นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร แบบบัญชีรายชื่อ

ผมต้องรีบขึ้นมาถาม เลยครับ คืออย่างนี้ครับท่านประธานครับ ผมได้ยินท่านรัฐมนตรีพูดว่านักเรียน นักศึกษา พูดถึงอนาคตของพวกเขา พูดถึงเรื่องการเรียนภาษาอังกฤษ พูดถึงภาระงานของครู นั่นเลยครับ แล้วไปคุกคามเขาทําไม แล้วครูไปกระชากผมเขาทําไม ไปเอาโบว์ (Bow) ขาวมาผูกคอเขา ทําไม ไปเตะเขาทําไมตามที่ปรากฏเป็นข่าว นี่ครับก็ยิ่งรับรองใหญ่เลยว่าทําไปเพื่ออะไร หนังสือ ๓ ฉบับนี้ ทั้งฉบับลงวันที่ ๒๓ มีนาคม ๑๘ สิงหาคม แล้วก็ล่าสุด ๒๐ สิงหาคม ก็อยู่ในมือผม ทั้ง ๓ ฉบับครับ เปิดพื้นที่ให้นักเรียนได้แสดงสิทธิเสรีภาพทั้งสิ้น รับรอง การแสดงออกทางการเมืองและความคิดเห็นที่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญของนักเรียนทั้งสิ้น แต่ในทางปฏิบัติครับ ยังคงมีการคุกคามต่อเนื่อง ผมคิดว่าท่านรัฐมนตรีทราบดีกว่าผม ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลผมยืนยันว่าเอกสารมี ปลัดกระทรวงก็ออกมายืนยันว่าการแสดงออก ทางการเมืองทําได้เมื่อวันที่ ๑๗ พลเอก ประวิตร รองนายกรัฐมนตรี ท่านก็ยังบอกเลยครับ ว่าชู ๓ นิ้วเป็นกิจกรรมลูกเสือในวันที่ ๑๘ ทั้งหมดทั้งมวลจึงยืนยันแล้วว่าการแสดงออก ทางการเมืองทั้งหมดของนักเรียน ทั้งการชู ๓ นิ้ว ยกกระดาษเปล่า ผูกโบว์ (Bow) สีขาว หรือกิจกรรมอื่นใดที่ชอบด้วยกฎหมายภายในโรงเรียนครูไม่มีสิทธิไปลงโทษเขาได้ เรื่องยาเสพติด ที่ท่านพูดมาท่านออกทะเลแล้ว คราวนี้อย่างนี้ครับ ถ้าเป็นสิทธิที่เขาทําได้ การลงโทษ นักเรียนและการทําทารุณกรรมต่าง ๆ ที่ผมยกไปทั้งหมดย่อมเป็นการกระทําผิดกฎหมายอาญา ทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็น มาตรา ๑๕๗ ฐานเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพราะขัดคําสั่ง โดยตรงของรัฐมนตรีและปลัดกระทรวง มาตรา ๓๙๑ การทําร้ายร่างกายที่เป็นลหุโทษ จําคุกไม่เกิน ๑ เดือน ปรับไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ บาท มาตรา ๓๙๒ ข่มขู่ให้เกิดความกลัว โทษจําคุกไม่เกิน ๑ เดือน ปรับไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ บาท มาตรา ๓๙๗ คุกคามสร้างความเดือดร้อน รําคาญแก่เด็ก โทษปรับไม่เกิน ๕,๐๐๐ บาท และความผิดที่ร้ายแรงที่สุดก็คือการกระทําทารุณกรรมเด็กตามมาตรา ๒๖ พระราชบัญญัติ คุ้มครองเด็ก ซึ่งโทษที่ระบุใน มาตรา ๗๘ ก็คือจําคุกไม่เกิน ๓ เดือน ปรับไม่เกิน ๓๐,๐๐๐ บาท ในฐานะเสนาบดีกระทรวงศึกษาธิการปล่อยให้เด็กที่ท่านยืนยันว่าแสดงออกทางการเมือง และความคิดเห็นเพื่ออนาคตของชาติถูกคุกคามโดยครูและผู้อํานวยการซึ่งเป็น ผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านได้อย่างไร ผมถามตรง ๆ เลย การคุกคามนักเรียนโดยครูและ ผอ. กระจายไปทั่วประเทศท่านก็ทราบ ทั้งจังหวัดลพบุรี จังหวัดแพร่ จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดขอนแก่น จังหวัดชลบุรี จังหวัดสกลนคร จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดนครพนม จังหวัดยโสธร หาดใหญ่ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดราชบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดกระบี่ และกรุงเทพมหานคร จนองค์กรยูนิเซฟ (UNICEF) ต้องออกมาเรียกร้องให้เคารพสิทธิ และเสรีภาพในการแสดงออกของเยาวชน พร้อมเรียกร้องให้มีการปกป้องเยาวชนจาก ความรุนแรงและการคุกคามทุกรูปแบบ ท่านไม่ทราบได้อย่างไร โดยอ้างถึงอนุสัญญาว่าด้วย สิทธิเด็กซีอาร์ซี (CRC) ที่ประเทศไทยของเราไปให้สัตยาบรรณใน พ.ศ. ๒๕๓๒ และวันที่ ๒๔ สิงหาคม คิดว่าท่านจําได้กลุ่มภาคีนักเรียนแห่งประเทศไทยนําหนังสือไปยื่นที่กระทรวง และเปิดเผยรายชื่อ ๑๐๙ โรงเรียนที่มีการข่มขู่ทําร้ายทารุณกรรมนักเรียนที่ไปแสดงออก ความคิดเห็นทางการเมืองตามรัฐธรรมนูญ และขีดเส้นตาย ๓ วัน นั่นก็คือวันนี้คือวันสุดท้าย ล่าสุดการคุกคามครับท่านรัฐมนตรี ที่โรงเรียนไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี และที่จังหวัดร้อยเอ็ด ยังเกิดขึ้นอยู่เลย ท่านปล่อยให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านคุกคามนักเรียนอย่างนี้ได้อย่างไร ทําผิดกฎหมายอาญาบ้านเมืองได้อย่างไร ท่านไม่ปกป้องนักเรียนเลย

ผมถามคําถามข้อที่ ๒ กับท่านรัฐมนตรีครับ ที่ผ่านมาต้องยอมรับว่ากระดาษ ๓ ใบปกป้องนักเรียนไม่ได้ ท่านเป็นรัฐมนตรีท่านไม่ใช่เสมียนกระทรวงนะครับ ในเมื่อ กระดาษเอ ๔ (A4) ที่ท่านออกมา ๓ ฉบับปกป้องนักเรียนไม่ได้ มีการคุกคามนักเรียน ต่อเนื่อง ผมถามครับ หากนับจากนี้ไปยังมีครูและผู้อํานวยการกระทําความผิดคุกคามเด็ก ทําทารุณกรรมอีก ท่านพูดว่าตํารวจไปจับเด็กได้ ท่านพูดไหมว่าตํารวจไปจับครูได้เหมือนกัน ที่กระทําอย่างนี้กับเด็ก ผมถามว่ากระทรวงศึกษาธิการจะดําเนินการทั้งทางวินัยและดําเนิน คดีอาญา และถอดถอนหรือพักใบประกอบวิชาชีพกับครูและ ผอ. ที่กระทําการเช่นนี้หรือไม่ อย่างไร จะอํานวยความสะดวกให้เด็กและผู้ปกครองไปแจ้งความดําเนินคดีอาญากับครูและ ผู้อํานวยการที่กระทําอย่างนี้หรือไม่ หรือกระทรวงจะเป็นผู้ร้องทุกข์กล่าวโทษด้วยหรือไม่ ผมถามว่าท่านจะปกป้องเด็กไหม หรือจะเอาตํารวจไปจับเด็กอย่างเดียวถ้าเด็กทําผิด แล้วถ้าครูยังทํา ตํารวจยังเข้าไปโดยที่เด็กไม่ผิดละ ท่านจะทําอย่างไร ผมให้ท่านตอบ ผมคิดว่าเด็ก ๆ ทุกคน พ่อแม่ทุกคนฟังคําตอบนี้อยู่ เชิญครับ