กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ผม สมชาย ฝั่งชลจิตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล อดีตพรรคอนาคตใหม่ ผมขออนุญาตท่านประธานแสดงความคิดเห็นต่อรายงาน (ร่าง) แผนการปฏิรูปประเทศ (ฉบับปรับปรุง) นี่ละครับ ในประเด็นที่ผมอยากจะพูด ก็ทั้งด้านการเมือง วัฒนธรรม แต่ท่านประธานที่เคารพครับ การเมือง วัฒนธรรมมันไม่ได้ แยกออกจากกันในสังคมที่เราบอกว่าจะพาประเทศไปสู่ความเป็นประชาธิปไตย ท่านประธานครับ ผมเกิดมาในช่วงมีแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑ แล้วก็อยู่มาเห็น การเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อปี ๒๕๑๒ ตอนนั้นผมไม่มีสิทธิเลือกตั้งหรอกครับ แต่สุดท้าย ผมมาเห็นความรุนแรงที่เกิดขึ้นในใจกลางกรุงเทพมหานครที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี ๒๕๑๙ ตอนนั้นมันเข้าแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่เท่าไร คำนวณมา ๔-๕ ปีก็คงรู้ว่าเท่าไร ผมอยากจะสรุปว่าสุดท้ายที่ผมรู้สึกว่าแผนพัฒนาทางการเมือง ในประเทศนี้มันล้มเหลว เพราะผมเห็นภาพป้ายโฆษณาที่บริเวณแยกราชประสงค์ว่า เขตใช้กระสุนจริงต่อประชาชน นี่คือการเมืองที่เราหวังว่าจะพาประเทศไปสู่ความเป็นระบอบ ประชาธิปไตย แน่นอนครับระบบการศึกษา การเรียน การสอนมันจะต้องเกี่ยวข้อง สิ่งที่ผมอยากจะคุยผ่านท่านประธานไปยังคณะกรรมการปฏิรูปประเทศ หรือสำนักงาน สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติก็ได้ วันนี้เราต้องยอมรับ และยกย่องว่าสำนักงาน สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติทำงานได้สำเร็จที่ผ่านมา นั่นก็คือสร้างความมั่งคั่ง ให้กับกลุ่มคนจำนวน ๑ เปอร์เซ็นต์ที่เอาทรัพยากรของชาติ ๖๙ เปอร์เซ็นต์ไว้ในครอบครอง ปล่อยให้คนอีกจำนวนมหาศาล ๙๙ เปอร์เซ็นต์ของประเทศนี้อยู่ภายใต้ทรัพยากรที่จำกัด และเป็นความสำเร็จที่สามารถสร้างความเหลื่อมล้ำในประเทศนี้ได้อย่างสูงส่ง จนเป็น ผลประกาศในโลกปัจจุบันว่า นี่คือผลงานของการพัฒนาประเทศภายใต้แผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ วันนี้แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติกำลังเดินต่อ แต่ต่อยอด ผมจะพูดว่าเป็นความล้มเหลวของประชาชน แต่ผมจะไม่พูดว่าเป็นความล้มเหลว ของสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ แต่ประชาชนล้มเหลว เพราะมีสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติทำให้เกิดความเหลื่อมล้ำ และยากจน จนลง ๆ จนถึงปัจจุบัน และกลับมาต่อยอดความล้มเหลวนี้ด้วยยุทธศาสตร์ชาติ อีก ๒๐ ปี ผมวิเคราะห์ในส่วนที่เป็นการพัฒนาทางการเมือง ท่านประธานครับ ท่านประธาน ก็อยู่ในการเมืองมานาน ปี ๒๕๔๐ ซึ่งมีรัฐธรรมนูญฉบับที่ประชาชนคาดหวังว่าจะแก้ปัญหา ความล้มเหลวทางการเมืองที่ผ่านมาให้ได้ นั่นก็คือเรื่องการเมืองที่ไม่มีเสถียรภาพ รัฐบาล ที่ไม่มีเสถียรภาพ ภาวะผู้นำของนายกรัฐมนตรีขาดความมั่นคงและแข็งแรง พรรคการเมือง ไม่เป็นสถาบันทางการเมืองเราจึงมีกระบวนการร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับปี ๒๕๔๐ นั่นก็คือ ต้องการสร้างความเข้มแข็งในระบบพรรคการเมือง และนักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้ง ของประชาชน แต่ท่านประธานครับ ในรายงานของคณะปฏิรูปประเทศฉบับนี้ไม่มอง ความล้มเหลวของระบบการเมืองที่ผ่านมาเลย และไม่เห็นแนวทางในการแก้ปัญหา เพราะการร่างกฎหมายที่จะแก้ไขเรื่องนี้มันต้องเป็นกฎหมายที่ร่างโดยคณะ กฎหมายเป็นกฎหมายปฏิรูปประเทศซึ่งจะต้องผ่านทั้งวุฒิสภา แต่ไม่เห็นการเริ่มต้น ปัญหารัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๖๐ ไม่เห็นการเริ่มต้นจากคณะปฏิรูปประเทศเลย ความล้มเหลว ที่เกิดขึ้นนั่นก็คือเรากำลังอยู่ในช่วงของการคิดว่าพรรคการเมืองเข้มแข็งไม่ได้ โดยรัฐธรรมนูญ ฉบับปี ๒๕๖๐ กระบวนการของการวางแผนก็คือการดำเนินการ ให้ระบบราชการเป็นใหญ่กว่าประชาชน มีกระบวนการตั้ง ส.ว. มา ๒๕๐ คน นี่คือสิ่ง ที่เกิดขึ้นภายใต้รัฐธรรมนูญ ฉบับปี ๒๕๖๐ แต่ไม่เห็นการเริ่มต้นของการแก้ไข การเมือง มันต้องมาพร้อมกับวัฒนธรรมของมัน วัฒนธรรมประชาธิปไตยมันต่างกับวัฒนธรรมเผด็จการ และอำนาจนิยม ท่านประธานครับ ผมขออนุญาตยก ๓ นิ้ว แต่ไม่ใช่เดอะ ฮังเกอร์ เกมส์ (The Hunger Games) นะครับ นี่คือสัญลักษณ์แห่งความหมายของคำว่า สิทธิเสรีภาพ ความเสมอภาค และภราดรภาพ ไม่เห็นแนวทางของการพูดถึงวัฒนธรรมในหน้า ๓๐๐ กว่า ๆ ของคณะกรรมการปฏิรูปประเทศ ถ้าเราต้องการพูดว่าจะพาประเทศไปสู่ความเป็นประชาธิปไตย วัฒนธรรมในการเคารพสิทธิเสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้อื่นจะต้องถูกใส่ไว้ แต่เรากำลังสร้างวัฒนธรรมที่มองให้เห็นคนต่างกันอยู่ตลอด ทั้ง ๆ ที่ท่านประธานครับ ขออนุญาต มนุษย์ทุกคนเกิดมาจากการเสพสังวาสและการผสมระหว่างไข่กับอสุจิ ไม่มีใคร หล่นมาจากฟ้าหรอกครับ นี่คือหลักการสำคัญของความเป็นมนุษย์ภายใต้โลกปัจจุบัน ผมอยากจะเห็นแนวทางของการปฏิรูปประเทศที่มันมาสู่ความสำเร็จของประชาชน ไม่ใช่สู่ความสำเร็จของกลุ่มชนมั่งคั่งและร่ำรวยทางฐานะทางสังคมและเศรษฐกิจเท่านั้น ๑ เปอร์เซ็นต์ของคนประเทศนี้เอาทรัพยากรของชาวบ้านของประชาชนไปมหาศาล แล้วปล่อยให้เขารอรับชะตากรรมด้วยเงินเศษอาหารที่หย่อนลงไปครับ ขอบคุณครับ ท่านประธาน ขอจบแค่นี้ครับ