กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพครับ ผม พันตำรวจเอก ทวี สอดส่อง ก่อนอื่นก็ต้องขอแสดงความชื่นชมกับ ท่านกรรมาธิการที่ได้เสนอญัตติในทั้ง ๓ เรื่อง จริง ๆ อาจจะทุกเรื่องก็ได้นะครับ แต่ว่า ทั้ง ๓ เรื่อง โดยเฉพาะหลายท่านเราก็รู้ว่าท่านก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในเรื่องการกระจายอำนาจ ท่านประธานที่เคารพครับ วันนี้ต้องเรียนว่าในการแก้ปัญหาของประเทศและปัญหาที่เรามี ความเหลื่อมล้ำที่สุด เราก็พยายามค้นหาทางออกของการแก้ปัญหา แล้วก็มีจุดหนึ่งที่เรา พูดว่าต้องยกเลิกรัฐรวมศูนย์ และใช้ชุมชนเป็นศูนย์กลาง เพราะคนที่จะรู้ปัญหาของชุมชน คนที่จะรู้ท้องถิ่นท่านสมาชิกหลายท่านก็ได้พูดไปแล้วว่าก็คือคนในท้องถิ่น แต่ปัญหาที่เป็น รากเหง้าใหญ่จริง ๆ ที่เราเห็น เราต้องยอมรับว่าหลังจากยึดอำนาจมา การให้ความสำคัญ ของท้องถิ่นน้อยมาก น้อยจนกระทั่งไม่ให้มีการเลือกตั้งท้องถิ่น จนจะเพิ่งมาเปิด การเลือกตั้งท้องถิ่น แล้วที่น้อยที่สุดเข้าไปใหญ่ก็คือไปเขียนรัฐธรรมนูญที่ถือว่าเป็นการดอง เป็นการกำจัดอำนาจท้องถิ่น
ท่านประธานที่เคารพครับ รัฐธรรมนูญถ้าดูชัด ๆ ก็คือในมาตรา ๑๖๒ เขาบอกนโยบายของรัฐจะต้อง การเป็นรัฐบาลนี่จะต้องไปจับรัฐธรรมนูญ ก็คือรัฐบาล จะขัดกับ ๑. หน้าที่ของรัฐ ๒. แนวนโยบายของรัฐ ๓. ยุทธศาสตร์ชาติไม่ได้ ถ้าท่านไปดู หน้าที่ของรัฐ แนวนโยบายของรัฐ ยุทธศาสตร์ชาตินี่ไม่เคยใส่ใจเรื่องการกระจายอำนาจเลย แล้วไม่เห็นคุณค่าของการกระจายอำนาจเลย รัฐบาลที่ดีที่สุดที่คิดว่ารู้แล้วว่าจะทำประเทศ ให้คนอยู่ดีมีสุขได้ ก็คือต้องกระจายงบประมาณ กระจายอำนาจ กระจายการตัดสินใจ ไปให้ท้องถิ่น แต่ถ้าลองไปจัดการก็จะมาถูกรัฐธรรมนูญฉบับนี้จัดการทันที เพราะว่า ไปเขียนล็อกไว้ไม่ให้ทำ ไม่ว่าคนจะเป็นรัฐบาลคนนั้นจะมีความยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ตาม รัฐธรรมนูญในหมวด ๑๔ ในเรื่ององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องยอมรับว่าเราได้มี การถอยหลังไปมาก โดยเฉพาะถอยหลังไปจากรัฐธรรมนูญฉบับปี ๒๕๔๐ ปี ๒๕๕๐ วันนี้รูปแบบการปกครองท้องถิ่นเท่าที่มีอยู่ก็มี อบจ. เทศบาล อบต. และรูปแบบพิเศษ ก็คือ กทม. กับพัทยา วันนี้ทางท่านสมาชิกอยากจะมาตั้งกรรมาธิการซึ่งผมก็เห็นด้วยว่า เป็นเรื่องที่มีความจำเป็น แต่ท่านประธานทราบไหมว่าวันนี้ในกรรมาธิการสามัญเราก็มี คณะกรรมาธิการการกระจายอำนาจ การปกครองส่วนท้องถิ่น และการบริหารราชการ รูปแบบพิเศษอยู่ วันนี้ผมคิดว่ามันคงไม่ได้อยู่ที่การจะมีคณะกรรมาธิการวิสามัญหรือ กรรมาธิการสามัญ แต่ผมคิดว่าสมาชิกที่เสนอขึ้นมาเนื่องจากประเทศเราไม่มีทางออก และทางออกที่ดีที่สุดเราก็คือต้องคืนอำนาจอธิปไตยไปให้กับ ถ้าคืนได้ก็คืนไปให้ตัวประชาชน ถ้าดีที่สุดที่จะให้คอร์รัปชันน้อยที่สุดก็คืนไปที่ครอบครัว ถ้าครอบครัวไม่ได้ก็คืนไปที่ชุมชน ท้องถิ่น ก็คือรูปแบบการปกครองท้องถิ่น แล้วอันนี้ก็ถือว่าเป็นวิธีคิดที่ค่อนข้างเห็นด้วย คือคณะกรรมาธิการสามัญมีหลายคณะ เช่น คณะกรรมาธิการเรื่องที่ดินก็มีคณะกรรมาธิการ วิสามัญเรื่องที่ดิน เพราะเราต้องการที่จะเอาคนรอบรู้ คนปราดเปรื่องมาแก้ปัญหา แบบต้องการจะให้ปัญหาที่มันเป็นปัญหาวิกฤตินี้แก้ให้ได้ ท่านประธานที่เคารพครับ วันนี้ต้องยอมรับว่าความซ้ำซ้อนซึ่งท่านศาสตราจารย์โกวิทย์ได้พูดไปแล้ว ความซ้ำซ้อนนี่ แม้แต่ในคณะกรรมาธิการศึกษาเรื่องรัฐธรรมนูญ เวลาส่วนใหญ่ก็พูดกันเรื่องการกระจาย อำนาจ มีคำถามว่าเรามีกรมทางหลวงชนบท เรามีกรมทางหลวงและมีกรมทางหลวงชนบท ทั้งที่มันอยู่ท้องถิ่น มีไว้ทำไม ทำไมไม่โยนไปให้ท้องถิ่น แล้วที่สำคัญเห็นด้วยอย่างยิ่ง มีคณะกรรมาธิการเรื่องการถ่ายโอนน้ำ ท่านประธานทราบหรือไม่ว่าในเรื่องน้ำตอนมาชี้แจง กรรมาธิการนี่มีการขุดบ่อบาดาลบ่อหนึ่ง ๑๔ ล้านบาทบ้าง ๑๐ ล้านบาทบ้าง พอทำเสร็จ ก็ส่งไปให้ท้องถิ่น ผมได้ลองให้คนไปสำรวจน่าจะมีเป็นประมาณถ้ารวมบ่อเล็ก บ่อใหญ่ด้วย ๑,๐๐๐ กว่าแห่งใช้ไม่ได้เกือบหมดเลย นี่คือเอางบประมาณ พอเสร็จแล้ว ส่งไปให้ท้องถิ่น ท้องถิ่นก็ใช้ไม่ได้ ผมยังมีการอัดคลิป (Clip) มาดูไว้ แต่ว่าเมื่อไม่ต้องการ จะประจาน แต่คิดว่าทำไมต้องเอาเงินงบประมาณ สักแต่ว่าทำ ทำแล้วก็ใช้ไม่ได้ อันนี้ เป็นเรื่องที่อันตรายมาก แล้ววันนี้ท้องถิ่นนี่ซึ่งเป็นผู้มีความรอบรู้ดีทำไมไม่ให้เขาจัดการ ไปจัดการเองแล้ว เสร็จแล้วก็เอาภาระเหมือนเอาขยะไปให้กับเขา อันนี้เป็นเรื่องที่สำคัญ เป็นอย่างยิ่ง รวมทั้งเรื่องอื่น ๆ ด้วย ท่านประธานที่เคารพครับ ผมคิดว่าคณะกรรมาธิการ วิสามัญ ผมอยากจะขออนุญาตสำหรับผู้แทนแต่ละพรรคนะครับ เรื่องนี้ผมคิดว่าเป็นวาระ ที่สำคัญ แล้วเป็นทางออกของประเทศที่แท้จริง ในการจะตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ ขอเราสามารถเอาคนภายนอกได้ แล้วสิ่งที่เรามีความเจ็บปวดกับท้องถิ่น มีหน่วยงาน บางหน่วย ผมดูงบประมาณขององค์กรท้องถิ่นบางทีไม่ได้เกิน ตำบลที่ยากจนที่สุดเราก็คิดให้ งบประมาณมากที่สุดก็ ๙๐ ล้านบาท ส่วนใหญ่ก็จะ ๒๐ กว่าล้านบาท ๓๐ กว่าล้านบาท อบต. แต่ท่านทราบไหมว่าเนื่องจากมีความคิดเป็นรัฐรวมศูนย์ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา แค่มีงบ ๕๐๐ ล้านบาท งบสำหรับคณะกรรมการกฤษฎีกาที่ประชุมนี่ ๑๑๐ ล้านบาท มากกว่า อบต. ทั้งประเทศเกือบครึ่งหนึ่ง อันนี้ทำให้เห็นว่าวันนี้เราไม่เคยใส่ใจประชาชน แล้วมีการบริหารแบบรัฐรวมศูนย์ มีการบริหารที่ด้อยคุณค่าของประชาชน นั่นคืออำนาจ ท้องถิ่นนั่นเองครับ ขอขอบพระคุณมากครับ