กราบเรียน ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม ศาสตราจารย์โกวิทย์ พวงงาม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคพลังท้องถิ่นไท จังหวัดนครศรีธรรมราช ผมขอร่วมอภิปรายรายงาน ของคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการบริหารจัดการลุ่มน้ำทั้งระบบ เพื่อให้ข้อคิดเห็น แล้วผมก็มีคำถามบางคำถามที่จะให้กรรมาธิการช่วยให้ความกระจ่างด้วย ก่อนอื่นก็ขอชมเชยที่ท่านกรรมาธิการได้ศึกษาและให้รายละเอียดที่เกี่ยวข้องกับลุ่มน้ำต่าง ๆ ทั่วประเทศ แต่อย่างไรก็ตามผมมี ๓ คำถามที่อยากจะถามกรรมาธิการ
ประเด็นที่ ๑ ก็คือว่าในการศึกษาครั้งนี้ได้เขียนเรื่องของปัญหาทรัพยากรน้ำ กับปัญหาการบริหารลุ่มน้ำ ทั้ง ๒ ประเด็นที่ถามมีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันอย่างไร หรือไม่
ประเด็นที่ ๒ ก็คือว่าในการให้ข้อสังเกตไว้หลายเรื่องที่มีคำอยู่ ๒ คำ ที่อยากให้กรรมาธิการช่วยอธิบายก็คือการบริหารจัดการลุ่มน้ำกับการบริหารจัดการน้ำ ซึ่งเป็นคำพูดที่เชื่อมโยงกันไป ไม่แน่ใจว่าจะมีการบริหารจัดการน้ำกับลุ่มน้ำไปสัมพันธ์กัน อย่างไร
ประเด็นที่ ๓ ก็คือว่าความเชื่อมโยงที่กล่าวถึงการจัดการลุ่มน้ำก็ดี มันจะไป เกี่ยวข้องกับการที่บ้านผมนครศรีธรรมราชเกิดอุทกภัยอยู่ขณะนี้ว่าการบริหารจัดการน้ำ จะไปทำให้การจัดการเรื่องน้ำท่วมเกิดอุทกภัยจะป้องกันอย่างไร หรือไม่ ใน ๓ คำถาม
แต่อย่างไรก็ตามท่านประธานสภาครับ ผมยังมีข้อสังเกตซึ่งท่านเขียนไว้ ที่เป็นข้อสังเกตในหน้า ๘๗ ถึง ๙๑ ในหน้าเหล่านี้ท่านก็จะไปพูดในทำนองว่าการบริหาร จัดการน้ำจะมีหลายส่วนหลายหน่วยที่ไปเกี่ยวข้อง ผมยกตัวอย่าง เช่น กรมทรัพยากรน้ำ ก็เกี่ยวข้องกับการจัดหาแหล่งน้ำ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เกี่ยวข้องกับ ทำฝายกั้นน้ำ ควบคุมน้ำ กรมชลประทานจัดหาน้ำ ออกแบบพัฒนาแหล่งน้ำ กรมเจ้าท่า เรื่องขุดลอก กรมโยธาธิการและผังเมือง เกี่ยวกับการระบายน้ำและการพัฒนาระบบป้องกัน น้ำท่วม ยังมีกรมป่าไม้ การประปาส่วนภูมิภาค ในการเขียนผมเห็นด้วยว่ามีข้อจำกัด ในการจัดการและการบูรณาการ เพราะฉะนั้นคำถามอีกคำถามหนึ่งที่อยากจะถาม กรรมาธิการก็คือว่าในการนำเสนอไว้ว่าขาดการบูรณาการน้ำอย่างเป็นระบบในการจัดการ ลุ่มน้ำนั้น ในหน้า ๑๒๘ ท่านเขียนไว้ ผมอยากจะทราบแนวทางและข้อเสนอของท่าน ต่อการบริหารจัดการน้ำอย่างเป็นระบบ ผมย้ำนะครับว่าการบริหารจัดการน้ำอย่างเป็น ระบบ เพราะว่าการทำให้การบริหารอย่างเป็นระบบนั้น ผมยังไม่เห็นกรรมาธิการพูดถึง ความเชื่อมโยงว่าแน่นอนการบริหารจัดการน้ำ มีทั้งการบริหารจัดการน้ำตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ ลุ่มน้ำต่าง ๆ เกิดจากต้นน้ำในประเทศไทยทุกภูมิภาคที่ทำให้เกิดลุ่มน้ำ ที่ท่านกล่าวถึง ไม่ว่าจะเป็นลุ่มน้ำเจ้าพระยา ลุ่มน้ำโขง ลุ่มน้ำป่าสัก ลุ่มน้ำตาปี เป็นต้น ผมขอยกตัวอย่างไว้อย่างนี้ เพราะฉะนั้นในข้อเสนอของผม ผมอยากจะเสนอและให้ กรรมาธิการไปพิจารณาสัก ๒-๓ เรื่อง
เรื่องที่ ๑ ในการบูรณาการน้ำทั้งระบบนั้น ผมไม่แน่ใจว่าในประเด็นการรักษา พื้นที่ต้นน้ำ เพื่อการชะลอน้ำก็ดี หรือการรักษาพื้นที่สีเขียวก็ดี มันเป็นประเด็นสำคัญในกรณี น้ำท่วมก็ดี การบังคับน้ำให้ซึมซับลงดิน และการจัดการทางเดินของน้ำ การผังเมือง การใช้ ประโยชน์ในที่ดิน การก่อสร้างถนนที่กระทบต่อทางเดินน้ำ สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่อยากจะเรียน กรรมาธิการว่าในรายงานก็อยากจะเห็น และผมคิดว่ายังกล่าวได้น้อย ถ้ามีไว้ก็ขออภัย แล้วก็ อยากให้ท่านได้พูดในส่วนนี้ด้วย ผมคิดว่าในส่วนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่จะกำหนด บทบาทความรับผิดชอบ ซึ่งเพื่อนสมาชิกได้พูดไว้ก็ไม่ขอเน้น แต่ว่าอย่างไรก็ตามอยากให้ ลงรายละเอียดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไว้ด้วย
ประการสุดท้าย ผมคิดว่าเราพูดกันเรื่องการบริหารจัดการลุ่มน้ำและจัดการน้ำ สิ่งสำคัญมากที่สุดที่ผมได้รับรู้มาว่าการสร้างความตระหนักรู้ก็ดี การสร้างความรู้ ความเข้าใจ ในเรื่องธรรมชาติของน้ำก็ดี มันเป็นความสำคัญที่ผู้บริหาร ผู้กำหนดนโยบายเรื่องน้ำ รวมทั้ง พี่น้องประชาชนด้วยที่จะต้องมีความเข้าใจในเรื่องธรรมชาติของน้ำ สิ่งเหล่านี้ผมยังเห็นว่า ในรายงานไม่ได้ปรากฏมากนัก ซึ่งเมื่อครู่นี้ท่าน ส.ส. สาคร เกี่ยวข้อง ก็พูดบ้างว่าจะทำ หลักสูตรให้ไปเรียนรู้กันในสถาบันต่าง ๆ อันนี้ก็เห็นด้วยนะครับ อย่างไรก็ตามสิ่งที่ผมพูดถึง ความเข้าใจเรื่องธรรมชาติของน้ำ มันจะไปเกี่ยวข้องกับ ๓-๔ เรื่องที่อยากให้พิจารณาก็คือ การที่พูดมันไปเกี่ยวกับน้ำต้องการที่อยู่ของน้ำ เพราะฉะนั้นการจัดระบบให้น้ำมีที่อยู่ เป็นเรื่องสำคัญ น้ำต้องการทางเดินของน้ำ เพราะฉะนั้นปัญหาส่วนหนึ่งที่เกิดน้ำท่วม น้ำไม่มี ที่อยู่และไม่มีทางเดินที่จะไหล เพราะฉะนั้นสุดท้ายการอนุรักษ์รักษาต้นน้ำที่ผมกล่าวถึง ก็ขอให้ท่านกรรมาธิการที่ได้ศึกษาลองพิจารณาข้อเสนอของผม เพื่อจะทำให้การบริหาร จัดการลุ่มน้ำอย่างเป็นระบบเกิดมีประสิทธิภาพอย่างสมบูรณ์ครับ ขอบคุณท่านประธานครับ