นายณัฐวุฒิ ประเสริฐสุวรรณ สุพรรณบุรี

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ผม ณัฐวุฒิ ประเสริฐสุวรรณ จังหวัดสุพรรณบุรี พรรคชาติไทยพัฒนา ญัตติวันนี้ ไม่น่าจะเกิดขึ้นครับ แล้วก็พระราชบัญญัติกําหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอํานาจ ซึ่งมีมาตั้งแต่พุทธศักราช ๒๕๔๒ ประกาศใช้เมื่อวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๒ มีท่านประธานชวน หลีกภัย ตอนนั้นดํารงตําแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ที่มีอยู่ขณะนี้ก็เพราะว่าเราไม่มีความจริงใจต่อหลักการในการกระจายอํานาจ ผมต้อง ขอขอบคุณผู้เสนอญัตติทั้ง ๓ ท่าน ไม่ว่าเป็นท่านวีระกร คําประกอบ ขออนุญาตเอ่ยนาม คุณหมอจาตุรงค์ เพ็งนรพัฒน์ ท่านผ่องศรี แซ่จึง เป็นประโยชน์อย่างยิ่งที่ทําให้เรามาทบทวน ดูอีกสักครั้งเถอะว่าหลักการในการกระจายอํานาจ นี่กลับกลายเป็นว่าเราจะเอาอํานาจของ ท้องถิ่นยกกลับคืนไปให้ส่วนภูมิภาคอีก ยกกลับคืนไปให้กรมทางหลวงชนบทอีก มันต้อง กระจายจากกรมทางหลวงชนบทไปสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นครับ มันกลับหัวกลับหาง เพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมจะอภิปรายต่อไปนี้ ฝากไปถึงกรรมาธิการที่จะมีการจัดตั้งขึ้นด้วยว่า หลักการในการกระจายอํานาจ ผมทํา พ.ร.บ. กําหนดแผนและการกระจายอํานาจ ปี ๒๕๑๒ มีท่านถวิล ไพรสณฑ์ ขออนุญาตเอ่ยนามท่าน ท่านกําหนดเลยว่าต้องกระจายเม็ดเงินลงไป ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๓๕ มาถึงวันนี้ไม่กระจายงบประมาณไปแล้ว ยังไม่กระจายบุคลากร ไม่ถ่ายโอนภารกิจต่าง ๆ ไปให้ แล้วเขาจะอยู่ได้อย่างไรครับ มันถึงเป็นปัญหาที่ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาหารือกับท่านในการประชุมทุกครั้ง เรื่องถนนนี่แหละครับ วิธีแก้ปัญหาเราต้องดาวน์ไซส์ (Downsize) ต้องลดขนาดของกรมทางหลวงชนบท ตั้งแต่เบื้องต้น เรายุบ รพช. สํานักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท แล้วมันก็เกิดกรมทางหลวงชนบท เพราะความไม่พร้อมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แต่เราให้ระยะเวลาเพียง ๕ ปี แล้วให้ยุบ กรมทางหลวงชนบทลง ๒๐ ปีแล้วครับยังไม่สามารถทําได้ แล้ววันนี้จะทําให้กรมทางหลวงชนบท ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม เพราะฉะนั้นผมเสนอท่านประธานอย่างนี้ว่าสิ่งที่ควรจะทํามากที่สุดก็คือ ประการที่ ๑ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่เขามีความพร้อมทั้งบุคลากร ทั้งส่วนต่าง ๆ ที่เขามีความพร้อมแล้ว รัฐต้องถ่ายโอนถนนหนทางให้เขาดูแลรับผิดชอบไป ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่พร้อม แล้วจัดสรรงบประมาณให้เขาไปดําเนินการได้เองเลย นี่ลดขนาดของส่วนภูมิภาคลง ประการที่ ๒ เราทําไมไม่ทํายุทธศาสตร์แผนในการก่อสร้าง ในการซ่อมแซมถนน แต่ละองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เราทํายุทธศาสตร์ ๒๐ ปี เราทําไมไม่ทําแผนสัก ๑๐ ปี หรือ ๕ ปีในแต่ละจังหวัด สมมุติว่าในจังหวัดหนึ่งมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ๑๐๐ แห่ง ท่านขึ้นเลย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ ๑ ถนน ๑๐ สาย สายที่ ๑ สร้างปีไหน ซ่อมปีไหน ทําแผนอย่างนี้ไว้เลยครับ แล้วไม่ต้องมีงบวิ่งเข้ามากรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นอีก อย่างนี้ทําไมทําไม่ได้ครับ แล้วเราไม่ต้องมาหารือกันอย่างนี้ครับ ทุกเช้า ๆ มันยากเย็นอะไร ทุกจังหวัดต้องมีแผน ทุกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นว่าถนนกี่เส้นจะทําเมื่อไร ใช้งบประมาณ เท่าไร ปีไหน ราษฎรเขาก็จะได้รู้ว่าเส้นนี้จะทําปีไหน ๆ ขุดลอกคลองก็เช่นเดียวกัน เราทําไม ไม่ทําแผนอย่างนี้ครับ เราเป็นประเทศที่มีคนที่มีความรู้มากมายขนาดนี้ เรายังปล่อยให้มีการ ไปวิ่งงบประมาณมือใครยาวสาวได้สาวเอา การจัดสรรงบประมาณกลายเป็นจัดตามอําเภอใจ แล้วดูสิครับ ถ่ายโอนงบประมาณไปจากกรมทรัพยากรน้ํา ๒ ล้านลูกบาศก์เมตร ไปให้ กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น แล้วทําได้ไหมครับ เอางบไปวางไว้ให้เขา แต่ละท้องถิ่นไม่มี ความพร้อมเลย เพราะฉะนั้นต้องดาวน์ไซส์ (Downsize) ลง ต้องลดภารกิจของ กรมทางหลวงชนบทให้เล็กลง ๆ เรื่อย ๆ แล้วให้ท้องถิ่นเขาพร้อมที่จะรับภารกิจถ่ายโอน เหล่านี้ไปครับ ผมฝากทางกรรมาธิการไปคิดอย่างนี้ครับ คิดกลับกัน หลักการกระจายอํานาจ เป็นหัวใจสําคัญในการบริหารประเทศที่จะทําให้ประชาชนประสบความสุข มีคุณภาพชีวิต ที่ดีขึ้น ทําไมไม่ให้เขาเลือกตั้งท้องถิ่นครับ ปฏิรูปครู ทําตั้งแต่ปี ๒๕๔๒ มาวันนี้กลับตั้ง ศึกษาธิการจังหวัดให้ผู้ว่าราชการจังหวัดย้อนยุคไปไม่รู้กี่สิบปี เขาถึงบอกว่ารัฐบาลชุดนี้ ทําเวลาที่เราจะเจริญก้าวหน้าถอยหลังไปไม่รู้กี่สิบปี เพราะฉะนั้นวันนี้กรรมาธิการ กรุณาเถอะครับ หลักก็คือการกระจายอํานาจ ลดภารกิจของส่วนภูมิภาคลง ให้ท้องถิ่น เขาเติบโตมากขึ้นค่อย ๆ ทําว่าปีไหนจะลดภารกิจของกรมทางหลวงชนบทลงเท่าไร และองค์การไหนพร้อมกระจายคนไป กระจายงบประมาณไป กระจายภารกิจไป ก็จะเกิด ความเจริญก้าวหน้าของทุกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แล้วทําแผนด้วย แผนถนนทุกจังหวัด ต้องมีครับ ทุกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องมีว่าจะสร้างปีไหน ไม่ใช่มือใครยาว สาวได้สาวเอา แล้วกระจุกไม่กระจาย บางตําบลได้เป็นร้อย ๆ ล้านบาท บางตําบลไม่ได้ แม้แต่บาทเดียว กราบขอบพระคุณครับ