ท่านประธาน ที่เคารพครับ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม รองศาสตราจารย์รงค์ บุญสวยขวัญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช พรรคพลังประชารัฐ ผมขออนุญาต ที่จะเห็นด้วยในการที่สภาแห่งนี้ได้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษา เรื่องปัญหา อุปสรรคในการจัดบริการสาธารณะและกิจกรรมสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภายใต้ญัตตินี้ เพราะผมมีความมั่นใจว่าเวลาเราพูดถึงคุณภาพของประชาธิปไตยก็คือ คุณภาพของท้องถิ่นครับท่านประธานครับ ถ้าคุณภาพของท้องถิ่นก็คือคุณภาพของบริการ สาธารณะ เช่นเดียวกัน คุณภาพของบริการสาธารณะก็คือ น้ำไหล ไฟสว่าง ทางดี มีงานทำ การศึกษาดี สิ่งแวดล้อมดี ภูมิปัญญาดี สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่เป็นบริการสาธารณะที่อยู่ในท้องถิ่นครับ ท่านประธาน เพียงแต่ว่าวันนี้เวลาเราพูดถึงบริการสาธารณะมันอยู่ไม่หนำใจ ก็แสดงว่า ประชาธิปไตยเรายังมีปัญหา ผมกำลังพูดถึงประชาธิปไตยที่ประชาชนกินได้ น้ำสะอาด มีรถที่มีคุณภาพ มีระบบน้ำที่น้ำไม่ท่วมเมือง มีระบบที่เด็กสามารถมีที่ออกกำลังกาย อินเทอร์เน็ต (Internet) สิ่งเหล่านี้เรายังมีปัญหามากมายในท้องถิ่นนะครับท่านประธาน ปัญหาที่เกิดตรงนี้ผมก็อยากจะอภิปราย แล้วก็ฝากไปยังท่านกรรมาธิการที่จะตั้งขึ้นว่า ปัญหาของผมไม่พูดในโครงสร้างเลย แต่ปัญหาของผมที่กำลังจะเสนอแนะผ่านท่านประธาน เพื่อไปยังคณะกรรมาธิการที่จะไปพิจารณากันต่อแต่นี้เป็นต้นไป ก็คือปัญหาเรื่องการบริหาร จัดการ การบริหารจัดการท้องถิ่น การบริหารจัดการอำนาจท้องถิ่นในการบริการสาธารณะ ขออนุญาตภาษาอังกฤษนิดหนึ่งครับ โลคัล กัฟเวิร์นแนนซ์ (Local governance) สิ่งนี้เป็น เรื่องใหญ่มาก วันนี้เวลาเราพูดถึงบริการสาธารณะที่ไม่มีคุณภาพเพราะท้องถิ่นถูกกระจาย อำนาจ แต่ไปรวมอำนาจไว้ที่ท้องถิ่น ไม่ได้กระจายต่อ ผมยกตัวอย่างก็ได้ครับท่านประธาน บริการสาธารณะ ๗-๘ ประการที่ผมนำเรียน ผมยกตัวอย่างเรื่องเด็กเล็กก็ได้ เรื่องเด็กประถม หรือเด็กเล็ก เด็กที่อยู่ในเทศบาลของผม อยู่ในท้องถิ่นของผม มีตัวกระทำในการให้บริการ สาธารณะเรื่องเด็กอย่างน้อยที่สุดโรงเรียนประถม โรงเรียนของการศึกษาเอกชน ศูนย์เด็กเล็กในวัด ของเอ็นจีโอ (NGO) ของกระทรวง พม. นั่นคือหน่วยงาน หรือถ้าจะบอกว่า มีทั้งตัวแทนของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติที่เอ่ยชื่อ ตัวแทนของสำนักงาน การศึกษาเอกชน ตัวแทนของกระทรวงมหาดไทย ตัวแทนกระทรวง พม. ตัวแทนกระทรวง ศึกษาธิการ หรือ สพฐ. สิ่งเหล่านี้ต่างคนต่างแยกส่วนในการทำบริการสาธารณะเรื่องเด็ก เรื่องเดียวที่อยู่ในท้องถิ่นครับ ประเด็นอันนี้ก็คือว่าเป็นประเด็นที่เรายังไม่บูรณาการ ผมจึงอยากจะนำฝากเรียนท่านประธานไปยังคณะกรรมาธิการว่าถ้าเราพูดถึงบริการ สาธารณะที่ไม่มีคุณภาพ และยังมีปัญหา หรือไม่ทั่วถึง เราจะต้องแก้ที่การบริหารจัดการด้วย ผมไม่พูดถึงประเด็นอื่นซึ่งมีเพื่อนสมาชิกได้นำเรียนประเด็นปัญหาไว้หลาย ๆ เรื่องแล้ว เรื่องการบริหารจัดการที่เรียกกันว่าโลคัล กัฟเวิร์นแนนซ์ (Local governance) ก็คือ การที่จะต้องมาบูรณาการครับ หน่วยงานทั้งหมดที่ผมนำเรียนเมื่อสักครู่จะบูรณาการกัน อย่างไร บูรณาการในยามปกติ บูรณาการในยามฉุกเฉิน เช่นยกตัวอย่างว่าบ้านผมน้ำท่วม เมืองนคร มีหน่วยงานที่จะเกี่ยวข้องกับเรื่องน้ำกี่หน่วยงานล่ะครับ มันคงจะไม่เสียเวลา อธิบายว่ามีกี่หน่วยงาน แต่หน่วยงานเหล่านั้นได้มีการเตรียมการเรื่องการบริหารจัดการ ในภาวะฉุกเฉินไหม ยามน้ำไม่มี น้ำแล้ง เดือนมกราคม เดือนกุมภาพันธ์ เดือนมีนาคม เดือนเมษายน เดือนพฤษภาคม ท่านควรจะมีการประชุม มีการเวิร์กชอป (Workshop) มีการปรึกษาหารือกันเพื่อว่าถ้าเราจะเผชิญกับเหตุการณ์น้ำที่มันท่วมเมืองแบบนี้ เราจะบริหารจัดการในภาวะฉุกเฉินอย่างไรแบบบูรณาการ เราจะบริหารแบบบูรณาการ ในแบบภาวะปกติอย่างไร สิ่งเหล่านี้ผมคิดว่าเป็นประสบการณ์สำคัญมาก ๆ ที่บริการ สาธารณะเหล่านั้นจะต้องทำ
ท่านประธานครับ พูดถึงการบริหารจัดการในท้องถิ่น มีรูปแบบการบริหารจัดการ ในท้องถิ่นเพื่อสร้างบริการสาธารณะหลายเรื่องครับ เช่นบริหารการเปลี่ยนแปลงท้องถิ่น จะทำกันอย่างไร บริหารแบบบูรณาการที่เอาเป้าหมายมาเป็นตัวตั้ง ลดกระแสน้ำในท้องถิ่น การแก้ปัญหาขยะในท้องถิ่น การระบายน้ำในท้องถิ่น ซึ่งเกี่ยวข้องกับทางหลวงชนบท ทางหลวงแผ่นดิน ปภ. นี่คือหน่วยงานทั้งสิ้น แต่ถ้าหน่วยงานต่างคนต่างทำ หน่วยงานต่างคนต่างถือกฎหมายของตัวเอง หน่วยงาน ต่างคนต่างก็ถืองบประมาณเป็นของตัวเอง คุณภาพของสิ่งเหล่านั้นก็จะเกิดขึ้นยากครับ ท่านประธาน สิ่งเหล่านี้การบริหารจัดการท้องถิ่นวันนี้ถ้าถามผมว่าให้ความสำคัญจัด ลำดับก่อนหลังว่าการบริการสาธารณะที่ยังไม่มีพลังพอ ยังไม่หนำใจพอ เรื่องน้ำยังมีปัญหา เรื่องขยะยังมีปัญหา เรื่องเด็กเล็กยังมีปัญหา หรือเรื่องอื่น ๆ เรื่องสิ่งแวดล้อม ผมคิดว่า มาจากเรื่องการบริหารให้เป็นสิ่งแรกที่คณะกรรมาธิการวิสามัญชุดนี้จะต้องไปพิจารณา จะต้องไปทำ ผมยังไม่พูดถึงเรื่องเงิน ไม่พูดถึงเรื่องอำนาจซึ่งมีเยอะ สิ่งเหล่านี้ถ้าเรา ใช้คำว่าอินทิเกรตเตด แมนเนจเมนต์ (Integrated Management) ขอโทษนะครับ ท่านประธานก็คือการจัดการแบบบูรณาการดังที่ผมนำเรียนแล้ว หรือไม่ก็ใช้เรื่องการบริหาร จัดการเชิงเครือข่าย เน็ตเวิร์กกิง แมนเนจเมนต์ (Networking Management) จะไปแก้ สิ่งเหล่านี้ มโนทัศน์เหล่านี้ท้องถิ่นต้องใช้เยอะ วันนี้เรามีความรู้ เรามีประสบการณ์ แต่ถ้าเราทำแบบเดิม ๆ ซ้ำซากน้ำก็จะท่วมเหมือนเดิม ปัญหาเด็กก็อยู่แบบเดิม ปัญหา เรื่องอินเทอร์เน็ต (Internet) ก็แบบเดิม สวนสาธารณะในท้องถิ่นก็ไม่เกิดขึ้น ไม่เพียงพอ เพราะฉะนั้นถ้าเรามาบูรณาการกันทุกภาคส่วน เราต้องอย่าลืมว่าท้องถิ่นไทยอยู่ภายใต้ รัฐชาติ ท้องถิ่นไทยอยู่ภายใต้รัฐเดี่ยวนะครับ ส่วนกลางเขาก็มีอำนาจของเขา ส่วนภูมิภาค ก็มีอำนาจของเขา ส่วนท้องถิ่นเราก็มีอำนาจตามกฎหมายในการทำบริการสาธารณะ แต่ถ้าเราไม่คุย เราไม่บูรณาการ ทักษะตรงนี้ไม่เกิด ผมก็ขาดอนาคตเลยครับ อีกไม่กี่วัน เราก็จะเลือกนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดครับท่านประธาน ผมก็อยากฟังวิสัยทัศน์ของ แคนดิเดต (Candidate) ทั้งหมดที่จะมาเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดทั่วประเทศว่า คุณจะพูดถึงโลคัล กัฟเวิร์นแนนซ์ (Local governance) อย่างไร สิ่งเหล่านี้ถ้ามันเป็นอย่างนี้ เสร็จก็แสดงว่าคุณภาพประชาธิปไตยมี คุณภาพของท้องถิ่นมี แล้วคุณภาพบริการสาธารณะ ก็จะดีขึ้น น้ำก็จะไหล ไฟสว่าง ทางดี มีงานทำ การศึกษาดี สิ่งแวดล้อมดี สิ่งเหล่านี้คือหัวใจ ที่ประชาชนบอกว่าประชาธิปไตยกินได้ อยู่ได้ มีความสุขได้ครับท่านประธาน ขอขอบคุณ ฝากประเด็นเหล่านี้ไปยังกรรมาธิการด้วยครับ ขอบคุณมากครับ