มานพ ชูปฏิรูปกระจายอำนาจ-เน้นพหุวัฒนธรรมสร้างสมานฉันท์

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๙ · ๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔

มานพ คีรีภูวดล หารือร่างแผนปฏิรูปประเทศโดยเน้นย้ำความสำคัญของการยอมรับความหลากหลายทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรม พร้อมผลักดันการส่งเสริมพหุวัฒนธรรมเพื่อสร้างความอยู่ร่วมกันอย่างเท่าเทียมและสมานฉันท์ รวมถึงการกระจายอำนาจจากรัฐส่วนกลางไปยังท้องถิ่นอย่างแท้จริง โดยให้รัฐบาลกลางทำหน้าที่ในเรื่องหลักด้านความมั่นคง การต่างประเทศ และเศรษฐกิจ ในขณะเดียวกันเรียกร้องให้มีการเปิดช่องทางให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการพิจารณาร่างแผนอย่างกว้างขวางและโปร่งใส

นายมานพ คีรีภูวดล แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม มานพ คีรีภูวดล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคก้าวไกล สัดส่วนชาติพันธุ์ ท่านประธานครับ ผมให้ความสำคัญมาก ๆ เกี่ยวกับเรื่องของ (ร่าง) แผนการปฏิรูปประเทศ (ฉบับปรับปรุง) นะครับ ผมจะหาเวลาในการอ่านเอกสาร แล้วก็สอบถามคณะกรรมการ ปฏิรูปประเทศเป็นประจำ แล้วสิ่งที่ผมเห็นก็มีความคืบหน้าหลาย ๆ เรื่องนะครับ ท่านประธานครับ เวลาพูดถึงเรื่องการปฏิรูปประเทศนี่ผมมีจินตนาการ ผมมีความฝัน แล้วผมหวังว่าสิ่งที่จะเกิดในอนาคตภายใต้การปฏิรูปประเทศนี่ ผมอยากจะเห็นเรื่องของ โครงสร้างอำนาจ การจัดความสัมพันธ์ทางโครงสร้างอำนาจ อันนี้สำคัญที่สุดครับ ท่านประธานครับ ผมอยากจะเห็นเรื่องของปัญหาความเหลื่อมล้ำที่มันหมดไป ผมอยากจะ เห็นเรื่องของความเป็นธรรม ผมอยากจะเห็นพลังงานที่สะอาด สิ่งแวดล้อมที่ดี ผมอยากจะ เห็นคุณภาพชีวิตของคนไทย แล้วก็คนรุ่นใหม่ที่ดี ผมอยากจะเห็นการเปลี่ยนแปลง ที่จะเท่าทันโลก อันนี้คือผมคิดว่าทุกคนในประเทศนี้ใฝ่ฝันแล้วต้องการกันจึงจำเป็นต้อง ปฏิรูป อันนี้ผมคิดว่าเราคงคิดไม่ต่างกันนะครับท่านประธาน เพราะฉะนั้นผมเลย ให้ความสำคัญค่อนข้างที่จะมากนะครับท่านประธานครับ เพราะฉะนั้นสิ่งที่มันอยู่ในเอกสารก็ดี ผมคิดว่าถ้าจะทำให้เอกสารตรงนี้ ผมคิดว่าทำอย่างไรเอกสารตรงนี้เพื่อจะทดสอบว่า สิ่งที่ ส.ส. พูดเป็นคำพูดที่มาจากประชาชนไหม ผมอยากจะส่งให้ประชาชนได้ดูทุกคน เพื่อให้เอกสารเล่มนี้มันมีความสมบูรณ์ แล้วจะได้แก้ไขปัญหาท่านประธานครับ ในเนื้อหา ผมจะไม่ลงลึกทุกเรื่องนะครับ ผมคิดว่าจำเป็นอย่างยิ่งที่ในเอกสารนี้จะต้องมีนะครับ ประเทศไทยเราประกอบด้วยหลายชนชาติตั้งแต่เหนือ ใต้ อีสาน เท่าที่ผมทำงานร่วมกับ กรรมาธิการแล้วก็นักวิชาการ ในประเทศไทยมีไม่ต่ำกว่า ๕๖ ชนชาติ กระจัดกระจายไปเลย แล้วก็แต่ละชนชาติมันคือความหลากหลายของความเป็นรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทยครับ ความหลากหลายคือความงดงาม ความหลากหลายคือความมั่นคง ความหลากหลาย คือการมีภูมิปัญญาและองค์ความรู้ที่หลากหลาย อันนี้คือความจำเป็น เพราะฉะนั้น สิ่งที่ผมอยากจะให้กรรมการได้เพิ่มเติมก็คือว่าเราจะทำอย่างไรให้คนเหล่านี้มีตัวตน ในสังคมและเป็นที่เข้าใจร่วมกันว่าเราไม่ได้อยู่แค่ชนชาติใดชนชาติหนึ่งนะครับ เราประกอบด้วยผู้คนและสังคมมากมาย เราจะทำอย่างไรให้เกิดความเข้าใจร่วมกัน ว่าการอยู่ร่วมกันตามหลักการเรื่องของพหุวัฒนธรรมนี้มันอยู่ได้ เคารพจารีตประเพณี เคารพกติกา เคารพความแตกต่างที่หลากหลาย เคารพในสิ่งที่มันมีความเป็นตัวตนของแต่ละ ชนชาติ ผมคิดว่าที่ผ่านมาในการปฏิรูปก็ดี ในนโยบายก็ดีผมคิดว่าการสร้างความรัก ความเข้าใจ และความรู้จักกันให้มากขึ้นนี่ผมคิดว่าอันนี้เรายังไม่ได้ทำหรือทำน้อยมาก ในหลักสูตรเราก็จะเห็นแค่ สมัยผมก็จะมีมานี มานะ เจ้าโต ชูใจ เราก็จะเห็นอารมณ์ ความรู้สึกของลุ่มน้ำภาคกลาง เราก็จะเห็นโลกว่าเทือกเขาที่สูงที่สุดอยู่ที่ไหน แต่เราไม่เคย เรียนรู้ว่าลุ่มน้ำแต่ละลุ่มน้ำ ภูมิภาคแต่ละภูมิภาคมันมีคุณค่าและมันมีความหมายอย่างไร ผมคิดว่าอันนี้มันมีความจำเป็นที่อยากจะให้คณะกรรมการได้เพิ่มเติมครับท่านประธานครับ

เรื่องที่ ๒ ท่านประธานครับ ผมคิดว่าเราไม่สามารถจะดำเนินการอะไรได้เลย ถ้าหากว่าเรามีกลไกการรวมศูนย์อำนาจอยู่ที่ส่วนกลาง เพราะว่าหลาย ๆ เรื่องนี่ มันไม่สามารถที่จะให้ใครไปตัดสินใจแทนใครได้ครับท่านประธานที่อยู่ในเล่มนี้ครับ หลาย ๆ ด้าน ที่มีอยู่นะครับ ผมไม่สามารถที่จะทำให้คนกรุงเทพฯ ตัดสินใจแทนผมได้ในหลาย ๆ เรื่อง ผมเองก็ไม่มีความสามารถ หรือไม่มีอำนาจพอที่จะตัดสินใจแทนคนกรุงเทพฯ และคนภาคใต้ เพราะฉะนั้นหัวใจสำคัญที่จะทำให้ทุก ๆ เรื่องเป็นไปได้ครับท่านประธานครับ เรื่องของ การกระจายอำนาจ อันนี้จึงมีความจำเป็นอย่างมากเลยครับท่านประธาน ซึ่งเท่าที่ผมดูเรื่องของการบริหารราชการ ผมคิดว่ายังไม่เห็นนะครับ เพราะฉะนั้นโจทย์สำคัญผมคิดว่าเพื่อที่จะเท่าทันโลก เพื่อที่จะ ตอบโจทย์ทุก ๆ ด้านที่เป็นความฝัน และที่เป็นสิ่งที่พวกเราใฝ่ฝันกันทุกคนนี่นะครับ ผมคิดว่ากลไกสำคัญที่สุดที่จะนำไปสู่การตอบโจทย์ และการไปถึงเป้าหมายมีทางเดียวครับ ก็คือการปลดปล่อยศักยภาพ มีทางเดียวคือการปล่อยให้ท้องถิ่นได้ใช้เสรีภาพ ได้ใช้โอกาส ในการตัดสินใจเพื่อที่จะชี้อนาคตของตัวเอง พี่น้องแต่ละพื้นที่ พี่น้องแต่ละภาค พี่น้องแต่ละ จังหวัด หลาย ๆ เรื่องจำเป็นที่จะต้องใช้ความเป็นท้องถิ่น ความเป็นภูมิภาคต่าง ๆ ในการจัดการ ผมเคยอภิปรายแล้วนะครับว่าจริง ๆ แล้วส่วนกลางควรจะทำแค่ ๔ เรื่อง เรื่องที่ ๑ คือเรื่องความมั่นคง เรื่องที่ ๒ คือการต่างประเทศ เรื่องที่ ๓ คือเรื่องระบบ เงินตรา เรื่องที่ ๔ คือเรื่องระบบศาลยุติธรรม แค่นี้พอแล้วครับ ประเทศที่เขาเดินหน้า ไปได้ไกลนะครับ ปลดปล่อยให้ท้องถิ่นมีศักยภาพเขาก็ดูแลเรื่องส่วนกลางนี่ดูแลไม่กี่เรื่อง เขาก็ปลดปล่อยให้ท้องถิ่นแต่ละภูมิภาค แต่ละภูมิวัฒนธรรม ภูมิสังคมได้โอกาสตัดสินใจ เกือบทุกมิติเลยนะครับ ด้านสังคม เศรษฐกิจ การศึกษา ปลดปล่อยให้ท้องถิ่นมีศักยภาพ ในการตัดสินใจ ผมคิดว่าถ้าเราทำอย่างนี้ความฝันของผมแล้วก็ทุก ๆ ท่านว่าเราจะ เท่าทันโลก เราจะมีคุณภาพชีวิตที่ดี เราจะมีพลังงานที่สะอาด เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ต่างหาก ที่ผมอยากจะเห็นนะครับ และสุดท้ายผมคิดว่าถ้าจะให้ดีอย่างที่ผมได้เกริ่นนำท่านประธาน เมื่อสักครู่นะครับ ผมอยากจะให้พี่น้องประชาชนที่อยู่ที่บ้านหรือหน่วยงานองค์กรต่าง ๆ ได้ดูเอกสารเหมือนกับผม เพื่อที่เขาจะได้ตอบว่าร่างเหล่านี้มันควรจะมีหน้าตาอย่างไร และที่สำคัญคือแผนปฏิรูปประเทศจะเป็นแผนที่สมบูรณ์ และมีส่วนร่วมทุกฝ่ายครับ ขอบคุณมากครับท่านประธาน