นายคารม พลพรกลาง แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธานสภา ผู้แทนราษฎรที่เคารพ ผม นายคารม พลพรกลาง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล จังหวัดร้อยเอ็ด ขออนุญาตอภิปรายต่อร่างพระราชบัญญัติการเข้าชื่อ เพื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. .... ต้องกราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพว่าผมข้ามในเรื่องข้อเสนอในการที่จะต้องเสนอข้อบัญญัติของท้องถิ่น แต่ข้ามมาพูด เรื่องถอดถอน รัฐธรรมนูญฉบับปี ๒๕๖๐ ผ่านการปฏิรูปของคณะปฏิรูป แต่ว่าก็เขียน กฎหมายโดยคณะรัฐมนตรีละเลย รวมทั้งด้วยความเคารพต่อร่างของท่านชินวรณ์ก็ละเลย ผมจะวกเข้าไปที่มาตรา ๗ มาตราเดียว โดยความคิดเห็นส่วนตัว ถ้าท้องถิ่นไม่เจริญ ถ้าท้องถิ่น ไม่พัฒนา ถ้าท้องถิ่นประเทศไทยยังเป็นอยู่อย่างนี้ ประเทศไทยก็ล้าหลังอย่างนี้ เวลามี ผู้บริหารท้องถิ่นท่านรัฐมนตรีนิพนธ์ทราบดี เวลาลงเลือกตั้งเราก็บอกว่าจะทำนั้นทำนี้ และทำโน้นเข้ามาก็ไม่ทำ ทำตามกฎหมาย มันจึงมีคำพูดของนักวิชาการขณะนี้ที่มาเป็น นักการเมืองบอกว่า สมาชิกสภาท้องถิ่นรวมทั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นพนักงานของรัฐ ดูหมิ่นดูแคลน บัตรที่ถืออยู่ท่านชวนเซ็นนี่เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ไม่ใช่เจ้าพนักงานของรัฐ ผมจะพูดตรงนี้ อภิปรายตรงนี้ต่อท่านประธานชวนซึ่งเคารพ ผมจะเรียนนะครับว่ามาตรา ๗ ท่านเขียนแล้วไม่สุด ท่านครับในมาตรา ๗ นี่ทั้งหมดเลยทั้งปี ๒๕๔๒ แล้วของท่านรัฐมนตรี ของท่านชินวรณ์เขียนว่า เวลาจะถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นบอกเลยครับว่าจงใจ ทอดทิ้ง ละเลย ไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย และอำนาจอันจะเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการ อย่างร้ายแรง แล้วก็บอกเรื่องความประพฤติตาม (๒) (๓) เรื่องพฤติการณ์ส่อทุจริต (๔) กระทำการอันขัดผลประโยชน์ อันนี้ชัดแจ้ง ทำอย่างนี้ผิดกฎหมายถอดถอนได้ ตั้งคนไปนั่งรับเงินเดือนถอดถอนได้ หากินกับงบประมาณถอดถอนได้ ผมถามว่า ทำไมบางจังหวัดเจริญ บุรีรัมย์ทำไมเจริญ ถามว่าสุพรรณบุรีทำไมเจริญครับ ถามว่าร้อยเอ็ด ทุกวันนี้จังหวัดบ้านผมนี่มีหอโหวดท้องถิ่นมีส่วน สิ่งหนึ่งที่ท่านไปไม่สุด ต้องกราบเรียน เทศบาลนครตรังของท่านประธานชวนเจริญได้เพราะท้องถิ่น แต่เวลาท้องถิ่นเข้ามาแล้วไม่ทำ จะให้ราษฎรนั่งดูตาปริบ ๆ ถูกไหมครับ ถอดถอนตามมาตรา ๗ ถ้าเป็นนักกฎหมายร่างฟ้องนี่ ร่างไม่ถูกครับ เพราะเหตุว่าสมมุติท้องถิ่นนั้นผู้บริหารขยะก็ไม่ดูแล ผมจะให้ท่านผู้เสนอ ตอบคำถามนี้ แล้วถ้าตอบดีผมจะฝืนมติพรรคจะรับร่างให้ อันนี้บอกก่อนเลยครับ ต้องตอบให้ได้ว่า ถ้าสมมุติว่าผู้บริหารท้องถิ่นเข้ามานี่ยุคนี้โควิด (COVID) เยอะเขาอยากกลับไปอยู่บ้าน ผู้บริหารท้องถิ่นกินเงินเดือนไปโดยเฉพาะยังไม่เลือกนี่กินฟรีครับ ฟรีอยู่ปี ๒๕๕๗ จนถึงขนาดนี้ไม่ทำอะไรเลย เขาอยากเห็นท้องถิ่นมีงานเพิ่ม อยากเห็นว่าศาสนสถาน ให้คนไปเที่ยวเพิ่ม ผู้บริหารท้องถิ่นกินเงินเดือนไม่ทำจึงถูกปรามาสว่าเป็นพนักงานของรัฐ สิ่งที่ถูกต้องจะให้สอดคล้องรัฐธรรมนูญในมาตรา ๒๕๓ ท่านดูเลยนะครับว่าผู้บริหารท้องถิ่น ต้องรายงานและเปิดเผยข้อมูลที่คุณทำงาน แต่ไม่ทำงานถอดถอนไม่ได้เลย มาตรา ๗ นี่ เขียนไม่สุดเลยครับ ถ้าเป็นผมนะครับคนร่างนะครับผมจะเขียนเพิ่มครับ อันนี้ถ้าเขียนให้ดี จะโหวต (Vote) ให้ ต้องเขียนว่า (๑) ขออนุญาตที่จะเติม ไม่ได้มีความรู้ทางกฎหมาย ไม่ได้จบเมืองนอกเมืองนาหรอกครับจบเมืองนี้ละครับ จงใจละทิ้ง ละเลย ไม่ปฏิบัติตาม หน้าที่และอำนาจอันจะเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายร้ายแรง ร้ายแรงถึงจะถอดถอนได้ ทำไมไม่เขียนเลยครับว่า ผู้บริหารที่ขาดความเอาใจใส่ในการพัฒนาท้องถิ่นอย่างประจักษ์ ครับท่านประธาน ทำไมไม่เขียน เขาจะได้รู้ว่าอย่างประจักษ์นี่คุณไม่ทำ คุณอยู่เฉย ๆ เข้ามา กินเงินเดือนก็ถูกนักวิชาการว่ากัน ถูกไหมครับท่านประธาน ท่านนิพนธ์ครับ เขียนไปสิครับ ว่าเข้ามาอยู่เฉย ๆ ไม่ทำอะไร รับเงินเดือนเช้าชาม เย็นครึ่งชาม เขาก็ด่านักการเมือง ก็เป็นอย่างนี้ละครับ เพราะฉะนั้นร่างทั้งหมดผมจึงไม่ได้ไปดูในเรื่องของอื่น นอกจากเหตุ ถอดถอน เพราะว่าท่านประธานทราบดี ท่านประธานอยู่การเมืองมาอำนาจจริง ๆ คือ ประชาชน ประชาชนเอามาก็ต้องถอดถอนได้ ส.ส. ยังถอดถอนได้ ผมไม่อยากจะเลยไปถึง ส.ส. ท่านประธานครับ มาตรา ๑๔๔ ก็ค้ำคอ จึงถูกปรามาส ส.ส. นี่ไปทำอะไรกับประชาชน ไม่ได้เลย นอกจากงานศพ งานบวช ซึ่งทำอยู่แล้วจะเอางบประมาณไปก็ทำไม่ได้ จึงถูกคน บางคนบอกว่าเป็นพนักงานของรัฐ แก้ตรงนี้ได้คุณต้องแก้รัฐธรรมนูญ ให้ ส.ส. ลงไปทำอะไร ที่เป็นประโยชน์ได้ ให้นักการเมืองท้องถิ่นใส่ความคิดพัฒนาไปได้ จึงจะแก้เรื่องพวกนี้ได้ แล้วถ้าท่านตอบได้ชัดเจนนะครับ ผมจะแปรญัตติเรื่องนี้ ผมจะให้ครับ ให้ตามสไตล์ (Style) ผมนี่ละผมจะกดให้ แต่ถ้าไม่แก้ก็ไม่รับร่างครับ ขอบคุณครับ