กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ กระผม นายแพทย์กิตติศักดิ์ คณาสวัสดิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม พรรคเพื่อไทย เขต ๑ วันนี้ผมเป็นคนหนึ่งที่ร่วมเสนอญัตติ เรื่อง ขอให้ สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาปัญหาและแนวทางการแก้ไข ปัญหายาเสพติดอย่างเป็นระบบครบวงจร ร่วมกับท่านคุณหมอจาตุรงค์ เพ็งนรพัฒน์ รวมทั้ง สมาชิกอีกหลายท่านนะครับ ก็นําเรียนท่านประธานสภาว่ายาเสพติดเป็นเรื่องสําคัญ และเป็นเรื่องที่ประเทศไทยของเรามีปัญหาและทําลายประเทศไทยของเรามามาก ท่านประธานครับ ในนามของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประจําจังหวัดจะต้องเดินทางพบปะ กับพี่น้องประชาชนในทุกวันหยุดที่เราหยุดจากการประชุมสภา ซึ่งพี่น้องประชาชนก็ฝาก ปัญหา ๒ เรื่องใหญ่ ๆ บอกว่าท่านผู้แทน ผมมีปัญหาที่อยากฝากท่านผู้แทนอยู่ ๒ เรื่อง เรื่องแรกก็คือเรื่องของเศรษฐกิจ อยากให้ผู้แทนไปหารือกับทางรัฐบาลจะทําอย่างไร ให้เศรษฐกิจดีขึ้น เรื่องที่ ๒ ก็คือเรื่องของยาเสพติด พี่น้องประชาชนบอกว่าปัญหายาเสพติด ในปัจจุบันมีความรุนแรงขึ้น สร้างปัญหาให้กับครอบครัวของเขาซึ่งไม่ว่าพ่อแม่หรือลูก ก็กระทบไปหมด นําเรียนว่าผมไปพบกับพี่น้องประชาชน เขาขอมาพบ แล้วก็ขอฝาก เรื่องของปัญหายาเสพติดโดยเฉพาะ ผมอยู่จังหวัดมหาสารคาม เป็นเมืองการศึกษา มีนักศึกษาเยอะที่สุดจังหวัดหนึ่งในประเทศไทย แล้วก็ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเราพบว่านักศึกษา แล้วก็เด็ก ๆ นักเรียนมีปัญหายาเสพติด มามากมาย การซื้อขายยาเสพติดก็ง่ายขึ้น ราคายาเสพติดก็ถูกลง ลูกหลานก็ติดยา พ่อแม่ ก็ติดยา ผมยังมีสิ่งที่เรียกว่าน่าจะตลกนะครับ ผมถามเขาบอกว่าคุณตาคุณยายเลี้ยงหลาน พ่อแม่ไปไหน เขาบอกว่าพ่อแม่ไปฮ่องกง ผมก็คิดว่าสงสัยทํางานฮ่องกงเงินเดือนคงจะดี เขาบอกไม่ใช่คุณหมอ คุณแม่คุณพ่อเขาติดคุก ซึ่งอันนี้คือสิ่งที่สะท้อนว่าตอนนี้สังคมเรา ปัญหายาเสพติดเข้าไปทุกหมู่บ้าน ทุกตําบล ในประเทศไทย ท่านประธานครับ สถานการณ์ ยาเสพติดในประเทศไทยมีความรุนแรงขึ้น ในเดือนสิงหาคมมีผู้ป่วย ผู้ต้องขังติดคดี ๓๐๐,๐๐๐ กว่าคน ๘๐ เปอร์เซ็นต์ของจํานวนผู้ต้องขัง นี่คือผู้ต้องขังคดียาเสพติดคือ ๓๐๐,๐๐๐ กว่าคน ส่วนใหญ่อายุ ๑๕-๒๐ ปี แล้วก็เป็นคดียาบ้า ๗๕ เปอร์เซ็นต์ กัญชา ๖.๘ เปอร์เซ็นต์ กระท่อม ๔ เปอร์เซ็นต์ แล้วก็เยาวชนของเราที่ติดยาเสพติดต้องเรียกว่า ประเทศไทยของเราต้องสูญเสียทรัพยากรมนุษย์ที่จําเป็นต้องใช้ในการแข่งขัน ในการพัฒนา ประเทศ เราต้องแบกกับปัญหายาเสพติด เราต้องสูญเสียทรัพยากร ไม่ว่าจะเป็นตํารวจ เจ้าหน้าที่อื่น ๆ ที่ต้องมาดูแล มาแก้ไขปัญหายาเสพติดอีกมากมาย ถ้าคิดเป็นตัวเลขค่าใช้จ่าย ในการดําเนินคดี ค่าเงินเดือน ค่าสถานที่ ค่าใช้จ่ายของกรมราชทัณฑ์เฉลี่ย ๕๐๐,๐๐๐ บาทต่อคดี ผู้ต้องขังคดียาเสพติด ๓๐๐,๐๐๐ กว่าคนนี้คิดไปก็เป็น ๑๕,๐๐๐ ล้านบาท แล้วก็ เป็นจํานวนเงินถ้าสูญเสียผลิตภาพของสมาชิกในครอบครัวจากการดูแลผู้ป่วยในโรงพยาบาล คิดเป็นตัวเลข ๑๐๐,๐๐๐ บาทต่อคนต่อปี ค่าความสูญเสียจากผู้ต้องขัง อันนี้ก็เป็น ๒๕๐,๐๐๐ บาทต่อคนต่อปี แล้วก็งบประมาณของการป้องกันปราบปรามยาเสพติดอีก ๔,๙๐๐ ล้านบาทต่อปี ส่วนค่าใช้จ่ายที่ไม่ใช่ตัวเลขก็มีความสุขของคนในครอบครัวที่หายไป พ่อแม่ที่ลูกหลานติดคุก ลูกหลานที่พ่อแม่ติดคุก ค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น หนี้สินที่เพิ่มขึ้น ความเครียดที่ตามมา อันที่ ๒ คือความเสี่ยงของคนในสังคม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการเมา ยาบ้า เราไม่เป็นหรอกครับ ครอบครัวเราไม่มีใครติดยาบ้า แต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่า คนที่ติดยาบ้า เมายาบ้าจะมาทําร้ายคนในครอบครัวของเรา นี่คือความเสี่ยงของคนในสังคม ที่เพิ่มขึ้น เราสูญเสียทรัพยากรมนุษย์ในการพัฒนาประเทศ ในการแข่งขันของประเทศอื่น ๆ ผมขออนุญาตว่าการแก้ไขปัญหายาเสพติดสิ่งที่สําคัญที่สุดคือการป้องกันการสร้าง ความเข้มแข็งให้กับสังคมของเรา ซึ่งไม่ว่าจะเป็นสถาบันที่ใกล้ชิดก็คือครอบครัวจะต้อง เข้มแข็ง กํานัน ผู้ใหญ่บ้าน รพ.สต. อสม. อบต. เทศบาล โรงเรียน ครูบาอาจารย์ วัดวาอารามก็ต้องช่วยกันหมดนะครับ ผมเจอโครงการของสํานักงานตํารวจแห่งชาติคือ ครูแดร์ (D.A.R.E.) ก็คือย่อมาจาก ดรัก อะบิวส์ รีซิสแทนท์ เอดดูเคชัน (Drug Abuse Resistance Education) ตอนผมเป็นนายกเทศมนตรีก็มีการอบรมกับทางตํารวจ เขาจะให้ เด็กเรียนรู้ผลเสียของยาเสพติด ๒. รู้จักทักษะในการตัดสินใจ ๓. รู้จักวิธีต่อต้านและ การปฏิเสธ ๔. รู้จักทางเลือกอื่นนอกจากยาเสพติดหรือการใช้ความรุนแรง นอกจากนั้นแล้ว การสร้างชุมชนที่เข้มแข็ง การสร้างพื้นที่ดี ไม่ว่าจะเป็นลานกีฬาหรือพื้นที่สีขาวอื่น ๆ ให้กับ ลูกหลานของเรา นี่คือสิ่งที่เราจะต้องทําร่วมกัน
สุดท้ายนี้ผมก็ขอสนับสนุนการเสนอญัตติในการที่จะขอให้สภาผู้แทนราษฎร ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาปัญหาและแนวทางการแก้ไขปัญหายาเสพติด อย่างเป็นระบบครบวงจรครับ ขอบคุณมากครับ