กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม นายอุบลศักดิ์ บัวหลวงงาม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลพบุรี พรรคเพื่อไทย ท่านประธานที่เคารพครับ ผมได้เสนอญัตติด่วน เรื่อง ขอให้ สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาปัญหาและหาแนวทาง ในการแก้ไขเรื่องการถ่ายโอนภารกิจการพัฒนาแหล่งน้ำให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ดังที่ผมได้กราบเรียนในเอกสารไปแล้วนั้น ท่านประธานที่เคารพครับ ปัญหาของ การถ่ายโอนภารกิจแหล่งน้ำจากส่วนราชการให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของ ประเทศไทยที่ผ่านมานั้นยังไม่มีความชัดเจนและคืบหน้าตามแผนกระจายอำนาจให้กับ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยประเด็นในการถ่ายโอนภารกิจด้านแหล่งน้ำ แหล่งน้ำ คือชีวิต คือหัวใจ ตามแผนการกระจายอำนาจมีข้อเสนอแนะให้หลักการการถ่ายโอนภารกิจ ต้องศึกษาเรื่องความพร้อมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตลอดจนมีการประเมินศักยภาพ และเงื่อนไขขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของแต่ละจังหวัด เพื่อนำไปสู่การกำหนด เป้าหมายและจัดลำดับความสำคัญของภารกิจถ่ายโอนสอดคล้องกับบริบทและความพร้อม ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละแห่งในการที่จะช่วยพัฒนาท้องถิ่นให้ดียิ่งขึ้น และพัฒนาเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับพี่น้องประชาชน ในกรณีดังกล่าวเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับ ประโยชน์และสำคัญของแผ่นดิน ท่านประธานที่เคารพครับ ผมจึงได้เสนอญัตติดังกล่าว เพื่อให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษา เรื่อง ขอให้สภาผู้แทนราษฎร ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาปัญหาและหาแนวทางการแก้ไขเรื่องการถ่ายโอนภารกิจ การพัฒนาแหล่งน้ำให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตามข้อบังคับของสภาผู้แทนราษฎร ปี ๒๕๖๒ ข้อ ๔๙ และข้อ ๕๐ ส่วนเหตุผลผมจะได้กราบเรียนพอเป็นสังเขป เนื่องจากท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ ๒ ท่าน ที่ผ่านมานั้นท่านได้ให้รายละเอียดเหตุผลที่สนับสนุนเพื่อจะให้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ ไปแล้วนั้น
ท่านประธานที่เคารพครับ ผมต้องกราบเรียนว่าประเทศไทยพี่น้องประชาชน ๗๐ กว่าล้านคน เราแบ่งการบริหารปกครองท้องถิ่นออกเป็นองค์การบริหารส่วนจังหวัด ๗๖ แห่งด้วยกัน เทศบาล ๒,๔๗๒ แห่ง เป็นเทศบาลนคร ๓๐ แห่ง เทศบาลเมือง ๑๙๕ แห่ง เทศบาลตำบล ๒,๒๔๗ แห่ง องค์การบริหารส่วนตำบล ๕,๓๐๐ แห่ง องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษอีก ๒ แห่ง รวมแล้วทั้งประเทศมีอยู่ ๗,๘๕๐ แห่ง ท่านประธานครับ ผมต้องกราบเรียนว่าวันนี้การบริหารงานการโอนอำนาจไปสู่ท้องถิ่นนั้นต้องเรียนว่า ไม่สามารถที่กระจายไปให้ความเจริญในท้องถิ่นได้ ส่วนพื้นที่ที่อยู่ในเขตชนบทหรืออยู่ ห่างไกลจากเมืองจะเห็นว่าการพัฒนาไม่ว่าทรัพยากรต่าง ๆ ไม่ว่าแหล่งน้ำ ไม่ว่าไฟฟ้า ประปา ไม่ว่าถนนหนทางทั้งหลายนั้น ท่านประธานที่เคารพครับ ต้องเรียนว่าล่าช้ามาก ถามว่าคนในชนบทควรจะมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เหมือนกันทุกคนหรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้บริโภคเช่นน้ำมัน ถ้าหากอยู่จังหวัดชายแดนเช่นแม่ฮ่องสอนน้ำมันแพงกว่ากรุงเทพฯ ถามว่าไฟฟ้า ประปาก็ราคาแพงกว่า แต่คนในเมืองถูกกว่า อาจจะมีเหตุผลว่าคนในเมือง มีจำนวนมากกว่าจึงลดต้นทุน แต่คนในชนบทนั้นถามว่าความได้เปรียบเสียเปรียบ ในการกระจายผลประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจนั้นก็ยังสู้ในเมืองไม่ได้ ดังนั้นถามว่าการแบ่ง การบริหารแบบที่ผ่านมานั้นทำให้คนชนบทได้รับประโยชน์และล้าหลังมากกว่าในเมือง ท่านประธานครับ ผมจึงกราบเรียนว่าวันนี้อยากเห็นการบริหารปกครองท้องถิ่นมีศักยภาพ ศักดิ์ศรีเท่ากันหมด แน่นอนครับ ตั้งแต่ก่อนเกิด เกิด อยู่ เจ็บ ตาย พูดง่าย ๆ ว่าก่อนเกิด ตายแล้วถามว่ามนุษย์เหมือนกันหรือไม่ ท่านจะเห็นว่าความแตกต่างกันนั้นชัดเจน แน่นอนครับ คนที่ได้เปรียบทางด้านเศรษฐกิจย่อมมีความสุขในชีวิตเหนือกว่าคนที่อยู่ในชายแดน หรืออยู่ใน ต่างจังหวัด หรืออยู่หลังเขา เขาไม่ได้รับบริการจากรัฐเท่าที่ควร การที่มีองค์การบริหาร ส่วนตำบลนั้น ในฐานะที่ผมเคยทำหน้าที่เป็นประธานสภาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น คือที่จังหวัดลพบุรีผมเป็นประธานสภา เคยทำหน้าที่มาตั้งแต่อายุ ๒๐ กว่าปี ก็ได้เห็นว่า การบริหารงบประมาณต่าง ๆ นั้นก็ไม่สามารถจะทั่วถึง หลังจากที่เขากระจายอำนาจ มีองค์การบริหารส่วนตำบล ผมจำได้สมัยท่าน พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรี ในสภานั้นเราได้มีมติเห็นชอบให้ตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล สมัยนั้นก็ให้ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน ได้ทำหน้าที่ไปก่อน หลังจากทำหน้าที่ไประยะหนึ่งจึงมีการเลือกตั้ง แต่อย่างไรก็ตามครับ ท่านประธานที่เคารพ ผมต้องกราบเรียนว่าถ้าหากปล่อยไปอย่างนี้นั้นผมเชื่อเลยว่า ความแตกต่างทางสังคม ความแตกต่างการเป็นอยู่ของพี่น้องประชาชนจะยิ่งแตกแยกกัน มากขึ้นจะเห็นได้ชัด แต่ถ้าหากว่าวันนี้จากการพัฒนาประเทศหรือจะพัฒนาหลาย ๆ ด้าน ถ้าหากว่าความเป็นอยู่เหมือนกันผมเชื่อว่าการเลือกตั้งผู้แทนราษฎรหรือปกครองท้องถิ่น ที่กำลังเลือกนั้นก็คงไม่ต้องใช้สตางค์ครับ ในขณะนี้เป็นที่ทราบกันดีว่าจดชื่อกันเกือบทุกจังหวัด จดไปทำไมครับ ต่างคนต่างจด บางจังหวัดก็จ่ายไปแล้ว บางจังหวัดก็รอจ่ายวันสุดท้าย อย่างนี้เห็นได้ชัดว่า เพราะ ๑. เนื่องจากการศึกษา แต่ถ้าหากวันนี้รัฐสามารถบริการให้กับ พี่น้องประชาชนตั้งแต่รอบก่อนเกิด ก่อนเกิดถ้าหากว่าวันนี้สุขภาพอนามัยเด็กเกิดมาแล้ว อุดมสมบูรณ์ แน่นอนที่สุดในวัยเด็กก็ต้องเข้าศึกษาขั้นปฐมวัย ถามว่าบางตำบลมีไหม บางตำบลแทบไม่มีเลย ก็มีอยู่แต่ในเมือง ถามว่าการศึกษาก็แตกต่างกันแล้ว ในขั้นมัธยมศึกษา หรือพื้นฐานนั้นก็จะเห็นว่าคนชนบทขาดโอกาส วันนี้ท่านประธานทราบไหมครับว่ากระทรวงศึกษาธิการจะยุบโรงเรียนที่มีนักศึกษาน้อย เอามารวมอยู่ในเมือง ก็เห็นได้ชัดเรื่องการบริหารจัดการล้มเหลวครับท่านประธาน วันนี้ที่จังหวัดลพบุรีซึ่งมีครู มีผู้ปกครองจำนวนมหาศาลกำลังร้องเรียนอยู่ว่าไม่เห็นด้วยกับ วิธีการนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ ทำไมครับ ถ้าหากว่าเด็กในชนบทอยู่หลังเขา อย่าคิดว่าเขาเป็นคนบ้านนอก อย่าคิดว่าเขาไม่มีคุณค่าศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ท่านประธานที่เคารพครับ ในที่สุดก็ต้องยุบเรียน คนจนอยู่แล้วจะเอาค่าใช้จ่ายเดินทาง มาเรียนในเมืองได้อย่างไร อันนี้ผมเห็นว่าสนับสนุนว่าถ้าหากมีการปกครองท้องถิ่น กระจายอำนาจอย่างถูกต้องแล้ว แน่นอนครับ ไม่ว่าก่อนเกิด ความเป็นอยู่ การศึกษา ถ้าศึกษามันทันกัน ท่านประธานครับผมเชื่อเลยว่าไม่แน่ครับ คนอยู่หลังเขาในอนาคต อาจจะมาเป็นนายกรัฐมนตรี ถึงแม้นว่าโรงเรียนนั้นมีโรงเรียนเดียวอยู่ในป่า แต่หลาย ๆ ประเทศเขาเห็นว่าคนเป็นทรัพยากรถึงแม้นจะอยู่ห่างไกลอย่างไรก็ตามครับท่านประธาน เขาก็จะเอาครูไปสอน แม้แต่บางพื้นที่มีบ้านอยู่หลังเดียวเขายังต่อไฟไปให้ แม้แต่โทรศัพท์ สมัยก่อนต้องลากสายก็ต้องต่อไปให้คนเดียว ถือว่าเป็นทรัพยากรของประเทศประเทศนั้น ท่านประธานที่เคารพครับ แต่ประเทศไทยในการปกครองเขาเรียกว่าฉกฉวย ช่วงชิงโอกาส ผูกขาด ตัดตอน ลิดรอนสิทธิ แทงหน้า แทงหลัง ได้ฝากเมีย เสียฝากเพื่อน นี่คือสังคมไทย เป็นอยู่ปัจจุบันเป็นอย่างนี้ครับ ผมจึงอยากเห็นว่าความอ่อนแอทางสังคมในหมู่บ้านในชนบทนั้น ควรจะมีศักดิ์ศรีทัดเทียมกับในเมือง แต่ถ้าหากว่าการกระจายปกครองท้องถิ่น ซึ่งคณะกรรมาธิการที่จะรับไปพิจารณานั้นก็ไปศึกษารายละเอียด เพราะฉะนั้นตรงนี้ รายละเอียดเบื้องต้น องค์ประกอบต่าง ๆ ท่านนายแพทย์ท่านได้พูดไปเมื่อสักครู่นี้ ก็ละเอียดมากพอสมควร ท่านวีระกรก็พรรณนาไปจนเกือบหมดแล้ว ก็เห็นว่าเหตุผล น่าจะเพียงพอ แต่ส่วนผมก็อาจจะอภิปรายสนับสนุนเห็นว่าความเป็นธรรมของมนุษย์ ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ทุกหมู่บ้าน ทุกตำบลต้องมีศักดิ์ศรีทัดเทียมกัน ท่านประธานครับ ถ้าหากว่าเราปล่อยไปอย่างนี้นั้นผมเชื่อเลยว่าการบริหาร การเมือง การปกครองแบบ ประชาธิปไตยก็จะแบ่งชนชั้นอีก แน่นอนครับ ถ้าเมื่อเขาจน สภาพเศรษฐกิจเขาจน เขาไม่มีโอกาส วันนี้ท่านประธานทราบไหมว่าเราออกไปในพื้นที่ พอรถหาเสียงไปบอกว่า เบอร์นี้จ่ายเท่าไร จ่ายไม่มา ไปนาดีกว่า เงินไม่มา ไปนาดีกว่า เห็นไหมครับ เงินไม่มา กาไม่เป็น ผมเห็นชาวบ้านเขาพูดกันอย่างนี้ก็สะท้อนใจว่าเพราะความอดอยาก ความยากจน การขาดการศึกษาของพี่น้องที่อยู่ในชนบทที่ห่างไกลความเจริญครับท่านประธานครับ ผมก็อยากจะกราบเรียนว่าอย่างไรก็ตามไม่ว่าจะเลือกสภาท้องถิ่นหรือเลือกผู้แทน ในอนาคตนั้นก็จะเป็นแบบนี้นะครับ คนไหนที่มีทรัพยากร มีเงินมากก็สามารถจะมีโอกาส เข้ามาทำหน้าที่ฝ่ายนิติบัญญัติ ผมถึงกราบเรียนว่าพี่น้องเกษตรกรผมทั้งประเทศมันยากจน แม้แต่ค่าสมัครก็ไม่มี ก็ไม่มีสิทธิที่จะมาเป็นผู้แทน ใบปลิวก็ไม่มีแน่นอน แสดงให้เห็นว่า วันนี้การบริหารงานของประเทศยังไม่กระจายความเจริญทุกด้านไปสู่ในชนบทที่ห่างไกล ท่านประธานครับ หลายตำบลท่าน ส.ส. หลายท่านก็ได้กรุณาฝากผมเหมือนกัน ท่าน ส.ส. ขอนแก่นก็ได้บอกว่าพื้นที่ของเขาเหมือนกัน เช่น น้ำ เครื่อง ฝายพังหลายอำเภอ คือท่าน ส.ส. วันนิวัติก็ปรารภว่าพื้นที่ผมพังไม่รู้กี่ปีแล้ว ก็ไม่เห็นมีใครไปซ่อมสักที ยกตัวอย่างให้เห็น แต่ถ้าหากว่าวันนี้เรากระจายอำนาจการปกครองสู่ท้องถิ่นอย่าง สมบูรณ์แบบ ผมเชื่ออย่างยิ่งว่าประเทศเรานั้นจะพัฒนาไปไกลกว่านี้ ท่านประธานที่เคารพ ผมจะไม่ใช้เวลามากมาย แต่เหตุผลเพียงแต่ประกอบว่าอยากจะสนับสนุนให้สภาแห่งนี้ ได้ลงมติตั้งกรรมาธิการวิสามัญเพื่อศึกษาและใช้เวลาละเอียดปลีกย่อยมากกว่านี้ เพราะฉะนั้นท่านประธานที่เคารพครับ ผมกราบขอบคุณท่านประธานที่ให้โอกาสผม ได้อภิปรายด้วยเหตุผลสั้น ๆ ย้ำอีกครั้งหนึ่งว่าอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงของประเทศไปสู่ ความเจริญเหมือนอารยประเทศอื่น ๆ เขา ก็อยากจะให้รัฐบาลได้มีวางแผนกระจายอำนาจ ไม่ว่าบุคลากร เม็ดเงินลงไปให้มาก เพราะฉะนั้นท่านประธานครับจะเห็นว่าที่ผ่านมานั้นรัฐบาลได้ส่งตัวแทนของส่วนกลาง ไปอยู่ในชนบท เขาไม่รู้หรอกครับว่าหมู่บ้าน ท้องถิ่น หลังคาบ้านหมู่บ้านนั้นรั่วอย่างไร คนในท้องถิ่น คนในหมู่บ้านย่อมรู้ดีว่าปัญหาของหมู่บ้านนั้นเขาควรจะแก้อย่างไร ผมจึง กราบเรียนว่าเราได้เคยทำแผนแม่บทหรือว่าพิมพ์เขียวของแต่ละตำบล หมู่บ้าน ในฐานะ ที่องค์กรเกษตรกรของผมนั้นเราพยายามถามพี่น้องเกษตรกรว่าท่านควรจะกำหนดนโยบาย ทิศทางชีวิตของเขาอย่างไร ที่ผ่านมานั้นการบริหารงานวางแผนในห้องแอร์คอนดิชัน (Air-condition) จากส่วนกลางแล้วก็ส่งไปให้ฝ่ายท้องถิ่นปฏิบัติซึ่งมันไม่ถูกต้อง วัฒนธรรม ประเพณี หรือทุกสิ่งทุกอย่างไม่เหมือนกันทุกภาค ทุกจังหวัด ต่างกันไป เพราะฉะนั้น ถ้าจะกระจายอำนาจให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้บริหารเขาจะทราบดีว่าในหมู่บ้านเขา ตำบลเขา เขาขาดอะไร พื้นที่ดินเป็นอย่างไร น้ำเป็นอย่างไร น้ำคือชีวิต ไม่มีน้ำ ก็ทำอย่างอื่นไม่ได้
ท่านประธานที่เคารพครับ เพราะฉะนั้นตรงนี้ผมอยากเห็นว่าในพื้นที่ แต่ละพื้นที่ ท้องถิ่นแต่ละแอเรีย (Area) ของแต่ละหมู่บ้าน ตำบลนั้นให้เขาคิดกันเอง ทำกันเอง วางแผนกันเอง และกำหนดทิศทางชีวิตและอาชีพของเขาเอง ที่ผ่านมาเราได้ กำหนดเพียงไม่กี่คนว่าจะบริหารประเทศไปอีก ๒๐ ปี วางแผน ๒๐ ปี ส่วนคนในชนบท เขาไม่รับรู้หรอกว่า ๒๐ ปี คุณอย่างไร คุณจะพาประเทศไปอย่างไร จะพาหมู่บ้าน ตำบล เขาไปอย่างไร ดังนั้นผมถึงกราบเรียนท่านประธานว่าที่พื้นที่ใดเขาย่อมรู้ ท้องถิ่นใด เขาย่อมรู้ว่าเขาควรจะคิดแก้ปัญหาชีวิตอย่างไร เขาจะมีชีวิตอยู่อย่างไร เขาทำมาหากิน อย่างไร เขาจะอยู่อย่างไร เพื่อให้ชีวิตเขามีความสุขเหมือนทุกคนอย่างเสมอภาคกัน ดังนั้นก็ขอกราบขอบพระคุณท่านประธาน อยากเห็นการเปลี่ยนแปลงการบริหารงาน ปกครองท้องถิ่นอย่างสมบูรณ์แบบ ส่วนรายละเอียดกรรมาธิการก็คงจะไปดำเนินการต่อ ขอบคุณมากครับท่านประธานครับ