเดินรณรงค์ตรงร้านบั้งไฟ ตรงที่จุดบั้งไฟ เพราะเราถือว่าบุญบั้งไฟเป็นบุญสนุกสนาน ต้องมีเหล้า เพราะฉะนั้นเราทำสำเร็จ แต่ท่านเชื่อไหมคะว่า พอนายอำเภอท่านที่รณรงค์ เก่ง ๆ และเอาใจใส่อย่างจริงจังไป นายอำเภอท่านใหม่มา อย่างนี้เป็นต้น นอกจาก ถ้าท่านไม่รณรงค์ต่อแล้วท่านยังกินเหล้าด้วยนี่ก็ไม่สำเร็จ เพราะฉะนั้นประเด็นนี้ดิฉัน อยากให้ สสส. นำไปเป็นประเด็นที่สำคัญ แล้วท่านต้องประสานงานกระทรวงมหาดไทยด้วย และกระทรวงอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องนะคะ
เรื่องหนึ่งที่ดิฉันให้ความสำคัญมากก็คือ จากการดูรายงานฉบับนี้ หน้า ๓๑๑-๓๑๓ เรื่องของเด็ก เรื่องของอาหารโภชนาการและสุขภาพเด็กวัยเรียน ดิฉันให้ความสนใจมาก เพราะว่าเด็กเหล่านี้เขาจะต้องได้รับสุขอนามัยที่ดี โดยเฉพาะ เรื่องอาหาร แต่ในรายงานท่านบอกว่าประสบความสำเร็จก็ขอให้มันสำเร็จจริง ๆ เพราะว่า วันนี้ต้องยอมรับเงินค่าอาหารกลางวันรายหัวเด็กน้อยมาก แล้วคุณครูก็ต้องทำเรื่องนี้ด้วย คุณครูทำแล้วก็สอนด้วย เพราะฉะนั้นก็จะมีปัญหาเยอะแยะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องนมโรงเรียน หรืออะไร เพราะว่าเด็กเหล่านี้เป็นทรัพยากรที่มีค่าที่จะเป็นผู้ที่จะเติบโตมารับผิดชอบ บ้านเมือง
อีกประเด็นหนึ่งที่ดิฉันให้ความสำคัญก็คือ การบริโภคอาหารที่ลดพวกน้ำตาล สังเกตไหมคะว่าวันนี้คนเป็นเบาหวานมากขึ้น ๆ เลย มากขึ้นจริง ๆ แล้วมันก็เป็นอะไร ที่รณรงค์แล้วรณรงค์อีก เหมือนพยาธิใบไม้ในตับแต่ว่ามันก็ต้องทำต่อไป อยากให้ประเด็นนี้ เป็นประเด็นสำคัญ เพราะว่าโรคเอ็นซีดี (NCDs) นี้เป็นโรคที่น่ากลัวมากที่สุดเลย มันเป็นได้ เยอะแยะ แล้วมันจะบั่นทอนประเทศชาติบ้านเมืองด้วย อันนี้หลาย ๆ โครงการของท่าน หลาย ๆ งานของท่านที่ดิฉันดูจากการตรวจรายงานการเบิกจ่ายเงินก็น่าเห็นใจว่า หลายงาน หลายกิจกรรมเลยที่มันต้องปรับต้องเปลี่ยน เพราะว่ามันอยู่ในภาวะของโควิด (COVID) บางงานบางกิจกรรมเขียนไว้สวย ดีมากเลย แต่ว่าดูไปแล้วก็ยังถือว่ายังไม่ได้ทำก็มี ทำแล้ว ยังไม่ประสบความสำเร็จ อันนี้ท้าทายนะคะ เข้าใจได้ว่ามันอยู่ในภาวะเช่นนี้ แต่ท่านจะต้อง ไปหาวิธีว่าจะทำอย่างไรที่จะให้ใช้งบประมาณนั้นได้คุ้มค่า ได้เกิดประโยชน์จริง ๆ แล้วมัน ก็จะเกิดประโยชน์จริง ๆ ที่อยากฝากอันหนึ่งก็คือ คำครหาหลาย ๆ อย่างที่มีต่อ สสส. ดิฉันทำงานกับ สสส. มานาน รู้จักหลายท่านเลย คำครหานินทาต่าง ๆ ท่านต้องไปพิจารณา ท่านต้องไปดูว่ามันใช่หรือไม่ ถ้าไม่ใช่ท่านจะตอบสังคมอย่างไร ถ้าใช่ท่านจะทำอย่างไร อันนี้เป็นประเด็นที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง
สิ่งที่ดิฉันอยากจะเสนอ อันนี้ขอเสนอเลยนะคะ อันที่ ๑ ก็คือเปิดโอกาส ให้ทุกจังหวัดมีโหนด (Node) มากขึ้น และให้กระจายไปในชนบท เพราะว่าพี่น้องเราบางที ไม่รู้จัก สสส. แต่กิจกรรมหลายกิจกรรมลงในพื้นที่ อันที่ ๒ รูปแบบ แบบฟอร์ม (Form) การของบประมาณในการสนับสนุนกิจกรรมต่าง ๆ ขอให้เขียนง่าย ๆ ขอให้คนในชนบท ชาวบ้านเขาเขียนได้ เขียนเป็น เพราะอันนี้เป็นการเปิดโอกาสอยากเขียน เขียนไม่เป็น ไม่มี คนพาเขียนจบเลยค่ะ เพราะฉะนั้นขอให้พิจารณาประเด็นนี้ด้วยว่า ให้เขียนง่าย ๆ หน่อย ให้ชาวบ้านที่เขาจะได้ทำ ให้เขาเขียนได้ ให้เขามีโอกาสเข้าถึงทุนที่เขาจะได้ทำกิจกรรมดี ๆ เหล่านี้ อันที่ ๓ ก็คือกิจกรรมต่าง ๆ นั้นควรจะต่อเนื่อง ไม่ใช่ให้ทำ ๑ ครั้ง ๒ ครั้ง ได้ผลดี แล้วก็จบไปเลย แล้วเขาก็ไม่มีงบประมาณต่อเนื่อง อย่างกิจกรรมงานบุญปลอดเหล้า มันต้อง ทำบ่อย ๆ ทำบ่อย ๆ เพราะว่าคนมันเปลี่ยนแปลง ไม่มีอะไรที่ไม่เปลี่ยนแปลงในโลกนี้ สรรพสิ่งเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องปกติ เพราะฉะนั้นเราต้องย้ำ ต้องเตือน ต้องเติมให้กิจกรรม ต่อเนื่องเพื่อความมั่นคงและยั่งยืนอย่างแท้จริงนะคะ แล้วอันที่ ๔ ก็คือควรจะให้ประชาชน มีส่วนร่วมในการประเมินผล และในการร่วมแสดงความคิดเห็นอย่างกว้างขวาง ท่านจะได้ ประโยชน์มากเลยค่ะ เพราะว่าไม่มีใครที่จะรู้ทุกเรื่องนอกจากคนในพื้นที่ แล้วในแต่ละพื้นที่ ในแต่ละประเด็นก็จะมีปัญหาที่ไม่เหมือนกัน เพราะฉะนั้นถ้าท่านขยายโหนด (Node) ลงไป แบ่งงบประมาณไม่ต้องเป็นก้อนใหญ่ค่ะ ก้อนละไม่ต้องใหญ่มาก ให้ทำพอประมาณ มันจะได้กระจายแล้วมันจะได้เกิดผลอย่างแท้จริง ให้มันถึงประชาชนชาวรากหญ้านะคะ อันนี้เป็นข้อสังเกตที่ดิฉันฝากไว้ เพื่อน ๆ ที่เป็นโหนด (Node) ที่ศรีสะเกษได้ฝากมาค่ะ ขอบพระคุณค่ะให้กำลังใจนะคะ ขอบคุณค่ะ