สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๐ · ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๖๔

นายพรเทพ วิสุทธิ์วัฒนศักดิ์ ประจวบคีรีขันธ์

เรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายพรเทพ วิสุทธิ์วัฒนศักดิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตอำเภอหัวหิน อำเภอปราณบุรี เขต ๒ ประจวบคีรีขันธ์ พรรคเพื่อไทยครับ ขอขอบพระคุณนะครับ ท่านประธานที่ให้โอกาสได้ขึ้นมาพูดถึงรายงานฉบับนี้ แล้วก็ขอบคุณทางสภาที่ได้ตั้ง คณะกรรมาธิการสามัญที่ทำงานอยู่นี่ละครับ ทำให้พวกเราได้มีโอกาสมาพูดถึงที่เป็นปัญหา ของพี่น้องประชาชน อย่าลืมนะครับ สิ่งที่เราพูดถึงนี้รัฐบาลทำไปแล้ว แต่ก็ยังมีส่วนที่ต้องมา เพิ่มเติมกันอีก ทำไมเรื่องเก่าถึงยังเป็นปัญหาใหม่อยู่อีกนะครับ ก็เลยขออนุญาตแลกเปลี่ยน เพื่อเป็นข้อมูลสำหรับท่านรายงานฉบับนี้นะครับ รายงานฉบับนี้เราพูดกันถึงเรื่องพิจารณาศึกษาเรื่องปัญหาที่ดินทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมจากเศรษฐกิจพิเศษและเขตพัฒนาพิเศษ คำว่า พิเศษ ๆ ให้นี่นะครับมันทำ ให้เราต้องพูดกันเยอะนะครับ เรื่องนี้วัตถุประสงค์ก็คือต้องการที่จะขับเคลื่อนเศรษฐกิจ เรื่องเศรษฐกิจพิเศษยกระดับชีวิตคนไทยให้มีความสุขและต้องการดูแลสิ่งแวดล้อม ผมพยายามต้องขออภัยนะครับ วันนี้เราต้องพูดกันละเอียดแต่ละข้อ แต่ผมพยายามไปให้ไว เพราะเห็นเป็นเรื่องสำคัญ เรื่องสำคัญถ้าพูดไวไปผมกลัวว่าข้อเท็จจริงซึ่งผมเป็นกรรมาธิการ อยู่หลายคณะอาจจะไม่ถูกถ่ายทอดลงไป ท่านยกขึ้นมาในประเด็นที่ ๑ เรื่องของการมี ส่วนร่วมของประชาชนมีกระบวนการไม่ครบถ้วนตามกฎหมาย จริงครับ ผมอยู่ใน คณะกรรมาธิการกระจายอำนาจการปกครองท้องถิ่น ซึ่งมีท่าน ส.ส.ซูการ์โนเป็นประธาน ได้ลงไปดูการทำประชาพิจารณ์ที่จะนะ จังหวัดสงขลา ทำประชาพิจารณ์ต้องแยกกันนะครับ ฝ่ายสนับสนุน ๑ เวทีฝ่ายไม่เห็นด้วยอีก ๑ เวที แยกกันไม่ได้ครับ ทำไมเป็นอย่างนั้นครับ ผมเชื่อว่าถ้ารัฐบาลซึ่งทำงานมีประสบการณ์เยอะ ๆ เอาข้อมูลจริง ๆ ลงไปพื้นที่จริง ๆ ด้วย กระบวนการรับฟังความเห็นการมีส่วนร่วมที่ชัดเจน ปัญหาจะไม่มาก เพราะจากการรับฟัง พบว่าเขาร้องไห้ เขาบอกว่าทำไมต้องมากีดกันที่ว่าไม่ให้เขาไปพูด อันนี้ตามกรรมาธิการ ก็รับฟังมา ผมก็ได้บอกกับทางเจ้าหน้าที่คงเป็น ศอ.บต. ภาคใต้ว่า ทำไมข้อมูลเราก็มีจริง ๆ ทำไมไม่บอกเขาไปล่ะ แล้วก็เชิญเขามา เพราะทุกคนก็อยากจะมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น มันจะดีอย่างไรใช่ไหมครับ เขาถามหลายอย่างมากว่าเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง เนื่องจาก เป็นเรื่องใหม่ แหล่งน้ำที่จะปล่อยลงน้ำ กุ้งหอยปูปลาเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง เขาก็ถามนะครับ ผมบอกว่าราชการก็มีข้อมูลนี่ครับ กรมที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลไปสิครับว่าเวลาทำนิคมอยู่ใกล้ ๆ เราปล่อยน้ำลงไปแล้วผลกระทบมีหรือไม่ บอกเขาไปเลยนะครับ แล้วก็สิ่งที่ดี ๆ จะเกิดอะไร ขึ้นกับเขาบ้าง ผมเชื่อว่าเขาก็อยากจะรู้และอยากจะมีคุณภาพชีวิตที่ดี ยกตัวอย่างเรื่องเดียว เรื่องกระบวนการการมีส่วนร่วมที่ผมเห็นว่ายังทำไม่ถูกต้อง ท้ายที่สุดแล้วก็ต้องมานั่งทำใหม่ ทำไมต้องทำใหม่ครับ แสดงว่าที่ผ่านมาไม่ถูกต้องใช่หรือไม่ มันจะนำไปสู่เรื่องอื่น ๆ ที่กระบวนการรับฟังความเห็น พี่น้องที่อยู่ใกล้ ๆ อีอีซี (EEC) นี้ ก็ต้องรับฟังเขาด้วยเหมือนกัน

เรื่องที่ ๒ ผลกระทบศักยภาพการแสดงว่าน้ำในเขตพัฒนาที่ดินภาคตะวันออก อันนี้ก็ชัดนะครับ ผมคิดว่าน้ำเท่าไรก็ไม่พอหรอกครับ เมืองไทยเรามีทั้งปัญหาน้ำแล้ง และน้ำท่วม เพราะฉะนั้นก็ต้องมีความชัดเจนว่าแหล่งน้ำ ผมอยู่กรรมาธิการเรื่องจัดการช้าง ป่า ทราบว่าตอนนี้จะไปกันพื้นที่ในอุทยานออกมาทำแหล่งน้ำ ก็ไม่เป็นไรครับ แต่ว่าเอาพื้นที่ ตรงนี้ออกมา พื้นที่ช้างป่าก็น้อย วันนี้ช้างป่าออกมาเพ่นพ่าน ๕ จังหวัดในส่วนป่ารอยต่อ ตั้งแต่ชลบุรีจนถึงจันทบุรี อย่างนี้ละครับก็ต้องศึกษาว่าไปเอาที่ตรงนี้ ถึงแม้เป็นอำนาจ รัฐบาลก็ตามเอามาใช้ ผลกระทบป่าตรงนั้นมีอะไรบ้างก็ต้องไปดูแลกัน เช่นสร้างแนวรั้วกัน ช้างไม่ให้ช้างออกมา อันนี้เป็นเรื่องที่ต้องศึกษาครับ แล้วเรามีแต่ใช้ครับ ท่านมีแผนในการลด ไหมครับ มีกฎหมายในการควบคุมไหมครับว่าใช้แล้วต้องลดเท่าไร กี่เปอร์เซ็นต์ ลดการใช้น้ำ รีดิวซ์ (Reduce) ลดลงมา รียูส (Reuse) เอามาใช้ใหม่ รีไซเคิล (Recycle) มีไหมครับ ก็ฝากไว้ด้วยนะครับเรื่องน้ำเป็นปัจจัยที่สำคัญในอนาคตของเราครับ

ส่วนเรื่องผลกระทบโครงการชลประทาน โครงการพัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง อันนี้ต้องศึกษานะครับ ท่านต้องการพื้นที่เพิ่มขึ้นอีก ๓,๐๐๐ ไร่ ลงทะเลลงไป มันจะมี ผลกระทบต่อการกัดเซาะชายฝั่ง ผมเองนั่งในกรรมาธิการวิสามัญกัดเซาะชายฝั่ง วันนี้ยังต้อง ใช้เช็ก (Check) ข้อมูลองค์รวมค่อย ๆ ประคองไปเลยครับ ยังไม่มีอะไรชัดเจนนะครับว่า พื้นที่กัดเซาะชายฝั่งมันหายไปได้อย่างไร อาศัยองค์ความรู้จากการลงทุนจากข้าราชการ ทำไปก็ฝากไว้ด้วยนะครับว่าต้องศึกษาอย่างจริงจัง ไม่อย่างนั้นพื้นที่ที่จะเพิ่มลงไปในกรณี อาจจะเป็นความเดือดร้อนของพี่น้องอีกประมาณ ๑๐-๒๐ กิโลเมตร ใกล้ ๆ เพราะหาดบ้านเขา จะหายไป ยกตัวอย่างให้ฟังครับ

ส่วนเรื่องของการศึกษาวิเคราะห์ความเหมาะสมทางด้านเศรษฐกิจและ การเงิน ผมเชื่อว่ารัฐบาลคงมีความจำเป็นที่อยากจะทำเรื่องการลงทุนตรงนี้มาด้วย วัตถุประสงค์ต้องขับเคลื่อนเศรษฐกิจ ต้องยกระดับชีวิตคนไทยให้มีความสุข และต้อง ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม ทีนี้ตรงนี้เราลงทุนไปเยอะเท่าที่ทราบเป็นล้านกว่าบาท ท่านมีวัตถุประสงค์ที่ต้องพยายาม เลือกคนที่มาลงทุนในนิคมนี้ให้มันสอดคล้อง จริง ๆ แล้ววันนี้บางธุรกิจเขาอาจจะ ไม่จำเป็นต้องอยากอยู่ในนิคมก็ได้นะครับ อาจจะอยู่ข้างนอกก็ได้ แต่วันนี้เรามีผังเมืองครับ ผังเมืองห้ามครับ ผังเมืองปี ๒๕๕๘ ห้ามทำนอกเขตพื้นที่ ต้องทำในพื้นที่สีม่วงเท่านั้น มันก็เลยดันอุตสาหกรรมให้เข้าไปอยู่ตรงนี้กันใหญ่ จริง ๆ แล้วเขาได้บีโอไอ (BOI) เขาก็ชอบ อยู่แล้ว ก็ฝากรัฐบาลด้วยว่าถ้าท่านจะทำต้องเลือกดูนะครับ เพราะว่าประเทศไทยเรา เงินก็ต้องใช้เงินเยอะ พี่น้องประชาชนก็ต้องการเงินในการที่จะไปช่วยเหลือเขา ท่านต้อง เลือกธุรกิจที่มันเกิดตรงประโยชน์ และได้ประโยชน์ต่อพี่น้องประชาชนจริง ๆ นะครับ ไม่ใช่ใครมาใครไป พวกกันพวกอย่างไรจับเข้าไป ก็ฝากพิจารณาตรงนี้ด้วยครับ ในเรื่องของเขตพัฒนาเศรษฐกิจภาคตะวันออกครับ อีกอย่างนะครับฝากด้วยในเรื่องของ แรงงานที่บอกว่าเป็นแสน ๆ จริง ๆ แล้วมันใช่หรือเปล่าครับ เพราะว่าในอุตสาหกรรม สมัยใหม่ใช้แรงงานน้อยมากนะครับ จากที่จะนะก็ยังไม่ชัดเจนเลยครับ บอกว่าแสนกว่าคน ใช้ได้เท่าไร และควรจะพิจารณาคนในพื้นที่ในเมื่อตรงนั้นเราใช้พื้นที่ของเขา ๗๐-๘๐ เปอร์เซ็นต์ ให้เป็นคนในพื้นที่ได้มีโอกาสทำงานก่อนนะครับ คนต่างชาติก็คงจะพิจารณาให้ น้อยหน่อยก็ฝากเอาไว้นะครับว่า ถ้าโครงการลงทุนในเศรษฐกิจพิเศษนะครับ ผมอยากให้ ซีเอสอาร์ (CSR) ท่านครับ วันนี้เราพูดถึงงบที่ดูแล ต้องขออนุญาตท่านประธานนิดหนึ่งนะครับ เพราะว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องทั่วประเทศ ชาวบ้านเขาอยากจะรู้เหมือนกันว่าคำว่าซีเอสอาร์ (CSR) ดูแลชุมชนดูแลอย่างไรครับ ใครเป็นผู้มีอำนาจ แล้วชุมชนเขาจะได้ผลกระทบถ้าเขา อยู่ใกล้ ๆ นิคมหรือเขตเศรษฐกิจพิเศษ เขาจะได้รับอย่างไร เขาอยากจะรู้ครับ ไม่ใช่บอกว่า ทำให้ศึกษาดีขึ้น สาธารณสุขดีขึ้น มันดีขึ้นอย่างไรครับ ต้องถึงประชาชนนะครับ อาจจะต้อง ฟังประชาพิจารณ์ผ่านท้องถิ่น ก็ฝากผู้ที่เกี่ยวข้องด้วยนะครับ เราจะมั่นใจได้อย่างไรว่า ผลกระทบจากอีอีซี (EEC) หรือว่าที่ดินจากการใช้ประโยชน์ตรงนี้จะเกิดการพัฒนาไม่เกิด สภาพที่มีปัญหานะครับ ก็ฝากนะครับ ท่านอย่าละเลยกับสิ่งที่ละเอียดอ่อน เพราะเราทำกัน มาเยอะแล้วครับ แต่วันนี้เราต้องกลับไปพูดถึงเรื่องเก่า ๆ อยู่ ก็ฝากนะครับถ้าเราลงทุนแล้ว ประเทศและประชาชนได้รับประโยชน์ ผมว่าถูกต้องครับ แต่ถ้ารัฐบาลไม่เข้มงวดไม่ทำอะไร ให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ตามที่บอก สิ่งต่าง ๆ เราจะเสียเงินเปล่าครับต้องขอบคุณ ท่านประธานที่ให้โอกาสผมได้มาอภิปรายตรงนี้ด้วยครับ ขอบคุณครับ