ท่านประธานที่เคารพครับ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม นายทรงศักดิ์ ทองศรี ครับ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้รับมอบหมายจากท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงมหาดไทยมาตอบกระทู้ถาม ที่ ๑๒๘ ของท่านสมาชิกสภาผู้ภาผู้แทนราษฎร ต้องกราบขออภัยที่เอ่ยนามท่านนะครับ ท่านกรณิศ งามสุคนธ์รัตนา ท่านเป็นผู้แทนของ กรุงเทพมหานคร ได้ถามเรื่องผลกระทบจาการก่อสร้างอาคารสูงในเขตกรุงเทพมหานคร ผมเรียนอย่างนี้ครับ ก็ต้องขอบคุณที่ท่านมีความห่วงใยในเรื่องของการก่อสร้างอาคารสูง ซึ่งนับวันมานี้กรุงเทพมหานครก็จะมีพื้นที่น้อยลงมาก ก็จะเป็นเรื่องของการสร้างอาคารสูง อย่างมากมายก็จะมีผลกระทบเรื่องของความเป็นอยู่ เรื่องของความรู้สึก เรื่องของ สิ่งแวดล้อมบ้าง แต่ว่าการก่อสร้างอาคารดังกล่าวมีกฎหมาย ผมเรียนว่าเป็นบทบัญญัติ แห่งกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร เป็นกฎหมายที่กําหนดเพื่อการคุ้มครองประโยชน์ สาธารณะให้อาคารมีความปลอดภัย มีความมั่นคงแข็งแรง โดยพระราชบัญญัติควบคุม อาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ กําหนดให้เป็นข้อกําหนดที่เป็นรายละเอียดให้นําไปปฏิบัติโดยการ ออกเป็นกฎกระทรวง โดยองค์กรปกครองท้องถิ่นต้องถือปฏิบัติอย่างชัดเจนและ มีความเหมาะสมกับสภาพความเป็นจริง แล้วก็ต้องสามารถที่จะแก้ปัญหาในขณะนั้นได้ โดยการออกกฎหมายดังกล่าวได้ผ่านการพิจารณาความถูกต้อง ความเหมาะสม สามารถ บังคับได้จริง รวมถึงผลกระทบจากการบังคับใช้กฎหมาย มีลําดับขั้นตอนการยกร่าง ตั้งแต่ ระดับชั้นอนุกรรมการยกร่าง ซึ่งประกอบไปด้วยผู้เชี่ยวชาญในสาขาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และนักวิชาการ แล้วต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นชอบจาก คณะกรรมการควบคุมอาคาร มีการกลั่นกรองโดยคณะกรรมการพิจารณาร่างกฎหมายของ กระทรวงมหาดไทย และผ่านขั้นตอนการพิจารณาของสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา โดยรอบคอบว่ามีความถูกต้องชัดเจนเพียงพอที่นําไปบังคับใช้กฎหมายได้จริงตาม วัตถุประสงค์ของกฎหมาย โดยมีกรณีการก่อสร้าง ที่ท่านถามผมเข้าใจว่าเป็นเรื่อของอาคารสูง เรายังมีกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๐ (พ.ศ. ๒๕๔๐) กําหนดหลักเกณฑ์การก่อสร้างเรื่องต่าง ๆ ไว้อย่างชัดเจน ผมเรียนว่า กฎหมายดังกล่าวไม่ใช่กฎหมายดุลยพินิจ เป็นกฎหมายซึ่งมีหลักเกณฑ์ ซึ่งต้องปฏิบัติไปตาม ขั้นตอนก่อนที่จะมีการออกใบอนุญาต การกําหนดการใช้ที่ดินให้เป็นอาคารสูง ผมเรียนว่า ในกฎหมายควบคุมการก่อสร้าง โดยเฉพาะอาคารสูงเขามีเกณฑ์ของกฎหมายอย่างชัดเจน อย่างเช่น การก่อสร้างอาคารใหญ่พิเศษที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นไม่เกิน ๓๐,๐๐๐ ตารางเมตร ด้านของที่ดินที่ติดถนนสาธารณะจะต้องยาวไม่น้อยกว่า ๑๒ เมตร และถนนสาธารณะนั้น ต้องมีเขตทางกว้างไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร ยาวต่อเนื่องกันตลอดไปถึงเชื่อมทางหลวงสาธารณะอื่น ที่มีเขตทางกว้างไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร ส่วนกรณีหากพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นเกินกว่า ๓๐,๐๐๐ ตารางเมตร ที่ดินที่ก่อสร้างอาคารต้องติดถนนสาธารณะที่มีเขตทางกว้างไม่น้อย กว่า ๑๘ เมตร ยาวต่อเนื่องกันตลอดไปถึงเชื่อมกับถนนสาธารณะอื่นที่มีทางกว้างไม่น้อยกว่า ๑๘ เมตร มันมีหลักเกณฑ์ซึ่งกําหนดไว้อย่างชัดเจนในกฎกระทรวง แล้วก็ยังมี ข้อ ๓ กําหนด ไว้อีกว่า กําหนดให้ต้องมีถนนที่มีผิวจราจรกว้างไม่น้อยกว่า ๖ เมตรโดยรอบอาคาร เพื่อให้ รถดับเพลิงสามารถเข้าออกได้โดยสะดวก ใน ข้อ ๔ กําหนดให้อาคารสูงหรืออาคาร ขนาดใหญ่พิเศษต้องมีขอบนอกสุดของอาคาร ไม่ว่าอยู่ในระดับเหนือพื้นดินหรือ ต่ํากว่าพื้นดินต้องห่างจากที่ดินของผู้อื่นหรือถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร ใน ข้อ ๕ กําหนดให้ต้องมีอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นของอาคารทุกหลังต่อเนื่อง พื้นดินที่ใช้ตั้งอาคารไม่เกิน ๑๐ ต่อ ๑ ก็มีหลักเกณฑ์ชัดเจนนะครับ แล้วนอกจากนี้ ยังมีกฎกระทรวงฉบับอื่นอีกต้องปฏิบัติด้วย เช่น กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ข้อ ๔๔ กําหนดให้ความสูงของอาคารต้องไม่เกิน ๒ เท่าระยะราบจากแนวอาคารถึงแนวถนน สาธารณะฝั่งตรงข้ามที่อยู่ใกล้กับอาคารนั้น ซึ่งในการพิจารณาอนุญาตของเจ้าหน้าที่จะต้อง พิจารณาตามหลักเกณฑ์ของกฎกระทรวงและกฎอื่นอีกเกี่ยวข้องทั้งหมด อีกทั้งต้องมีการ ตรวจสอบการใช้ประโยชน์ที่ดินตามกฎหมายผังเมือง การตรวจสอบหลักฐานการผ่านการทํา อีไอเอ (EIA) ด้วย หากกรณีอาคารที่ขออนุญาตไม่ผ่านหลักเกณฑ์การกําหนดตามกฎหมาย หน่วยงานที่มีอํานาจหน้าที่ในการออกใบอนุญาตก็ไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ก่อสร้าง อาคารได้ ที่ผมเรียนทั้งหมดนี้เป็นเกณฑ์ที่ต้องปฏิบัติ เจ้าหน้าที่ที่ออกใบอนุญาตนั้น ไม่สามารถใช้ดุลยพินิจได้เลยนะครับ ส่วนกรณีเจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่มีปัญหาเรื่อง การตีความบทบัญญัติกฎหมายดังกล่าวก็สามารถหารือต่อคณะกรรมการควบคุมอาคารได้ อันนี้เป็นเกณฑ์ตามกฎหมาย ซึ่งเจ้าหน้าที่ทุกท่านต้องปฏิบัติตามก่อนที่จะออกใบอนุญาต ในการก่อสร้างอาคารสูง ทั้งไม่เกิน ๓๐,๐๐๐ ตารางเมตร และเกิน ๓๐,๐๐๐ ตารางเมตร ในเบื้องต้นขอตอบเท่านี้ครับ ขอบคุณครับ