กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายภาคภูมิ บูลย์ประมุข สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก พรรคพลังประชารัฐ วันนี้ผมขออภิปรายเรื่องญัตติการขอให้สภาตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษา เรื่องปัญหาอุปสรรคในการจัดการบริหารสาธารณะและกิจการสาธารณะ ตลอดจน การถ่ายโอนภารกิจต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแหล่งน้ำหรือเรื่องอื่น ๆ ในญัตตินี้ ผมในฐานะ เป็นคนท้องถิ่นเก่านะครับ ผมเป็น สจ. ตั้งแต่ปี ๒๕๔๓ หลังจากนั้นก็เป็นผู้บริหารท้องถิ่น อบจ. มาโดยตลอดเป็นระยะเวลา ๒๐ ปี จนมาทำงานในการเมืองเป็น ส.ส. เพิ่งลาออก เมื่อก่อนจะสมัคร ก็ได้รับทราบปัญหามากมายก่ายกองของท้องถิ่น เนื่องจากก็ประสาน ทั้งเพื่อนพ้องน้องพี่ท้องถิ่น ไม่ว่าจะเป็นเทศบาล อบต. ในพื้นที่ต่าง ๆ ปัญหาของการจัดการ บริหารสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รวมถึงภารกิจการที่ได้รับถ่ายโอน ปัญหาถ้ามันมีการแก้ไขที่เป็นรูปธรรมอย่างยาวนานผมว่ามันไม่เกิด การที่รัฐมีการถ่ายโอน ภารกิจต่าง ๆ ให้ท้องถิ่น ณ เวลานั้นผมเชื่อว่าผมก็อยู่ในเหตุการณ์รีบถ่ายโอนโดยไม่ได้ บอกว่างบประมาณจะเป็นอย่างไร พอหลังจากถ่ายโอนเสร็จปุ๊บงบประมาณที่ตามมา ในการซ่อมแซมดูแลอะไรต่าง ๆ ก็มาแบบ ไม่เป็นระบบ ปีไหนถ้ารัฐมีเงินเยอะก็จัดมาให้เยอะ ปีไหนให้น้อยก็จัดมาให้น้อย จนช่วงหลัง บอกว่าเงินที่ถ่ายโอนเมื่อก่อนท่านพอจะทราบถ้าใครอยู่ท้องถิ่นเขาจะมีเงินอุดหนุนเฉพาะกิจ เงินอุดหนุนทั่วไปนะครับ เงินเหล่านี้จะมา แต่ท้องถิ่นต่าง ๆ บางที่ไม่รู้โดยระเบียบ เขาก็ไป จัดสรรลงในการทำงานอื่น ๆ โดยไม่เอาไปลงในภารกิจถ่ายโอนที่เขาได้รับ ปรากฏว่า หลังจากนั้นกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นก็พยายามปรับปรุงว่าถ้าได้รับเงินจัดสรร จากกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นแล้วถ้าไม่ไปทำในกิจการที่ถ่ายโอนก็จะตัดงบ ช่วงหลังเงินมันก็หายไป พอหายเกิดอะไรขึ้นครับ ถนนที่ได้รับการถ่ายโอนหรือแหล่งน้ำ การจัดทำแหล่งน้ำต่าง ๆ ที่ได้รับการถ่ายโอนมาจากหน่วยงานต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น ทางหลวงชนบท รพช. สมัยนั้น หรือว่าจะเป็นแหล่งน้ำจาก ส.ป.ก. อะไรก็แล้วแต่อื่น ๆ เงินก็ไม่มีดูแล พอไม่มีดูแลเสร็จปุ๊บท้องถิ่นก็ทำงานไม่ได้ ก็ปรากฏว่าโทษท้องถิ่นอีก ก็เลยเกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นแหล่งน้ำไม่ได้รับการขุดลอกหรือแม้กระทั่ง ถนนมีการเป็นหลุมเป็นบ่อแต่เงินไม่มีครับ ปัญหาที่เกิดขึ้นมันจะเป็นภาพรวม จริง ๆ ผมตั้งใจอภิปรายในภาพรวม ในเมื่อมาตั้งญัตติอย่างนี้ผมก็ขออนุญาตเพิ่มเติมนะครับ ปัญหาที่ท้องถิ่นเกิดขึ้นจะได้รับการถ่ายโอนมันก็มีปัญหาหลาย ๆ เรื่อง ๑. ท้องถิ่นไม่มีอำนาจ แท้จริง จะทำอะไรก็ไม่ได้ จะใช้เงินผิดประเภทก็ไม่ได้ โดนครอบงำอำนาจ งบประมาณอย่างที่ ท่านจีรเดชได้พูดนี่ก็ ๒๐ กว่าปีแล้ว ตั้งใจว่าจะ ๓๕ เปอร์เซ็นต์ ก็ต้วมเตี้ยม ๆ ยื้อกันไปยื้อกันมา พยายามจะเพิ่มภารกิจให้ท้องถิ่น แต่จริง ๆ เงินไม่อยู่ท้องถิ่นหรอกครับ เงินไปอยู่ที่ส่วนกลาง แต่พยายามเอาตัวเลขมาบวกให้มันได้เปอร์เซ็นต์เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่เพิ่มอย่างไรก็ยัง ไม่ยักจะถึง ๓๐ เปอร์เซ็นต์สักที การตรวจสอบไม่มีมาตรฐาน ท้องถิ่นมีเงิน บางท้องถิ่น จะทำงานตามภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากการถ่ายโอนบ้าง ทำอะไรต่าง ๆ บ้าง บางที่ ทำได้ ท้องถิ่น ก จังหวัด ข ทำได้ แต่ท้องถิ่น ง จังหวัด ค ทำไม่ได้นะครับ มาตรฐาน ในการตรวจสอบไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานตรวจสอบต่าง ๆ ไม่มีมาตรฐาน ที่หนึ่งทำได้ ที่หนึ่งทำไม่ได้ แล้วเมื่อมีการร้องเรียนเกิดขึ้น ผมก็ยังไม่เห็นท้องถิ่นชนะสักที การไม่มี อิสระในการบริหาร บางเรื่องนะครับ ถนนบางเส้นท้องถิ่นไม่อยากจะได้ แต่ก็พยายาม ยัดเยียดให้เขา แหล่งน้ำบางแหล่งน้ำเกินขีดความสามารถของท้องถิ่นที่จะจัดการได้ ก็ยังโอนให้เขา มันก็เลยเกิดปัญหา หลังจากนั้นท้องถิ่นจะเอาไปทำ บางที่เป็นแหล่งน้ำ สวย ๆ ท้องถิ่นจะไปทำเป็นแหล่งท่องเที่ยว ก็ติดอำนาจหน้าที่ของท้องถิ่นอีก นี่คือเหตุผล ที่การทำงานที่มันติดขัดต่าง ๆ นะครับ และที่สำคัญที่สุดความเหลื่อมล้ำของท้องถิ่น ท้องถิ่นบางท้องถิ่น เมื่อสักครู่นี้ผมเห็นท่านวีระกร คำประกอบ ได้อภิปราย ขออนุญาต ที่เอ่ยนาม ท้องถิ่นบางท้องถิ่นเหลือเงิน ท่านประธานเชื่อไหมครับ ท้องถิ่นบาง อบต. เหลือเงิน ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท เพื่อพัฒนา ๓๕ ล้านบาท เป็นเรื่องบุคลากร การใช้จ่าย ภายในทั้งหมด เหลือแค่ ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาทพัฒนาทั้งปีนะครับ ถ้าไม่ได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐ ก็เสร็จ บางท้องถิ่นเหลือเงินเยอะแยะ ผมเห็นบางท้องถิ่นซื้อรถกู้ภัย ซื้อรถอะไรแจก ทางกำนันบ้าง ผู้ใหญ่บ้านบ้าง โดยใช้ว่าเป็นคณะกรรมการรักษาความสงบภายในเทศบาล อะไรก็แล้วแต่ทำให้ถูกระเบียบ บางท้องถิ่นรถจะใช้ในสำนักงานยังไม่มีเลย เก่าแล้วเก่าอีก ซื้อใหม่ก็ไม่ได้เพราะไม่มีงบ สภาไม่ผ่านให้ นี่คือความเหลื่อมล้ำในการจัดการของท้องถิ่น ฉะนั้นที่ผมอภิปรายในวันนี้ในฐานะคนท้องถิ่นเก่าก็อยากจะเรียกร้องความเป็นธรรม เรียกร้อง ความเข้าใจที่รัฐบาลคิดว่าองค์กรปกครองท้องถิ่นนี่สามารถทำงานได้ให้ประชาชน ถ้าท่าน ไม่ปล่อยไม่คลายล็อกหลาย ๆ เรื่อง ท้องถิ่นก็ทำไม่ได้ เพราะท้องถิ่นผมเชื่อว่ามีความสำคัญมาก งานต่าง ๆ ที่เป็นงานเร่งด่วน เป็นนโยบายของรัฐบาล เป็นสิ่งที่รัฐบาลอยากได้ด่วน ๆ ตกที่ท้องถิ่นหมด ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดทุกจังหวัดนึกอะไรไม่ออกก็มาหาที่ท้องถิ่น ของบท้องถิ่นโดยเร็ว สิ่งเหล่านี้ก็อยากจะให้มันเกิดขึ้นใน ส.ส. ชุดของเราในชุดที่ ๒๕ นี้ ผมทราบว่า ส.ส. หลายชุดได้มีการทำเรื่องนี้แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ผมมั่นใจว่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ของชุดสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้เป็นคนท้องถิ่นเก่าเยอะมาก น่าจะเป็นปริมาณสัดส่วนที่เยอะ ที่สุดในสภาทุกชุด ผมคิดว่าการเปลี่ยนแปลงท้องถิ่นอยากจะให้เกิดในสภาชุดเรานะครับ ขอขอบพระคุณท่านประธานครับ