สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๔ · ๘ ธันวาคม ๒๕๖๔

นิติพล ผิวเหมาะ หารือเรื่องการปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะในประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับไมโครพลาสติก และการปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะบนเรือและแท่น โดยเน้นย้ำถึงการแก้ไขร่าง พ.ร.บ. ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม 2535 เพื่อสร้างการแข่งขันระหว่างหน่วยงานของรัฐในการดูแลสิ่งแวดล้อม

นายนิติพล ผิวเหมาะ แบบบัญชีรายชื่อ

เรียนท่านประธานที่เคารพ ผม นิติพล ผิวเหมาะ แบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกลครับ ๖๐,๐๐๐ ชิ้น ท่านประธาน ๖๐,๐๐๐ ชิ้นต่อปี คือ ขยะจากไมโครพลาสติก (Microplastics) ที่พวกเราทุกคนกินเข้าไป ๖๐,๐๐๐ ชิ้นต่อปี หลายคนอาจจะบอกว่า ผมไม่ทานอาหารทะเล ไม่ได้กินหรอก ๖๐,๐๐๐ ชิ้นต่อปี ผมไม่ได้ทานอาหารทะเล ผมไม่ได้กิน ผมไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง ผมไม่ได้เป็นผู้เสียหาย กับกรณีนี้ ไม่ใช่ ถ้าท่านกินไก่ ท่านก็มีโอกาสที่จะได้กินไมโครพลาสติก (Microplastics) เข้าไปด้วยเช่นกัน เกิดจากอะไร ก็เกิดจากว่าพวกสัตว์ทะเลทั้งหลายก็เอามาทำเป็นอาหาร ให้กับไก่ ๖๐,๐๐๐ ชิ้นต่อปี ต่อร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ คือการจะเข้าไปเป็นภาคีสมาชิก ในกฎหมายระหว่างประเทศ ก็ต้องมีการอนุวัติการกฎหมายในประเทศไทยก่อน พูดแบบนี้ นักกฎหมายฟังปุ๊บก็เข้าใจได้ทันที แต่แบบนี้การอภิปรายครั้งนี้ผมมีความจำเป็นที่จะต้อง อธิบายให้กับญาติทางฝั่งคุณแม่ผมซึ่งเป็นพี่น้องชาติพันธุ์ที่อยู่บนดอย ในขณะเดียวกันญาติทางฝั่งคุณพ่อผมที่เป็นคนปักษ์ใต้ประกอบอาชีพประมง เขาต้องเข้าใจด้วย หมายความว่าอะไรครับ การจะต้องมาอนุวัติการกฎหมายฉบับนี้ อธิบายให้เห็นภาพชัด ๆ แบบนี้ครับ เวลาผู้นำไทยที่ไม่ได้มีความสนใจเรื่องสิ่งแวดล้อมเลย แล้วก็เดินต้วมเตี้ยม ๆ อยู่ในประเทศไทย เวลาที่เขาจะไปประชุมในเวทีโลกจะไปยืนยิ้มแห้งอย่างเดียวไม่ได้ครับ ไปคุยกับผู้นำประเทศนั้นประเทศนี้ก็ต้องบอกว่า กฎหมายในประเทศไทยเรามีการ ปรับเปลี่ยนแล้วนะ เรามีการปรับ เรามีการแก้ไขให้มันเข้ากับในระดับกฎหมายระหว่าง ประเทศแล้ว นี่ละครับคือการอนุวัติการกฎหมายในประเทศไทย พอมาดูกฎหมาย ภายในประเทศที่ใช้บังคับในการจัดการมลพิษจากขยะ จากเรือ มีอยู่หลายฉบับครับ ท่านประธาน เอาไล่เก่าที่สุดครับ ก็คือ พ.ร.บ. การเดินเรือในน่านน้ำไทย ๒๔๕๖ ก็คือฉบับนี้ ใหม่สุดครับคือพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม ๒๕๓๕ ในกฎหมาย ที่ผมกล่าวไป ๒ ฉบับ และรวมถึงกฎหมายฉบับอื่น ๆ ที่ไม่ได้พูดถึง ก็มีการแก้ไขมา เรื่อย ๆ เรื่อย ๆ นั่นละครับตามยุคตามสมัย และแน่นอนว่าครั้งนี้ ในปีนี้ก็จะมีการแก้ไข ร่างกฎหมายฉบับเก่าแก่ที่สุดฉบับนี้อีกครั้งหนึ่ง ไปดูในเนื้อหาสาระครับ ในมาตรา ๑๒๐/๒ ขยะ ก็ได้มีการกำหนดนิยามของคำว่าขยะ ได้บอกไปถึงว่าเกี่ยวกับเรื่องพลาสติกด้วย อันนี้ ไม่แน่ใจว่าในชั้นกรรมาธิการจะล้วงลึกลงไปได้มากขนาดไหน หลายท่านที่ดูในเน็ตฟลิกซ์ (Netflix) ก็จะเป็นเรื่องซีสไปเรซี (Seaspiracy) การใช้อวนจับปลาในทะเล แล้วก็สร้าง ปริมาณไมโครพลาสติก (Microplastics) จำนวนมากมายมหาศาลเหลือเกินครับ ท่านประธาน นี่ละครับเป็นหนึ่งในที่มาของขยะ ๖๐,๐๐๐ ชิ้นต่อวัน ที่พวกเราทุกคนกินกัน ไม่ว่าจะเป็น ส.ส. กัญจน์พงศ์ที่นั่งอยู่หน้าผมนี้บ้านอยู่เชียงรายก็ต้องกินไมโครพลาสติก (Microplastics) ๖๐,๐๐๐ ชิ้นต่อปีเช่นเดียวกัน แล้วไปอย่างไรต่อละครับ ในมาตรา ๑๒๐/๑๐ การทิ้งเท่าที่จำเป็น การทิ้งเศษอาหาร เพื่อนสมาชิกหลายท่านก็ได้พูดไปแล้ว ก็ต้องทำความ เข้าใจแล้วก็ต้องได้รับความชัดเจนแบบนี้ครับ การทิ้งเท่าที่จำเป็น เราพูดถึงแต่เรื่องการทิ้ง เราเคยหันหลังเหลียวไปดูไหมครับว่า ก่อนจะทิ้งเราเอาของขึ้นเรือ เราเอาของขึ้นแท่นมาก เกินความจำเป็นหรือเปล่า พอมันมากเกินความจำเป็นก็ต้องทิ้งละครับทีนี้ ไม่แน่ใจว่าเรามี การพิจารณาล้วงไปถึงในประเด็นนั้นด้วยหรือเปล่าก่อนที่จะทิ้ง การที่จะเอาเข้าไปนี้ มันสมดุล มันมากพอไหม โอเค (OK) ผมเข้าใจแน่นอนละครับ เวลาไปอยู่กลางทะเลมันไม่ง่าย มันไม่ได้ สะดวกเหมือนว่าเดินไปหน้าปากซอยและไปซื้อของตามร้านสะดวกซื้อได้นะครับ แต่ว่าก็ต้องมีความจำเป็นจริง ๆ ที่เราจะต้องพิจารณาไปถึงว่าสิ่งที่จะเอาเข้าไป ไม่ว่าจะขึ้น ไปเรือหรือขึ้นไปแท่นมันมีความมากน้อยขนาดไหนนะครับ มาตรา ๑๒๐/๑๑ การเตรียม ความพร้อมในการจัดการขยะของเรือและแท่น ในประเทศไทยก็มีการจัดการเรื่องในการ จัดการขยะเกี่ยวกับเรือนะครับ เท่าที่ดูก็มีทั้งของกรมเจ้าท่าทำเอง แล้วก็เป็นของภาคเอกชน มาบริหารจัดการในส่วนนี้ ซึ่งผมพิจารณาดูในภาพรวมแล้ว การจัดการขยะบนเรือซึ่งมีพื้นที่ เล็กกว่าประเทศไทยเยอะแยะมากมายก็น่าจะมีกระบวนการมาตรการที่สามารถควบคุมการ จัดการบริหารในเรือในแท่นได้อย่างสมบูรณ์ ก็อยากจะฝากไว้ในส่วน ๓ อนุมาตรา และยังมี ประเด็นอื่นอาจต้องไปว่ากันต่อในชั้นกรรมาธิการครับ

สรุปสุดท้ายในประเด็นที่ ๓ ครับ เหมือนที่ผมได้บอกไปแล้วว่า กฎหมาย ที่เกี่ยวกับการจัดการมลพิษจากขยะ จากเรือ มีอีก ๑ ฉบับ นั่นก็คือ พ.ร.บ. ส่งเสริม และรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม ๒๕๓๕ ทางผมเองและ ส.ส. กัญจน์พงศ์ ทางพรรคก้าวไกล เราได้ยื่นร่างแก้ไข พ.ร.บ. ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม ๒๕๓๕ นี้ไปด้วยเช่นกัน แต่ว่าก็ต้องขอแบบนี้ รัฐบาลอย่าปัดตกนะครับ เหตุผลก็คือแบบนี้ครับ การแก้ไขร่าง พ.ร.บ. ส่งเสริมนี้คือการแก้ไขจากต้นเหตุของปัญหาอย่างแท้จริง ทางพรรคก้าวไกลเอง ทางพี่น้อง ประชาชนที่ทำงานด้านสิ่งแวดล้อม รวมถึงพี่น้องทั่วไปเขาอยากเห็นหน่วยงานของรัฐทำงาน แข่งขันกันครับ มันแข่งขันกันอย่างไรครับ เราแก้ไขร่าง พ.ร.บ. การเดินเรือในน่านน้ำไทยฉบับนี้ เรามีการแก้ไขร่าง พ.ร.บ. ส่งเสริม และรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมของพรรคก้าวไกล ในการกำหนดปริมาณการปล่อยการทิ้งขยะ จากเรือ จากแท่น นี่ละครับจะเป็นการแข่งขันกันระหว่างกรมเจ้าท่าและกรมควบคุมมลพิษ อย่างแท้จริงนะครับ อย่าทำร้ายจิตใจของนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม อย่าทำร้ายจิตใจของคนที่ ทำงานด้านสิ่งแวดล้อม อย่าทำร้ายจิตใจของคนที่ต่อสู้ด้านสิ่งแวดล้อมครับ แล้วไปทำงาน ร่วมกันครับ ขอบคุณมากครับ