คารม เสนอตั้งกรรมาธิการถ่ายโอนถนนท้องถิ่น เพื่อกระจายอำนาจ

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๓ · ๒๐ สิงหาคม ๒๕๖๓

คารม พลพรกลาง อภิปรายสนับสนุนการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อพิจารณาการถ่ายโอนถนนทางหลวงชนบทให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พร้อมเรียกร้องการกระจายอำนาจและงบประมาณอย่างชัดเจนเพื่อแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำและพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน

นายคารม พลพรกลาง แบบบัญชีรายชื่อ

กราบเรียนท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ ผม นายคารม พลพรกลาง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล จังหวัดร้อยเอ็ด ขออนุญาตอภิปรายต่อ ญัตติ เรื่อง ขอให้ สภาผู้แทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาการถ่ายโอนถนนทางหลวงชนบท ให้กับองค์การบริหารส่วนตําบลต่าง ๆ ทั่วประเทศ ต่อญัตตินี้ต้องขอกราบเรียนท่านประธาน ด้วยความเคารพว่าเป็นเรื่องที่สมควรจะมีคณะกรรมาธิการวิสามัญ ด้วยเหตุผลที่จะนําเรียน ต่อท่านประธานตามความเข้าใจในฐานะที่เป็นส่วนที่เราต้องออกกฎหมายเพื่อบังคับใช้ แล้วก็ทําให้ท้องถิ่นเจริญ โดยส่วนตัวยังอยู่ในหลักของการกระจายอํานาจที่คิดว่า ถ้ากระจายอํานาจให้กับท้องถิ่นให้มีความเจริญ มีความเป็นอยู่ที่ดี ให้ทุกภาคของประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นภาคเหนือ ภาคอีสานของผม ภาคใต้ของท่านประธานแล้วก็ทุกภาคมีความเจริญ มีความเป็นอยู่ที่ดี มีระบบการคมนาคมที่เขาสามารถที่จะนําผลผลิตทางการเกษตร เข้าสู่เมืองได้ ก่อนหน้าที่จะถึงญัตตินี้ก็มีการพูดญัตติเรื่องรถไฟความเร็วสูงไปจังหวัดนครราชสีมา จากจังหวัดนครราชสีมาไปจังหวัดหนองคาย ผมขอกราบเรียนต่อท่านประธานซึ่งเป็นตัวแทน ประชาชนมานาน เป็นนายกรัฐมนตรีถึง ๒ สมัย และขอกราบเรียนว่าผมมั่นใจว่า ท่านประธานทราบดี ประเทศเราคือหวงอํานาจไว้ที่ส่วนกลาง ไม่กล้าปล่อยอํานาจออกจาก ส่วนกลาง ระบบบริหารประเทศเราก็คือบริหารราชการแผ่นดินส่วนกลาง นายกรัฐมนตรี กระทรวง ทบวง กรม ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นการแบ่งอํานาจให้เท่านั้น ท่านประธานทราบดี ตามรัฐธรรมนูญฉบับนี้ก็เขียนไว้ชัดเจนว่าการกระจายอํานาจสู่ท้องถิ่น เขียนไว้แสดงว่า ให้ความสําคัญ แต่จริง ๆ แล้วไม่ให้ความสําคัญ ประเทศญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ ที่เขาไม่มีการยึดอํานาจเพราะเหตุว่าการกระจายอํานาจเขาประสบความสําเร็จ แล้วประเทศเรา ที่มีปัญหา ทั้งเรื่องการเมืองการปกครอง การหลาย ๆ อย่าง รวมทั้งการขยายตัวของ กรุงเทพมหานครซึ่งเป็นเมืองหลวง ซึ่งขยายตัวอย่างไม่สิ้นสุดก็เพราะเหตุว่าเราไม่กระจายอํานาจ เพราะฉะนั้นจึงเป็นเรื่องที่วันนี้จะต้องมีการพูดคุยอย่างเป็นระบบ อบต. ทั่วประเทศขณะนี้ มีทั้งหมด ๕,๓๒๐ แห่ง เทศบาล ๒,๔๕๔ แห่ง อบจ. ๗๖ แห่ง ก็เรียกว่าแทบทุกจังหวัดก็เป็น อบจ. ยกเว้นพัทยากับกรุงเทพมหานคร อันนี้คือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผมเป็นคน อําเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ผมกลับบ้านบางทีไปเห็นในบางท้องที่บางตําบล อย่างเช่น ในตําบลหัวโทนบ้านผมเข้าไปในป่าที่เขาปลูกพืช ปลูกยางพาราซึ่งเอามาจากภาคใต้ บ้านท่านประธาน มีสวนยางที่ดีมาก มีพืชไร่ มีพืชที่ดี แต่ถนนมันไม่สอดคล้องกับสิ่งที่เขา อยากทํา ไปเห็นแล้วบางทีก็สงสารชาวบ้าน เพราะฉะนั้นที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหารือ ตอนเช้า ๆ คิดว่าเป็นเรื่องที่มันกระอักกระอ่วน แล้วก็เสียเวลาสภา ถ้าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เขามีเงิน เขามีงบประมาณมันจะไม่อยู่ในสภาพอย่างนี้ แล้วสิ่งที่สําคัญปัจจุบันนี้ท่านประธาน ทราบไหมว่ารถในเมืองไทย ๔๐ กว่าล้านคัน ยุคนี้ไม่มีเกวียน น้อยมากที่จะมีเกวียน เขาก็ต้องใช้ถนน และถนน อบต. บางครั้งที่ไปเห็น ๔ เมตรบ้าง ความกว้าง ๕ เมตรบ้าง บางทีแคบมาก จะให้มีไหล่ถนนสัก ๕๐ เซนติเมตร ๘๐ เซนติเมตร หรือสัก ๑ เมตรเพื่อให้ จักรยานชาวบ้านเขาเดินก็ไม่มี บางครั้งเวลาทําถนนท่านประธานทราบไหม ทําทีละ ๒๐ เมตรก็มี ไปถาม อบต. อบต. บอกว่ามีงบประมาณอยู่เท่านี้ซึ่งก็จริง เพราะงบส่วนใหญ่ ก็เป็นงบของบุคลากร มีการไปจ้างคน บาง อบต. ก็จ้างคน จ้างข้าราชการซึ่งไม่รู้ให้ทําอะไร บางจังหวัดคณะกรรมการจังหวัดเปิดตําแหน่งให้ยังเรียกเงินเรียกทองกันอีก แถว ๆ บ้านผม นี่แหละ เพราะฉะนั้นก็ขออนุญาตพูดตรงนี้ไว้ด้วยว่าโดยส่วนใหญ่ก็ต้องมีความจําเป็น ในเรื่องถนน แล้วก็ยังมีเรื่องว่าบาง อบต. กับ อบจ. เมื่อไม่กี่วันผมได้รับการร้องเรียนใน จังหวัดอุดรธานี ถนนบริเวณหน้าคําชะโนด อําเภอบ้านดุง ไปในฐานะโฆษกคณะกรรมาธิการ การคมนาคม ถนนตรงนั้นปรากฏว่าชาวบ้านเขาอยู่ แล้วก็ไปขยายแนวถนนรุกล้ําชาวบ้าน ปักป้ายเป็นทางหลวงชนบท เขาร้องเรียนมาที่ผม ผมก็โทรถามอธิบดีกรมทางหลวงชนบท ในฐานะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สุดท้ายกลายเป็นว่าตรงนั้นไปอยู่ใน อบจ. อุดรธานี ผมก็ร้องเรียนท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งเป็นภรรยาของท่านนายก อบจ. ให้ไปแก้ไข อันนี้ละครับเป็นความทับซ้อน เป็นความไม่ชัดเจน เพราะฉะนั้นในเรื่องที่โอนถ่ายถนนให้กับ อบต. มันต้องให้งบประมาณเขาไปด้วย ถ้าวันใดที่ท้องถิ่นเรายังไม่พัฒนาไม่เจริญทุกสิ่งทุกอย่าง ที่มากระจุกตัวอยู่กรุงเทพฯ ไม่มีทางที่จะเรียกว่าให้คนเท่าเทียม ให้แต่ละจังหวัดมันใกล้เคียง กันได้ ความเหลื่อมล้ํามันก็มีอยู่อย่างนี้ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ถ้ามีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ ขึ้นมาจึงเป็นเรื่องที่ถูกต้อง มันจะได้ดูทั่วทั้งประเทศ ไม่ใช่เฉพาะจังหวัดร้อยเอ็ดบ้านผม อําเภอสุวรรณภูมิบ้านผม อําเภอเมืองสรวงบ้านผม อําเภอจตุรพักตรพิมานบ้านผม ให้ดูทั่วประเทศแล้วก็บูรณาการ จริง ๆ แล้วกรมทางหลวงชนบทไม่ควรจะมีหรอก ไม่ควรที่จะมี ถ้าให้องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นเขามีงบประมาณ มีบุคลากร แต่ทุกวันนี้ก็ไม่ได้ เวลาจะซ่อมถนนที่ต้องไป กราบ อบจ. ครับ ถ้า อบจ. คนละฝักละฝ่ายกับการเมืองท้องถิ่นก็ไปกันใหญ่ ใครเดือดร้อน ประชาชนเดือดร้อน แล้วระบบบ้านเราก็เรียนตรง ๆ เลยครับ ผู้ว่าราชการจังหวัดก็คือ ตัวแทนรัฐมนตรี ตัวแทนนายกรัฐมนตรี เขายิ่งไม่ค่อยจะสนใจด้วยท่านประธานทราบดี ถ้า ส.ส. ไม่มีศักยภาพ ไม่เคยเป็นผู้บริหาร ไม่เคยเป็นคนที่สําคัญผู้ว่าราชการจังหวัดแทบจะ ไม่ให้ความสนใจ ก็กราบเรียนท่านประธานว่าผมเห็นด้วยต่อญัตตินี้ต้องตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ กราบขอบพระคุณท่านประธานครับ