กราบเรียนทานประธานสภา ที่เคารพ ผม ประเสริฐพงษ ศรนุวัตร สมาชิกสภาผูแทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ภูมิลําเนา จังหวัดกระบี่ อดีตพรรคอนาคตใหม ปัจจุบันพรรคกาวไกลครับ ผมเสนอญัตติขอใหสภาผูแทนราษฎร ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษาแนวทางในการจัดใหมีแผนพัฒนาการทองเที่ยวภาคใต เพราะวารายไดของภาคใตเป็นรายไดหลัก เราไปดูสถิติยอนหลังในขอมูลที่สภาแจกพวกเรา ก็จะเห็นวามีรายไดเขามาเยอะแยะมากมาย จังหวัดกระบี่ภูมิลําเนาของกระผมก็ชัดเจนวา ปีหนึ่งก็ประมาณหลักแสนลานบาท ทอปไฟว (Top 5) ครับทานประธาน แตประเด็นก็คือวา แผนการพัฒนาการทองเที่ยวไมไดไปพัฒนาไปรองรับจํานวนนักทองเที่ยวหรือแกไขปัญหา ที่เกิดขึ้นในแหลงทองเที่ยวเลยครับ เพราะแหลงทองเที่ยวตาง ๆ เราขายทรัพยากรธรรมชาติ ไมไดขายสิ่งที่มนุษยแสรางขึ้น ในอดีตถายอนไป ปี ๒๕๔๒ ๒๑ ปีภาครัฐพยายามจะเกาะ กระแสการทองเที่ยวจังหวัดกระบี่ โดยนําเขาอนุญาตใหมีการถายทําภาพยนตรแหนังเรื่องหนึ่ง ชื่อเดอะบีช (The Beach) โดยไปถายทําที่อาวมาหยา เกาะพีพีเล แตปรากฏวาวิธีคิดแบบ รวมศูนยแอํานาจไมฟังคนในทองถิ่น และสมัยนั้นผมจําไดทานประธานก็อยูในคณะรัฐบาลดวย ปรากฏวาเอารถแบ็กโฮ (Backhoe) ไปไถสันทรายชายหาดแลวเกิดความเสียหาย ระบบนิเวศ เสียหายหมด แลวไปอางวาเพื่อสงเสริมการทองเที่ยว ปัจจุบันนี้ก็ยังอยูในศาลสูคดีกันมา ๗ ศาล เป็นการทําลายทรัพยากรธรรมชาติซึ่งหาคุณคาไมได ทํากับมือเองก็ไมได ที่ผานมา รัฐมักจะอางกิจกรรมเพื่อสงเสริมการทองเที่ยวหอยทายเสมอ คลาย ๆ กับไปอางโครงการ พระราชดําริที่เหมืองตะกั่วจังหวัดพัทลุงเหมือนกันครับ ซึ่งพอหอยทายลักษณะอาง เพื่อการทองเที่ยวแบบนี้ก็ไดอนุมัติงบประมาณไปสงเสริมการทองเที่ยว แตจริง ๆ ไปทําลาย การทองเที่ยวเสียมากกวา แลวก็ยังมีอีกหลายเคส (Case) ที่ไปตัดตนไมที่ปากถ้ําเขาขนาบน้ํา หนาเมืองกระบี่ ก็ไมทํากันมา ก็เกิดจากนี่ละครับการถายทําภาพยนตร เพื่อสงเสริม การทองเที่ยวอีกละครับ เราควรจะพัฒนาคนที่เกี่ยวกับการทองเที่ยว เราควรจะสรางมัคคุเทศก ในพื้นที่ คนขับเรือหางยาว คนขับรถตุ฿กตุ฿ก คนขับรถสองแถว พนักงานกลุมเหลานี้ละครับ เราจะตองชวยกันพัฒนายกระดับเพราะเขาคือกลุมคนที่สัมผัสโดยตรงกับนักทองเที่ยว ทานประธานครับ ถนนลูกรังถูกเอามาอางสําหรับขาราชการในกระทรวงการทองเที่ยวและกีฬา บอกวาใหอนุรักษเอาไว เพราะวานักทองเที่ยวชอบ มันใชหรือครับ การพัฒนาโครงสรางพื้นฐาน ใหเขาถึงแหลงทองเที่ยวใหสะดวกสบายนั่นคือสิ่งที่ตองทํา แตวิธีคิดของขาราชการสวนกลาง นี่ละครับสําคัญที่สุด ไปคิดแทนนักทองเที่ยว แลวก็พยายามจะกดทับคนในทองถิ่นใหยอมรับ สภาพความยากลําบากแลวเอาไปเป็นจุดขายกับนักทองเที่ยวซึ่งเป็นวิธีการพัฒนาการทองเที่ยว ที่ไมถูกตองครับ ยกตัวอยางไปแลวนะครับ และปัญหาที่ทองถิ่นไดรับคืออะไรครับ ๑. น้ําเสีย ๒. ขยะ ผมยกตัวอยางงาย ๆ เลย เกาะพีพีพูดกันมานาน มีผูแทนที่เกี่ยวของคนกระบี่ผานมานานแลว แตปัญหาการแกไขน้ําเสียบนเกาะพีพีทุกวันนี้ยังไมเห็นเป็นรูปเป็นรางที่ชัดเลย แลวสรางรายได ใหกับจังหวัดเยอะแยะมากมาย ขยะเอยกวาจะไดรับการแกไขไดรับงบประมาณไปสราง โรงกําจัดขยะใชเวลานานมาก ทําไมละครับ ทําไมไมใหความสําคัญขององคแกรปกครอง สวนทองถิ่น ปัจจุบันมีอํานาจหนาที่ระบุไวในกฎหมายชัดเจนวามีหนาที่สงเสริมการทองเที่ยว ไมวาจะเป็น อบต. เทศบาล หรือ อบจ. แตแนนอนผมอยูในคณะอนุกรรมาธิการงบประมาณ ทองถิ่นฯ แตละที่นาสงสารมากงบก็ไมเพียงพอที่จะไปบริหารจัดการภายในแลว ไดรับเงิน อุดหนุนไมพอแลวก็ยังไมมีงบพัฒนาในแตละพื้นที่เลย นี่แหละคือการจัดสรรทรัพยากรของ รัฐบาลที่ยังมีความไมถูกตอง จัดลําดับความสําคัญไมถูกตอง ลาสุดกระแสสังคมก็เห็นชัดเอาไป ซื้อเรือดําน้ําแทนที่จะไปพัฒนาสิ่งที่ถูกตอง การทองเที่ยวแหงประเทศไทยผมเห็นหลายโครงการ ไปใหปูายโรงแรม ไปใหปูายผูประกอบการโรงแรมหลายที่ แตเชื่อไหมวาผูประกอบการ หลายที่แทนที่จะชวยอนุรักษแทรัพยากรธรรมชาติกลับเคลื่อนยายทรัพยากร ไมวาจะเป็น เอาตนปาลแมริมเขา หรือวาไซแคดปาลแม (Cycad palm) ชื่อภาษาอังกฤษอายุอยางนอย ๆ ๒๐๐ ปีเอามาโชวในโรงแรม ไปเอาหินกลม ๆ สวย ๆ ที่อยูตามริมคลอง ที่อยูริมทะเลเอามา ประดิดประดอย ประดับในโรงแรม ในรีสอรแต (Resort) ของตัวเอง นี่คือการไปสงเสริม ในสิ่งที่ไมถูกตอง และภาครัฐเองแทนที่จะพัฒนาการทองเที่ยวใหถูกวิธีพอไปเรงรัดไปสราง จุดขายผิด ๆ บางครั้งถึงขนาดบอกวาถาไปในพื้นที่กระบี่ตองไปกินหอยชักตีน ซึ่งผมถามวา หอยชักตีนที่จังหวัดกระบี่บานผมมันเลี้ยงแบบเป็ด แบบไก แบบสุกรไหมครับ มันไมใช เกิดจากธรรมชาติ มันตองมีการแบงโซน (Zone) ตองมีการสงเสริมการเพาะเลี้ยง แตไปสราง จุดขายที่เป็นการทําลายสัตวแน้ําทางทะเลตางหาก เรื่องแบบนี้ไปสงเสริมกันผิด ๆ ถูก ๆ ก็มี ผมถึงบอกวาการตั้งญัตติเรื่องแบบนี้ควรศึกษาอยางยิ่งแลวจะไดมีการทบทวนวิธีการของ หนวยงานของรัฐที่รวมศูนยแอํานาจคิดแทนคนทองถิ่น กดทับคนทองถิ่นใหขายความยากลําบาก แทนที่จะใหเขาไดรับการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีในการเดินทาง หรือแมกระทั่งในเรื่องของ การไดรับน้ํา ไฟ เครื่องอํานวยความสะดวกตาง ๆ สาธารณูปโภค หลาย ๆ อยางในแตละพื้นที่ ตองไปชวยเขากอนควรจะไดรับการพิจารณากอน อีกอันหนึ่งลาสุดที่เราพูดกันเรื่องของการ พัฒนาแหลงทองเที่ยวของแหลงภาพเขียนสีประวัติศาสตรแอะไรตาง ๆ เป็นแหลงโบราณคดี พวกนี้ก็เชนเดียวกัน ภาคใตเรามีจุดขายเยอะนอกจากแซนด ซัน ซี (Sand Sun Sea) ขออนุญาตเป็นภาษาอังกฤษที่เป็นหาดทรายตาง ๆ พระอาทิตย สายลมตาง ๆ ที่พวกเราขาย เราขายทรัพยากรที่มีอยูและมีคุณคาสูงมาก แทนที่หนวยงานราชการจะชวยกันปกปูอง ดูแล แทนที่หนวยงานราชการจะชวยกันสงเสริม กลับทําลาย กลับเอาไปหาผลประโยชน กลับไป อนุญาตใหมีการระเบิดภูเขา เรื่องแบบนี้ตองพูดถึง ถาไมพูดถึงตอไปจุดขายของการทองเที่ยว ภาคใตที่มีเยอะแยะไมวาจะเป็นน้ําตก ภูเขา ทะเล น้ําตกรอน น้ําเค็มรอน มีเยอะแยะไปหมด บานเรา แตทําไมชวยกันรักษาไมได เพราะอดีตที่ผานมานี่แหละครับผมถึงตองเสนอญัตตินี้ เพราะอดีตที่ผานมาเห็นถึงขอบกพรองของการบริหารจัดการของอดีตผูบริหารที่มาจาก ราชการสวนกลาง ผมถึงตองลุกขึ้นเสนอญัตติเรื่องนี้ใหมีการศึกษา ใหมีการจัดทําแผนที่ถูกตอง และรับฟังเคารพทองถิ่น อยากดทับ อยาเอาความลําบากของคนทองถิ่นมาเป็นจุดขาย เพื่อการทองเที่ยวของทางภาคใตของเรา จุดชมวิว การสรางแลนดแมารแก (Landmark) การอํานวยความสะดวกบริเวณทาเรือตาง ๆ ชวยกันดูแลคุณภาพชีวิตของคนในพื้นที่ดวย อยาทําโครงการจากภาครัฐเพื่อจะบอกวาเพื่อใหนักทองเที่ยวสะดวก เพื่อใหนักทองเที่ยวสบาย แตลืมคิดถึงวาคนที่อยูในพื้นที่ที่เขาตองเดินทาง ที่เขาตองสัมผัสอยูกับจุดในพื้นที่ของเขา แหลงที่อยูอาศัยของเขาทุกวี่ทุกวันตองไดรับการพัฒนา ไดรับความสะดวกสบายดวยครับ ตองขอขอบคุณทานประธานอีกครั้งครับ