กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพ ดิฉัน นางสาวพิมพ์รพี พันธุ์วิชาติกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ จากจังหวัดกระบี่ ท่านประธานคะ เราต้องพูดให้ชัดเจนก่อนว่ารายงานนี้ เราพูดถึงเรื่องอะไรจะได้คุยกันให้ตรงประเด็น เราพูดถึงเรื่องการพัฒนาเศรษฐกิจ เศรษฐกิจ เชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยว แหล่งท่องเที่ยวโยงจากอันดามันสู่อ่าวไทย ท่านประธานคะ ดิฉันเป็นคนอันดามันค่ะ แต่มีต้นตระกูลอยู่ที่อ่าวไทย ดิฉันคิดว่าดิฉันน่าจะเป็นคนที่พูด เรื่องนี้ได้ดีพอสมควรค่ะท่านประธาน อยากจะให้ท่านประธานลองฟังสิ่งที่ดิฉันพูดดูนะคะ
ท่านประธานคะ เรื่องของท่องเที่ยวต้องรับความจริงเลยว่าจากอันดามันสู่อ่าวไทย เป็นความเจริญระยะหลังนี้ค่ะ เมื่อก่อนนี้อารยธรรมทุกอย่างมีจากอ่าวไทยสู่อันดามัน อันดามัน กระบี่ พังงา ภูเก็ต ตรัง เราเป็นชาวประมงค่ะ แต่ความมั่งคั่ง ความร่ำรวย รุ่งเรืองของอารยธรรม อารยธรรมศรีวิชัย อารยธรรมตามพรลิงค์นั้นอยู่ทางอ่าวไทยทั้งสิ้น พูดถึงการท่องเที่ยว ต้องยอมรับว่ายานแม่ของการท่องเที่ยวคือจังหวัดภูเก็ตค่ะท่านประธาน รายได้จาก การท่องเที่ยวภูเก็ตคือ ๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาท พังงา ๘๐,๐๐๐ ล้านบาท กระบี่ ๑๕๐,๐๐๐ ล้านบาท อ่าวไทยคือสมุยหรือสุราษฎร์ธานีประมาณ ๑๐๐,๐๐๐-๑๒๐,๐๐๐ ล้านบาท เพราะฉะนั้น เราจะทำอย่างไรก็แล้วแต่ให้มีความเชื่อมโยงระหว่างการท่องเที่ยวจากอันดามัน สู่อ่าวไทย และต้องมั่นใจให้ได้ว่าการท่องเที่ยวนี้กระจายเงินให้ถึงรากหญ้าคือประชาชนทุกคน ท่านประธานคะ ดิฉันทำการท่องเที่ยวมา ๒๐ ปี ๓๐ ปี ดิฉันเดินทางไปเยอรมนี ขายท่องเที่ยว ขายกระบี่ให้เป็นที่รู้จัก แต่ทำไมยิ่งทำยิ่งเหลื่อมล้ำ ชาวบ้านยิ่งยากจน โรงแรม ๖ ดาว ๕ ดาวขายได้แพง โรงแรม ๔ ดาวเริ่มไม่มีแขกไปเรื่อย ๆ นโยบายรัฐบาลที่ทำนี้ เงินที่ซับซิไดซ์ (Subsidize) ก็ให้แต่โรงแรมราคาแพง ๆ โรงแรมเล็ก ๆ แทบจะอยู่ไม่ได้ในวันนี้ ท่านประธานคะ เราจะทำอย่างไรให้มีการโยงใยระหว่างอันดามันสู่อ่าวไทย บอกฝรั่ง เขาไม่เชื่อแล้วท่านประธาน อย่าไปเชื่อเลยค่ะใครบอกว่าจะโฆษณาได้ดีกว่า จะเชื่อมโยง อย่างไร ดิฉันขอเสนอท่านประธาน ๒ เรื่องที่น่าสนใจค่ะ แหล่งที่ดีที่สุดของอาหารคืออ่าวไทย ร่ำรวย มีเครื่องแกง เครื่องแกงของอาณาจักรศรีวิชัย น้ำพริกทางใต้ น้ำพริกขยำ ของนครศรีธรรมราชถ้าถูกใส่ลงไปในเมนูของอันดามันที่จังหวัดกระบี่ ภูเก็ต ทุกคนต้องทาน แล้วถามว่านี่มาจากที่ไหน มโนห์ราจังหวัดพัทลุง วัฒนธรรมตามพรลิงค์ ไอ้ไข่ที่พูดถึงคนไปมากมาย แต่เราลืมไปว่า เรามีวัดพระธาตุซึ่งจะกลายเป็นเวิลด์เฮอริเทจ (World Heritage) คือมรดกโลกแล้ว แต่เราไม่ค่อยได้ทำในสิ่งนี้เท่าไร ดิฉันเคยขายแพกเกจ (Package) ท่องเที่ยวจาก จังหวัดกระบี่ไป เดอะ โฟคัล เอ็มไพร์ (The Focal Empire) คืออาณาจักรที่ถูกลืม คือนครศรีธรรมราช แต่ท่านประธานคะ เวลาของนักท่องเที่ยวนี่มันไม่เยอะเมื่อก่อนนี้ ๗ วัน ก็ถือว่ามากแล้ว อยู่บนทะเล ๕ วัน ๗ วันเขาก็หมดเวลาต้องบินกลับ ทำอย่างไรให้เขาสามารถ อยู่ได้ยาวขึ้นเดินทางไปสุราษฎร์ธานี ไปพัทลุง ไปนครศรีธรรมราชได้ มันต้องใช้ความรู้ ทางด้านแกสโทรโนมี (Gastronomy) คืออาหารค่ะ ให้เขาไปหาทานอาหารที่ดีที่สุด แหล่งอาหารที่สะอาด ปลูกพริก ปลูกข่า ตะไคร้ เครื่องแกงที่ดีที่สุดต้องไปทานในแหล่งนั้น ไปทานที่นครศรีธรรมราช ไปดูมโนห์ราที่พัทลุง และสิ่งนี้จะเป็นสิ่งที่โยงใย แนวคิดนี้ทำให้ การท่องเที่ยวนี้ยั่งยืนแล้วก็มั่นคงขึ้น เพราะว่าการคิดที่จะไปเที่ยวแต่ทะเล คือแซนด์ (Sand) ซี (Sea) ซัน (Sun) มันล้าสมัยค่ะ เราต้องทำแซนด์ (Sand) ซี (Sea) ซัน (Sun) คือทะเล ทราย พระอาทิตย์ แสงแดด อาหารและวัฒนธรรม นี่ละค่ะคือประเด็นสำคัญในการเชื่อมอันดามัน สู่อ่าวไทย ผ่านวัฒนธรรมความรู้ แอนด์ (And) ความรู้ อาหารเราจะไม่ขายเป็นอาหาร ธรรมดาค่ะ เราจะขายเป็นเครื่องเทศ สารดี ๆ อาหารดี ๆ และเช่นแกสโทรโนมี (Gastronomy) ทานอย่างไรให้แข็งแรง เช่นเครื่องแกงดีต่อระบบหายใจ ระบบท้อง ทำอย่างไรให้ของเป็นสิ่งที่ดี ชาวบ้านจะไปในสิ่งนี้ นักท่องเที่ยวจะไปในสิ่งนี้ มันไม่ใช่ การโฆษณาชวนเชื่อแต่เป็นการขายความจริง ขายความศรัทธา ขายความร่ำรวยของ อารยธรรม ผ่านอาหารและวัฒนธรรม ท่านประธานคะ แต่อย่างไรก็แล้วแต่ปัญหาการพัฒนา ที่ผ่านมาคือเราพัฒนาเป็นส่วน ๆ ททท. จังหวัดกระบี่ ททท. ภูเก็ต ททท. นครศรีธรรมราช ททท. หาดใหญ่ กลุ่มจังหวัดอันดามัน กลุ่มจังหวัดอ่าวไทย เมื่อก่อนนี้การท่องเที่ยว หรือการมีวัฒนธรรมอารยธรรมพวกนี้มันไม่ได้แข่งแบ่งด้วยเขตของจังหวัด แต่แนวคิด การรวมศูนย์ทุกอย่างที่จังหวัดแต่ละจังหวัดมันแบ่งแยกสิ่งต่าง ๆ ให้จังหวัดสู้กัน แย่งนักท่องเที่ยวกัน นักท่องเที่ยวภูเก็ตไม่ให้มากระบี่ นักท่องเที่ยวกระบี่ไม่ให้มา จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งแนวคิดนี้ต้องเปลี่ยนท่านประธานคะ เราต้องทำท่องเที่ยว แบบไร้รอยต่อ ไร้รอยต่อคือไม่มีรอยต่อของจังหวัด เรากำลังขายอารยธรรม ยกตัวอย่างเช่น ท่านประธาน ที่สเปนเราไปเที่ยวทางใต้ของสเปน เราไปกรานาดา เราไปเซบิยา ในสิ่งที่เรียกว่า อันดาลูซิอา เราไปทางใต้ของฝรั่งเศส เฟรนช์ ริเวียร่า เราไปเมืองคานส์ เราไปเมืองนิซ ไม่มีใครจำเมืองใหญ่ ๆ นี้ได้ แต่จำว่า เฟรนช์ ริเวียร่า อันดาลูซิอา นี่คือภาคใต้ของประเทศไทย มีทั้งแซนด์ (Sand) ซี (Sea) ซัน (Sun) อาหารและมีวัฒนธรรม สิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้แน่ ๆ ถ้าเราทำสิ่งนี้ได้อย่างถูกต้อง ทำให้การท่องเที่ยวนี้ไร้รอยต่อ ท่านประธานคะจะไร้รอยต่อ ได้อย่างไร กรรมาธิการพูดเรื่องหนึ่ง เรื่องของการเดินทางระหว่างเครื่องบินเชื่อมโยงระหว่าง อ่าวไทยกับอันดามัน ท่านประธานคะ มันมีแล้วค่ะ มีเครื่องบินเชื่อมโยงจากภูเก็ต ไปหาดใหญ่ จากกระบี่ไปสมุย แต่ว่าระยะทางจากอ่าวไทยและอันดามันระยะทางประมาณ แค่ ๓๐๐ กิโลเมตร ดิฉันขอเสนอว่าให้ทำถนนให้ดีที่สุด ถนนที่ดี ไฟสว่าง ประชาชน มีความสุขและปลอดภัย นักท่องเที่ยวจะต้องไปแน่นอน ฉะนั้นการพัฒนาถนนและโครงสร้าง พื้นฐานให้มีความสวยงามตามธรรมชาติ มีคุณภาพที่ดีนี่คือแหล่งท่องเที่ยวค่ะ และท่องเที่ยว ที่ดีที่สุดคือประชาชนที่มีความสุข มีความรักในนักท่องเที่ยว เอาเทคโนโลยีมาใช้ เอาคิวอาร์โค้ด (QR Code) มาใช้ ให้มีนวัตกรรมสามารถนำชาวบ้านผ่านกูเกิลแมปส์ (Google Maps) ไปถึงชาวบ้านได้
สุดท้ายท่านประธานคะ ดิฉันขอฝากเลยว่าคนอันดามันนี่อยากช่วยอ่าวไทย อยู่แล้ว แต่ปัญหาคือเราถูกละเลยมาเป็นเวลานาน ถนนที่ไม่ดี ปัญหาที่ไม่ดี ทำให้ทุกอย่าง ทำให้ล้าหลังได้ แต่ว่าวันนี้โควิด (COVID) จะสร้างความเปลี่ยนแปลง ขอให้เอาแนวคิดนี้นะคะ แซนด์ (Sand) ซี (Sea) ซัน (Sun) อาหารและวัฒนธรรม เชื่อมโยงจิตวิญญาณอันดามัน ตอบแทนสู่อ่าวไทยที่เป็นที่มาของคนใต้ทั้งหมดค่ะ ขอบคุณมากค่ะ