นายนิยม เวชกามา สกลนคร

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต ๒ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมพยายามนั่งฟังการแถลงของรัฐมนตรีช่วยว่าการ ท่านประภัตร โพธสุธน ขออนุญาตเอ่ยนามท่าน ด้วยความเคารพ ท่านเป็นเกษตรกรตัวยง เลี้ยงวัว เลี้ยงควาย ท่านมีชื่อตั้งนานแล้ว ท่านแถลง ผมนั่งฟังด้วยความตั้งใจ ผมก็เห็นด้วยนะครับ มันเป็นครั้งแรก ร่างพระราชบัญญัติวิชาชีพการสัตวบาล พ.ศ. .... แต่ต้องกราบเรียน ท่านประธานด้วยความเคารพว่าผมพยายามอ่านดู นอกจากท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการประภัตร แถลงว่า เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่เกษตรกร เพื่อชาวบ้านผู้เลี้ยงสัตว์ได้ประโยชน์ ผมเองก็เป็นลูกชาวไร่ชาวนา เกิดขึ้นมาจากท้องไร่ท้องนา ในเมื่อกฎหมายเป็นประโยชน์ ต่อพี่น้องเกษตรกร ผมเห็นด้วย แต่ผมก็พยายามอ่านดู ทั้งหมดมี ๖๖ มาตรา วันนี้ผมต้องพูด แล้วฝากไปหาคณะกรรมาธิการวิสามัญชุดนี้ โดยเฉพาะพรรคเพื่อไทยผมนี่ส่งท่านไพจิต ศรีวรขาน เข้าไปดูแล เพราะฉะนั้นในหลายมาตราผมก็ยังไม่เห็นด้วยครับท่านประธาน เพราะผมยังไปมองว่าร่างกฎหมายฉบับนี้เกิดประโยชน์แก่ประชาชนน้อย ยังไปได้ประโยชน์ ในส่วนราชการเป็นใหญ่ ในเมื่อการร่างกฎหมายเพื่อให้เกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์ได้ประโยชน์ เกษตรกร ชาวบ้าน ต้องมีบทบาทเข้ามาเป็นกรรมาธิการหรือเป็นสมาชิกในสภาของกฎหมาย ฉบับนี้ สภาของท่านที่เขียนไว้ในหมวด ๓ สภาการสัตวบาล ท่านผู้อภิปรายจาก พรรคก้าวไกลอภิปรายไปแล้วเมื่อสักครู่ ผมก็จะไม่ซ้ำ แต่ผมเห็นด้วยนะที่อภิปราย คือผมไปมองว่าในหมวด ๑ ของท่านในมาตรา ๕ วัตถุประสงค์ก็ดูแล้วว่าประชาชน ได้ประโยชน์น้อย ทำไมประชาชนได้ประโยชน์น้อย ผมไปมองว่าในมาตรา ๖ ของท่าน วัตถุประสงค์ แล้วก็ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) ผมไปดูในแต่ละวงเล็บ ผมยังไม่เห็นว่าประชาชน ได้ประโยชน์ตรงไหน อันนี้ละคือผมฝากความหวังไว้กับท่านรัฐมนตรีประภัตรครับ ท่านเป็น เกษตรกรตัวยง ท่านต้องไปมองชาวบ้านด้วยนะครับท่านรัฐมนตรี ขอเอ่ยนามท่าน ไม่ได้เสียหายอะไร ผมจึงกราบเรียนว่าผมไม่อยากพูดในส่วนที่เป็นกรรมการของท่าน มีส่วนไหนที่ประชาชนได้ประโยชน์ ในหมวด ๒ สมาชิกผมก็ไปดู มาตรา ๑๒ มาตรา ๑๓ อะไรนี่ มันเป็นเรื่องของอำนาจของภาคข้าราชการของเราเป็นส่วนใหญ่ ผมพูดซ้ำนิดหน่อย ในหมวด ๓ ซึ่งผมดูแต่แรกแล้วมันกินใจผม คณะกรรมการสภาสัตวบาล อันนี้คืออะไร ท่านประธาน มีในมาตราไหนในมาตรา ๑๕ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) ที่ประชาชนเข้ามา มีบทบาทไหม ผมฝากถึงกรรมาธิการที่จะเข้าไปร่างกฎหมายฉบับนี้ ผมอยากเห็นพี่น้อง ประชาชนผมซึ่งเลี้ยงวัวเลี้ยงควายอยู่ แล้วบ้านผมควายมากที่สุดตอนนี้ท่านประธาน ท่านรัฐมนตรีไปดูเลยที่บ้านผมโพนนาแก้ว ควายมากที่สุด เลี้ยงเป็นอาชีพ เป็นอนุรักษ์ไว้ ที่ตำบลบ้านผม เพราะฉะนั้นในส่วนนี้ผมจึงกราบเรียนท่านประธานว่าในมาตรา ๑๕ ผมต้องย้ำอีกว่าโดยตำแหน่งก็อธิบดีกรมปศุสัตว์ เริ่มขึ้นมาเลยนะครับ ทำไมเราไม่เขียน เปิดมากกว่านั้นในสภาแห่งนี้ว่า ในส่วนของตรงนี้ไม่เป็นอธิบดีได้ไหม คนอื่นเป็นได้ไหม นายกสภาตรงนี้ อันนี้ผมต้องฝากเป็นความหวัง ผมอยากเห็นพี่น้องประชาชนผมอยู่ดีกินดี ไม่เป็นหนี้ ธ.ก.ส. จนวันนี้จะขายไร่ขายนาแล้ว อันนี้ต้องฝากท่านประภัตรด้วยนะ ผมคิดว่า ท่านจะมานั่งเป็นหัวหอกให้นะกฎหมายฉบับนี้ ผมฝากจริง ๆ ในฐานะผมเป็นลูกชาวไร่ ชาวนา โดยเฉพาะต้องย้ำอีกเลย ใน (๒) (๓) เอา ๒ วงเล็บนี่ละครับในหมวด ๓ ทำไมไม่เขียน ให้ชาวบ้านหรือสมาชิกมาเป็นกรรมการร่วมด้วย ในฐานะเขาก็เป็นผู้เลี้ยงวัวเลี้ยงควาย สัตวบาล ก็เห็นอยู่แล้วคำว่า สัตวบาล มันมีความหมายว่าผู้รักษาสัตว์ ไม่ใช่พวกแพทย์ อันนั้นสัตวแพทย์ อันนี้ผมจึงฝากว่าท่านประธานคิดได้อย่างไรนะ บางทีเอาภาคราชการเรามานั่งเป็นหัวโด่ทั้งหมด แล้วให้ชาวบ้านเขาอยู่ตรงไหน เห็นไหม ปศุสัตว์ก็อธิบดีกรมปศุสัตว์ นายกสมาคมโน่น มา (๒) ก็เหมือนกัน กรรมการเป็นตัวแทน กระทรวงหมด ทำไมต้องเอาตัวแทนกระทรวงมาเป็นกรรมการ อันนี้ผมไม่เห็นด้วยนะครับ ผมฝากท่านไพจิตตัดออกในส่วนนี้ เอาชาวบ้านส่วนไหนก็ได้ที่เขาเลี้ยงวัว เลี้ยงควาย เลี้ยงสัตว์ เลี้ยงหมู เลี้ยงอะไร มาเป็นกรรมการ เขาจะมีความรู้สึก ความผูกพันว่าเขาเลี้ยง แล้วขาดทุนเขาจะดูแลอย่างไร อันนี้ฝากท่านประธานไปถึงคณะกรรมาธิการวิสามัญซึ่งจะทำ หน้าที่ต่อไป ผมเห็นด้วยในส่วนนี้ อุดมศึกษาทั้งหมดเลย ทำไมต้องเอามาเป็นด้วย ในคณะกรรมการชุดนี้ ผมไม่เห็นด้วยครับ แล้วก็อย่างอื่นมาดู (๔) (๕) อะไรโน่น ไปดูเลยครับ มีความจำเป็นอย่างไร ประชาชนมีส่วนร่วมตรงไหน อันนี้ฝากท่านประธานไปถึง คณะกรรมาธิการ ขอบคุณมากครับ