กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ผม นายคารม พลพรกลาง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล จังหวัดร้อยเอ็ด สิบเอ็ดประตูเมืองงาม เรืองนามพระสูงใหญ่ ผ้าไหมสาเกต บุญผะเหวด ประเพณี มหาเจดีย์ชัยมงคล งามน่ายลบึงพลาญชัย เขตกว้างไกลทุ่งกุลา โลกลือชาข้าวหอมมะลิ จังหวัดร้อยเอ็ดถ้าจะดูตามญัตติ เรื่อง ขอให้สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ พิจารณาศึกษาการปรับปรุงพื้นที่และสภาพภายในเรือนจําทั่วประเทศให้มีสภาพเหมาะสม รวมทั้งแนวทางการแก้ไขปัญหานักโทษล้นเรือนจํา การปรับปรุงการพิจารณางานราชทัณฑ์ ของประเทศและการย้ายเรือนจําออกจากเขตชุมชน ขอกราบเรียนท่านประธานว่าในญัตติ ที่ผมถืออยู่นี้อยู่ลําดับท้าย ๆ จังหวัดร้อยเอ็ดอยู่ลําดับที่ ๑๔ เรือนจําจังหวัดร้อยเอ็ดมี ๒ แห่ง อํานาจการควบคุมไม่เกิน ๒๐ ปี หมายความว่าในเรือนจํา มีผู้ต้องขังชาย ๓,๖๕๙ คน หญิง ๒๙๓ คน ความจุเต็มที่ของเรือนจํา ๑,๔๔๐ คน ผู้หญิงได้ ๑๓๐ คน จุเต็มที่เพิ่มอีก ๓๐ เปอร์เซ็นต์ก็ยังได้เพียง ๑,๘๗๒ คน หญิงก็ได้เพียง ๑๖๙ คน ท่านประธานทราบไหมครับ ผู้ต้องขังเกินไป ๗๓.๓๗ เปอร์เซ็นต์ ท่านประธานลองคิดตามผมว่าอยู่ได้อย่างไร ทั้งที่ความจริง จังหวัดร้อยเอ็ดมีเรือนจําชั่วคราวอยู่ที่ถนนรอบเมือง ตําบลหนองแวง อําเภอเมืองร้อยเอ็ด เป็นเรือนจําชั่วคราวสําหรับการฝึกอาชีพ สําหรับเรื่องที่พัฒนาผู้ต้องขัง ผมขออนุญาต กราบเรียนในฐานะที่เป็นนักกฎหมายว่าเรือนจําเป็นเรื่องทัณฑวิทยาส่วนหนึ่ง เป็นเรื่อง อาชญาวิทยาส่วนหนึ่ง หลัง ๆ มานี้โลกก็มองเรื่องสิทธิมนุษยชน ในทางพุทธเขาเรียกว่า ก็ต้องให้โอกาสแก้ไข ชั่วเจ็ดทีดีเจ็ดหน เพราะฉะนั้นสิ่งที่จะต้องช่วยกันคิดต่อญัตตินี้ ผมจึงเห็นด้วยในการที่จะตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญขึ้น ท่านประธานลองดูว่าขณะนี้ ผู้ต้องขังในเรือนจําทั้งหมด ๓๕๐,๐๐๐ คน หรือ ๓๗๐,๐๐๐ คนก็แล้วแต่ เพราะมี สมาชิกท่านอื่นอภิปรายแล้ว ผมเพียงแต่จะบอกว่างบประมาณแผ่นดิน สมมุติว่าดูแลผู้ต้องขังสัก ๑๐๐ บาทต่อวันต่อคน ท่านลองคิดดูตามผมนะครับ ปีหนึ่ง ๑๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท เงินเหล่านี้แทนที่จะได้พัฒนาประเทศ แทนที่จะเอาไปช่วยบ้านเมืองในเรื่องอื่นเรากลับต้องมาช่วยผู้ต้องขัง ซึ่งจําเป็นต้องช่วย เพราะเขาก็ยังเป็นมนุษย์เป็นคนอยู่ แต่สิ่งที่อยากจะขออนุญาตกราบเรียนในสิ่งที่เคยพบ เรือนจําดี ๆ ที่เวลาผมเป็นทนายความผมไปเยี่ยมบริการดี ๆ เรือนจําพิเศษกรุงเทพมหานคร เรือนจําต่างจังหวัดก็ดี แต่สิ่งที่ไม่ดีก็คือว่าคนเข้าไปอยู่ที่เรือนจําเยอะ เป็นผู้ต้องขังเยอะ เหตุผลเพราะอะไรครับท่านประธาน เพราะ ๑. มันมีปัญหาว่าหลักของการจําคุกผู้ต้องขัง เขามองอะไรบ้าง จริง ๆ การที่จะจําคุกคนคนหนึ่งมันต้องมองถึงเรื่องความร้ายแรง เป็นผู้กระทําความผิดโดยสันดาน แล้วก็ไม่ใช่เรียกหลักประกันแพงเกินไป แล้วก็เขาจะไปยุ่งเหยิง พยานหลักฐานไหม ผมไม่อยากพูดนะครับ วันนี้มีคําพูดให้มันจบที่เรือนจํา แล้วก็ให้มันจบ ที่รุ่นเรา คําพูดพวกนี้แม้ว่าอาจจะไม่ได้เกี่ยวกับประเด็นนี้ ไม่ควรจะพูด ไม่มีที่ไหนจบที่รุ่นเรา แล้วก็ไม่มีอะไรจบที่เรือนจํา ทุกอย่างต้องเดินไปหน้าต้องดูแลแก้ไข ผมขออนุญาตกราบเรียน ท่านประธานว่าเรื่องการไกล่เกลี่ยก่อนฟ้องก็ดี เรื่องการรอลงอาญาก็ดี การคุมประพฤติก็ดี การพักการลงโทษก็ดี การลดวันต้องโทษก็ดี มาตรการเหล่านี้ศาลต้องใช้ต่อคนที่ถูกกล่าวหา กระทําความผิดอย่างละเอียด ไม่ใช่ว่าเขาผิดแล้วก็ต้องเข้าเรือนจํา คนที่ฆ่าบุคคลอื่นถึงตาย ต้องเข้าเรือนจํา ทารุณโหดร้ายต้องเข้าครับ แต่ต้องแก้ที่ต้นเหตุ เพราะเหตุว่าทรัพยากรมนุษย์ ถ้าไปกองอยู่ตรงนั้นนอกจากงบประมาณแล้ว ผมอยากกราบเรียนท่านประธานว่าผมรู้จัก นักโทษในภาคอีสานเป็นคนใกล้ตัว เป็นลูกของแม่บ้านทํางานที่บ้านผม ขอไม่ระบุจังหวัด ในภาคอีสานก็แล้วกัน จนอยู่แล้วนะครับ ทํานา ลูกอยู่ในเรือนจํายังมีเล่นการพนัน อันนี้ ต้องบอกจังหวัดที่มีเล่นอยู่นะครับ ลูกในเรือนจําไม่พอ จนอยู่แล้วยังต้องเอาเงินให้ลูก ในเรือนจําอีก เดือนหนึ่งเป็นหมื่นบาท อธิบดีกรมราชทัณฑ์ต้องตรวจสอบเรื่องนี้ ในจังหวัดใหญ่ ของภาคอีสานมีครับ บางทีผมก็ต้องมาให้สตางค์กับแม่บ้านเพราะเขาก็สงสารลูก อันนี้ เป็นเรื่องที่ต้องสะท้อนแล้วต้องฟัง ท่านข้าราชการกรมราชทัณฑ์ อธิบดีฟังอยู่ท่านไป ตรวจสอบ แล้วมีพยานยืนยันไม่กล่าวหาแน่นอน เพราะฉะนั้นผมขออนุญาตกราบเรียนว่า เรือนจําที่แออัดอย่างนี้ การสร้างเรือนจําในสถานที่มันมีพื้นที่ อย่างจังหวัดร้อยเอ็ดท่านลองดูครับ อันนี้เป็นข้อมูลซึ่งผมไม่ใช่คนยื่นญัตติแต่อันนี้จริง ก็ย้ายออกไปจากตัวเมือง เรือนจําจังหวัดร้อยเอ็ด อยู่ใกล้โรงพยาบาลจังหวัดร้อยเอ็ด อยู่กลางเมืองแน่นอน อยู่ถนนสุริยเดชบํารุง ไปชายขอบ ไปแถว ๆ ทุ่งกุลาซึ่งมีพื้นที่ว่างเป็นที่สาธารณะได้ไหม อยู่ในกฎเกณฑ์ที่มาศาลก็ได้ อย่างที่ ท่านองอาจบอกว่าตัดสัญญาณโทรศัพท์ ไม่ต้องไปตัดสัญญาณคนที่อยู่ใกล้ด้วย แล้วอีกอย่าง ก็ต้องขอกราบเรียนไปยังศาลยุติธรรมด้วยว่าเวลาคดีระหว่างอุทธรณ์ ฎีกา เรียกหลักประกัน ให้มันน้อย ๆ หน่อยเขาจะได้ประกันตัวไม่ต้องเข้าเรือนจํา ชาวบ้านที่ผมรู้จักต้องเสียเงินเช่า หลักประกันบางทีเป็นแสนบาทเพื่อจะให้ลูกเขาออกมา แล้วบางอย่างก็ต้องดูพฤติการณ์ แห่งคดี ถ้าอยู่ระหว่างอุทธรณ์ ฎีกาอย่างที่บอก หรือว่าดูแล้วเขาไม่หลบหนีก็ไม่ควรที่จะให้ ไปอยู่ในเรือนจํา เพราะเหตุว่าการอยู่ในเรือนจําก็ทุกข์ที่สุดแล้ว ทุกข์ต่อไปก็คือเสียชีวิต เท่านั้น จึงกราบเรียนว่าต่อญัตตินี้ผมเห็นด้วยที่จะตั้งกรรมาธิการวิสามัญ ขอกราบขอบพระคุณ ท่านประธานครับ